Печенга тарихы және географиясы

Кіріспе

Печенга (Печенга; фин. Petsamo; саам. Пе́чченг; норв. Petsjenga) — Ресей Федерациясының Мурманск облысы Печенгский ауданындағы қала типтес поселке. Әкімшілік тұрғысынан Печенгский муниципалдық ауданының Печенга қалалық бірлестігіне кіреді. Халық саны:

Тарих

Печенга аймағында финн тайпаларына жататын квендер мен саамдар ежелден қоныс тепкен. 1533 жылы орыстар Баренц теңізіне құятын Печенга өзенінің сағасында Печенга монастырын құрды, ол қазіргі Мурманск қаласынан батысқа қарай 135 шақырым қашықтықта орналасқан. Новгородтық монах, Печенгалық әулие Трифон, Печенга монастырының негізін қалаушы деп есептеледі. 1533 жылы бұл аймақ Ресей құрамына енді. Соловки үлгісімен шабыттанған Трифон, жергілікті саам халқын христиан дініне өткізіп, ең қиын жағдайларда да сенімнің қалай гүлдене алатынын көрсетуді мақсат етті. Оның жолымен басқа орыс монахтары да ынталы түрде ерді. 1572 жылы Печенга монастырында 50-ге жуық монах және 200 мирян болды. Трифон 1583 жылы қайтыс болғаннан кейін алты жыл өткен соң, шведтер ағаштан салынған монастырға шабуыл жасап, өртеп жіберді. Осы шабуылда 51 монах пен 65 мирян қаза тапты дегенді айтады. Монастырь Норвегия шекарасына жақынырақ көшірілді. 1764 жылы ол қиратылды, бірақ 1880 жылы қайта жаңартылып, қазірге дейін сақталған. 1918-1920 жылдар аралығындағы Финляндия мен Кеңес Ресейі арасындағы соғыс кезінде Печенга аумағын фин әскерлері басып алды, ал 1920 жылғы Тарту шартының нәтижесінде бұл аймақ Финляндияның Petsamo бөлігіне айналды. 1921 жылы никель кені табылып, 1935 жылдан бастап коммерциялық тұрде игеріле бастады. 1940 жылғы Қысқы соғыс кезінде аймақ Кеңес әскерлері тарапынан басып алынды, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін Финляндияға қайтарылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1941-1944 жылдары Petsamo Финляндия мен Германияның Мурманск қаласына шабуылдары үшін плацдарм ретінде пайдаланылды. 1941 жылдың 30 шілдесінде британдық авианосец ұшақтары портына шабуыл жасады. 1944 жылы Пецамо-Киркенес операциясы кезінде Қызыл Армия бұл аймақты басып алды, ал 1947 жылы Париж бейбіт шартынан кейін Кеңес Одағының құрамына қосылды. Соғыстан кейін аймақ Норвегия шекарасына жақын орналасқандықтан әскери аймақ болып сақталды. Никель кенін өндіру аймақта экологиялық проблемаларға әкеп соқты. Қоныста 200-ші тәуелсіз мотоатқыштар бригадасы дислокацияланған.

The Pechenga area has been indigenously inhabited by the Finnic Kvens and the Sami. The settlement was founded by Russians as the Pechenga Monastery in 1533 at the influx of the Pechenga River into the Barents Sea, 135 km west of modern Murmansk. St. Tryphon of Pechenga, a monk from Novgorod is considered to be the founder of Pechenga Monastery. In 1533, the area became part of Russia. Inspired by the model of the Solovki, Tryphon wished to convert the local Sami population to Christianity and to demonstrate how faith could flourish in the most inhospitable lands. His example was eagerly followed by other Russian monks. By 1572, the Pechenga Monastery counted about 50 brethren and 200 lay followers. Six years after Tryphon's death in 1583, the wooden monastery was raided and burnt down by the Swedes. It is said that the raid claimed the lives of 51 monks and 65 lay brothers. The monastery was moved closer to the Norwegian border. It was destroyed in 1764, but restored in 1880, and exists to this day. During the state of war between Finland and Soviet Russia (1918–1920) the area around Pechenga was occupied by the Finnish forces, and as a result of the Treaty of Tartu in 1920 became a part of Finland as Petsamo. Nickel was discovered in 1921 and began to be exploited commercially in 1935. The area was captured by the Soviets during the Winter War in 1940 but returned to Finland at the conclusion of the war. During the Second World War, between 1941 through 1944, Petsamo was used as a staging post for attacks on Murmansk by Finland and Germany. Aircraft from the British aircraft carrier attacked the port on July 30, 1941. The area was captured by the Red Army during the Petsamo–Kirkenes Offensive in 1944 and in 1947, after the subsequent Paris Peace Treaty, incorporated into the Soviet Union. After the war the area was a military zone due to its proximity to the Norwegian border. Nickel mining has led to ecological problems in the area. The 200th Independent Motor Rifle Brigade is stationed at the settlement.