Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы норман ақсұлы Генрих Эссекс немесе Генрих де Эссекс (шамамен 1170 ж. қайтыс болған) – англо-норман ақсұлы, Эссекске қарасты Рейлидің (мұрагерлік бойынша) және Суффолкке қарасты Хоглидің (екінші әйелінің құқығы бойынша) феодал бароны. Ол Стивен және Генрих II патшалардың тұсындағы патша констебльдерінің бірі болды, бұл лауазымға патша жорықта немесе шайқаста қайда екенін көрсету үшін патша туын алып жүру міндеті кірді. 1163 жылы ол сатқындықпен айыпталып, сотта жеңіліске ұшырады және монах болып, өмірінің соңғы жылдарын Рединг аббаттығында өткізді.
Norman nobleman in England
Henry of Essex or Henry de Essex (died c. 1170) was an Anglo Norman nobleman who was feudal baron of Rayleigh in Essex (by inheritance) and of Haughley in Suffolk (by right of his second wife). He served as one of the royal constables during the reigns of Kings Stephen and Henry II by right of his second wife, which office included the duty of bearing the royal standard to indicate the location of the king when on campaign or in battle. In 1163 he was convicted as a traitor, having been defeated in trial by battle, and took the habit of a monk, spending his last years at Reading Abbey.
Өмір
Генрих – Роберт Фиц Свейннің ұлы және мұрагері, ол король Эдуард Танушының сүйіктісі болған Роберт Фиц Вимархтың ұрпағы. Генрих бірнеше жылнамада, оның ішінде Джоселин Бракэлонның жылнамасында еске алынған. Оның патша сарайындағы ықпалы Стефеннің билігінде ең жоғары деңгейге жетті, бірақ Генрих II-нің алғашқы жылдарында да сақталды. Ол 1156 жылдан 1159 жылға дейін Генрихке Бедфордшир және Букингемширдің шерифі және сот судьясы ретінде қызмет етті, сондай-ақ оның күзетшісі болды. Генрих 1159 жылдың көктемі мен жазында корольдің Тулузаға жасаған жорығына қатысты. Алайда, 1157 жылы Генрих II Уэльске жорық жасағанда уэльстің шабуылында патшалық туды тастағаннан кейін оның саяси маңызы азайды. Патшаның күзетшісі ретінде, ол кез келген әскери қақтығыс кезінде корольдің орнын көрсету үшін туды ұстауға міндетті болды. Туды тастау корольдің қазасын білдіретіндей болды. 1163 жылы Пасхада өткен король сотында Генрих, Монфорттың Хаугли мүлігіне талапкер болған адам тарапынан осы әрекеті үшін мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталды. Екі ер адам бірнеше айдан кейін сот айқасы өткізді. Джоселин Генрихтің Редингтегі Темза өзеніндегі Фрай аралында Роберт де Монфортпен (Генрихтің әйелінің мұрасына таласқан қарсыласы) өткізген сот айқасын егжей-тегжейлі сипаттайды. Генрихтің денесі айқас болған жерден жақын маңдағы Рединг аббаттығының монахтарымен есін жоғалтып алып кетілді, бірақ ол аман қалды және бенедиктин киімін киді. Алайда, ол сатқын деп танылғандықтан, оның мүлігі мен лауазымы тәркіленді, ал оның отбасы ұятқа ұшырады. Генрихке Рединг аббаттығында монах ретінде қалуға рұқсат берілді, ол өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Генрих Эссекстік архиепископ Томас Беккет өлтірілген 1170 жылы Рединг аббаттығында қайтыс болды деп есептеледі.
Henry was the son and heir of Robert fitz Swein of Essex, a descendant of the pre Conquest landowner Robert fitz Wimarch who was favoured by King Edward the Confessor. Henry is mentioned in several chronicles, including that of Jocelin of Brakelond. His influence at the royal court was greatest during the reign of Stephen, but it continued into the early years of Henry II's. He served Henry as Sheriff of Bedfordshire and Buckinghamshire from 1156 to 1159, and as a justiciar, as well as being his constable. Henry participated in the king's Toulouse campaign in the spring and summer of 1159. After he dropped the royal standard in a Welsh ambush during Henry II's campaign into Wales of 1157, however, his political importance waned. As royal constable, his office required that he hold the standard to indicate the king's position during any military engagement. Dropping the standard seemed to signal the king's death. At the royal court held at Easter, 1163, Henry was accused of treason for that act by a claimant to the Montfort estate of Haughley. The two men fought a judicial duel a few months later. Jocelin details Henry's judicial duel with Robert de Montfort (a rival for Henry's wife's inheritance) on Fry's Island in the River Thames at Reading. Henry's body was carried senseless from the site of the duel by monks of the nearby Reading Abbey, but he survived and took the Benedictine cowl. As he was a convicted traitor, however, his estates and offices were forfeit, and his family was disgraced. Henry was allowed to remain as a monk at Reading Abbey, where he remained for the rest of his life. Henry of Essex is thought to have died at Reading Abbey in the same year that Archbishop Thomas Becket was murdered, 1170.
Отбасы
Генрих ең алдымен Роджер де Валоньнің қызы Сесилияға үйленді; олардың кем дегенде екі ұлы – Генрих және Хью болды. Оның екінші әйелі – Элис, шамамен 1151 жылы қайтыс болған патшалық констебль Роберт де Вердің қызы және мұрагері. Генридің қызы Агнестің анасы кім болғаны белгісіз, ол Оксфордтың бірінші графы Обри де Вереге үйленді, бірақ Сесилия болуы ықтимал.
Henry married firstly Cecily, daughter of Roger de Valognes; they had least at two sons, Henry and Hugh. His second wife was Alice, probably the daughter and heiress of Robert de Ver, the royal constable (d. circa 1151). It is unknown which wife was the mother of Henry's daughter, Agnes, who married Aubrey de Vere, first Earl of Oxford, but Cecily seems most likely.