Нарешендер мерекесі және әзілкештік билеушінің тарихы
Lord of Misrule
Еуропалық сот өкілі «Ақымақтар тойында» төрағалық етеді. Англия, Франция, Шотландиядағы дәстүрлер, тарихы, діни реформалар мен тоқтатылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Еуропалық сот өкілі ақымақтар мерекесін өткізуге тағайындалды.
European court figure appointed to preside over the Feast of Fools
Англияда, Шотландияда Ақылсыздықтың абысы деп белгілі, ал Францияда Принц де Соц деп аталатын, әділетсіздіктің мырзасы – Рождество уақытында ақымақтар мерекесін басқаруға тағайындалған лауазым иесі болған. Әдетте, әділетсіздіктің мырзасы – Рождество тойларын ұйымдастыруға жауапты шаруа немесе төменгі рухты қызметкер, ол көбінесе мас болу мен шалқып-шалқып тойлауды қамтитын. Англиядағы католик шіркеуі де ұқсас фестиваль өткізген. Бұл әдет 1541 жылы Генрих VIII тарапынан жойылды, католик Мария I қайта жаңғыртты, бірақ протестант Елизавета I оны қайтадан тоқтатты, алайда ол кейбір жерлерде біраз уақыт сақталды. Еуропада бұл дәстүр 1431 жылы Базель кеңесімен тыйылды, бірақ кейбір аймақтарда XVIII ғасырға дейін уақыт-уақыт қайта жаңғырды. Тюдор дәуірінде, әділетсіздіктің мырзасы (кейде Ақымақтықтың абысы немесе Ақымақтықтың патшасы деп аталды)
In England, the Lord of Misrule – known in Scotland as the Abbot of Unreason and in France as the Prince des Sots – was an officer appointed by lot during Christmastide to preside over the Feast of Fools. The Lord of Misrule was generally a peasant or sub deacon appointed to be in charge of Christmas revelries, which often included drunkenness and wild partying. The Catholic Church in England held a similar festival involving a boy bishop. This custom was abolished by Henry VIII in 1541, restored by the Catholic Mary I and again abolished by Protestant Elizabeth I, though here and there it lingered on for some time longer. In continental Europe, it was suppressed by the Council of Basel in 1431, but was revived in some places from time to time, even as late as the eighteenth century. In the Tudor period, the Lord of Misrule (sometimes called the Abbot of Misrule or the King of Misrule)
Көбінесе британдық мерекелік дәстүр ретінде танымал болса да, Джеймс Фрейзер және Михаил Бахтин сияқты кейбір фольклоршылар (Бахтиннің осы жаңа идеяны Фрейзерден алғаны айтылады) әділетсіздіктің мырзасын тағайындау римдік Сатурналия мерекесінде болған ұқсас дәстүрден шыққан деп санайды. Ежелгі Римде, желтоқсанның 17-23 аралығында (Юлиан күнтізбесі бойынша), Сатурналия мерекесі үшін римдік құдай Сатурнның бейнесінде монарх ретінде таңдалған адам тағайындалған. Бұл гипотеза Уильям Уорд Фаулер тарапынан қатты сынға алынды, сондықтан христиан дәуіріндегі әділетсіздіктің мырзасының Рождестволық әдеттері мен ежелгі Сатурналия дәстүрінің шығу тегі мүлдем бөлек болуы мүмкін. Әділетсіздіктің мырзасына қатысты көптеген дәстүрлер қазіргі Карнавал және Марди Грас тойларына енгізілген.
While mostly known as a British holiday custom, some folklorists, such as James Frazer and Mikhail Bakhtin (who is said to have borrowed the novel idea from Frazer), have claimed that the appointment of a Lord of Misrule comes from a similar custom practised during the Roman celebration of Saturnalia. In ancient Rome, from 17 to 23 December (in the Julian calendar), a man chosen to be a mock king was appointed for the feast of Saturnalia, in the guise of the Roman deity Saturn. This hypothesis has been heavily criticized by William Warde Fowler and as such, the Christmas custom of the Lord of Misrule during the Christian era and the Saturnalian custom of antiquity may have completely separate origins; Many of the customs regarding the Lord of Misrule have been incorporated into modern day Carnival and Mardi Gras celebrations.
Тюдор дәуірі Англиясы
Тюдор дәуірінде Джон Стоу өзінің 1603 жылы жарияланған «Лондонды зерттеу» еңбегінде Жаман биліктің иесін сипаттаған. 19-ғасырдың басында Англия шіркеуіндегі Оксфорд қозғалысы «ибадаттың байып, нышанды түрлерге дамуына, неоготикалық шіркеулердің салынуына, Рождествоның христиандық мейрам ретінде қайта жаңғыруына және маңыздылығының артуына», сондай-ақ «арнайы қызметтер мен музыкалық шаралардан» өзге «кедейлерге арналған арнайы қайырымдылықтарға» жол ашты. Чарльз Диккенс және басқа жазушылар отбасы, дін, сый беру және әлеуметтік кешірімді басты орынға қойып, «Рождествоны тойлау туралы сананы және оны тойлау жолын өзгертіп», бұл мейрамды қайта жаңғыртуға көмектесті, бұл кейбір жерлердегі тарихи көңіл көтеруден өзгеше болды.
In the Tudor period, John Stow in his Survey of London, published in 1603, gives a description of the Lord of Misrule: In the early 19th century, the Oxford Movement in the Anglican Church ushered in "the development of richer and more symbolic forms of worship, the building of neo Gothic churches, and the revival and increasing centrality of the keeping of Christmas itself as a Christian festival" as well as "special charities for the poor" in addition to "special services and musical events". Charles Dickens and other writers helped in this revival of the holiday by "changing consciousness of Christmas and the way in which it was celebrated" as they emphasized family, religion, gift giving, and social reconciliation as opposed to the historic revelry common in some places.