Кіріспе
Антпен немесе антқа беріліп, бас тарту, тастап кету немесе мойын бұру – Dungeons and Dragons Spell School мектебі.
the Dungeons and Dragons Spell School
Абжурация – бұл салтанатты түрде бас тарту, тастап кету немесе антқа беріліп мойын бұру, көбінесе азаматтықтан немесе басқа да құқықтар мен жеңілдіктерден бас тарту. Бұл термин латын тіліндегі "abjurare" сөзінен келген, ол "жалған сөйлеуден бас тарту" дегенді білдіреді.
Патшалықтан бас тарту
Патшалықтан бас тарту – ежелгі ағылшын құқығында бас тартудың бір түрі. Ант беруші дереу елді тастап кетуге және патшаның рұқсатысыз ешқашан патшалыққа оралмауға ант етеді. Бұл көбінесе пана тапқан қашқын адамдар қолданатын:
«Мен Киелі кітапқа ант етемін, Англия патшалығын тастап кетемін және Менің Ием Патша немесе оның мұрагерлерінің айқын рұқсаты болмаса, ешқашан қайтып келмеймін. Мен тікелей жолмен маған белгіленген портына асығамын және тұтқындалу немесе өлім жазасынан сақтану үшін Патша жолынан түспеймін. Мен бір жерде бір түнден артық тоқтамаймын және мүмкін болса, бір ғана толқынды күтіп, теңіз арқылы өтуге тырысамын. Егер мен мұндай мүмкіндік таппасам, теңізге күн сайын тіземе дейін батып, өтуге деген ниетімді көрсетемін. Егер мен бәрінен де сәтсіз болсам, мені қауіп күтеді.»
Британдық одақтастық
Ағылшын азамат соғысының басында, 1643 жылғы 18 тамызда Парламент "Бұрынғы қаулыны түсіндіру және қылмыскерлердің мүлкін алып қою туралы қаулыға бірнеше қосымшалар" қабылдады. Қосымшаларға "Абжурация анты" деп белгілі болған ант кірді: Мен; Католик шіркеуіне және жеке өзіме қатысты Папаның билігі мен құқығын толығымен жоққа шығарып, бас тартамын; Мен Иеміздің соңғы тоқпағындағы нан мен шарапқа қатысты трансбұғаттанудың жоқ екеніне сенемін, олардың киеленуінен кейін ешкімнің де осындай құбылысқа қатысы жоқ; Мен сондай-ақ, тазару орнының жоқ екеніне, немесе киеленген нан, крест немесе бейнелерге табынудың қажет емес екеніне, олардың ешқайсысына да құлшылық етудің қажет емес екеніне сенемін; Мен құтқарылудың амалдар арқылы емес екеніне және жоғарыда айтылған мәселелерді растайтын барлық ілімдерге сенемін. Мен ешқандай екіұштылық, ішкі резервация немесе жасырын алдаусыз, айтқан сөзімді оның жалпы және әдеттегі мағынасында қабылдаймын. Құдай маған көмектессін. 1656-7 жылдары ол католиктер үшін одан да жағымсыз нысанда қайта жарияланды. Осы анттан бас тартқан әркім "папист деп танылды" және одан туындайтын жазалар бас тартқан адамның мүлкінің үштен екі бөлігін тәркілеуден басталып, оны барлық азаматтық құқықтардан айыруға дейін барды. Католик энциклопедиясы ант пен жазалардың осы деңгейде қатал болғандықтан, бұл ағылшын католиктері арасындағы галликанизациялық партияның күш-жігерін тоқтатқанын айтады, олар бұрынғы адалдық антына ұқсас мойынсұну формаларын ұсынуға дайын болған, ол осы уақытта Папа Иннокентий X-тің қайтадан айыптауына ұшырады.
I ; Do abjure and renounce the Pope's Supremacy and Authority over the Catholic Church in General, and over my self in Particular; And I do believe that there is not any Transubstantiation in the Sacrament of the Lords Supper, or in the Elements of Bread and Wine after Consecration thereof, by any Person whatsoever; And I do also believe, that there is not any Purgatory, Or that the consecrated Host, Crucifixes, or Images, ought to be worshipped, or that any worship is due unto any of them; And I also believe that Salvation cannot be Merited by Works, and all Doctrines in affirmation of the said Points; I do abjure and renounce, without any Equivocation, Mental Reservation, or secret Evasion whatsoever, taking the words by me spoken, according to the common and usual meaning of them. So help me God. In 1656–7, it was reissued in what was for Catholics an even more objectionable form. Everyone was to be "adjudged a Papist" who refused this oath, and the consequent penalties began with the confiscation of two thirds of the recusant's goods, and went on to deprive him of almost every civic right. The Catholic Encyclopaedia makes the point that the oath and the penalties were so severe that it stopped the efforts of the Gallicanizing party among the English Catholics, who had been ready to offer forms of submission similar to the old oath of Allegiance, which was condemned anew about this time by Pope Innocent X.
Шотландия
1680-ші жылдардағы қырғын кезінде күдіктілерге мойынұсынуға немесе адалдықтарынан бас тартуға мүмкіндік беретін ант беруге болады. Анттың талаптары Пресвитериандық Келісімшілердің санасын қасақана мазалау үшін жасалған. "Қолында қару бар ма, жоқ па" деген сұраққа жауап бермейтіндер "екі куәгердің алдында" мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен "бірден өлімге кесілуі" мүмкін еді. Джон Браун 1685 жылдың 1 мамырында Джон Грэмнің (Қанды Клаверс) осы сот процесінде өлім жазасына кесілгендердің арасында болды. Егер олар күдіктімен сөйлескен немесе өздері ант беруден бас тартқан жағдайда, мұндай адамдардың әйелдері мен балалары да үйлерінен қуылған.
Ұлыбритания және Ирландия
Англияда (және 1707 жылдан кейін Ұлыбританияда) Жақып II-нің мұрагерлерінің корольдік құқығын жоққа шығарған ант қабылданды (яғни, 1688 жылғы Даңқты революциядан кейін жер аударылған Стюарт әулетінің тікелей католик ұрпағы). Англияда Парламент мүшелері, дін қызметкерлері және қара халық қазіргі британ монархын қолдауға және Стюарттардың және таққа талапкерлердің құқығын жоққа шығаруға ант берді. Бұл ант Уильям III, Георг I және Георг III тұсында міндетті болды. Кейін ол адалдыққа берілетін антпен алмастырылды. Ирландияда 1703 жылдан бастап мемлекеттік қызметкерлерге, мұғалімдерге, заңгерлерге және ресми шіркеудің дін қызметкерлеріне ант беру талап етілді, келесі жылы ол барлық ирланд сайлаушыларына, ал 1709 жылдан бастап әрбір ересек ер адамнан сот судьясы талап етуге құқылы болды.
Билино Польеден бас тарту
Билино Поледе жасалған бас тарту, сондай-ақ "Confessio Christianorum bosniensis" деп белгілі, – Босния билеушісі Бан Кулин мен Джованни да Касамаридің куәлігінде Босния шіркеуінің дін қызметкерлерінің күмәнділіктерден бас тарту актісі. Ол Рим папасының басымдығын растады және ерестік доктриналарға емес, білімсіздіктен туындаған амалдардағы қателіктерге қатысты. Бұл құжат 1203 жылғы 8 сәуірде Босния мен Герцеговинадағы қазіргі Зеница қаласының жанындағы Билино Поле даласында жеті босниялық приорлармен қол қойылды. Сол құжатты Джованни да Касамари, Бан Кулин және екі абат 30 сәуірде Будаға жеткізді, онда оны Венгрия королі Эмерик және жоғары дін қызметкерлері қарастырды.
Нидерланды
Тағы бір белгілі бас тарту 1581 жылғы 26 шілдеде жарияланған Plakkaat van Verlatinghe арқасында болды, ол Төмен елдердің Испания королі Филипп II-ден тәуелсіздігін ресми түрде жариялады. Бұл серт Елу жылдық соғыстың (Голландия төңкерісі) шешімді кезеңі болды.