Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз күшінің адмиралы және Ньюфаундленд губернаторы (1756–1833) вице-адмирал (Лорд Гамбиердің сіңілісінің күйеуі)
Admiral of the Royal Navy and Governor of Newfoundland (1756–1833)
the Vice Admiral (Lord Gambier's uncle)
Флот адмиралы Джеймс Гамбиер, 1-ші барон Гамбиер (13 қазан 1756 – 19 сәуір 1833) – Корольдік теңіз күшінің офицері. Америка революциялық соғысы кезінде Чарльстонды басып алу кезінде қатысып, 1794 жылы Француз революциялық соғыстары кезінде «Ұлы маусымның бірінші күні» шайқасында үшінші рангтағы капитан ретінде қайтадан қатысты, жаудың қатарын бұзып өткен алғашқы кемеге қолбасшылық еткені үшін ерекше көзге түсті. Гамбиер Адмиралтействоның Лорд-комиссары және Бірінші теңіз лорды болып тағайындалды, содан кейін Ньюфаундленд губернаторы қызметін атқарды. Генерал Лорд Кэткартпен бірге Наполеон соғыстары кезінде Копенгагенді бомбалауды бақылады. Кейін Баск жолдары шайқасындағы белсенсіздігі үшін батылдығына күдік тудырып, айыпталып қорланды.
Admiral of the Fleet James Gambier, 1st Baron Gambier, (13 October 1756 – 19 April 1833) was a Royal Navy officer. After seeing action at the capture of Charleston during the American Revolutionary War, he saw action again, as captain of the third rate , at the battle of the Glorious First of June in 1794, during the French Revolutionary Wars, gaining the distinction of commanding the first ship to break through the enemy line. Gambier went on to be a Lord Commissioner of the Admiralty and First Naval Lord and then served as Governor of Newfoundland. Together with General Lord Cathcart, he oversaw the bombardment of Copenhagen during the Napoleonic Wars. He later survived an accusation of cowardice for his inaction at the Battle of the Basque Roads.
Ерте мансап
Багам аралдарының вице-губернаторы Джон Гамбиер мен бермудалық Дебора Стайлздың екінші ұлы болып туған Гамбиер Англияда оның тәтесі Маргарет Гамбиер және оның күйеуі адмирал Чарльз Миддлтон, 1-ші Барон Бархам тәрбиеледі. Ол вице-адмирал Джеймс Гамбиер мен адмирал Лорд Бархамның сіңілі баласы болды және романист және саяхат жазушысы Джорджиана Чаттертонның ағасы болды. Гамбиер 1767 жылы "Медвей" портында күзетші кеме ретінде қызмет ететін, оның ағасы басқаратын үшінші рангтағы кемеде мичман болып теңіз қызметіне қабылданды. 1769 жылы ол Солтүстік Америка станциясында қызмет еткен 60 зеңбірекке ие төртінші рангтағы кемеде қызмет етті. 1772 жылы ол Левард аралдарында контр-адмирал Пэрридің басшылығымен 50 зеңбірекке ие төртінші рангтағы кемеге ауысты. Гамбиер шлюпке орналастырылып, Англияға 74 зеңбірекке ие үшінші рангтағы кемеде, Спитхедтегі күзетші кемеде қызмет етуге жіберілді. Ол қысқа мерзімге тұтқынға алынды, айырбас жасалғаннан кейін 1778 жылдың 9 қазанында капитан болып тағайындалды және 32 зеңбірекке ие бесінші рангтағы HMS Raleigh кемесіне ие болды. Ол 1780 жылдың мамыр айында Чарльстонды басып алу кезінде әрекетке қатысты. 1783 жылы, соғыс аяқталғаннан кейін, ол жартылай жалақыға көшті.
Born the second son of John Gambier, the Lieutenant Governor of the Bahamas and Bermudian Deborah Stiles, Gambier was brought up in England by his aunt, Margaret Gambier, and her husband, Admiral Charles Middleton, 1st Baron Barham. He was a nephew of Vice Admiral James Gambier and of Admiral Lord Barham and became an uncle of the novelist and travel writer Georgiana Chatterton. Gambier entered the Navy in 1767 as a midshipman on board the third rate , commanded by his uncle, which was serving as a guardship in the Medway, and followed him to serve on board the 60 gun fourth rate in 1769 where he served on the North American Station. He transferred to the 50 gun fourth rate under Rear Admiral Parry, in 1772, in the Leeward Islands. Gambier was placed on the sloop and was then posted to England to serve on the 74 gun third rate , a guardship at Spithead. He was taken prisoner for a short period and, after having been exchanged, he was made a post captain on 9 October 1778 and appointed to the 32 gun fifth rate HMS Raleigh and saw action at the capture of Charleston in May 1780 during the American Revolutionary War. In 1783, at the end of the War, he was placed on half pay.
Жоғары басшылық
Гамбиер 1795 жылғы наурыз айында Эрл Спенсер басқарған Адмиралтейство кеңесіне тағайындалды. 1795 жылғы 1 маусымда контр-адмирал шеніне көтеріліп, 1795 жылғы қарашада Бірінші теңіз лорды болды. Гамбиер 1801 жылғы ақпан айында бірінші Питт министрлігінің құлауынан кейін Адмиралтействодан кетіп, адмирал Уильям Корнуоллис басқаратын Канал флотының үшінші басшысы болды, оның штаб-жалауы 98 зеңбірекке ие екінші дәрежелі кемеде болды. Осы шамада ол Букингемширдегі Айвер Гроувті сатып алды. Гамбиер 1804 жылғы мамырда екінші Питт министрлігі құрылғанда виконт Мелвилл басқарған Адмиралтейство кеңесінің Лорд комиссары және Бірінші теңіз лорды ретінде Адмиралтействоға қайта оралды. Гамбиер 1806 жылғы ақпан айында Адмиралтействодан кетті. 1807 жылғы мамырда Гамбиер Наполеон соғыстары кезінде Копенгагенге қарсы науқанның бөлігі ретінде жіберілген HMS Prince of Wales екінші дәрежелі кемесінде штаб-жалауымен теңіз күштеріне басшылық етуге ерікті болды. Генерал Лорд Кэткартпен бірге ол 2 қыркүйекте Копенгагенді бомбалауды бақылады, үш күннен кейін даниялықтар капитуляциялады (оқиға Гамбиерге белгілі бір даңқ әкелді, себебі шабуылға азаматтық ауданды бомбалау кірді). Оған сыйлық ретінде он сегіз желілік кеме, жиырма бір фрегат және бриг, жиырма бес канонерлік қайық, сондай-ақ көптеген теңіздік мүліктер берілді, ол үшін Парламент ресми түрде алғыс айтты және 1807 жылғы 3 қарашада Гамбиер бароны, Букингем графтығындағы Айверден шыққан ақсүйек атағын алды.
Gambier was appointed to the Board of Admiralty led by Earl Spencer in March 1795. Promoted to rear admiral on 1 June 1795, he became First Naval Lord in November 1795. Gambier left the Admiralty after the fall of the first Pitt ministry in February 1801 and became third in command of the Channel Fleet under Admiral William Cornwallis, with his flag in the 98 gun second rate It was around that time that he also bought Iver Grove in Buckinghamshire. Gambier then returned to the Admiralty as a Lord Commissioner of the Admiralty and First Naval Lord on the Admiralty Board led by Viscount Melville when the second Pitt ministry was formed in May 1804. Gambier left the Admiralty in February 1806. In May 1807 Gambier volunteered to command the naval forces, with his flag in the second rate HMS Prince of Wales, sent as part of the campaign against Copenhagen during the Napoleonic Wars. Together with General Lord Cathcart, he oversaw the bombardment of Copenhagen from 2 September until the Danes capitulated after three days (an incident that brought Gambier some notoriety in that the assault included a bombardment of the civilian quarter). Prizes included eighteen ships of the line, twenty one frigates and brigs and twenty five gunboats together with a large quantity of naval stores for which he received official thanks from Parliament, and on 3 November 1807 a peerage, becoming Baron Gambier, of Iver in the County of Buckingham.
Баск жолдарының шайқасы
1808 жылы Гамбиер Канал флотының қолбасшысы болып тағайындалды. 1809 жылғы сәуірде ол Бресттен қашып шыққан француз кемелерінің эскадрильясын Баск жолдарында қуып жетеді. Ол соғыс кеңесін шақырды, онда Лорд Кокрейнге жағалау эскадрильясының басшылығы тапсырылды, және ол кейіннен шабуылды жетекке алды. Гамбиер Кокрейннің шабуылынан кейін Канал флотын қолданудан бас тартты, француз эскадрильясын өзеннің саңылауларына тереңірек бұруға мүмкіндік берген жарылыс кемелерін қолданды. Бұл әрекет нәтижесінде француз флотының көп бөлігі Рошфорда қалып қойды. Оқиғаның саяси және жеке себептері болды. Гамбиер отбасы және саясат арқылы Тори премьер-министрі Уильям Питке байланысты болды. Парламентте Кокрейн Вестминстер сайлау округін өкілдік етті, ол көбінесе радикалдарға дауыс берді. Баск жолдарынан кейін Кокрейн мен Гамбиер арасында дау туды, және Гамбиер Кокрейннің шайқас туралы есебінен шығарды. Кокрейн парламенттің Гамбиерге алғыс айту туралы ресми дауысына қарсы шығудың ерекше қадамын жасады.
In 1808 Gambier was appointed to command the Channel Fleet. In April 1809 he chased a squadron of French ships that had escaped from Brest into the Basque Roads. He called a council of war in which Lord Cochrane was given command of the inshore squadron, and who subsequently led the attack. Gambier refused to commit the Channel Fleet after Cochrane's attack, using explosion vessels that encouraged the French squadron to warp further into the shallows of the estuary. This action resulted in the majority of the French fleet running aground at Rochefort. The episode had political and personal overtones. Gambier was connected by family and politics to the Tory prime minister William Pitt. In Parliament, Cochrane represented the constituency of Westminster, which tended to vote Radical. In the aftermath of Basque Roads, Cochrane and Gambier quarreled and Gambier excluded Cochrane from the battle dispatches. Cochrane took the unusual move of standing in opposition to parliament's pro forma vote of thanks to Gambier.
Кейінгі мансап
1814 жылы Гамбиер Ұлыбритания мен АҚШ арасындағы 1812 жылғы соғысты аяқтаған Гент шарты бойынша келіссөздер жүргізген топқа қатысты. 1815 жылдың 7 маусымында ол Бати орденінің Ұлы крестінің иегері атанды. 1830 жылдың 22 шілдесінде флот адмиралы шеніне көтерілді және 1833 жылдың 19 сәуірінде Букингемширдегі Айвер Гроув үйінде қайтыс болды. Ол Айвердегі Санкт-Петер шіркеуінің қорымына жерленді. Огайо штатындағы Гамбиер қаласы, Оңтүстік Австралиядағы қала және сөнген жанартау – Гамбиер тауы, Британ Колумбиясындағы Гамбиер аралы, сондай-ақ Француз Полинезиясындағы Гамбиер аралдары оның құрметіне аталған. Гамбиер 1938 жылы С.С. Форестердің «Flying Colours» атты Горацио Хорнблауэр романының соңында екінші дәрежелі кейіпкер ретінде бейнеленеді.
In 1814 Gambier was part of the team negotiating the Treaty of Ghent, ending the War of 1812 between Britain and the United States. He was appointed a Knight Grand Cross of the Order of the Bath on 7 June 1815. Promoted to Admiral of the Fleet on 22 July 1830, he died at his home, Iver Grove in Buckinghamshire, on 19 April 1833 and was buried at St. Peter's churchyard in Iver. Gambier, Ohio, is named after him, as is Mount Gambier, the city and dormant volcano in South Australia, and Gambier Island in British Columbia, as well as the Gambier Islands in French Polynesia. Gambier appears as a minor character near the end of Flying Colours, a 1938 Horatio Hornblower novel by C. S. Forester.
Жеке өмір
1788 жылдың шілдесінде Гамбиер Луиза Мэтьюге үйленді, ол 1718–1777 жылдары Феликс Холл иесі, Кельведон, Эссекс және Батыс Үндістандағы Сент-Китс аймағында тұрған Дэниел Мэтью мен Мэри Элизабет Байамның (1729–1814) қызы еді; олардың балалары болмады.
In July 1788 Gambier married Louisa Mathew, daughter of Daniel Mathew, 1718–1777, of Felix Hall, Kelvedon, Essex and St Kitts, West Indies, and Mary Elizabeth Byam, 1729–1814; they had no children.