Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1990 жылдардағы американдық tilt-rotor UAV
1990s American tiltrotor UAV
Bell Helicopter Eagle Eye, Model 918 – АҚШ Теңіз күштерінің VT UAV (Тік көтерілуге арналған ұшқышсыз ұшақ) бағдарламасындағы бәсекелес үміткерлердің бірі ретінде ұсынылған американдық tilt-rotor ұшқышсыз әуе кемесі.
The Bell Helicopter Eagle Eye, Model 918, was an American tiltrotor unmanned aerial vehicle that was offered as one of the competitors in the United States Navy's VT UAV (Vertical Takeoff Unmanned Aerial Vehicle) program.
Даму
Eagle Eye бағдарламасы 1993 жылы TR911X 7/8 масштабты прототипімен басталды. Композиттік ұшақ фюзеляжы бастапқыда Калифорниялық Scaled Composites компаниясы Bell үшін жобаланып, құрастырылды. Екі демонстрациялық ұшақ орталық фюзеляжға орнатылған Allison 250 C20 турбошахталы қозғалтқышымен жабдықталды, ал беріліс жүйесі әр қанаттың ұшында орналасқан көлбеу роторды итеруге арналған. Ұшақ 1998 жылдың 6 наурызында алғашқы рейсін жасады, содан кейін ұшу сынақтары бағдарламасына қатысты. 1-кезең (құрлықтағы операцияларды сынау) 1998 жылдың сәуір айында аяқталды. 2-кезең (теңіздегі сынақтар) одан кейін көп ұзамай басталды. Бірінші прототип апатта жойылды, бірақ екіншісі сынақ бағдарламасын сәтті аяқтады. Бұл жетістіктер 2002 жылы Deepwater бағдарламасына қатысуға және Pratt & Whitney Canada PW207D турбошахталы қозғалтқышымен жабдықталған, TR918 деп аталған толық өлшемді аппаратты құрылысқа алып келді. Bell компаниясы Eagle Eye-ді он жыл бойы сатып алушы табуға тырысып, насихаттады, бірақ 2002 жылдың жазында АҚШ Жағалау күзеті Deepwater қайта жабдықтау жобасының аясында бұл аппаратқа тапсырыс берді. Жағалау күзетінің машинасы компанияның демонстрациялық үлгісінен сәл үлкейтілді және Bell HV 911 деп аталды. Оның максималды жылдамдығы 200 түйін (370 км/сағ) болды және 90 килограмдық жүкпен 5,5 сағатқа дейін ұшуға қабілетті. USCG аппаратты әзірлеуге және сатып алуға бөлінген қаражатты тоқтатты. АҚШ Әскери-теңіз күштері мен теңіз жаяу әскерлері де қызығушылық танытты, сондай-ақ әртүрлі шетелдік үкіметтерден сұраулар түсті. 2004 жылдың жазында Bell Франциядағы Sagem және Германиядағы Rheinmetall Defense Electronics компанияларымен Еуропалық үкіметтерге Eagle Eye-дің түрлендірілген нұсқаларын сату үшін серіктестік орнатты. Bell шикі фюзеляждарды ұсынуды жоспарлады, ал еуропалық серіктестер клиенттердің талаптарына сәйкес жүктер мен басқа да жабдықтарды жеткізуге міндеттенді, ал Bell жүйелерді интеграциялауды жүзеге асыратын болды. Eagle Eye прототипі 2006 жылы апатқа ұшырады, және Bell бағдарламаны жалғастыру үшін жеткілікті қызығушылықты немесе қаржыны таба алмады. Дегенмен, 2016 жылдың қаңтар айында АҚШ Армиясы Northrop Grumman MQ-8 Fire Scout-қа қызығушылық білдіргеннен кейін, "ұшу-қону жолағына тәуелсіз" орташа өлшемді БПЛ іздеп жүргенін мәлімдеді. Армия роторлық аппаратты, VTOL, көлбеу роторлық, ұшыру және қалпына келтіру, немесе басқа ұшу-қону жолағына тәуелсіз конструкцияны қалайтынын нақтыламағанына қарамастан, Bell Eagle Eye Армияның талаптарына сай келуі мүмкін екенін есептейді.
The Eagle Eye program began in 1993 with the TR911X 7/8th scale prototype. The composite airframe was originally designed and built for Bell by the California research company Scaled Composites. The two demonstrator aircraft were powered by an Allison 250 C20 turboshaft engine mounted in the center fuselage, with a transmission system driving a tilting rotor at the end of each wing. The aircraft had its maiden flight on March 6, 1998, and then entered a flight test program. Phase 1 (land based operations testing) was completed in April 1998. Phase 2 (sea based testing) started shortly after that. The first prototype was destroyed in an accident, but the second successfully completed the test program. These successes led to the entry into the Deepwater program in 2002 and construction of the full size vehicle, called the TR918, powered by a Pratt & Whitney Canada PW207D turboshaft engine. Bell had promoted the Eagle Eye for a decade without finding a buyer, but in the summer of 2002, the United States Coast Guard ordered the UAV as part of the service's broad Deepwater re equipment effort. The Coast Guard machine was slightly scaled up from the company demonstrator and was designated as Bell HV 911. It had a maximum speed of 200 kts (370 km/h) and an endurance of 5.5 hours with a 200 pound (90 kilogram) payload. The USCG then put funds marked for development and procurement of the vehicle on hold. The US Navy and Marine Corps also expressed some interest, and there were inquiries from various foreign governments. In the summer of 2004, Bell established a relationship with Sagem in France and Rheinmetall Defense Electronics in Germany to sell variants of the Eagle Eye to European governments. Bell proposed to provide raw airframes, the European partners would provide payloads and other gear as specified by customers, and Bell would perform system integration. The Eagle Eye prototype crashed in 2006, and Bell could not get enough interest or money to keep the program going. However, in January 2016, the U. S. Army said it was searching for a mid sized "runway independent" UAV, years after losing interest in the Northrop Grumman MQ 8 Fire Scout. Although the Army has not specified whether it wants a rotorcraft, VTOL, tiltrotor, launch and recover, or other runway independent design, Bell sees potential for the Eagle Eye to meet Army requirements.