КСРО Бас прокуратурасы

Кіріспе

КСРО-дағы жоғарғы прокуратура

КСРО Бас прокуроры (Генеральный прокурор СССР) – КСРО Бас прокуроры кеңсесінің жоғарғы лауазымды тұлғасы, ол КСРО аумағындағы мемлекеттік прокурорлар кеңселерінің бүкіл жүйесіне және олардың қызметін бақылауға жауапты болған.

Тарих

Прокурор қызметі тарихи тұрғыдан Ресей империясымен байланысты, ал Кеңес заңнамасы бойынша мемлекеттік прокурорлардың өкілеттіктері кең ауқымды болды, олар басқа құқықтық жүйелердегі мемлекеттік прокурорлардың міндеттерін қамтыды, бірақ олармен шектелмеді. Социалистік құқық доктринасын ұстанатын басқа елдерде де прокуратура органдары қолданылды және қазір де қолданылуда. КСРО Бас прокуратурасы 1936 жылы құрылды, ал оның басшысы 1946 жылға дейін КСРО мемлекеттік прокуроры деп аталды, содан кейін КСРО Бас прокуроры болып өзгертілді. 1936 жылғы Кеңес Конституциясына сәйкес, Бас прокурор барлық министрліктер, ведомстволар, оларға бағынысты мекемелер мен кәсіпорындар, жергілікті Советтердің атқарушы және әкімшілік органдары, кооперативтік ұйымдар, лауазымды тұлғалар (соның ішінде сот ісіндегі судьялар) және мемлекет атынан азаматтардың заңдарды дәл орындауын тікелей немесе (бағынышты прокурорлар арқылы) жанама бақылаудың жоғары деңгейін жүзеге асырды. Бас прокурор КСРО Жоғарғы Кеңесі тарапынан 7 жыл мерзімге тағайындалды және оған іс жүзіндегі әділет кеңесшісінің кластық шені берілді. Оның орынбасарлары мен Қарулы Күштердің Бас прокуроры Бас прокурордың ұсынысы бойынша КСРО Жоғарғы Кеңесінің Президиумы тарапынан тағайындалды. Бас прокурор Кеңес республикаларының прокурорларын, ал олардың ұсынысы бойынша автономиялы республикалардың, крайлардың, облыстардың және автономиялы облыстардың прокурорларын тағайындады. Ол сонымен қатар барлық прокуратура органдарына бұйрықтар мен нұсқаулар шығарды, олардың құзыреттілігін ажырату бойынша нұсқаулар берді және т.б. Бас прокурор заң шығару жолымен шешілуі тиіс мәселелерді немесе заңның түсіндірілуін қажет ететін мәселелерді Жоғарғы Кеңес Президиумына ұсынуға құқылы болды. Бас прокурордың КСРО Жоғарғы Сотының пленарлық отырыстарына қатысуы міндетті болды. Ол кез келген соттан кез келген істі тексеру үшін сұратуға, кез келген соттың заңдылығына, үкіміне, қаулысына немесе анықтамасына қарсылық білдіруге және мәселе шешілгенге дейін оларды тоқтата тұруға құқылы болды.

The office of procurator had its historical roots in Imperial Russia, and under Soviet law public procurators had wide ranging responsibilities including, but not limited to, those of public prosecutors found in other legal systems. Offices of Public Procurators were and are still used in other countries adhering to the doctrine of socialist law. The Office of Public Procurator of the USSR was created in 1936, and its head was called Public Procurator of the USSR until 1946, when it was changed to Procurator General of the USSR. According to the 1936 Soviet Constitution, the Procurator General exercised the highest degree of direct or indirect (through subordinate public procurators) control over the accurate execution of laws by all ministries, departments, their subordinate establishments and enterprises, executive and administrative bodies of local Soviets, cooperative organizations, officials (including judges in court proceedings), and citizens on behalf of the state. The Procurator General was appointed by the Supreme Soviet of the USSR for a 7 year term and given a class rank of the Active state counselor of justice. His deputies and Procurator General of the Armed Forces were appointed by the Presidium of the Supreme Soviet of the USSR on recommendation from Procurator General. The Procurator General appointed public procurators of the Soviet republics and, on their recommendation, public procurators of autonomous republics, krais, oblasts and autonomous oblasts. He also issued orders and instructions for all of the offices of public procurators, instructed on differentiation of their competence, etc. The Procurator General had the right to present his issues to the Presidium of the Supreme Soviet that needed to be solved in the legislative manner or demanded interpretation of the law. The Procurator General's participation in the plenary sessions of the Supreme Court of the USSR was mandatory. He had the right to obtain on demand any case from any court for checking purposes, voice his protest over a law, verdict, decree, or definition, which had already come into force, of any court and to suspend them until the matter was resolved.

Бас прокурорлар

Жоқ. (Номер) Портрет Аты (Туған – Өлген) Қызмет мерзімі Қызметке кірген күні Қызметтен кеткен күні Қызметте болған уақыт.