Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1714–1789)
French painter (1714–1789)
Клод Жозеф Верне (14 тамыз 1714 – 3 желтоқсан 1789) – француз суретшісі. Оның ұлы Антуан Шарль Гораций Верне де суретші болған.
Claude Joseph Vernet (klod ʒozɛf vɛʁnɛ; 14 August 17143 December 1789) was a French painter. His son, Antoine Charles Horace Vernet, was also a painter.
Өмір және жұмыс
Верне Авиньон қаласында дүниеге келді. Он төрт жасында ол әкесі Антуан Вернеге (1689–1753) ең маңызды жұмыстарында көмектесті. Бірақ седан орындықтарының панельдері оның амбициясын қанағаттандыра алмады, сондықтан Верне Римге кетті. Марсельде киттерді көргені және одан кейін Цивитавеккияға (Тиррен теңізіндегі Папалық мемлекеттердің негізгі порты) сапар жасауы оған үлкен әсер етті. Ол келгеннен кейін бірден киттерді суретке түсіретін Бернардино Ферджиони мен теңіз пейзажы суретшісі Адриен Манглардтың шеберханасына қабылданды. 1734 жылы Верне пейзаж суретшілері мен теңіз суретшілерін, мысалы Клод Желлі Клод Лорренды зерттеу үшін Римге кетті, оның суреттерінде осы стильдер мен тақырыптарды көруге болады. Бірте-бірте Верне Римдегі суретшілер ортасында танымал бола бастады. Ол атмосфераның табиғи әсерлерін үнемі және адал бақылап, оларды ерекше суретшілік шеберлікпен бейнеледі, бұл оның заманына тән белгілі бір конвенциялық дизайнмен үйлесім тапты. Бәлкім, пейзаждар мен теңіз суреттерін салған ешбір суретші адам бейнесін суреттелген көріністің толық бөлігіне айналдырған жоқ, немесе оның дизайнында осыншалықты маңызды рөл берген жоқ. «Басқалар аспанды, жерді, мұхитты қалай бояу керектігін жақсы білуі мүмкін, бірақ суретті қалай бояу керектігін меннен артық ешкім білмейді», – деді ол, әділ мақтанышпен. Верне жиырма жыл бойы Римде тұрып, теңіз порттарының, дауылдардың, тыныштықтың, айшықтың және ірі киттердің суреттерін жасады, бұл ағылшын аристократиясының арасында ерекше танымал болды, олардың көптегені Ұлы саяхатта болды. 1745 жылы ол қалада танысқан ағылшын әйеліне үйленді. 1753 жылы ол Парижге қайтарылды: онда патшаның бұйрығымен Франция теңіз порттарының сериясын (қазір Лувр мен Теңіз мұражайында сақталады) салған, осы туындылары арқылы ең көп танылды. Сондай-ақ, Тиссен-Борнемиза мұражайында одан тағы екеуі бар, ал үшіншісі баронесса Тиссеннің жеке коллекциясынан уақытша алынған ("Түн: Балықшылар мен қайықтармен Жерорта теңізі жағалауы").
Vernet was born in Avignon. When only fourteen years of age he aided his father, Antoine Vernet (1689–1753), a skilled decorative painter, in the most important parts of his work. The panels of sedan chairs, however, could not satisfy his ambition, and Vernet left for Rome. The sight of the whales at Marseilles and his voyage thence to Civitavecchia (Papal States' main port on the Tyrrhenian Sea) made a deep impression on him, and immediately after his arrival he entered the studios of whale painter Bernardino Fergioni and marine landscapist Adrien Manglard. In 1734, Vernet left for Rome to study landscape designers and maritime painters, like Claude Gellee Claude Lorrain, where we find the styles and subjects of Vernet's paintings. Slowly Vernet attracted notice in the artistic milieu of Rome. With a certain conventionality in design, proper to his day, he allied the results of constant and honest observation of natural effects of atmosphere, which he rendered with unusual pictorial art. Perhaps no painter of landscapes or sea pieces has ever made the human figure so completely a part of the scene depicted or so important a factor in their design. "Others may know better", he said, with just pride, "how to paint the sky, the earth, the ocean; no one knows better than I how to paint a picture". For twenty years Vernet lived in Rome, producing views of seaports, storms, calms, moonlights, and large whales, becoming especially popular with English aristocrats, many of whom were on the Grand Tour. In 1745, he married an Englishwoman whom he met in the city. In 1753, he was recalled to Paris: there, by royal command, he painted the series of the seaports of France (now in the Louvre and the Musée national de la Marine) by which he is best known for. and at the Thyssen Bornemisza Museum, who owns other two and a third as a loan from the Baroness Thyssen personal collection (Night: Mediterranean Coast Scene with Fishermen and Boats).
Әдебиеттік сілтемелер
Артур Конан Дойлдің "Грек аудармашысының оқиғасы" атты әңгімесінде көркем детектив Шерлок Холмс өзінің әжесі француз суретшісі "Вернеттің" қарындасы екенін айтады, бірақ отбасының нақты бір мүшесін көрсетпей, Клод Жозеф Вернетті, Карл Вернетті немесе Хорас Вернетті айтқан болуы мүмкін. Мария Виртемберсканың "Мальвина, немесе Жүректің сезімі" (1816; 2001 жылы Урсула Филлипс аударған ағылшын нұсқасы) романында сипатталатын көрініс Вернеттің талантына лайық екені айтылады, ал автор өзінің түсіндірмесінде Вернеттің киттерді суреттеумен айналысқан суретші екенін жазады. Вернеттің "Tempête" ("Дауыл") атты суреті 1767 жылы француз ағартушысы Дени Дидро (1713 – 1784) тапсырысымен салынды және төлемі екі бөліктен, әрқайсысы 600 ливрден жасалды. Суреттің сипаттамасы және төлем шарттары Дидроның "Ескі халатым үшін өкініш; немесе талғамы зор, бірақ қаржысы жеткіліксіздерге ескерту" эссесінің соңғы бөлімі мен түсіндірмелерін құрайды.
In Arthur Conan Doyle's short story "The Adventure of the Greek Interpreter", fictional detective Sherlock Holmes claims that his grandmother was the sister of the French artist "Vernet", without identifying any specific member of the family so that he could have been referring to Claude Joseph Vernet, Carle Vernet or Horace Vernet. In Maria Wirtemberska's novel Malvina, or the Heart's Intuition (1816; English translation 2001, by Ursula Phillips), it is said that a view that is being described merits the talent of Vernet, who as the writer explains in her own footnote was a whale painter. Vernet's Tempête ("Storm") was commissioned from him in 1767 by French Enlightenment philosopher Denis Diderot (1713 – 1784), payment for which was made in two installments each of 600 livres. A description of the painting and an explanation of the terms of the payment form the subject of the concluding section and notes to Diderot's essay "Regrets on My Old Robe; Or, A Warning For Those With More Taste Than Finances."