Америкалық қарсы радиолокациялық зымыран AGM-122 Sidearm
AGM-122 Sidearm
AGM-122 Sidearm – АҚШ-тың радио сәулеленуге қарсы зымыран жүйесі. 1986-1990ж. өндірілген, жеңіл, арзан, AIM-9C зымырандарынан жасалған. Қорғаныс өнеркәсібі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ-тың ауадан жерге қарсы радиациялық зымыраны
American air to surface anti radiation missile
AGM-122 Sidearm – 1986 және 1990 жылдар аралығында өндірілген американдық ауадан жерге қарсы радиациялық зымыран. Жаңа буынғы радиациялық зымырандармен салыстырғанда олардың мүмкіндіктері шектеулі болғанымен, арзан әрі жеңіл салмақты болғандықтан, оларды кең ауқымда қолдануға болады.
The AGM 122 Sidearm was an American air to surface anti radiation missile produced between 1986 and 1990. While not as capable as newer anti radiation missiles, they were cheaper and lighter in weight allowing more versatile deployment.
Даму
AGM 122 Sidearm қызметтен шығарылған AIM 9C зымырандарын қайта өндіру арқылы жасалды. AIM 9C – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Vought F 8 Crusader ұшағы үшін әзірленген, бірақ шектеулі уақыт пайдаланылған Sidewinder зымыранының жартылай белсенді радарлық бағыттағыш нұсқасы. Қытай көлінің теңіз әскери-теңіз базасында (NAWS) жасалған Sidearm алғаш рет 1981 жылы сынақтан өтті. 1984 жылы Motorola компаниясына AIM 9C зымырандарын AGM 122A стандартына сәйкес қайта жаңартуға келісімшарт берілді. 1986 мен 1990 жылдар аралығында шамамен 700 дана өндірілді. Sidearm зымырандарының барлық қоры сарқылды және қазіргі таңда зымыран қолданыста жоқ. AGM 122B белгісімен жаңа зымырандар жасау туралы ұсыныстар әзірге іске аспады. AGM 122, AGM 88 HARM сияқты жаңа радиацияға қарсы зымырандарға қарағанда мүмкіндіктері төмен болғанымен, әлдеқайда арзан болды, ал жеңіл салмағы оны соғыс тікұшақтарымен, сондай-ақ соғыс ұшақтары мен соғыс бомбалаушыларымен тасымалдауға мүмкіндік берді. Зымыран негізінен теңіз корпусының AH 1T/W Sea Cobra шабуылдық тікұшақтарында және теңіз корпусының AV 8B Harrier секіруге арналған ұшақтарында қолданылды, және өзін-өзі қорғау үшін әуеден-әуеге зымырандардың орнын баса алды. Қару AIM 9C зымыранының соғылғыш бөлігін сақтап, броньды техникаға қарсы өте шектеулі қирату қабілетін берді. Дегенмен, радиациялық бағыттағыш зымырандардың ерекшелігіне байланысты, AGM 122 радар эмиттеріне тікелей нысана алды, бұл нысананың толық жойылғанына кепілдік берді. Sidearm негізінен қысқа қашықтықтағы радармен басқарылатын зениттік артиллерияға және қысқа қашықтықтағы SAM жүйелеріне, соның ішінде көліктерден іске қосылатын SAM жүйелеріне қарсы қолдануға арналған. Зымыран нысана қозғалғанда да оны іздеуге қабілетті.
The AGM 122 Sidearm was produced by the re manufacture of AIM 9C missiles that had been taken out of service. The AIM 9C was a semi active radar homing variant of the Sidewinder, developed for the US Navy's Vought F 8 Crusader, but used for only a limited period of time. Conceived and developed at China Lake NAWS, the Sidearm was first tested in 1981. In 1984, Motorola was issued a contract to convert and upgrade AIM 9Cs to the AGM 122A standard. A total of about 700 units were produced between 1986 and 1990. Existing stocks of Sidearm have been depleted, and the missile is no longer in service. Proposals for new build missiles, under the designation AGM 122B, have not been proceeded with to date. The AGM 122 was less capable than newer anti radiation missiles, such as the AGM 88 HARM, but also substantially cheaper, and its lighter weight enabled it to be carried by combat helicopters as well as fighter aircraft and fighter bombers. The missile was primarily fielded aboard Marine Corps AH 1T/W Sea Cobra attack helicopters, and Marine Corps AV 8B Harrier jump jets, and could take the place of self defense air to air missiles. The weapon retained the same warhead of the AIM 9C, which gave it a fairly limited destructive ability against armored vehicles. However, due to the nature of radiation homing missiles, the AGM 122 aimed for the radar emitter directly, all but guaranteeing the operational elimination of the target. The Sidearm was primarily intended for use against short range radar guided anti aircraft artillery and shorter range SAMs, including those fired by vehicles. The missile was capable of tracking a target even if it was moving.