Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс әскері тұтқындары лагері кешені
Marlag und Milag Nord
Екінші дүниежүзілік соғыстағы Marlag Milag Nord – британдық, канадтық теңізшілер мен американдық әскери теңізшілердің тұтқын лагері. Гаага конвенциясы бойынша азаматтық теңізшілердің жағдайы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
II дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс тұтқын лагерінің кешені
WWII German prisoner of war camp complex
Марлаг унд Милаг Норд – Ұлыбритания және Канада сауда флоты мен Корольдік теңіз күштерінің әскери қызметкерлері үшін екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс тұтқын лагерінің кешені. Ол Бременнің солтүстік-шығысындағы Вестертимке ауылының маңында орналасқан, бірақ кейбір дереккөздерде лагерь батысқа қарай орналасқан, ірі ауыл Тармштедт деп көрсетілген. Мұнда американдық сауда теңізшілерімен қатар АҚШ теңіз күштерінің де бірқатар қызметкерлері ұсталған.
Marlag und Milag Nord was a Second World War German prisoner of war camp complex for men of the British and Canadian Merchant Navy and Royal Navy. It was located around the village of Westertimke, about north east of Bremen, though in some sources the camp's location is given as Tarmstedt, a larger village about to the west. There were also American merchant seamen detained here as well as some U. S. Navy personnel.
Саудагерлік теңізшілердің мәртебесі
Соғыста неміс әскері тұтқындаған 5000-нан астам одақтас саудагер теңізшілерінің көпшілігі Марлаг Милагта ұсталды. 1907 жылғы Гаага конвенциясының XI бөлімі, 6-бабына сәйкес, жауынгер емес азаматтық тұлғалар ретінде саудагер теңізшілеріне "жаушылық әрекеттері барысында соғыс операцияларымен байланысты қызметтер атқаруға уәде бермеген жағдайда, соғыс тұтқындары статусы берілмейді" ережесі қолданылды. Дегенмен, немістер сауда флотының теңізшілерін тұтқын ретінде қарады (сондай-ақ, 1942 жылдан бастап британдықтар да осылай қарады). 1943 жылы немістер сауда флотының тұтқындарының тең санын алмастыруды ұсынды, бірақ Адмиралтействоның бірінші лорды А. В. Александр бұл ұсынысты Германияға көбірек пайда әкелетініне байланысты қабылдаудан бас тартты, себебі бұл оларға U қайықтарының экипаждары ретінде пайдалануға болатын көптеген адамдарды қамтамасыз ететін еді, ал олар мұндай адамдарға өте мұқтаж болды.
Of more than 5,000 Allied merchant seamen captured by the Germans during the war, most were held at Marlag Milag. As civilian non combatants, according to Section XI, Article 6, of the 1907 Hague Conventions, merchant seamen " are not made prisoners of war, on condition that they make a formal promise in writing, not to undertake, while hostilities last, any service connected with the operations of the war." The Germans, however, always treated Merchant Navy seamen as POWs (as did the British from 1942). In 1943 the Germans suggested an exchange of equal numbers of Merchant Navy prisoners, but this offer was refused by the First Lord of the Admiralty A. V. Alexander on the grounds it would be more to Germany's benefit, as it would provide them with a large number of men suitable to be used as U boat crews, of which they were desperately short.
Сталаг X-B
Бастапқыда, сауда және Корольдік теңіз флотының тұтқындары Солтүстік Германиядағы бірнеше лагерьлерде қамалды. 1941 жылдың сәуірінде олар Сандбостелдегі Сталаг X B-ге жиналды және Ilag X B (Internierungslager, "Интернациялау лагері") және Marlag X B (Marinelager, "Теңізшілер лагері") деп белгіленген екі бөлімге орналастырылды. АҚШ және Швейцария үкіметтерінің ықпалымен Халықаралық Қызыл Крест комитеті Германия үкіметіне әскери тұтқын лагерінде соғысқа қатыспаған бейбіт азаматтарды ұстамауға талап қойды. Немістер осы талапқа бойын бұрып, Вестертимкедегі алты казармадан және шағын әуежайдан тұратын, бастапқыда шағын Люфтваффе оқу лагерін таңдады. 1941 жылдың шілдесінде Ilag X B тұтқындары Сандбостелдегі казармаларын бөлшектеп, содан кейін Вестертимкеде қайта құрастыруға кірісті, нәтижесінде 1942 жылдың ақпан айында Милаг лагері аяқталды. Marlag лагері 1942 жылдың шілдесіне дейін толыққан жоқ.
Initially, prisoners from the Merchant and Royal Navy were confined in several camps in Northern Germany. In April 1941 they were gathered together at Stalag X B at Sandbostel and housed in two compounds designated Ilag X B (Internierungslager, "Internment camp") and Marlag X B (Marinelager, "Navy camp"). At the instigation of the U. S. and Swiss governments, the International Committee of the Red Cross put pressure on the German government not to keep civilian non combatants in a POW camp. The Germans complied, selecting what was originally a small Luftwaffe training camp consisting of six barracks and a small airfield at Westertimke. In July 1941 the prisoners of Ilag X B were set to work dismantling their barrack huts at Sandbostel, then rebuilding them at Westertimke, finally completing the Milag camp in February 1942. Marlag camp was not completed until July 1942.
Марлаг және Милаг Норд
Марлаг, Корольдік теңіз күштерінің лагері, екі бөлікке бөлінді: "O" бөлімі офицерлер мен олардың жеке көмекшілерін, ал "M" бөлімі кіші офицерлер мен қатардағы теңізшілерді ұстады. Тұтқындардың көп бөлігі британдықтар болды, бірақ басқа одақтас елдерден де аз ғана саны болды. Милаг (Marineinterniertenlager, "Теңізшілерді интернациялау лагері"), сауда флоты лагері, Марлагтың шығысында орналасқан. Ол да офицерлер мен қатардағы теңізшілер үшін екі бөлек бөлікке бөлінді. Екі бөлік арасындағы аумақта күзетшілер үйі, түрме блогы, жанармай қоймасы және лагерь ауруханасы орналасқан. Соғыс тұтқындары түрлі іс-әрекеттермен айналысты. Марлагта лагерь театры болды, онда тұтқындар концерттер мен қойылымдар қойды. Әр лагерьде өз спорт алаңы және шамамен 3000 кітаптан тұратын кітапхана болды. Тұтқындар тілдер мен математика, сондай-ақ коммерциялық, кәсіби, экономикалық және ғылыми пәндер бойынша курстар оқыды. Спорттық жабдықтар мен оқулықтар Қызыл Крест пен YMCA ұйымдарынан алынды. Тұтқындарға ай сайын екі хат және төрт пошта карточкасы жіберуге рұқсат етілді. Тұтқынға қанша хат түсуіне шектеу қойылмады. Әрине, барлық келіп түскен және жіберілген хаттар цензураланды. Қалыпты жағдайда лагерьлердің сыйымдылығы 5300 адамды құрады. 1944 жылғы сәуір айындағы ресми мәліметтер бойынша, онда 4268 адам ұсталған. Бастапқыда лагерьді теңіз күштерінің әскерлері күзетті. Кейіннен олардың орнына армия резервістері келді. Олар 1993 жылы осы жерді тастап кетті, содан бері ол бизнес-парк ретінде қайта жаңартылды. Бірі Бременнен кемемен бейтарап Швецияға жасырын түрде жеткізілді. Марлагтан сәтті қашқан тағы бір адам – РНВР лейтенанты Дэвид Джеймс. 1943 жылғы желтоқсан айында Джеймс душ бөлмесінен қашып шықты, бірақ Любек портында ұсталды. 1944 жылдың соңында ол тағы да қашып, бұл жолы Швецияға жетті.
Marlag, the Royal Navy camp, was divided into two compounds; "O" housed officers and their orderlies, while "M" held petty officers and ratings. The majority of prisoners were British, but there were also small numbers of other Allied nationalities. Milag (Marineinterniertenlager, "Marine internment camp"), the Merchant Navy camp, was to the east of Marlag. This also divided into two separate compounds for officers and men. The area in between contained the guard house, a prison block, fuel bunker, and the camp hospital. The POWs occupied themselves in various ways. There was a camp theatre in Marlag and the POWs performed concerts and plays. Each camp had its own sports field and there was also a library with around 3,000 books. Prisoners ran courses in languages and mathematics, as well as commercial, vocational, economic and scientific subjects. Sports equipment and textbooks were obtained from the Red Cross and YMCA. POWs were allowed to send two letters and four postcards each month. There were no restrictions on the number of letters a POW could receive. Naturally all incoming and outgoing mail was censored. Under normal conditions the camps had a capacity of 5,300. According to official figures in April 1944 there were 4,268 men held there. Initially the camp was guarded by Naval troops. Later they were replaced by Army reservists. They finally left the site in 1993, since when it has been redeveloped as a business park. having been smuggled to neutral Sweden on a ship from Bremen. Another successful escaper from Marlag was Lieutenant David James, RNVR. In December 1943 James slipped out of the shower block, but was arrested at the port of Lübeck. In late 1944 he escaped again and this time made it to Sweden.
Белгілі тұтқындар
Лейтенант Дэвид Хантер РМ, 1940 жылғы мамыр айында Каледе тұтқындалды, ол екі рет Сандбостельдегі Марлаг X B лагерінен қашып кетті және соғысты Колдицте аяқтады. Лейтенант Иван Эварт РНВР, 1942 жылғы қаңтарда оның моторлы қайығы (MTB) Булонь жағалауында батып кеткеннен кейін тұтқындалды. Милаг Марлагтан екі рет қашуға тырысқаннан кейін ол Колдицке ауыстырылды. Капитан Микки Берн, №2 командалық бөлім, 1942 жылғы наурызда Сент-Назаир шабуылынан кейін тұтқындалды. Кейін Норвегия армиясының генерал-майоры болған Бьёрн Эгге теңізшісі, 1942 жылғы сәуірде Норвегия сауда кемелерінің Швецияның Гетеборг қаласынан Ұлыбританияға жету әрекеті кезінде тұтқындалды ("Операциялық жетістік"). Лейтенанттар Дональд Кэмерон РНР және Годфри Плейс РНР, X кластың X 6 және X 7 су асты кемелерінің командирлері, 1943 жылғы қыркүйекте Тирпицке шабуылдан кейін тұтқындалды. Лейтенант Джон Уорсли РН, 1943 жылғы қарашада Луссинпикколоға шабуыл жасау кезінде тұтқындалды. Сонымен қатар, ол ресми соғыс суретшісі болғандықтан, Уорсли өзінің әріптес тұтқындарының бірнеше портреттерін салды, лагерьтің эскиздерін жасады, сондай-ақ "Альберт Р.Н." атты толық өлшемді манекен жасады, ол кез келген қашқынды күнделікті тексерулерде жоғалтып алмауға көмектесті. Капитан Питер Дж. Ортиз USMC, OSS қызметінде болған, 1944 жылғы тамызда Францияда тұтқындалды. 1944 жылғы тамызда Францияда тұтқындалған OSS мүшесі, USMCR 2-лейтенанті Уолтер У. Тейлор. СС гауптштурмфюрер Александр Пьорковский, 1939-1942 жылдары Дахау концлагерінің командирі, 1945 жылы британдықтар ұстады. Виктор Джордж Маркс, 1941-1945 жылдары "Триадик" кемесінің инженері, 1940 жылғы желтоқсанда Науру жанынан тұтқындалды. Лагерьде өткен крикет "тест" ойындарында Австралия құрамасының капитаны болды. Пат Лэнди, ML306, Австралия Корольдік теңіз күштері. Лесли Макдермот Браун (1925-1993), сауда флотының курсанты, 1940 жылы Ұлыбританияның ең жас тұтқыны болды. Ол 15 жасында Клайдтан шыққан SS Kemmendine кемесі неміс су үстілік шабуылшысы "Атлантис" тарапынан Бискай шығанағында батырылғаннан кейін тұтқындалды. Лесли келесі бес жылды Германияда, 15-20 жасында тұтқында өткізді, соңында 1945 жылы Милаг-Нордтан босатылды. Өміріндегі бұл қиындыққа қарамастан, Лесли 1950-1980 жылдары Плимут, Девондағы қонақ үй компаниясының бас директоры болды және үш ұлының күтуінде қалды.
Lieutenant David Hunter RM, captured at Calais in May 1940, he twice escaped from Marlag X B at Sandbostel, and ended the war at Colditz. Lieutenant Ivan Ewart RNVR, captured in January 1942 after his MTB was sunk off Boulogne. After two escape attempts from Milag Marlag, he was transferred to Colditz. Captain Micky Burn, No. 2 Commando, captured in March 1942 after the St Nazaire Raid. Able Seaman Bjørn Egge, later a major general of the Norwegian Army, captured in April 1942 after an attempt by Norwegian merchant vessels at Gothenburg, Sweden, to reach Britain. ("Operation Performance"). Lieutenants Donald Cameron RNR, and Godfrey Place RN, commanders of the X class submarines X 6 and X 7, captured in September 1943 after the attack on the Tirpitz. Lieutenant John Worsley RN, captured in November 1943 during a landing on Lussinpiccolo. Also an official war artist, Worsley painted several portraits of his fellow POW, and made sketches of the camp, as well as creating "Albert R. N." a life sized dummy, that ensured that any escaper would not be missed in the daily head counts. Captain Peter J. Ortiz USMC, serving with the OSS, he was captured in France in August 1944. 2nd Lieutenant Walter W. Taylor USMCR, another member of the OSS, also captured in France in August 1944. SS Hauptsturmführer Alexander Piorkowski, Commandant of Dachau concentration camp, 1939 42, held by the British in 1945. Victor George Marks, 1941 1945, Engineer on the Triadic, captured December 1940 off Nauru. Captained Australia in a series of cricket "tests" held at the camp. Pat Landy, ML306, Royal Australian Navy. Leslie McDermott Brown (1925 1993), a merchant marine cadet, was the UK's youngest POW in 1940, captured age 15 after his ship the SS Kemmendine, which had sailed from the Clyde, was sunk by the German surface raider The Atlantis in the Bay of Biscay. Leslie spent the next five years in captivity in Germany, aged 15 20, finally being liberated from Milag Nord in 1945. Despite this set back in life, Leslie went on to be a managing director of hotel company in Plymouth Devon during the 1950s to 1980s and is survived by his three sons.