Кіріспе

ХVII ғасырдағы ағылшын графы және саясаткер Хенидж Финч, Ноттингем графының 1-і, ПК (23 желтоқсан 1620 – 18 желтоқсан 1682), Англияның лорд-канцлері, Финч отбасының ескі әулетінен тараған, оның көптеген мүшелері жоғары құқықтық беделге ие болған. Ол Лондонның рекордері сэр Хенидж Финчтің үлкен ұлы, оның бірінші әйелі Фрэнсис Белл, Норфолк қаласындағы Биупр Холл иесі сэр Эдмонд Беллдің қызы.

Ерте мансап

Оксфорд университетінің тізілімінде ол Кентте туған деп тіркелген, және оның туған жері сол округтегі Иствуэлл болған болуы мүмкін. Ол Вестминстерде және Оксфордтағы Христос колледжінде білім алған, 1638 жылы Ішкі храмның мүшесі болғанға дейін онда қалған. 1645 жылы ол адвокаттыққа қабылданды және көп ұзамай табысты тәжірибе жинады.

Мансап

1660 жылғы сәуірде ол Кантербери мен Митчелл округтерінен Конвент парламентіне депутат болып сайланды және Кантербериден өкілдік етуді таңдады. Ұзақ өтпей ол солиситор-генерал қызметіне тағайындалды, осы қызметте ол Карл I патшаны өлтіргендердің ісін қозғады және рыцарь атағын алғаннан кейін бір күн өткен соң баронет атағын алды. 1661 жылғы мамыр айында ол Оксфорд университетінен Кавалер парламентіне депутат болып сайланды. Жалпы, ол «Заговор» кезінде салмақтылық пен ұстамдылық танытты, бұл оның лорд-жоғарғы стюард ретінде Уильям Говардтың (Стаффордтың 1-ші виконті) сот процесіндегі бейтараптылығында ең жақсы көрінді (тек Лондонның Ұлы өртінің католиктердің заговорларынан болғаны туралы ескертуден басқа). Кенион Майлз Пранс атты жасырын хабар берушіні тексеру кезінде Финчтің оны азаптаумен қорқытқанын айтады, бірақ мұндай әрекет Финч үшін ерекше емес еді, өйткені ол мейірімді және өркениетті адам болған; дегенмен, азаптау 1628 жылы заңсыз деп жарияланғандықтан, бұл қорқыту аса қауіпті болмауы мүмкін.

Финч пен Ноттингем үйі, қазіргі Кенсингтон сарайы

17 ғасырдың басындағы алғашқы ғимарат Кенсингтон ауылында Ноттингем графы үшін Ноттингем үйі ретінде салынған. 1689 жылы ол Уильям III-нің Мемлекеттік хатшысы болған оның мұрагерінен сатып алынды, себебі король Лондонға жақын, бірақ астананың түтінді ауасынан алыс жерде тұруды қалады, өйткені ол астмамен ауыратын. Ол кезде Кенсингтон Лондоннан тыс, қала маңындағы ауыл болған, бірақ Темза өзенімен Hampton Court-қа қарағанда оңай қол жетімді болды. Сарайдан Хайд-парк бұрышына дейін бірнеше карета қатар жүре алатындай кең жеке жол салынды, оның бір бөлігі бүгінге дейін "Роттен Роу" деп аталады. Сэр Кристофер Рен сарайды орталық бөлігінің әр бұрышына павильондар қосып, кеңейтті, себебі енді үлкен сатылармен, кеңес палатасымен және Корольдік шапкішпен жақындасатын жұптық Корольдік пәтерлер қажет болды. Содан кейін, Рен үйді батысқа бұрғанда, ол солтүстік және оңтүстік қанаттарды кіреберістің екі жағына салды, сағат мұнарасымен көмкерілген арка арқылы кіретін әдемі алаңға айналдырды. Дегенмен, жеке тұрғын үй ретінде ол "Сарай" емес, Кенсингтон үйі деп аталды. Кенсингтон үйінің қоршалған бақшалары Сент-Джеймс сарайына жеміс-жидек пен көкөніс жеткізіп тұрды.

Жеке өмір

1646 жылғы 30 шілдеде ол Уильям Харвидің кіші інісі Дэниелдің қызы Элизабет Харвиге және оның әйелі Элизабет Киннерслиге үйленді. Элизабет пен Хенидждің алты баласы болды, олардың ішінде:

Дэниел Финч, Нотингемнің 2-графы (1647–1730), Лейди Эссекс Ричке үйленген. Элизабет Финч (1650–1675), 3-ші баронет Сэр Сэмюэл Гримстонға үйленген. Лорд Ноттингем 1682 жылғы 18 желтоқсанда Лондонның Грейт Квин-стритте қайтыс болды. Ол Бэкингемширдегі Рейвенстоун шіркеуіне жерленді. Оның ұлы Дэниел оның графы атағын мұраға алды, кейін Винчелсия графы атағын да мұраға алды.

Кейіпкер

Британ энциклопедиясының он бірінші басылымы бойынша, оның замандастары саяси екі жақта да оның адалдығын, ұстамдылығын және шешендігін жоғары бағалайды, ал заңгер ретіндегі қабілеттері оның әділдіктің әкесі ретінде әлі де еске алынуымен толыққанды дәлелденген. Оның заңнамаға қосқан ең маңызды үлесі – "Алаяқтық туралы заң". Бас прокурор қызметін атқарган кезеңде ол сэр Генри Хобарттың есептерінің (1671) басылымын бақылады. Ол сонымен қатар король Карл I-нің судьяларының ісі бойынша бірнеше сөздер мен дәйексөздерді жариялады (1660); Парламенттің екі палатасына сөздер (1679); Виконт Стаффордқа үкім келу кезінде сөз сөйледі (1680). Ол Chancery Reports-ті қолжаз түрінде және Кок институты туралы жазбаларды қалдырды.