Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық Англикан епископы (1799–1879)
Swiss Anglican bishop (1799–1879)
Самуэль Гобат (26 қаңтар 1799 – 11 мамыр 1879) – Швейцариялық кальвинист, Африкада Англикан миссионері қызметін атқарды және 1846 жылдан өмірінің соңына дейін Иерусалимнің протестант епископы болды.
Samuel Gobat (26 January 1799 – 11 May 1879) was a Swiss Calvinist who became an Anglican missionary in Africa and was the Protestant Bishop of Jerusalem from 1846 until his death.
Миссионерлік мансап
Ол Эфиопияға екі рет сапар шекті, алғаш рет 1830 жылдың басынан 1832 жылдың соңына дейін; Еуропаға оралған соң, 1834 жылы Мария Меймен үйленді. Ол 1835 жылдың наурыз айында қайта оралды, бірақ денсаулығының нашарлауы (өз жазбаларында төсекте жатып, "қатал қылықтардан" азап шеккенін айтады) оны 1836 жылы Еуропаға қайта оралуға мәжбүр етті. Эфиопияда болған кезеңі туралы күнделігі (Sejour en Abyssinie) 1835 жылы Парижде жарияланды, кейіннен ағылшын тіліне "Абиссиниядағы үш жылдық тұру журналы" деп аударылды. 1839 жылдан 1842 жылға дейін Мальтада тұрып, Библияның араб тіліне аудармасын бақылады. Осы жылдары ол Шіркеу Миссиялық Қоғамының миссионері болды.
He visited Ethiopia twice, the first time from the beginning of 1830 to the end of 1832; returning to Europe, he took his wife Maria May, 1834. He then returned in March 1835, but his own ill health (he writes that he was confined to his bed, "suffering cruel pains") forced him to return to Europe in 1836. His journal of his stay in Ethiopia (Sejour en Abyssinie) was published in 1835 at Paris, and later translated into English as Journal of Three Years' Residence in Abyssinia. From 1839 to 1842 lived in Malta, where he supervised an Arabic translation of the Bible. During this time he was a missionary of the Church Mission Society.
Иерусалимдегі епископтық
1846 жылы ол 1841 жылғы британдық және пруссиялық үкіметтер арасындағы келісімге сәйкес, Англикан, лютеран және кальвинисттер үшін Киелі жерде бірлескен епископтық құру туралы келісім бойынша Иерусалимнің екінші протестант епископы болып тағайындалды. Бұл епископтық Англияның Англикан шіркеуі мен Пруссияның Біріккен Евангелиелік шіркеуінің күшімен іске асырылды. Гобат, марқұм епископ Михаил Соломон Александрдың орнын басып отырды. Ол епископ ретінде отыз жылдан астам бойы белсенді миссионерлік қызмет атқарды, оның епархиялық мектебі (эпископ Гобат мектебі деп аталған, 1847 жылы құрылған, қазір Иерусалим университетінің колледжі) және Сион тауындағы жетімдер үйі ерекше атақты болды. Гобаттың күш-жігерін қолдау мақсатында Вильгельм Хоффманн (Theologe) (*1806-1873*), Берлиндегі Жоғарғы приходтық және коллегиаттық шіркеудің корольдік пруссиялық сарай уағыздаушыларының бірі, 2 желтоқсан 1852 жылы «Иерусалим қауымын» (Jerusalemsverein) құрды және оның алғашқы президенті болды. Гобат осы қауымның жинаған қаражатының көмегімен бірнеше қайырымдылық мекемелерін ашты. 1850 жылдары Гобат, бұрын миссионер болған Чиркесі Миссиялық Қоғамын (CMS) Палестинаны миссионерлік қызмет үшін ашуға шақырды, және олар осылай істеді. 1866 жылы Гобат Яффа протестант миссиясын, Санкт-Кришона паломниктік миссиясының миссионері Питер Метцлерді, Рамледегі Иммануэль шіркеуінің англикан пасторы Йоханнес Грухлерге біріктірді. Алайда, Яффа қауымының көп бөлігі англикандық рәсімді ұнатпай, Метцлердің қызметтеріне қатысуды жөн көрді. 1871 жылы ол неміс CMS миссионері Джон Зеллердің басшылығымен салынған Назареттегі Христос шіркеуін салды. Ол сондай-ақ епархияның алғашқы араб дін қызметкерлерін – Майкл Кавар мен Серафим Бутаджиді тағайындады. Гобат және оның әйелі Иерусалимде қайтыс болды және Сион тауындағы зиратқа жерленді. Оның өмірі туралы жазбасы, көбінесе автобиографиялық сипатта, 1884 жылы Базельде, ал ағылшын тіліне аудармасы сол жылы Лондонда жарық көрді. Гобаттан кейін епископ Джозеф Барклей қызмет етті.
In 1846 he was consecrated second Protestant bishop of Jerusalem, under the agreement between the British and Prussian governments (1841) for the establishment of a joint bishopric for Anglicans, Lutherans and Calvinists in the Holy Land, carried by the Anglican Church of England and the united Evangelical Church in Prussia. Gobat succeeded the late Bishop Michael Solomon Alexander. He carried on a vigorous mission as bishop for over thirty years, his diocesan school (so called Bishop Gobat School, established 1847, now the Jerusalem University College) and orphanage on Mount Zion being specially noteworthy. In order to support Gobat's effort Wilhelm Hoffmann (Theologe) (*1806 1873*), one of the royal Prussian court preachers at the Supreme Parish and Collegiate Church in Berlin, co founded Jerusalemsverein, a charitable organisation on 2 December 1852, also becoming its first president. Gobat could found a number of charitable institutions with the help of funds raised by this Association. In the 1850s Gobat invited the Church Mission Society (CMS), of which he had previously been a missionary, to open Palestine as a field of mission, which they did. In 1866 Gobat integrated the Jaffa Protestant mission of Peter Metzler, a missionary of St. Chrischona Pilgrim Mission, to Johannes Gruhler, the ordained Anglican pastor of Immanuel Church in Ramle. However, most Jaffa congregants disliked the Anglican Rite and preferred to attend Metzler's services. In 1871 he consecrated Christ Church, Nazareth, built under the supervision of John Zeller, a German CMS missionary. He also ordained the first Arab clergy of the diocese—Michael Ka'war and Seraphim Boutaji. Gobat and his wife died in Jerusalem and are buried in Mount Zion Cemetery, there. A record of his life, largely autobiographical, was published at Basel in 1884, and an English translation at London in the same year. Gobat was succeeded by Bishop Joseph Barclay.