Кіріспе

Сококе (немесе толық атауы Сококе орман мысығы, бұрын Африкалық қысқа түкті мысық деп аталған) – табиғи үй мысығының тұқымы, 1970-ші жылдардың соңынан бастап Шығыс, жағалаулық Кенияның жабайы хадзонзо жергілікті тұқымынан дамытылып, стандартталған. Сококе төрт ірі мысық тұқымын тіркеу ұйымдарымен стандартталған мысық тұқымы ретінде мойындалған. Бұл тұқымның атауы Арабуко Сококе ұлттық орманнан алынған, одан тұқымдық даму үшін негізгі қор алынып, әсіресе Дания мен АҚШ-та қолданылды. Мысықтың аяқтары ұзын, түктері қысқа және қалың, көбінесе жолақты болады, бірақ белгілі бір желілер әртүрлі сыртқы көріністерге ие. Бұрын үй мысығы мен жабайы мысықтың буданы деп есептелгенімен, генетикалық зерттеулер бұл жорамалды растамады. Тағы бір болжам, оның ерекше көне екендігі, әзірге дәлелденген жоқ. Жергілікті популяция солтүстікке қарай орналасқан Ламу мысығымен тығыз байланысты.

Түпнұсқалық хадзонзо жері

Кения жағалауындағы ерекше, еркін жүріп, жапайы мысықтар – хадзонзо немесе кадзонзо деп аталады және қала көшелерінен Арабуко Сококе ұлттық орманына дейін кездеседі. 1978 жылы Уатаму кокос плантациясының жанында, жылқы өсіруші және жабайы табиғат суретшісі Дженни Слейтер оларды "ашты" (батыс мысықтардың әлеміндегі мағынасында). Бұл мысықтардың жабайы мысықтың жаңа түршесі болуы мүмкін деген ойлар болғанмен, Слейтер өсірген мысықтардың жайлы мінезі жабайы мысықтармен теориялық будандасудың ықтимал еместігін көрсетті. Сондай-ақ, ұзын, жіңішке құйрық (ең бір африкалық жабайы түрге тән емес), Азиядағы үй мысық тұқымдарына сәйкес келетін жалпы пішін (жабайы мысықтардың денелі келбетінен мүлдем өзгеше) және дақтанған, жолақты түс үлгісі (қалалық мысықтарға тән ерекшелік) осыны куәландырды. Қазіргі заманғы генетикалық зерттеулер Куффердің идеясын әлі дәлелдемеген не жоққа шығармаған, бірақ АҚШ Ұлттық қатерлі ісіктер институтының Мысық геномдық жобасының (CGP) ДНК зерттеуі шығыс Кенияның хадзонзо көше мысықтары, Кения жағалауындағы Ламу архипелагының мысықтары және стандартталған Сококе мысықтарының бәрі тығыз байланысты екенін анықтады. CGP оларды "Араб теңізінің нәсілдік тобына" (барлығы 12 мысық "нәсілдік" топтарының ішінде) жіктеді. Топтың ортақ ДНК-сы негізінен Азиялық үй мысықтарынан, ал олардың ата-бабалары ежелгі араб жабайы мысықтарынан тегін алады. Бұл кейбір селекционерлердің күдігін сейілтеді. Слейтердің досы Глория Мольдроп 1983 жылы Данияға Слейтердің мысықтарының жұбын алып келді. 1984 жылы олар Копенгагенде, ал 1987 жылы Оденседе көрсетілді. Слейтер генетикалық әртүрлілікті арттыру үшін 1987 жылы асылдандыру бағдарламасына қара түсті Уатаму көше мысығының үлгісін қосты. Олар тіркелді, болашақ тегін анықтау үшін өсірілді және "жаңа желі" Сококе мысықтары деп аталды, олардың ерекшеліктері Слейтердің дамытқан "ескі желісінен" ерекшеленеді. 2001 жылдан бастап орманнан ұсталған мысықтар да осы асылдандыру бағдарламасына қосылды, сондай-ақ жақында ұсталған мысықтар да қосылды. Бұл жағдай "жолақты" немесе "тұз және бұрыш" түсін береді. Бұл үйлесім "африкалық жолақты" деп аталады. Селекционерлер әр көбейту жұбынан жылына бір-екі ұрық күтеді. Кейде екі ұрық бір-бірінен кейін тізбектесіп туылуы мүмкін, содан кейін көбейіске дейін ұзақ уақыт өтеді. Жыныстық жетілуге шамамен 8-10 айлық жасқа келгенде жетеді.