Америка Азамат Соғысы: Мараис-де-Синь шайқасы

Кіріспе

Америка Азаматтық Соғысының шайқасы

Мараи-де-Сюньес шайқасы (,/m//ɛər// //d//ə// /'/z//iː//n//, // // /'/s//iː//n//, /'/m//ɛər// //d//ə// //z//iː//n/) 1864 жылдың 25 қазанында Канзас штатының Линн округінде, Америка Азаматтық Соғысы кезіндегі Прайстің Миссури науқаны аясында болды. Ол Сауда Посты шайқасы деп те белгілі. 1864 жылдың соңында Конфедерация генерал-майоры Стерлинг Прайс Миссури штатына кавалерия күштерімен басып кірді, мақсаты – одақтас әскерлерін шығыстағы басты шайқас алаптарынан алшақтату. Науқанның басында бірнеше жеңіске жеткеннен кейін, Прайс әскерлері 23 қазанда Канзас-Сити маңындағы Вестпорт шайқасында жеңіліске ұшырады. Конфедераттар 24 қазан күні түнде Мараи-де-Сюньес өзенінің жағасында лагерь құрып, Канзасқа шегінді. Бригадир генерал Джон Б. Санборн басқаратын одақтас кавалериясы сол түні Прайстің артқы жасағымен шайқасты, бірақ ауыр шайқасқа қатыспай, кері шегінді. Түнде Санборн әскерлері лейтенант-полковник Фредерик В. Бентен басқаратын кавалериямен күшейтілді, одақтас күштерінің жалпы саны 3500 адамға жетті. Шайқас келесі күні таңертең басталды, Санборн генерал-майор Джон С. Мармадюктің конфедераттардың артқы жасағын өзеннің солтүстігіндегі позициясынан ығыстырды. Одақтас әскерлері шайқастың осы кезеңінде зеңбіректерді, тұтқындарды және вагонды жаулап алды. Мармадюк өзенді кешіп өту орнында тұруға тырысты, бірақ оның позициясы одақтас кавалерия полкімен қамалғандықтан, одан бас тартуға мәжбүр болды. Конфедерация бригадир генералы Джон Б. Кларк басқаратын 1200 адамнан тұратын бригада Прайске шегінуге және қайта топтасуға уақыт берді. Прайс әскерлерінің бір бөлігі сол күні таңертең Майн-Крик маңында ұсталды және Майн-Крик шайқасында ауыр жеңіліске ұшырады. Сол күні кешке Мармитон өзені шайқасы күнің үшінші шайқасына айналды, одан кейін Прайс өзінің жабдықтау пойызын өртеп жіберді, осылайша ол шегінуді баяулатпады. 28 қазанда Ньютония шайқасының екінші кезеңінде тағы бір жеңіліске ұшырағаннан кейін, Прайс колоннасы Арканзас және Үндістан территориясы арқылы Техасқа шегінді. Прайс Миссуриге 12000 адаммен келген, ал оның құрамында тек 3500 адам қалды.

The Battle of Marais des Cygnes (,/m//ɛər// //d//ə// /'/z//iː//n//, // // /'/s//iː//n//, /'/m//ɛər// //d//ə// //z//iː//n/) took place on October 25, 1864, in Linn County, Kansas, during Price's Missouri Campaign during the American Civil War. It is also known as the Battle of Trading Post. In late 1864, Confederate Major General Sterling Price invaded the state of Missouri with a cavalry force, attempting to draw Union troops away from the primary theaters of fighting further east. After several victories early in the campaign, Price's Confederate troops were defeated at the Battle of Westport on October 23 near Kansas City, Missouri. The Confederates then withdrew into Kansas, camping along the banks of the Marais des Cygnes River on the night of October 24. Union cavalry pursuers under Brigadier General John B. Sanborn skirmished with Price's rearguard that night, but disengaged without participating in heavy combat. Overnight, Sanborn's troops were reinforced by cavalry under Lieutenant Colonel Frederick W. Benteen, bringing the total Union strength to 3,500. The battle began early the next morning as Sanborn drove Major General John S. Marmaduke's Confederate rearguard from its position north of the river. Union troops captured cannons, prisoners, and wagons during this stage of the fighting. Marmaduke attempted to make a stand at the river crossing, but his position was outflanked by a Union cavalry regiment, forcing him to abandon it. A rearguard action by Confederate Brigadier General John B. Clark Jr.'s 1,200 man brigade bought Price more time to retreat and disengage. Some of Price's men were still caught near Mine Creek later that morning and were badly beaten in the Battle of Mine Creek. That evening, the Battle of Marmiton River became the day's third action, after which Price burned his supply train so it no longer slowed the retreat. After another defeat at the Second Battle of Newtonia on October 28, Price's column retreated to Texas through Arkansas and the Indian Territory. Only 3,500 of the 12,000 men Price had brought into Missouri remained in his force.

Өмірбаян

1861 жылы АҚШ-та Азамат соғысы басталғанда Миссури штаты құлдар ұсталған штат болды, бірақ штат саяси түрде бөлінгендіктен, одан бөлініп шықпады. Губернатор Клейборн Фокс Джексон және Миссури штатының қауіпсіздік күштері (MSG) бөлінуді және Америка Конфедерациялық Штаттарын қолдады, ал бригадир генерал Натаниел Лион және оның басқаруындағы Одақ армиясының бөлігі АҚШ-ты қолдады және бөлінуге қарсы болды. Генерал-майор Стерлинг Прайс басшылығымен MSG 1861 жылы Уилсонның сағасы және Лексингтон шайқастарында Одақ әскерлерін жеңді, бірақ жыл соңына қарай Прайс пен MSG Одақтың күштерін күшейтуіне байланысты штаттың оңтүстік-батыс бөлігімен шектелді. Осы уақытта Джексон және штат заң шығарушы органының бір бөлігі Америка Конфедерациялық Штаттарына қосылуға дауыс берді, ал екінші бөлігі бөлінуге қарсы дауыс берді, нәтижесінде штаттың екі үкіметі болды. 1862 жылдың наурыз айында Арканзастағы Пи-Ридж шайқасында Конфедерация жеңіліске ұшырады, бұл Одаққа Миссуриді бақылауға мүмкіндік берді. Жылдың қалған бөлігінде және 1863 жыл бойында штаттың Конфедерациясының әрекеттері көбінесе партизандық соғыс пен шабуылдармен шектелді. 1864 жылдың қыркүйек айының басында АҚШ-тың шығысындағы оқиғалар, әсіресе Атлантадағы Конфедерацияның жеңілісі, соғысты жалғастыруды қолдаған президент Авраам Линкольнге, соғысты аяқтауды жақтаған Джордж Б. Макклелланнан 1864 жылғы АҚШ президенттік сайлауында артықшылық берді. Осы кезде Конфедерацияның соғыста жеңіске жету мүмкіндігі өте төмен болды. Сонымен қатар, Транс-Миссисипи театрында Конфедерация Луизианадағы Ред-Ривер науқанында Одақ шабуылдаушыларын наурыз айынан мамыр айына дейін жеңді. Миссисипи өзенінің шығысындағы жағдай Конфедерацияға қарсы болғандықтан, Конфедерацияның Транс-Миссисипи департаментінің қолбасшысы генерал Эдмунд Кирби Смит өзінің басқаруындағы жаяу әскерді Шығыс және Батыс театрларындағы шайқастарға ауыстыруға бұйрық берді. Бұл мүмкін болмады, себебі Одақ теңіз күштері Миссисипи өзенін бақылап, ірі масштабта өтуге кедергі келтірді. Шабуылға шектеулі ресурстары болғанына қарамастан, Смит Одақ әскерлерін негізгі шайқас алаңдарынан ауыстыруға бағытталған шабуыл, әскерлерді ауыстырудың орнына бірдей нәтиже береді деп шешті. Прайс және Миссуридің жаңа Конфедерациялық губернаторы Томас Коут Рейнольдс Миссуриге шабуыл жасау тиімді шабуыл болады деп ұсынды; Смит жоспарды мақұлдады және Прайсты науқанға басшылық етуге тағайындады. Бұрын Миссуриді қорғаған Одақ әскерлерінің көп бөлігі штаттан шығарылды, Миссури штатының милициясы штаттың негізгі қорғаныс күштеріне айналды. Прайс шабуыл Миссуриде Одақтың үстемдігіне қарсы халық көтерілісін тудырады, Одақ әскерлерін негізгі шайқас алаңдарынан ауыстырады және Макклелланның Линкольнды жеңу мүмкіндігін арттырады деп күтті. Прайс колоннасы 19 қыркүйекте штатқа кірді. Бұл күш ресми түрде Миссури армиясы деп аталды және үш дивизиядан тұрды, оларға генерал-майорлар Джеймс Ф. Фаган және Джон С. Мармадук, сондай-ақ бригадир генерал Джозеф О. Шелби басшылық етті. Конфедерацияда 13 000 атты әскер және 14 кішкентай калибрлі зеңбірек болды.

When the American Civil War began in 1861, the state of Missouri was a slave state, but did not secede because the state was politically divided. Governor Claiborne Fox Jackson and the Missouri State Guard (MSG) supported secession and the Confederate States of America, while Brigadier General Nathaniel Lyon and the portion of the Union Army under his command supported the United States and opposed secession. Under Major General Sterling Price, the MSG defeated Union armies at the battles of Wilson's Creek and Lexington in 1861, but by the end of the year, Price and the MSG were restricted to the southwestern portion of the state due to the arrival of Union reinforcements. Meanwhile, Jackson and a portion of the state legislature voted to secede and join the Confederate States of America, while another element voted to reject secession, essentially giving the state two governments. In March 1862, a Confederate defeat at the Battle of Pea Ridge in Arkansas gave the Union control of Missouri. For the rest of the year, and through 1863, Confederate activity in the state was largely restricted to guerrilla warfare and raids. By the beginning of September 1864, events in the eastern United States, especially the Confederate defeat in the Atlanta campaign, gave incumbent president Abraham Lincoln, who supported continuing the war, an edge in the 1864 United States presidential election over George B. McClellan, who promoted ending the war. At this point, the Confederacy had very little chance of winning the war. Meanwhile, in the Trans Mississippi Theater, the Confederates had defeated Union attackers in the Red River campaign in Louisiana in March through May. As events east of the Mississippi River turned against the Confederates, General Edmund Kirby Smith, commander of the Confederate Trans Mississippi Department, was ordered to transfer the infantry under his command to the fighting in the Eastern and Western Theaters. This proved to be impossible, as the Union Navy controlled the Mississippi River, preventing a large scale crossing. Despite having limited resources for an offensive, Smith decided that an attack designed to divert Union troops from the principal theaters of combat would have the same effect as the proposed transfer of troops. Price and the new Confederate Governor of Missouri Thomas Caute Reynolds suggested that an invasion of Missouri would be an effective offensive; Smith approved the plan and appointed Price to command the campaign. Many of the Union troops previously defending Missouri had been transferred out of the state, leaving the Missouri State Militia as the state's primary defensive force. Price expected that the offensive would create a popular uprising against Union control of Missouri, divert Union troops away from principal theaters of combat, and aid McClellan's chance of defeating Lincoln. Price's column entered the state on September 19. This force was formally known as the Army of Missouri and contained three divisions, which were commanded by Major Generals James F. Fagan and John S. Marmaduke and Brigadier General Joseph O. Shelby. The Confederates had 13,000 cavalrymen and 14 small bore cannons.

Кіріспе

24 қыркүйекте Прайс жасағы Фредериктаунға жетті, онда Пилот-Ноб қаласы мен Сент-Луис және Айрон-Маунтин теміржолын Бригада генерал Томас Юинг басқаратын одақтық күштер бақылауда екенін білді. Прайс Сент-Луиске қарай жылжу кезінде жау күштерінің артында әрекет етуіне жол бергісі келмеді, сондықтан Мармадук пен Фаган дивизияларын Пилот-Нобқа жіберді, ал Шелби мен оның әскері қаланың солтүстігінде орналасты. 26 қыркүйекте Юинг жасағы Аркадияда Фаган дивизиясымен шайқасып, содан кейін Форт-Дэвидсонның қорғанысына шегінді. Келесі күні Прайс фортқа шабуыл жасап, Юингке капитуляциялану талаптарын ұсынды, бірақ ол өткен жылы шығарған танымал емес №11 жарлығы үшін жазаланудан қорқып, бас тартты. Одақтың қорғаушылары қарсы тұрып, бірнеше шабуылды тойтарды, содан кейін 28 қыркүйекте сағат 03:00-де форттан жасырын шығып кетті. Осы шайқаста конфедераттар кем дегенде 800 адамдық шығынға ұшырады, олардың рухы төмендеді, нәтижесінде Прайс Сент-Луиске қарсы жорықты тоқтатуға мәжбүр болды. Сент-Луиске жасалған шабуылдан бас тарғаннан кейін Прайс әскері Джефферсон-Ситиге бет алды, бірақ үлкен жабдықтау колоннасын алып жүру оларды баяулатты. 7 қазан күні конфедераттар Джефферсон-Ситиге жақындады, оны Бригада генерал Эгберт Браун басқаратын, көбінесе тәжірибесіз ополченниктерден тұратын 7000 сарбаз қорғады. Конфедераттардың дұрыс емес барлау мәліметтері одақтың күшін 15000 деп көрсетті, ал Прайс Пилот-Ноб сияқты тағы бір жеңіліске ұшырамас үшін қалаға шабуылдамауға шешім қабылдады және келесі күні әскерін Буунвиллге қарай жылжыта бастады. Буунвилл – Кіші Диксидің конфедераттарға жақын аймағы болды, сондықтан Прайс жаңа сарбаздарды жинауға мүмкіндік алды. Тарихшылардың пікірінше, жаңа қосылғандардың саны әртүрлі: тарихшы Чарльз Д. Коллинс 1200 адамды атап көрсетсе, Кристофер Филлипс (Канзас-Сити қалалық кітапханасы үшін жазған) 2000 адамды, ал тарихшы Кайл Синиси аймақта конфедераттарға кем дегенде 2500 адам қосылғанын мәлімдейді. Прайске қару-жарақ қажет болды, бірақ 2010 жылы жасалған Америкалық шайқас алаңдарын қорғау бағдарламасының зерттеуі оның тізімге енгізілуі мүмкін екенін көрсетті.

By September 24, Price's column had reached Fredericktown, where he learned that the town of Pilot Knob and the St. Louis & Iron Mountain Railroad were held by Union forces under the command of Brigadier General Thomas Ewing Jr. Price had no interest in allowing an enemy force to operate in the rear of his army while he advanced to St. Louis, so he sent Marmaduke and Fagan's divisions to Pilot Knob; Shelby and his men operated north of the town. On September 26, Ewing's command fought off Fagan's division at Arcadia before withdrawing to the defenses of Fort Davidson. The next day, Price moved against the fort and offered Ewing surrender terms; the latter refused, as he was afraid of being executed for his unpopular issuance of General Order No. 11 the previous year. Holding out, the Union defenders repulsed multiple assaults, before slipping out of the fort at 03:00 on September 28. The Confederates suffered at least 800 casualties during the engagement and their morale decreased, leading Price to abandon the attempt against St. Louis. After abandoning the St. Louis thrust, Price's army headed for Jefferson City, although the Confederates were slowed by bringing along a large supply train. On October 7, the Confederates approached Jefferson City, which was held by about 7,000 men mostly inexperienced militia commanded by Brigadier General Egbert Brown. Faulty Confederate intelligence placed the Union strength at 15,000, and Price, fearing another defeat like Pilot Knob, decided not to attack the city, and began moving his army toward Boonville the next day. Boonville was in the pro Confederate region of Little Dixie, and Price was able to recruit new soldiers. Estimates of the number of new recruits vary between writers: the historian Charles D. Collins states 1,200 men; Christopher Phillips, writing for the Kansas City Public Library, provides 2,000 men; and the historian Kyle Sinisi states that a minimum of 2,500 men joined the Confederates in the region. Price, needing weapons, although a 2010 survey performed by the American Battlefield Protection Program determined that it is likely eligible for listing.