Венециялық баркаролла: Музыкалық форма және тарихы
Barcarolle
Баркаролла – венециялық қайықшылар әні немесе оның үлгісінде жазылған музыка. Шопен, Оффенбах сияқты композиторлардың шығармаларында кездеседі. 6/8 өлшемімен ерекшеленеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыкалық форма
Musical form
Баркароль (фр. barcarole, итал. barcarola немесе barcaruola, barca – қайық) – венециялық гондолье́рлер орындаған дәстүрлі халық әні немесе осы стильде жазылған музыка туындысы. Классикалық музыкада ең белгілі баркарольдердің екеуі – Жак Оффенбахтың "Белле ноут, о ноут д’амур" операсынан "Хоффманның ертегілері"; және Фредерик Шопеннің жалғыз фортепианоға арналған F-диез мажордағы баркаролі.
A barcarolle ('/b//ɑːr//k//ə/,/r//oʊ//l/; from French, also barcarole; originally, Italian barcarola or barcaruola, from barca 'boat') is a traditional folk song sung by Venetian gondoliers, or a piece of music composed in that style. In classical music, two of the most famous barcarolles are Jacques Offenbach's "Belle nuit, ô nuit d'amour", from his opera The Tales of Hoffmann; and Frédéric Chopin's Barcarolle in F sharp major for solo piano.
Сипаттама
Баркароль гондольер еске түсіретін ырғақпен сипатталады, көбінесе 6/8 өлшемінде орташа темпте орындалады. Ең танымал баркарольдер Романтикалық дәуірден келсе де, бұл жанр 18-шы ғасырда Бёрнидің "Франция мен Италиядағы музыканың қазіргі жағдайы" (1771) еңбегінде "жақсы талғам иелері" бағалаған атақты форма екенін айтуға жеткілікті дәрежеде белгілі болған.
A barcarolle is characterized by a rhythm reminiscent of the gondolier's stroke, almost invariably in 6/8 meter at a moderate tempo. While the most famous barcarolles are from the Romantic period, the genre was known well enough in the 18th century for Burney to mention, in The Present State of Music in France and Italy (1771), that it was a celebrated form cherished by "collectors of good taste".
Белгілі мысалдар
Баркаролл операның танымал түрі болды, онда халық әнінің сырттай қарапайым, бірақ сезімтал стилі тиімді пайдаланылуы мүмкін. Оффенбахтың мысалынан басқа: Паизиелло, Вебер және Россини баркароль арияларын жазды; Доницетти «Марино Фальеро» (1835) операсының басында венециялық көріністі гондольер мен хорға арналған баркарольмен бейнеледі; ал Верди «Un ballo in maschera» операсына баркароль қосты (атап айтқанда, Рихардтың атмосфералық «Di’ tu se fidele il flutto m’aspetta» I актіде). Артур Салливан «H. M. S. Pinafore» операсында Сэр Джозеф Портердің баржасының (онымен бірге оның қарындастары, туыстары мен тәтелері) кіруін баркарольмен безендірді, сондай-ақ I актідегі Филис, Эрл Толлолер және Монтарарат графының «Менің жақсы көретін мырзам және қамқоршым» триосын да сол стильде жазды. Шуберт бұл атауды тікелей қолданбаса да, өзінің ең танымал әндерінде баркароль стиліне ұқсас үлгіні пайдаланды, әсіресе оның «Auf dem Wasser zu singen» («Суда ән айту»), D.774 әнінде. Боб Диланның 2020 жылғы «Rough and Rowdy Ways» альбомынан шыққан «I've Made Up My Mind to Give Myself to You» әнінде Оффенбахтың «Barcarolle» әні риф ретінде қолданылған.
The barcarolle was a popular form in opera, where the apparently artless sentimental style of the folklike song could be put to good use. In addition to the Offenbach example: Paisiello, Weber, and Rossini wrote arias that were barcarolles; Donizetti set the Venetian scene at the opening of Marino Faliero (1835) with a barcarolle for a gondolier and chorus; and Verdi included a barcarolle in Un ballo in maschera (i. e., Richard's atmospheric "Di’ tu se fidele il flutto m’aspetta" in Act I). Arthur Sullivan set the entry of Sir Joseph Porter's barge (also bearing his sisters, cousins and aunts) in H. M. S. Pinafore to a barcarolle, as well as the Trio "My well loved lord and guardian dear" among Phyllis, Earl Tolloller and the Earl of Mountararat in Act I of Iolanthe. Schubert, while not using the name specifically, used a style reminiscent of the barcarolle in some of his most famous songs, including especially his haunting "Auf dem Wasser zu singen" ("To be sung on the water"), D.774. Bob Dylan’s song "I've Made Up My Mind to Give Myself to You" from his 2020 album Rough and Rowdy Ways uses Offenbach’s "Barcarolle" as a riff.