Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арунделл Генри, Уордордың 3-ші бароны, PC (23 ақпанға дейін 1607/8, 28 желтоқсан 1694) – 17 ғасырда Англияның пэрі және Уордордың Арунделл лордтарының ең танымал өкілі. Ол Лорд-приви мөрінің сақтаушысы және Лорд-жоғары сот судьясы қызметтерін атқарды, сондай-ақ Приви кеңесіне мүше болып тағайындалды. «Католиктер қастандығы» кезінде ол ұзақ уақыт түрмеде отырды, бірақ ешқашан сотқа тартылмады.
English Baron
Henry Arundell, 3rd Baron Arundell of Wardour, PC (bef. 23 February 1607/828 December 1694) was a Peer of England during the 17th century, and the most famous of the Lords Arundell of Wardour. He served as Lord Privy Seal and Lord High Steward, and was appointed to the Privy Council. During the Popish Plot he suffered a long period of imprisonment, although he was never brought to trial.
Ерте өмір
Ол 23 ақпан 1607/8 жылы Лондонның Холборн ауданындағы Сент-Эндрю шіркеуінде крещениеден өтті. Стратон шайқасында қаза тапқан әкесінен кейін, 19 мамырда 1643 жылы ол мұрагерліктері мен титулдарына ие болды, соның ішінде Киелі Рим империясының графы атағы да бар еді. Өмірі бойы Рим католик дініне берілген ол, әкесі сияқты, Бірінші Англия азамат соғысында Карл I жағында күресті. 1643 жылдың мамыр айында парламенттік әскерлер оның әулеттік үйі – Уилтширдегі Уордур қамалын, оны қорғап тұрған анасы Леди Бланш Арунделлден тартып алды. Келесі қыркүйекте Арунделл қамалды және оның жаңа иелерін қоршап алып, көтерілісшілерден қайтарып алу үшін шайқасты. 1644 жылдың наурыз айында ол минаны қолданып, ғимаратты қиратып, генерал Эдмунд Ладлоу басқаратын жауды жойды, оны бекініс ретінде пайдалануға болмас үшін жартылай бұлдырып тастады.
He was baptised on 23 February 1607/8 at St Andrew, Holborn, London. On the death of his father, who had been mortally wounded at the Battle of Stratton, on 19 May 1643 he succeeded to his estates and to his titles, which included that of Count of the Holy Roman Empire. Throughout his life a devoted Roman Catholic, he fought like his father on the side of Charles I in the First English Civil War. In May 1643 the parliamentarians wrested his ancestral home Wardour Castle, in Wiltshire, from his mother Lady Blanche Arundell who was defending it. In the following September Arundell laid siege to the castle and its new occupiers and fought in the re taking from the rebels. By springing a mine and ruining the building, he finally dislodged the enemy under General Edmund Ludlow in March 1644, partly destroying it to prevent it being used as a fortress.
Мансап
1652 жылдың 13 мамырында ол әйелінің інісі, полковник Генри Комптонның дуэлінде екінші болып, Джордж Бриджеспен кездесті. Комптон қаза тапты, ал мемлекеттік кеңес Арунделді және қатысқан басқаларды тұтқындауға бұйрық берді. 1653 жылдың 17 мамырында ол адам өлтіруде айыпты деп танылып, қолынан өртеу жазасына кесілді. Сол жылы Арундел Оливер Кромвельден кешірім сұрап, 1656 жылы Францияға қашуға рұқсат алды. II Карлдың таққа қайта отыруымен Арундел 35 000 фунт стерлинг төлегеннен кейін барлық отбасылық иеліктеріне ие болды, олардың көпшілігі Коммуналдық кезеңде Хамфри Уэлдке сатылған еді. Ол Вардурді қайта иеленді, бірақ оны қайта жаңартуға жеткілікті қаражаты болмады. 1663 жылдың 7 наурызында ол патшайым анасы Генриетта Марияның жемірікшісі болып тағайындалды. 1678 жылдың қазан айынан 1684 жылдың ақпан айына дейін ол Титус Оутстың айыптауы бойынша басқа "католик" пэрлермен бірге Лондон мұнарасында түрмеге қамалған еді. Талаптар анық абсурдты болды: басқа күмәнді айыптаулардың арасында Арунделдің өзінің католик әріптесі Уильям Говардпен (1-виконт Стаффордпен) сөз байласқаны айтылды (ол 1680 жылы қастандыққа қатысқандығы үшін жазаланды), бірақ олар 25 жыл бойы бір-бірімен сөйлеспегені баршаға мәлім болды. Патшаны өлтіруге ешқандай себептері болмады, екеуі де оның діни төзімділік саясатынан қаншалықты пайда тапқандарын жақсы білді. Стаффордтың ақылмен айтқандай, қарапайым жеке мүдде католик пэрлері II Карлға адал болуы керек еді, өйткені ол өмірінің соңында ашық католикке жақын болды, сондықтан: "біздің тыныш болудан басқа мүддеміз жоқ". Арундел, Лорд Беласизбен, оның да қастандық жасады деген күдікпен түрмеге қамалғаны сияқты, және Эдвард Колманмен, католик дініне берілген мемлекеттік қызметкермен, ол 1678 жылдың желтоқсанында қастандық жасады деген күдікпен жазаланды, бірақ осы достықтарда ешқандай жамандық жоқ деп ойлауға себеп жоқ. 1679 жылы түрмеде отырғанда Арундел бес қысқа діни өлең жазды, олар 1679 жылы бір параққа басылып, 1685 жылы "Сегіз жүз елу алты адал өлеңдер жинағында" қайта басылды. Ол Уордурдың төртінші Лорды Арундел болды және Джеймс II-нің елшісі ретінде Рим папасы Иннокентий XI-ге барған кезде Роджер Палмердің, Кастлемейннің 1-ші графының серігі болды. Құрметті Генри Арундел. Оның Мэри Скроппен некелесуі туралы келісім 10 ақпанда 1675 жылы жасалды. Олардың балалары болған жоқ. Құрметті Сисели Арундел, 1717 жылы қайтыс болды, Руандағы, Ко, Франциядағы монах. Ол 1662 жылы Руанның кедейлер Кларасының орденіне кірді және 1717 жылдың 13 маусымында, сексен екі жасында Руанда қайтыс болды.
On 13 May 1652 he acted as one of the seconds of his brother in law Colonel Henry Compton, in a duel with George Brydges, 6th Baron Chandos. Compton was killed, and a warrant was issued by the council of state to arrest Arundell with others who had taken part. On 17 May 1653, he was found guilty of manslaughter and sentenced to be burned in the hand. In that year Arundell appears to have petitioned Oliver Cromwell for pardon, and in 1656 to have received permission to take refuge in France. At the Restoration of Charles II, Arundell, on paying £35,000, was confirmed in all his family estates, many of which had been sold by the Commonwealth to Humphrey Weld. He regained possession of Wardour, but never had the money to properly rebuild it. On 7 March 1663 he was nominated and held the office of Master of the Horse to the Queen Mother, Henrietta Maria. Between October 1678 and February 1684 he was imprisoned in the Tower of London, along with other "Popish" peers, on the accusation of Titus Oates. The charges were patently absurd: among other unlikely accusations, Arundell was alleged to have conspired with his fellow Catholic peer, William Howard, 1st Viscount Stafford (who was executed in 1680 for his supposed part in the Plot), although it was common knowledge that following a bitter quarrel they had not spoken to each other for some 25 years. Far from having any motive to kill the King, both were well aware of how much they had gained from his policy of religious tolerance. As Stafford sensibly remarked, simple self interest dictated that the Catholic peerage should remain loyal to Charles ll, who in his later years was an all but open Catholic himself, whereby: "we have no interest but to be quiet". Arundell was friendly with Lord Belasyse, who like Arundell suffered a term of imprisonment as a supposed Plotter, and with the civil servant Edward Colman, an ardent Catholic who was executed for his supposed part in the Plot in December 1678, but there is no reason to think that there was anything sinister about these friendships. During his imprisonment in 1679, Arundell wrote five short religious poems, published in a single folio sheet in 1679, and reissued in A Collection of Eighty six Loyal Poems in 1685. He became the fourth Lord Arundell of Wardour, and was in the retinue of Roger Palmer, 1st Earl of Castlemaine on his visit to Pope Innocent XI as James II's ambassador. Hon. Henry Arundell. A settlement for the marriage between him and Mary Scrope was made on 10 February 1675. They had no issue. Hon. Cicely Arundell, d. 1717, a nun at Rouen, Caux, France. She entered the order of Poor Clares of Rouen in 1662, and died at Rouen on 13 June 1717, at the age of eighty two.