Кіріспе

Собиски өз күштерін бөлуді шешті. 180 жаяу әскер, 200 жеңіл атты әскер және бірнеше зеңбірек Львовқа баратын жолға апаратын ең шығыс шатқалда орналастырылды. Ауыр атты әскердің көп бөлігі жолдың өзінде, шатқалдар мен жазықтың артында орналасты. Оның әскерінің сол қанатын Збоиска ауылында орналасқан 200 гусар сақшылыққа алды, ал қалған жеңіл атты әскер мен жаяу әскерлер қалаға басқа бағыттардан шабуыл жасау мүмкін болғандықтан, барлық басқа да жолдарды күзетті. Қалған таборлықтар мен азаматтар жазықты қоршаған төбелерге жиналуға бұйрық берілді. Оларға поляк әскерінің саны көптеп көрінуі үшін гусарлардың қосалқы сүмбілері берілді.

Шайқас

Осман әскері Собьески болжағандай, дәл сол бағытпен жылжуда. Ыбырайым Шышман төбелердегі орманды жерлерде көптеген гусарлар жасырынып отыр деп сеніп, күшті атты әскер тобына бір шатқал арқылы жолға шығуға бұйрық берді. Оларды поляк жаяу әскері тоқтатты, сосын жеңіл атты әскердің қарсы шабуылымен кері шегіндірді. Сонымен қатар, Собьески қалаға қарайғы басқа жолдарды күзеткен барлық әскерге, жол бойындағы негізгі күштерге қосылуға бұйрық берді. 1700 сарбаздық поляк гусарларына литвалық жеңіл атты әскердің үш туы (300 сарбаз) қосылды, олар гетьман Михал Казимир Радзивилл басқаратын. Собьески атты әскер тобына күзетілмеген батыс шатқалы арқылы өтуді бұйырды. Шатқал салыстырмалы түрде тар болғандықтан, османдықтар поляк және литвалық атты әскерін орап өте алмады. Шайқас тез аяқталды, оған Собьески жеке басшылық етті. Поляктардың османдық атты әскерін қууы кешкі қараңғылыққа дейін жалғасты.

Салдары

Собиски Польшаның қалған бөлігін азат етеді және тәж кию рәсімі үшін Краковқа қайта оралады. Варшавадағы Белгісіз сарбаздың мазарында "LWOW 24 VIII 1675" деген жазумен Львов шайқасы еске алынады.