1462 ж. Świecino шайқасы: Польша мен Тевтон ордені арасындағы XIII жылдық соғыстағы шешуші жеңіс. Казимир IV Ягеллон әскерлерінің тактикасы, шайқас туралы толық мәлімет!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1462 жылы он үш жылдық соғыстың шайқасы
1462 battle of the Thirteen Years' War
Свичино шайқасы (Солтүстік Польшадағы Жарновец көлінің жанындағы Свичино ауылының атымен аталған), сондай-ақ Жарновец шайқасы немесе неміс тілінде Die Schlacht bei Schwetz деп аталады, 1462 жылдың 17 қыркүйегінде он үш жылдық соғыс барысында болды. Пётр Дуниннің басқаруымен 2000 жалданбалы сарбаз бен поляктардан құралған Польша әскері, Фриц Равенек пен орденнің қолбасшысы Каспар Ностиц (Ностиц) басқаратын 2700 тевтон рыцарын қатты жеңді. Тевтон рыцарларының уақытша одақтасы, Померания герцогы Эрик II жіберген қосымша күштер шайқасқа қатыспады.
The Battle of Świecino (named for the village of Świecino, near Żarnowiec Lake, northern Poland) also called the Battle of Żarnowiec or in German Die Schlacht bei Schwetz, took place on September 17, 1462 during the Thirteen Years' War. The Polish forces, commanded by Piotr Dunin and consisting of some 2,000 mercenaries and Poles, decisively defeated the 2,700 man army of the Teutonic Knights, commanded by Fritz Raweneck and Commander of the Order Kaspar Nostitz (Nostyc). Auxiliary forces sent by Duke Eric II of Pomerania, temporary ally of the Teutonic Knights, did not enter the battle.
Польша әскерлері
Польша әскерлері негізінен Польша патшасы Казимир IV Ягилон мен Данциг (Гданьск) қаласы жалдаған жалдамалы әскерлерден тұрды. Бұл әскерде 1000 атты әскер болды, олардың ішінде 112-сі ауыр атты әскер, сондай-ақ 1000 жаяу әскер де болды. Польша патшасы 1000 атты және 400 жаяу әскерін жалдаса, қалғаны Данциг (Гданьск) қаласынан келген бөлімшелер еді.
The Polish forces consisted mostly of the mercenaries hired by the Polish king, Casimir IV the Jagiellon and the city of Danzig (Gdańsk). This army included 1,000 cavalry, of which 112 were heavy cavalry, and another 1,000 of infantry. 1,000 cavalry and 400 infantry were mercenaries hired by the Polish king, while the rest were units from Danzig (Gdańsk).
Тевтондық әскерлер
Тевтон әскерінің көп бөлігі Фриц Равенек пен Каспар Ностицтің басшылығымен, жақын орналасқан Меве (Гнев), Старгард (Старогард Гданский), Нове, Скаршеви және Стара Кишева қамалдарынан шақырылған сарбаздардан құралды. Бұл әскердің жалпы саны 1000 атты және 400 жаяу әскерді құрады. Равенекте сонымен қатар, жабдықтау желісі (таборлар), зеңбіректер және негізінен бекініс құрылысына жұмылдырылған 1300-ге дейін Помераниялық шаруалардан тұратын қосымша жаяу әскер болды.
Most of the Teutonic army, under the command of Fritz Raweneck and Kaspar Nostitz, were troops gathered from the nearby castles Mewe (Gniew), Stargard (Starogard Gdański), Nowe, Skarszewy, and Stara Kiszewa. This army totalled 1,000 cavalry and 400 infantry. Raweneck also had the supply chain (tabors), cannons, and up to 1,300 auxiliary infantry of Pomeranian peasants, used mainly for fortification works.
Шайқас
Ұрыс кешке басталды. Жаңа тактиканы қолдана отырып, поляк бөлімшелері вагон тізбегімен байланысқан, терең ор қазылған гусит үлгісіндегі бекітілген лагерь (табор) құрды. Равенек және оның қол астындағы Каспар Ностич (Кониц (Хойнице) командирі) де табор құрды. Пётр Дунин күтпеуді шешіп, алғашқы шабуылды жасады, сол жаққа арбалетшілермен жаяу әскерін орналастырып, оларды табор мен жақын орналасқан Рогожница көлінің жағасы арасындағы кавалерия қорғады. Равенек өз таборының алдына кавалерияны, артына жаяу әскерін орналастырды, ешқандай стратегиялық жоспары болмады. Ұрыстың бірінші кезеңін Пауль Ясьенский басқаратын поляк ауыр кавалериясының шабуылы басталды. Аса қатыгез ұрыс үш сағатқа созылды және нақты жеңімпаз анықталмады. Түске дейін болған қысқа үзілістен кейін тевтондық бөлімшелер поляктарды кері итеруге қол жеткізді; бірақ олар поляк жаяу әскерінің арбалеттерінен қатты отқа түсті, бұл үлкен шығынға алып келді және кері шегінуге мәжбүр етті. Осы шайқаста Равенек жараланды. Ол әскерлерін тоқтатып, қайта шабуылдауға тырысты, бірақ бұл шабуыл толық жеңіліспен аяқталды. Равенек қаза тапты, ал қалған кавалерия тұтқынға түсті немесе қашып кетті. Тевтондық жаяу әскері таборда қорғануға тырысты, бірақ олардың қарсылығын поляк кавалериясының жылдам шабуылы бұзды. Ұрыстың соңында Эрик II Померанияның қосымша күштері келді, бірақ тевтондық рыцарлардың жеңілгенін көрген Помераниялық ханзада шабуылға түспеді, ал поляктар шабуыл жасап, оның әскерлерін қашуға мәжбүр етті.
The battle started in the evening. Adopting a relatively new tactic, Polish units built a fortified camp on the Hussite model consisting of wagons linked by a chain surrounded by a deep ditch (tabor). The units of Raveneck and his subordinate, Kaspar Nostyc (commander from Conitz (Chojnice) also created a tabor. Piotr Dunin decided not to wait for the enemy and attacked first, setting infantry with crossbows on the left, defended by cavalry between the tabor and the coast of the nearby lake of Rogoźnica. Raveneck placed cavalry in front of his tabor, and infantry behind it, without any strategic plan. The first phase of the battle was started by a charge of Polish heavy cavalry under Paweł Jasieński. Fierce fighting continued for three hours and ended without a clear winner. After a short pause at midday, Teutonic units were able to push the Poles back; however, they found themselves under very heavy fire from crossbows of the Polish infantry, which caused huge losses and a withdrawal. During this fight Raveneck was wounded. He stopped his soldiers and tried to attack again, but this charge ended with a total defeat Raveneck died and the rest of the cavalry surrendered or escaped. The Teutonic infantry tried to defend themselves at the tabor but its resistance was broken by a quick attack of Polish cavalry. At the end of the battle, reinforcements of Eric II of Pomerania appeared, however, seeing the defeat of the Teutonic Knights, the Pomeranian prince did not attack, while the Poles attacked, forcing his troops to flee.
Шығындар
Тевтон орденінің әскері 1000-ға жуық сарбазын жоғалтты, оның ішінде шамамен 300 атты әскер болды. Елу сарбаз тұтқынға түсті. Тевтон қолбасшысы да шайқаста қаза тауып, Жарновьец шіркеуіне жерленді. Польшалықтар 100 сарбаз ғана жоғалтты, алайда кейін 150-і жараларынан көз жұмды. Польша тарапынан қаза тапқандардың арасында Гданьск қаласынан Мацей Хаген де болды. Пьотр Дунин екі рет жараланды.
The Teutonic Order's army lost around 1,000 soldiers, including some 300 cavalrymen. Fifty soldiers were captured. The Teutonic commander was also killed in battle and was buried in the Żarnowiec chapter church. The Poles lost just 100 soldiers, although 150 later died from their wounds. Among the dead on the Polish side was Maciej Hagen from Gdańsk. Piotr Dunin was wounded twice.
Салдары
Свичино шайқасының тікелей нәтижесі – Данциг қаласы мен Померания Тевтон орденінің шабуылынан босатылды. Осының арқасында патшалық және қалалық қарулы күштерді соғыстың басқа бағыттарында қолдануға болады, ең алдымен Висла су жолын қорғау және тевтондықтар бақылап ұстаған бекіністерді жаулау үшін. Бұл Висланың оң жағалауындағы Пруссиядағы тевтон әскерлерін Батыс Еуропадан келетін жабдықтаудан үзіп тастады. Шайқастың психологиялық маңызы – бұл патша әскерлерінің жеңіске жеткен алғашқы ашық алаңдағы шайқасы болды, осылайша поляк әскерлерінің рухын көтеріп, Тевтон орденінің рухын түсірді. Көптеген әскери тарихшылар Свичино шайқасының он үш жылдық соғыстың шешуші нүктесі болғанын, оның нәтижесінде 1466 жылы поляктар жеңіске жеткенін айтады.
The direct result of the battle of Świecino was that the city of Danzig and Pomerania were freed from the danger of an attack by the Teutonic Order. As a result, the royal and municipal armed forces could be used elsewhere in the war, mainly to protect the Vistula waterway and to capture the Teutonic held strongholds. This way that Teutonic forces in Prussia on the right bank of Vistula were cut off from supplies from Western Europe. The psychological significance of the battle was that this was the first open field battle won by the royal forces, so it increased the morale of the Polish forces and lowered the morale of the Teutonic Knights. Many military historians say that the battle of Świecino was the turning point of the Thirteen Years' War, leading to the final Polish victory in 1466.