Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хайбер-Пахтунхва және Пенджаб аймағы, Пакистан.
Region in Khyber Pakhtunkhwa and Punjab, Pakistan
Галиат аймағы, немесе төбелік аймақ (Галлиат және Галият деп те жазылады) – Пакистанның Исламабад қаласының солтүстік-шығысында шамамен 50–80 км жерде, Хайбер-Пахтунхва және Пенджаб шекарасының екі жағында, Эбботтабад пен Мурри арасында орналасқан тар жолақ немесе аймақ. Бұл сөз урду тіліндегі "ғали" сөзінің көпше түрінен алынған, ол екі таудың арасындағы, екі жағында аңғарлары бар аллеяны білдіреді және бұл жотаның ең биік нүктесі емес. Аймақтағы көптеген қалалардың аттарында "ғали" сөзі кездеседі және олар танымал туристік курорттар болып табылады. Тілдік және географиялық байланыстылығымен бұл аймақ әлеуметтік ғылымдар үшін аномальдық жіктеу мәселесін тудырды.
Galyat region, or hill tract, (also written Galliat and Galiyat) is a narrow strip or area roughly 50–80 km north east of Islamabad, Pakistan, extending on both sides of the Khyber Pakhtunkhwa Punjab border, between Abbottabad and Murree. The word itself is derived from the plural of the Urdu word gali, which means an alley between two mountains on both sides of which there are valleys and it is not the highest point in the range. Many of the towns in the area have the word gali as part of their names, and are popular tourist resorts. Being on linguistic and geographical continuum this area has challenged social scientists in terms of anomalous classification.
Қысқаша тарихы мен этнологиясы
Галлиат аймақтарын алғаш рет 1846-1847 жылдары осы жерлерге сапарлаған Джеймс Эбботт сияқты британдық отаршыл шенеуніктер "жанып" көрді. Британдықтар бұл жердің климаты өте қолайлы екенін анықтады және жазғы ыстықтан қашу үшін төмендіктердегілер үшін тау курорттарын дамытуға кірісті. Кейін, 1947 жылы Пәкістанның бөлінісінен/тәуелсіздігінен кейін, бұл аймақ біраз уақытқа дейін ескере алмалды, бірақ 1960 жылдардан бастап танымал курорттар ретінде қайта дамыды. Бұл аймақ Карлал тайпасының мекені болғандықтан, британдықтар отаршылдық дәуірінде оны "Каррал елі" деп атаған (тайпаның атымен). Карлал тайпасы бүгінгі күнге дейін Галлиаттың басым тайпасы болып табылады. Тайпа мүшелерінің тілі – хиндко, ал хиндко тілінің диалектісі "Дхунди Кайрали" деп аталады. Қазіргі уақытта бұл аймақ Хайбер-Пахтунхва провинциясының Эбботтабад ауданында орналасқан. Теңіз деңгейінен 2410 метр (8000 фут) биіктікте орналасқан бұл аймақ жаз айларында танымал туристік орынға айналған. Онда қарағай, шырша, емен, жаңғақ және шаған ағаштары өседі. 2023 жылы ЮНЕСКО бұл аймақты беделді биосфералық қорықтар тізіміне енгізді.
The Galyat tracts were first 'discovered' by early British colonial officials, such as James Abbott, who ventured into these areas circa 1846–47. The British found them climatically conducive to them and began to develop some of the sites in the range/tract as hill resorts, to escape the summer heat of the low lands. Later on, after Partition/Independence of Pakistan in 1947, these were neglected for some time but eventually developed further from the 1960s onwards as popular resorts. The area, being home to the Karlal tribe, was called the 'Karral country' during the colonial times by the British (named after the tribe). The Karlal's are still the dominant tribe of the Galyat. The language spoke by the tribesmen is Hindko whereas the dialect of Hindko spoken is called the 'Dhundi Kairali'. It is today located in what is the Abbottabad District, Khyber Pakhtunkhwa. At an elevation of 2,410 m (8,000 ft), it is a popular tourist resort in the summer months. It is forested with pine, cedar, oak walnut and also oak and maple trees. In 2023, this region has been included by UNESCO in prestigious biospehere reserve sites.