Кіріспе
Американың негізін қалаушы әкесі, оратор және саясаткер (1736 – 1799) 21 ғасырдағы Солтүстік Каролина заң шығарушысы Патрик Генри (29 мамыр 1736 [Ескі стиль бойынша 18 мамыр 1736] – 6 маусым 1799) – американдық саясаткер, плантатор және оратор, екінші Вирджиния конвенциясында (1775): «Маған бостандық беріңіз, немесе маған өлім беріңіз!» деп мәлімдеген. Негізін қалаушы әкелердің бірі, ол 1776 жылдан 1779 жылға дейін және 1784 жылдан 1786 жылға дейін Вирджинияның бірінші және алтыншы колониялық губернаторы қызметін атқарды. Вирджиния штатының Хановер округінде дүниеге келген Генри негізінен үйде тәрбиеленді. Дүкен ашуға жасаған сәтсіз әрекетінен кейін, сондай-ақ, қайын атасына Хановер тавернасында көмектескеннен кейін, ол өзіндік оқыту арқылы заңгер болды. 1760 жылы заңгерлік практикасын бастаған Генри, Англикан дін қызметкерлеріне қарсы «Пастор ісі» бойынша жеңіске жеткенімен тез танымал болды. Ол Вирджинияның Буржестер палатасына сайланды, онда 1765 жылғы мөр бажы салығына қарсы отты сөздерімен көзге түсті. 1774 жылы Генри Бірінші Континенттік Конгреске делегат ретінде қатысты, онда ол Корольге петицияға қол қойды, оның дайындалуына көмектесті, және Континенттік қауымдастыққа қол қойды. Ол Вирджиния халқы арасында өзінің шеберлікпен сөйлеуі арқылы және қару-жарақтар төленгенге дейін Вильямсбургке жасаған әскери наурызы арқылы үлкен халыққа танымал болды. Генри тәуелсіздікке шақырды, және 1776 жылы Бесінші Вирджиния конвенциясы оны мақұлдағанда, ол Вирджинияның Құқықтар декларациясын және Вирджинияның бастапқы Конституциясын жазуға бекітілген комиссия мүшесі болды. Генри жаңа жарғы бойынша губернатор болып сайланды және бес бір жылдық мерзімге қызмет етті. 1779 жылы губернаторлық қызметтен кеткеннен кейін Генри 1784 жылы губернатор ретінде соңғы екі мерзімін бастағанға дейін Вирджинияның делегаттар палатасында қызмет етті. Конфедерацияның Ережелері бойынша ұлттық үкіметтің әрекеттері Генриді күшті федералды үкіметтен қорқытты, сондықтан ол 1787 жылғы Конституциялық конвенцияға делегат ретінде тағайындалудан бас тартты. Ол Америка Құрама Штаттарының Конституциясын ратификациялауға белсенді түрде қарсылық көрсетті, себебі ол күшті орталық үкіметтен қорқып, сонымен қатар Құқықтар туралы Билль әлі қабылдалмаған еді. Өмірінің соңғы жылдарында ол заңгерлікпен айналысып, федералды үкіметтегі бірнеше лауазымдардан бас тартты. Өмірі бойы құл иеленген Генри құлдықты жоюды үміттене білді, бірақ құлдарды әкелуді тоқтатудан басқа жоспары болмады. Генри өзінің шеберлікпен сөйлеуімен және тәуелсіздік үшін күрестің ынталы жақтасы ретінде есте қалады.
the 21st century North Carolina legislator
Patrick Henry (May 29, 1736 [O. S. May 18, 1736]June 6, 1799) was an American politician, planter and orator who declared to the Second Virginia Convention (1775): "Give me liberty, or give me death!" A Founding Father, he served as the first and sixth post colonial Governor of Virginia, from 1776 to 1779 and from 1784 to 1786. A native of Hanover County, Virginia, Henry was primarily educated at home. After an unsuccessful venture running a store, as well as assisting his father in law at Hanover Tavern, he became a lawyer through self study. Beginning his practice in 1760, Henry soon became prominent through his victory in the Parson's Cause against the Anglican clergy. He was elected to the Virginia House of Burgesses, where he quickly became notable for his inflammatory rhetoric against the Stamp Act of 1765. In 1774, Henry served as a delegate to the First Continental Congress where he signed the Petition to the King, which he helped to draft, and the Continental Association. He gained further popularity among the people of Virginia, both through his oratory at the convention and by marching troops towards the colonial capital of Williamsburg after the Gunpowder Incident until the munitions seized by the royal government were paid for. Henry urged independence, and when the Fifth Virginia Convention endorsed this in 1776, he served on the committee charged with drafting the Virginia Declaration of Rights and the original Virginia Constitution. Henry was promptly elected governor under the new charter and served a total of five one year terms. After leaving the governorship in 1779, Henry served in the Virginia House of Delegates until he began his last two terms as governor in 1784. The actions of the national government under the Articles of Confederation made Henry fear a strong federal government, and he declined appointment as a delegate to the 1787 Constitutional Convention. He actively opposed the ratification of the United States Constitution, both fearing a powerful central government and because there was as yet no Bill of Rights. He returned to the practice of law in his final years, declining several offices under the federal government. A slaveholder throughout his adult life, he hoped to see the institution end but had no plan beyond ending the importation of slaves. Henry is remembered for his oratory and as an enthusiastic promoter of the fight for independence.
Ерте өмір (17361759)
Генри 1736 жылдың 29 мамырында Вирджиния колониясындағы Ганновер округіне қарасты отбасылық шаруашылықта, Студлиде дүниеге келді. Оның әкесі Джон Генри, Шотландияның Абердиншир аймағынан келген көшпенді, 1720 жылдары Вирджинияға көшіп келгенге дейін Абердин университетінің Король колледжінде оқыған. 1732 жылы Ганновер округіне қоныс аударған Джон Генри, ағылшын тегі бар белгілі жергілікті отбасының бай жесірі Сара Уинстон Саймға үйленді. Патрик Генри өзінің атын туысы, англикан дін қызметкерімен бөлісті және 1777 жылы үлкен Патриктің қайтысына дейін көбінесе Патрик Генри кіші деп аталды. Генри шамамен 10 жасқа дейін жергілікті мектепке барып оқыды. Ганновер округінде академия болған жоқ, сондықтан оны әкесі үйде оқытты. Жас Генри сол кездегідей музыка мен би сияқты ойын-сауықтармен айналысты, әсіресе аң аулауға беделді болды. Отбасының мүлігі, кең жерлер мен құлдары үлкен ағасы Джон Сайм кішісіне өтетін болғандықтан, Генри өзінің жолын табуға тиіс болды. 15 жасында ол жергілікті саудагердің кеңсесінде жұмыс істеді, ал бір жылдан кейін үлкен ағасы Уильяммен бірге дүкен ашты. Бірақ дүкен сәтті болмады. Генри бала кезінде Вирджинияға «Ұлы ояну» деп аталатын діни жаңғыру келді. Оның әкесі адал англикан болса, анасы оны жиі пресвитериан уағыздаушыларын тыңдауға алып жүретін. Генри өмір бойы англикандық қауымның мүшесі болды, бірақ Сэмюэл Дэвис сияқты дін қызметкерлері оған жанын ғана құтқару жеткіліксіз екенін, сонымен қатар қоғамды құтқаруға көмектесу керектігін үйретті. Ол сонымен қатар сөздің тек ақылға саятын ықпал етуі ғана емес, жүрекке жетіп, әсер етуі керектігін білді. Ол осы уағыздаушылардың үлгісін алып, халыққа олардың тілінде сөйлеуге тырысты. Діни сенім Генридің өмірінде маңызды рөл атқарды; оның әкесі мен есімдес туысы екеуі де берілгендік танытып, оның өміріне үлкен әсер етті. Дегенмен, ол Вирджиниядағы Англия шіркеуінің орныққан дін ретіндегі рөліне наразы болды және өмірі бойы діни бостандық үшін күресті. Генри 1776 жылы губернатор болып сайланғаннан кейін құттықтау хаттарын жіберген баптистер тобына: «Менің шын ниетім – христиандық қайырымдылық, төзімділік және махаббаттың барлық түрлі сенімдегілерді бауырластар ретінде біріктіруіне мүмкіндік беру» деп жазды. 1754 жылы Генри Сара Шелтонға үйленді, олар оның отбасылық үйінің қонақ бөлмесінде, «Ауылдық жазықтарда» той жасады (кейін ол Шелтон үйі деп аталды). Тойға оның әкесі Механикавиллдің жанында орналасқан «Пайн Слэш» шаруашылығын және алты құлды сыйлады. «Пайн Слэш» бұрынғы өңдеулерден шаршағандықтан, Генри құлдармен бірге жаңа жерлерді тазартумен айналысты. 1750-ші жылдардың соңында Вирджинияда құрғақшылық болды, ал басты үй өртенгеннен кейін Генри бас тартып, Сараның әкесіне тиесілі Ганновер тавернасына көшіп кетті. Генри Ганновер тавернасында қонақтарды күту міндетінің бір бөлігі ретінде жиі қонаққа шақырып, скрипка тартып оларды көңіл көтерді. Осы уақытта онда Уильям және Мэри колледжінде оқып жатқан 17 жасар Томас Джефферсон да болды. Ол кейіннен Генримен алты жас айырмашылығына қарамастан жақсы танысқанын жазды. Джефферсон 1824 жылы Дэниел Вебстерге «Патрик Генри бастапқыда бар жүргізушісі болған» деді. Генридің өмірбаяндары бұл сипаттаманы әділетсіз деп тапты, оның орны одан да жалпы болды және Ганновер тавернасының негізгі қызметі алкоголь емес, саяхатшыларға қызмет көрсету болды. Генридің алғашқы өмірбаянын жазған Уильям Уирт Джефферсонның Генридің кәсібі бармен болған деген пікірін қабылдамайды, бірақ оның жағдайында қонақтарға дұрыс көңіл көрсету үшін «мистер Генри үшін бұл өте табиғи болар еді» деп атап өтті.
Парсон ісі (1760 1763)
Генри Ханновер тавернасында заң оқуға уақыт таба алды. Ол бұл іспен қанша уақыт айналысқанын анық айту қиын, кейіннен бір айдай болғанын мәлімдеді. Жергілікті заңгердің кеңесімен Генри 1760 жылы адвокаттық лицензия алуға үміттенді, колониялық астана Уильямсбургтегі тексеру комиссиясының алдында өтті. Генридің заң процедуралары туралы білімі аз болғанымен, комиссия оның зиялы қабілетіне әсерленді. 1760 жылдың сәуір айында ол емтиханды сәтті тапсырып, практикасын ашты, Ганновер және жақын аудандардың соттарында істерге қатысты. 1750-ші жылдардағы құрғақшылық темекі бағасының өсуіне себеп болды. Вирджинияда қолма-қол ақшаның тапшылығы болды, сондықтан колониядағы жалақы көбінесе темекінің фунтымен есептелді. Құрғақшылықтан бұрын темекінің бағасы фунтына екі пенс (0,45 килограмм) болған, ал 1755 және 1758 жылдары Вирджиния Буржуалар палатасы, колониялық заң шығарушы органның төменгі палатасы, «Екі Пенни Актісін» қабылдады. Бұл акті шектелген мерзімге темекімен төленетін қарыздарды фунтына екі пенс есебімен төлеуге мүмкіндік берді. Бұл жалақыға мемлекеттік қызметкерлер, соның ішінде англикан дін қызметкерлері де кірді. Англикандық дін Вирджинияның ресми діні болды. Бірнеше дін қызметкері Лондондағы Сауда кеңесіне Буржуалар палатасының шешімін жоққа шығаруды сұрады, және кеңес олардың өтінішін қабылдады. Содан кейін бес дін қызметкері төленбеген жалақысын қайтару үшін сотқа жүгінді, бұл «Дін қызметкерінің ісі» деп аталды. Олардың ішінде тек преподобный Джеймс Мори ғана сәтті болды, ал 1763 жылдың 1 желтоқсанында Ханновер округінде залал өтеуінің мөлшерін анықтау үшін қазылар алқасы құрылды. Генри осы мәселе бойынша Моридің приходтық кеңесінің өкілі ретінде тағайындалды. Патрик Генридің әкесі, полковник Джон Генри, сот төрағасы болды. Даулы мәселелерді растайтын дәлелдер ұсынылғаннан кейін, Моридің адвокаты дін қызметкерлерін мақтап сөз сөйледі, олардың көпшілігі залде болды. Генри бір сағаттық сөйлеумен жауап берді, ол залал өтеу туралы мәселеге тоқталмай, король үкіметінің «Екі Пенни Актісіне» вето қоюының конституциялық еместігіне назар аударды. Генри «Екі Пенни Актісі» сияқты жақсы заңдарды жойған кез келген патшаны «өзінің поддандыларына деген құқығын жоғалтқан» тиран деп санады, ал дін қызметкерлері экономикалық көмек көздеген әділ заңға қарсы шығып, «қоғамның жаулары» екенін көрсетті. Оппозициялық тарап Генриді мемлекетке опасыздық жасады деп айыптады, кейбіреулер осы айыптауды қайталап айтты, бірақ Генри сөйлеуін жалғастырды, ал судья оны тоқтатуға тырыспады. Генри қазылар алқасын Мориге еліктеушілерге үлгі көрсету үшін оған үлгі жаза беруге шақырды және қазылар алқасына бір фартингтік залал өтеуді тағайындауды ұсынды. Қазылар алқасы аз ғана уақыттан кейін бір пеннилік залал өтеуді белгіледі. Генри қаһарман ретінде құтталды. Оның өмірбаясын жазған Генри Мейердің айтуынша, Генри «дәстүрсіз тәсілдермен діни және саяси шеттегі адамдардың сезімдерін оятып, жергілікті элитаның артықшылықтарын анықтаған». Генридің танымалдылығы күрт өсті, ал «Дін қызметкерінің ісінен» кейін бір жыл ішінде ол 164 жаңа клиент қосты.
Мөр туралы заң (17641765)
Парсон ісінің салдарынан Генри Вирджинияның шет аймақтарында шешендігі арқасында қарапайым халықтың бостандықтарын қорғап, әйқапты мінезінің арқасында қолдаушылар таба бастады. 1764 жылы ол Ханновер округына сайланған Натаниел Вест Дендриджді Бургестер алдындағы сайлау дауында өкілдік ету арқылы өзінің беделін одан әрі арттырды. Дендридж сайлаушыларды ішімдікпен сатып алуға тырысқан деп айыпталды, бұл жиі кездесетін, бірақ заңсыз тәжірибе еді. Генри сайлаушылардың құқықтарын қорғап керемет сөз сөйлегені айтылады, бірақ мәтіні сақталмаған. Генри істі ұтырды, бірақ Ричард Генри Ли, Пейтон Рендольф және Джордж Уайт сияқты Артықшылықтар және сайлау комитетінің ықпалды мүшелерімен кездесті. 1765 жылы Томас Джонсонның інісі Уильям Джонсон (Парсон ісінде Генридің клиенттерінің бірі болған) Луиза округының бургесі қызметінен кетті. Генри округте жерге ие болғандықтан (әкесінен қарызды өтеу үшін сатып алған), ол кандидат болуға құқылы болды және 1765 жылдың мамыр айында орынды жеңіп алды. Сессия басталғандықтан, ол дереу Уильямсбургке кетті. Жеті жылдық соғыстың (Солтүстік Америкада француз және үнді соғысы деп аталады) (1756–1763) шығындары Ұлыбританияның ұлттық қарызын екі есеге жуық арттырды, соғыстың көп бөлігі Солтүстік Америкада және оның айналасында болғандықтан, британ үкіметі американдық колониялардан тікелей салық алудың жолдарын іздеді. 1765 жылғы мөр бажы салығы кіріс табудың және колонияларға билігін орнатудың құралы болды. Бургестер Лондондағы өкілдері Эдвард Монтегюге бұл шараға қарсы шығуды тапсырды, ал басқа колониялық заң шығарушылар да өз өкілдеріне осыған ұқсас нұсқау берді. Ұсынылған шара бойынша қызу пікірталас басталды, ал Вирджинияда памфлетшілер Генридің Парсон ісінде айтқан аргументтерін жариялады. Патрик Генри 20 мамыр күні заң шығарушы органның тыныш сессиясына ант берді; көптеген мүшелер қаладан кетіп қалған. 28 мамыр шамасында Монтегюден жедел хатпен кеме келді: мөр бажы салығы заңы қабылданды. 29 мамырда Генри Вирджиния мөр бажы салығы қаулыларын ұсынды. Бірінші екі қаулыда колонистердің британдықтармен бірдей құқықтары мен артықшылықтары бар екендігі расталды; келесі екеуінде салықты тек өкілдер ғана алуы керек деп мәлімделді. Бесінші қаулы ең қоздырғыш болды, өйткені ол Вирджинияның салық салуға өкілетті өкілдері ретінде Вирджинияның Бас Ассамблеясын атады. Тағы екі қаулы ұсынылды, бірақ олардың авторлары белгісіз. Эдмунд және Хелен Морган мөр бажы салығы дағдарысы туралы есебінде Генри мөр бажы салығын вирджиниялықтардың құқықтарына қауіп ретінде де, саяси тұрғыдан алға жылжу мүмкіндігі ретінде де қарастырғанын айтады. Генридің мөр бажы салығына қарсы сөйлеген сөзінің сөзбен сөз көшірмелері жоқ. Мәтіндер реконструкциялар, көбінесе ондаған жылдар өткеннен кейін еске алуларға негізделген, сол кезде сөйлеу де, Генри де әйгілі болды. Мысалы, жақын маңдағы Уильям мен Мэри колледжінде оқып жүрген Джефферсон Генридің шешендігінің шағылысын еске алды. Генридің сөздерін 1790 жылға дейін қайта құруға тырыспады, онда Джеймс Мэдисон бұрынғы бургес Эдмунд Пендлтонға хат жазды, бірақ Мэдисон Пендлтонның қатыспағанын білді; екінші әрекет 1805 жылы Уерт Генридің өмірбаянын жазуға кіріскенше болған жоқ. 1921 жылы табылған француз саяхатшысы Генридің сөйлеген сөзінде "мүшелердің бірі тұрып, бұрын Таркин мен Юлийдің Бруты, Карлдың Кромвелі болғанын оқығанын айтты және ол кейбір жақсы американдықтардың өз елінің пайдасына тұратынына күмәнданатынын айтты" деп жазды. Генри король Георг III-ті өлтіруге шақырғандықтан, палатада, тіпті спикер Джон Робинсон да "Қаңтарлық!" деп айқайлады. Болашақ президенттің әкесі Джон Тайлер аға, олар сессияны бақылап жатқанда Джефферсонмен бірге тұрды, бұл "сипатты шешетін сынақ сәттерінің" бірі деп атады және екеуі де Генридің "Егер бұл қаңтарлық болса, оны барынша пайдаланыңыз!" деп ойланбағанын еске алды. Бургестер алғашқы бес қаулыны қабылдады - басқа екеуі, Вирджинияға салық салуға Бас Ассамблеядан басқа кез-келген органның құқығын жоққа шығарды және Парламентке осы құқық бар деп мәлімдеген кез-келген адамды колонияның жауы деп атады, олар қабылданбады. Морганның айтуынша, қабылданған қаулылар 1764 жылы Лондонға Бургестер жіберген петициялардағы тілден көп ерекшеленбеді, ал Генриге қарсылық Вирджиния саясатында жаңадан шыққандықтан болуы мүмкін. 31 мамырда, Генри қатыспағанда және үйге қайтып бара жатқанда, Бургестер бесінші қаулыны жойды, ал Корольдік губернатор Фрэнсис Фокуайер ресми газетте, Вирджиния газетінде олардың ешқайсысын басуға рұқсат бермеді. Қабылданған қаулылардың ресми мәтіндерінен айырылған газеттер колонияларда да, Ұлыбританияда да барлық жеті қаулыны, олардың барлығы ықпалды Вирджиния колониясының қаулылары ретінде ұсынды. Қабылданғандарға қарағанда радикалдырақ болған қаулылар тамыздың ортасында Ұлыбританияға жетті, мөр бажы салығына американдықтардың алғашқы реакциясы. Солтүстік Америкада олар мөр бажы салығына қарсылықты күшейтті және Вирджинияны Парламенттің әрекетіне қарсы күресте жетекші етті. Thad Tate-тің Генридің американдық ұлттық биографиялық мақаласында айтқанынша, "Вирджинияда ғана емес, материктің барлық британдық колонияларында Генри империялық саясатқа кескілеме қарсыласы ретінде тез беделге ие болды". Шаруалар өздерінің экономикалық себептерімен және құлдардың көтерілісінен қорқуымен құл импортын шектеуге қолдау көрсетті, бірақ Вирджиниядағы құлдарды жоюға ұмтылмады, дегенмен жоюға қарай ұмтылу актіні қабылдау себебі болды делінеді. Құлдардың артық болуымен және одан артық африкалық құлдарды импорттау мүмкіндігінің тоқтатылуымен Вирджиния құлдарды оңтүстікке сатуға көшті.
Жаңадан араласу және Бірінші континенттік конгресс (17731775)
1773 жылы Генри патшаның губернаторы Джон Мюрреймен, 4-ші Данмор графымен қақтығысқа түсті. 1771 жылы тағайындалған губернатор британдық сарбаздарды Питтсилвания округіне жіберіп, жалған ақша жасаушыларды ұстауға көмектесті. Тұтқындалғаннан кейін олар дереу Уильямсбургке Бас соттың алдында сотталу үшін әкелінді, бұл сот ісін қылмыс жасалған немесе күдікті ұсталған жерде бастау керек деген бұрынғы үлгіні елемеді. Бұл мәселе әсіресе Род-Айлендтегі Гаспи оқиғасы кезінде британдықтардың британдық кемені өртеп жібергендерді тұтқындап, соттылық үшін теңізден әкетуге тырысқаны үшін өте күрделі болды. Бурджестер Данморды оның әрекеттері үшін айыптауды қалаған, ал Генри сегіз адамнан тұратын комитеттің құрамында болды, ол банданы тұтқындағаны үшін губернаторға алғыс білдірген, бірақ қылмыстық іс жүргізудің "әдеттегі тәртібін" қолдану кінәлілерді де, кінәсіздерді де қорғағанын растады. Олар сонымен қатар Burgesses қабылдаған, басқа колониялардағы басшылармен өзара ақпарат алмасу және үйлестіру үшін корреспонденция комитетінің жоспары туралы да жазды. Оның құрамына Генри де кірді. Генри осы уақытқа дейін Ұлыбританиямен қақтығыс және тәуелсіздік алудың сөзсіз екеніне сенсе де, ол үшін стратегиясы болмады. 1774 жылы Парламент Бостон шай партиясына жауап ретінде Бостон портын жабуға дауыс бергені туралы хабар келгенде, Бурджестер отырды. Генриді қоса алғанда, бірнеше буржестер жауап беру үшін Рали тавернасында жиналды. Джордж Мейсонның айтуынша, Ферфакс округінің бұрынғы буржесі, ол комиссияға қосылды, Генри басшылықты қолға алды. Мейсон мен Генри 1792 жылы Мейсонның өліміне дейін жалғасқан тығыз саяси қарым-қатынас құрды. Генридің комитеті шығарған қаулыда Бостон портының жабылатын күні - 1774 жылдың 1 маусымы - ораза және дұға күні ретінде белгіленді. Ол Бурджестермен келісті, бірақ Дунмор оны таратып жіберді. Бұрынғы заң шығарушылар Рали тавернасында кездесіп, жергілікті пікірді көрсету үшін округтік жиналыстарға уақыт болғаннан кейін, тамыз айында қайтадан кездесу үшін өздерін конвенция ретінде қайта құрды. Олар сондай-ақ шай мен басқа да өнімдерді бойкотқа шақырды. Вирджинияның бес конвенциясы (1774–1776) Вирджиния колониясын тәуелсіздікке бағыттады, өйткені патшалық билік аяқталды. Олардың жұмысы көптеген округтік жиналыстардың қаулыларымен алға жылжытылды, олар парламенттің колониялардағы билігін жоққа шығарып, импортты бойкотқа шақырды. Бірінші конвенция Уильямсбургте 1 тамыздан бастап Бурджестердің палатасында өтті; Дунмор астанада америкалықтармен күресіп, араласа алмады. Британиядан бөлінуді қалағандар мен әлі де қандай да бір келісімге үміттенгендер арасында бөлініп, ол бір апта бойы жиналды; маңызды шешімдердің бірі Филадельфиядағы Континенттік конгресске делегаттарды сайлау болды. Генри жеті делегаттан бірі болып таңдалды, екінші орынға Вашингтонмен, Фэрфакс округіне сайланған, екеуі де Рэндольфке қарағанда үш дауыс аз алды. Вашингтонның Маунт-Вернон егістігі Скотчтауннан Филадельфияға бара жатқанда, ол Генриді сол жерде тоқтап, онымен Филадельфияға аттануға шақырды. Генри мен Пендлтон, Вирджинияның Конгресске тағы бір делегаты және Генридің саяси қарсыласы, шақыруды қабылдады. Филадельфияның делегаттары мен көрнекті адамдары Виргиниялықтарға, Ұлыбританияға қарсылық білдірген, бірақ басқа колонияларда таныс болған адамдарына қатты қызығушылық танытты. Бұл Генридің 1770 жылы Нью-Йоркке қысқаша іссапардан басқа Солтүстікке алғашқы сапары болды, бірақ ол өзінің іс-әрекеттері жақсы белгілі екенін анықтады. Ол сөзін аяқтағанда Генрих, Рим патриоты Кіші Катонға еліктеп, сүйек қағазын кеудесіне қарай ұрды. Генридің сөзі күнді жеңіп алды, ал конвент оның түзетулерін қабылдады. Дегенмен, олар аз ғана өтті, өйткені көптеген делегаттар Генри мен басқа да радикалдардың шақырған қарсыласуының қайда әкелетінін білмейді, ал бірнеше округтер конгресс шақыруымен тәуелсіз милиция топтарын құрды. Генридің сөйлеген сөзі алғаш рет 1817 жылы Патрик Генридің өлімінен 18 жыл өткен соң жарық көрген Уирттің өмірбаянында басылып шықты. Вирт баяндаманы тыңдаған адамдармен және сол кезде болған адамдармен танысқан адамдармен хат алысты. Барлығы да баяндаманың әсері зор екеніне келісті, бірақ тек бір ғана адам нақты мәтінді аударуға тырысқан сияқты. Сөйлеуге қатысқан судья Сент-Джордж Такер Уертке өзінің естеліктерін берді, ал Уерт "Мен сізден 75 жылғы Конвенттағы мистер Генридің сөзін, сондай-ақ оның сізге әсерін сөзбен жеткізуді алдым" деді. Такердің естеліктері жазылған түпнұсқа хат жоғалып кетті. 160 жыл бойы Вирттің есебі сөзсіз қабылданды. 1970 жылдары тарихшылар Вирттің реконструкциясының шынайылығын күдікке түсіре бастады. Қазіргі заманғы тарихшылар Генринің үндістер мен құлдардың бүліктерінен қорқуды британдықтарға қарсы әскери әрекеттерді ынталандыру үшін қолданғанын және сөйлеудің жалғыз жазбаша есебіне сәйкес, Генри Вирттің қаһармандық бейнесіне кірмеген кейбір тілдік тіркестерді қолданғанын атап өтеді. Такердің есебі естеліктерге негіделген және сөзден кейін ондаған жылдар өткен соң жазылған; ол "Оның сөзін беруге тырысқанның өзінде бекер" деп жазды. Ғлымгерлер біз білетін сөйлеу Вирттің немесе Такердің қаншалықты жұмысы екені туралы пікірталас жүргізуде.
Батырма оқиғасы (1775)
1775 жылғы 21 сәуірде губернатор Данмор өзінің бағынындағы Корольдік теңіз жаяу әскерлеріне Уильямсбургтегі қоймадан оқ-дәрілерді алып, оларды әскери кемеге жеткізуді бұйырды. Оқ-дәрілер үкіметке тиесілі болған, қажет болған жағдайда, мысалы, құлдардың көтерілісі кезінде қолданылуы мүмкін еді. Данмордың әрекеті көптеген вирджиниялықтарды ашуға салды. Генри Филадельфияға аттанды, Екінші Континенттік Конгресске делегат болып сайланды, бірақ ол Ханувер округінен кетпес бұрын хабаршы оны тоқтатты, ол жергілікті милицияға басшылық ету үшін кері оралды. Оқ-дәріні қайтаруды немесе отаршылдарға өтемақы төлеуді талап ете отырып, 2 мамырда Генри әскерін Уильямсбургке қарай бастады, Данмор жазғандай, "нақты соғысқа ұқсас жағдай". Осы кезде Лексингтон және Конкорд шайқастары туралы хабар келді, және көптеген вирджиниялықтар Ұлыбританиямен соғыс басталды деп сенді. Жақын маңдағы округтерден келген ынталы еріктілермен күшейтілген Генридің әскері, мүмкін, Уильямсбургті басып алып, Данморға жеңіліс сыйлауға жететін еді, бірақ сақтыққа шақыратын маңызды хабаршылар оның ілгерілеуін баяулатты, ал Нью-Кент округінде, Уильямсбургке жақын жерде, Генридің Конгресске үш өкілі оны жорығын тоқтатуға көндірді. Генри отаршылдарды өтеуді талап еткендіктен, губернатор кеңесінің мүшесі оқ-дәрінің құнын вексельмен төлеуге келісті. Данмор "Гановер округының Патрик Генриі мен оның адасқан ізбасарларына" қарсы жариялағанмен, 15 округтік комитет Генридің әрекетін тез мақұлдады, ал ол Филадельфияға аттанғанда, оны Потомакқа дейін милиция сүйемелдеді, олар оның қайығы суға түскенде шулап шапалақтады. Барлығы да мақұлдаған жоқ; Генридің жорығы кейбір орташа жағдайдағы адамдарды қорқытты, олар Вирджиния Ұлыбританияның күшіне қарсы жалғыз тұрғанда қақтығыс тудыруы мүмкін деп қауіптенді. Олар оны сондай-ақ, мүліктің қасиеттілігіне қауіп төндіретін адам ретінде қарады, өйткені Генри мен оның әскерлері кез келгеннің мүлігін алып қоюы мүмкін еді. Тәуелсіздікке қолдау артып келе жатқанда, қарсыластар қозғалысқа қосылды немесе үндемеуді жөн деп тапты. Генри 1775 жылғы 18 мамырда Конгресске келді. Кейінірек Джефферсон Генридің тек көмекші рөл атқарғанын айтты, және толық жазба болмаса да, оның әсері туралы жазбаның жоқтығы мұны растайды. Конгресс Вашингтонды американдық күштердің басшысы етіп тағайындады, бұл тағайындауды Генри қолдады. Сессияның соңында, тамыз айында Генри Филадельфиядан Вирджинияға қайтып келді және оның шекарасынан тыс лауазымды ешқашан иеленбеді. Бұл оны Вашингтонға жақын туысқа айналдырды, өйткені Натаниел Дендридж Марта Вашингтонның ағасы болды. Сара Генриден туған алты баласына Доротеядан тағы он бір бала туды, бірақ екінші некеден екі бала өте жас кезінде қайтыс болды. Ол Патрик Генридің 30 құлына қоса 12 құлды алып келді. Ол 1777 жылы Скочтаунды сатып, Генри округіне орналасқан Лезервуд плантациясына көшіп барды, оны Бас Ассамблея жаңа ғана құрып, оның атымен атады. 1777-78 жылдары қыста Вашингтон әскерімен Вэлли-Форджда орналасқанда, Генри оларға көмек ретінде мал мен басқа да азық-түлік жіберуді ұйымдастырды. Кейбіреулер Вашингтонды сәтті генерал ретінде көрмеді, бұл "Конвей Кабалы" деп аталатын наразылыққа әкелді. Генри Вашингтонды қолдады, өйткені Филадельфиядан келген доктор Бенджамин Раш, Вашингтонға деген құлшынысы аздардың бірі, генералға қарсы махинацияларды талқылай отырып, губернаторға қолтаңбасыз хат жіберді. Генри дереу хатты Вашингтонға жіберді, және Генри Раштың қолжазбасын таныды ма, жоқ па, белгісіз, бірақ Вашингтон оны сөзге араластырды. 1794 жылы президент Вашингтон Генри туралы былай деп жазды: "Мен оны әрқашан құрметтедім және қадірледім; тіпті, мен 1777 жылдың соңында маған қарсылық білдіру үшін маған жасырын хаттар жібергенін сезіндім". Вирджинияның батыстағы (Миссисипи өзеніне және солтүстікке қазіргі Миннесотаға) ағылшын және америкалық жерлестерге қарсы үлкен дәулеттерін қамтамасыз ету үшін Генри 1777 жылғы желтоқсанда Джордж Роджерс Кларкты ағылшын және француз қоныстары орналасқан Каскаскиаға қарсы экспедицияға жіберді. Кларктың миссиясының бұл бөлігі құпия болды; оның ашық бұйрықтарында тек отаршылдарды жинап, Кентуккиге (содан кейін Вирджинияның бөлігі) баруы айтылды. Кларк 1778 жылы шілдеде Каскаскианы басып алды және Генридің губернаторының қалған бөлігі үшін Огайо өзенінің солтүстігінде қалды. Экспедиция үміттенгендей болмаса да, Генри оның табыстарын жариялады, бірақ ол 1779 жылы губернаторлық қызметтен кеткеннен кейін және Делегаттар палатасына сайланғаннан кейін Кларктың қарсыласы болды. Генри 1778 жылғы 29 мамырда үшінші мерзімге сайланды, тағы да қарсылықсыз. Джефферсон оны сайлау туралы хабарлау үшін жіберілген көрнекті адамдардан тұратын комиссияға жетекшілік етті. 1778 жылғы желтоқсанда Генри Чесапик шығанағын қорғауда теңіз көмегін сұрап, Конгреске шұғыл үндеу жіберді. Ешқандай көмек келмеді, және 1779 жылғы 8 мамырда Генридің губернаторлығының соңғы күндерінде, сэр Джордж Коллиер басқаратын британдық кемелер шығанаққа кірді, әскерлерді түсірді және Портсмут пен Саффолк қалаларын басып алды, құнды жабдықтарды жойды. Британдықтар 24 мамырда кетіп қалды, ал Генри, 1776 жылғы конституция бойынша үш тікелей мерзімге шектелген, одан кейін қызметтен кетіп, Джефферсонмен бірге Лезервудқа қайтып келді.
Тері ағашы және Делегаттар палатасы (1779 1784)
Leatherwoodта Генрих өзін халық тыныш тұратын округтің жергілікті істеріне арнады және оған көрнекті жер иелері болғандықтан, округ сотына (жергілікті басқарушы органға) және приходтық сакратураға орын берілді. Ол өзінің жеке ісі мен бұрынғы ауруы оны мүмкін емес деп атап, Конгресске делегат болып сайланудан бас тартты. Губернатор Джефферсон 1780 жылдың басында оған хат жібергенде, Генрих алғыс білдіріп, оқшаулануына шағымданып, соғыстың жалғасуына байланысты көптеген мәселелерді жазды. Генри округінің тұрғындары көп ұзамай оның есімін Делегаттар палатасына жіберді. Бірақ бірнеше аптадан кейін денсаулығы нашарлап, Leatherwoodқа қайта оралды. Ричмондта (астана көшірілген жерде) Генрих Континенттік валютаны қайта бағалау және белгілі бір салықтарды енгізу жөніндегі конгресс жоспарына қарсы болды, өйткені бұл негізінен Солтүстікке пайда әкеледі деп ойлады. Ол оны жеңуде сәтті болды, бірақ Ричмондтан кеткеннен кейін, қолдаушылар заң шығарушы органды оны қабылдауға көндірді. Ол үйге оралғаннан кейін шекара аймағында рейд жүргізген лоялистердің тобын басу үшін жергілікті еріктілерді жалдауға белсене араласты. Генрих әскермен бірге аттанған, бірақ оларды басқарған жоқ, және олар қарсылықты басып тастауда сәтті болды. 1780 жылы қыркүйекте еріктілер таратылды. 1781 жылдың қаңтар айында британдықтар бұрынғы американдық генерал Бенедикт Арнольдтың басшылығында Джеймс өзенінен жоғарылай жүзіп, Ричмондты аз қарсылықпен басып алды, өйткені Генрих басқа заң шығарушылар мен губернатор Джефферсонға қосылып, Шарлоттсвиллге қашып кетті. Арнольд көп ұзамай Портсмутқа кері қайтса да, ақпан айында Лорд Корнуоллис қолбасшылығындағы әскерлер штатқа Солтүстік Каролинадан кірді; соғыстың көп бөлігі штаттың сыртында жүргізілген, оның көптеген соңғы қимылдары Вирджинияда ойналатын болады. Вашингтонның армиясы Нью-Йоркке жақын болғандықтан, Генрих мемлекетті қорғау үшін сарбаздарды жалдауға тырысты және наурыз айында Конгресске Делегаттар палатасынан ашулы наразылық білдіріп, көмек сұрауға көмектесті. Дегенмен, мамыр айында полковник Банастр Тарлтонның басшылығымен британдықтар Шарлоттсвиллге шабуыл жасап, Вирджиния үкіметін қашып кеткен Стаунтонға қашып құтқарып алды. Генрих басқа да көрнекті басшылармен бірге қашып, Шарлоттсвиллден қашып кеткендерін қорқақтар деп қараған әйелдің үйінен бас сауғалады деген әңгіме бар. Бірақ Генрих топпен бірге екенін білгенде, ол бәрі дұрыс деп шешті және оларға қолындағы ең жақсысын ұсынды. Джефферсон Стаунтонға бармады: оның губернаторлық мерзімі аяқталды, бірақ заң шығарушы орган сайлау өткізу үшін жиналмады. Ол шабуылдан кейін Бедфорд округінің фермасына қашып кетті, ал Вирджинияда он күн бойы губернатор болмады. Бірнеше заң шығарушылар Джефферсонның әрекеттеріне наразылық білдіріп, атқарушы биліктің (Джефферсон мен оның кеңесі) мінез-құлқын тексеруді талап етті, ал Генрих жетекшілік еткендердің бірі болды. Резолюция қабылданды, бірақ тергеу келесі сессияға белгіленді және заң шығарушы орган оны жақсырақ ойлады. Генрихтің әрекетіне ашуланған Джефферсон 1799 жылы Генрихтің өлімінен кейін ғана өшірілмеген кек сақтады. Соғыс американдықтардың Йорктаунды қоршауда жеңіске жетуімен аяқталып, Генрих 1784 жылға дейін өзінің округінен делегат ретінде қызмет етті, содан кейін ол қайтадан губернатор болып сайланды. Бейбітшілік көптеген түзетулерді әкелді, ал Генрих Вирджинияның валютасын реформалау және жоғары инфляция кезеңінен бұрын әлі де төленбеген келісімшарттардан төленетін төлемдерді түзету туралы заңдарды қолдады. Джефферсон және басқалар бұрын-соңды шешілген келісімшарттарды қайта ашуды қалады, бірақ құнсыздалған валютада; Генрих мұны әділетсіз деп санайды, ал Бас Ассамблеядағы ықпалына байланысты оның нұсқасы басым болды. Конституцияны ратификациялау үшін Генрих конвенцияның шамамен 40 түзетуді ұсынғанынан біршама тынышталды; олардың кейбірі кейіннен Құқықтар Биллінде енгізілген. Генрихтің ратификацияға қарсылық білдірген одақтасы Мейсон жаңа үкімет жоспарының кемшіліктері туралы қызу диатриба жасады; оны одан аулақ етті. Бір мәлімет бойынша, Генрих басқа қарсыластарына ратификацияға қарсылық білдіруде өз міндетін орындағанын және республикашылар ретінде мәселелерді демократиялық жолмен шешкендіктен, олардың барлығы үйлеріне қайтуы керек екенін айтты. Мэдисон Вашингтонға Генрих федералды үкіметтің күшін әлсірету үшін түзетулер енгізуді үміттене бергенін жазды, мүмкін екінші ұлттық конвенция ұсынған түзетулерді. Генрих Делегаттар палатасына қайтып келді, онда ол Мэдисонның Вирджиниядан федералды сенатор болуына жасаған тырысын сәтті жеңді, өйткені түпнұсқа Конституция бойынша сенаторлар халық емес, заң шығарушылар тарапынан сайланды. Генрих Вирджинияның сыртында кеңседе қызмет етпейтінін айқын түсіндіргенімен, ол сайлауда бірқатар дауыс алды. Мэдисон Джеймс Монроның қарсылығына қарамастан, округке сайланды, бірақ Мэдисонның қолдаушылары Генрихтің қолдаушылары заң шығарушы органда Мэдисоннің туған округі Оранж округін Федералистерге қарсы бағытталған округке бұрмалап қойғанын шағымдады. Генрих сонымен қатар ұсынылған түзетулердің федералдық Конгреске заң шығарушы органнан берілген өтініштеріне енгізілгенін қамтамасыз етті. Құлықтарына қарамастан, Генрих Вирджинияның президенттік сайлаушыларының бірі болды, Вашингтонқа (президент сайланды) және Джон Адамсқа (вице-президент сайланды) дауыс берді. Генрих Бірінші Конгресс жеке бостандықтарға қатысты түзетулерді қабылдағанда көңілі қалды, үкіметті әлсіретуге арналған түзетулерді емес. Генрихтің 1790 жылдың соңында Делегаттар палатасын тастап кетуіне дейін айналысқан соңғы ісі осы болды. Ол Red Hillде жерленді. Генрихтің өсиеті бойынша, ол өзінің мүлігі мен 67 құлының барлығын әйелі мен алты ұлы арасында бөліп беруді тапсырды. Ол құлдарды босата қоймады, деспоттардың құлдыққа салуына қарсы сөздеріне және құлдық институтына қарсы пікірлеріне қарамастан. Генрихтің өліміне байланысты құрметтер көп болды. Virginia Gazette қара түспен шектелген қайтыс хабарламасын жариялады, "Өзендеріміз аққанда немесе тауларымыз тұрғанда, Вирджиния келесі ұрпақтарға айтады, менің Hымды үлгі етіңдер". Петерсбург Intelligencer ұлттық дау кезінде қажетті "үйлесімділік пен келісімді" тудыра алатын адамның өліміне өкініш білдірді. Джефферсон фракциясын қолдаған Argus газеті Генрих "біз қазір шағымданатын Конституциямыздағы кемшіліктерді көрсетті. Егер біреу Генрих мырзаның соңғы саяси өзгеруіне (Федералистерді қолдауға) кінә тағуға бейім болса, егер осы тақырыпта жазылған нәрсе болса, Америка тәуелсіздігінің рухы көз жасы тамшыласын және оны мәңгілікке өшірсін".
Ескерткіштер мен мемориалдар
Генридің бірнеше үйі онымен байланысы бар деп танылады. Скотчтаун плантациясы Ұлттық тарихи ескерткіш болып табылады. Ред-Хилл Патрик Генри ұлттық мемориалы Генридің соңғы үйін, қабірін және оның заң кеңсесін сақтайды. Оның 1807 жылы өртеніп, қазір археологиялық қалдықтарға айналған туған жері де сақталған; ол тарихи орындардың ұлттық тізілімінде тіркелген. Американдық революцияның қыздары қойған тақта Генри округіне қарасты Лезервудтың жерін белгілейді. Генри "әрбір еркін мемлекет" "өзінің азаматтары арасында пайдалы білімді" дамытуы керек деп сеніп, Хэмпден-Сидней колледжін құруға көмектесті. Эмори және Генри колледжі Вирджиния штатының Эмори қаласында орналасқан. Колледждің айтуынша, "Епископ Эмори сенім мен білімнің бірігуіне деген сенімнің символы, ал губернатор Генри бостандық пен азаматтық ізгілік идеалдарына деген беріктіктің символы". Форт Генри қазіргі Уиллинг қаласында, Батыс Вирджинияда орналасқан, бірақ сол кезде Вирджинияның бөлігі болды. Ол 1774 жылы салынған және Лорд Данмордың бірінен кейін Форт Финкастл деп аталды, бірақ тәуелсіздік алғаннан кейін Генри, сол кездегі губернатор, құрметіне қайта аталды. Патрик Генри форты Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Холстон өзенінің Оңтүстік саласы бойында, қазіргі Кингспорт қаласында, Теннесси штатында салынды. Бұл форт Форт Патрик Генри бөгетінің және өзендегі су қоймасының атауын берді. Кем дегенде төрт кеме Генридің құрметіне аталған: жолаушылар мен жүк тасымалдайтын "Патрик Генри" кемесі, Азамат соғысы кезіндегі Конфедерация Әскери-теңіз флотының "CSS Патрик Генри" пароходы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі "Liberty" кемесі және баллистикалық зымыран тасымалдайтын "Патрик Генри" су асты кемесі. Патрик Генри лагері – Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласының жанында орналасқан Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі әскери лагерь. 1946 жылы жабылып, Ньюпорт-Ньюс/Уильямсбург халықаралық әуежайының орны болды. 1949 жылы ашылғанда әуежай "Патрик Генри Филд" деп аталды, кейін "Патрик Генри халықаралық әуежайы" деп қайта аталды, бұл атау 1990 жылға дейін сақталды. Әуежай коды әлі де PHF. Патрик Генри АҚШ пошта маркаларында екі рет бейнеленген. 1955 жылдың 7 қазанында АҚШ пошта бөлімі Генридің құрметіне "Либерти" сериясының құнды маркаларының бірі – 1 долларлық марка шығарды. Американ суретшісі Алонзо Чаппелдің Генридің суреті осы марканың дизайны үшін пайдаланылды. 1960–1961 жылдары АҚШ поштасы "Американдық Кредо" сериясын шығарды, онда белгілі патриоттық цитаталар жазылған алты марка болды. Патрик Генридің ең танымал сөздері серияның соңғы маркасында жазылған, 4 центтік марка алғаш рет 1961 жылдың 11 қаңтарында Ричмондта шығарылды.
Мұра және тарихи көзқарас
Тарихшы Ричард Биман айтқандай, Генри "ешнәрсе туралы көп жазба қалдырмаған" адам еді, тарих тарапынан бағаланғанда бұл кемшілік. Генриге қатысты бастапқы дереккөздердің тапшылығы – тек бірнеше құжат пен оның бірнеше сөздері сақталған – Уерттен (1817) Биманға (1974) дейінгі Генридің биографтарын көңілсіздікке түсірді. Кітабын жариялаудан екі жыл бұрын Уерт былай деді: "Бәрі сөйлеу, сөйлеу, сөйлеу. Ол сөйлей білді, рас! Құдай-ау, қалай сөйлей білді! Бірақ 1763 жылдан 1789 жылға дейін оның бірде-бір сөзі басылымдарда, жазбаларда немесе естеліктерде қалмаған". Биман өз кезегінде "революциялық қайраткер, қандай жетістіктері болса да, тарихты жағымсыз сезінді" деп қорытындылады. Бұл Джефферсонның жетіспеушілігі еді, ол Генриден ширек ғасырға аман қалды, сонымен қатар Генри туралы ақпараттың орнын өзінің естеліктерімен және пікірлерімен толтырды. Уерт Джефферсонның Генриге қатысты сын-ескертпелерінің көп бөлігін басып шығармады, себебі Джефферсон 1824 жылы Монтичеллодағы қонақтарға Генриді әлі де сынап отырды. Генриге қатысты Джефферсонның теріс бағалары, негізді болсын болмасын, Генридің тарихи беделіне кері әсер етті. Генри әрқашан американдықтар тарапынан саяси шешендігінің ұлылығы үшін құрметке ие болды. Кукла былай деп жазады: "Генри Америкадағы қарапайым ерлер мен әйелдерге революцияны олар түсінген сөздермен түсіндірді және оларды бостандық үшін күресуге шақырды". Мейер: "Генри демократиялық саяси стильді қалыптастырды, оның демократиялық маңызын толық түсіну және қабылдау үшін келесі буынға уақыт керек болды. Оның мансабы XVIII ғасырдағы саяси ақсүйектерден Эндрю Джексон дәуіріндегі жаппай саясатқа өтуді көрсетті". Генридің шешендігін зерттеген Дэвид А. Маккантс Генридің өз заманындағы ұлы американдық шешен ретіндегі орны "оның қаһармандығы мен шешендігі" үшін емес, Генридің Вирджиниясында кездескен діни және саяси философияларды бейімдеуі үшін, көпшілікке тартымды жаңа шешендік стильді құру үшін болды деп санайды. Тейттің айтуынша, "өз теңдесі жоқ шешендік қабілетімен, сайлаушылардың берік адалдығын жеңу үшін белгілі бір қарапайымдықпен және олардың мүдделерімен тығыз байланыста отырып, ол революцияны одан да кеңірек халықтық қозғалысқа айналдыруға үлкен үлес қосты". Кидд Генридің шешендігінің сапасына тарихи назар аудару оның сөздерінің мазмұнына, әсіресе Конституцияға қарсылығына наразылық тудыруы мүмкін деп санайды. Азамат соғысы кезінде екі тарап та Генриді өз жақтас ретінде қарады, аболиционистер оның құлдыққа қарсы жазған жазбаларын, ал Оңтүстік мүдделерін қолдаушылар Конституцияға қарсылығын атап өтті. Генридің қарсылығын көптеген жазушылар, тіпті Генриге достық қарым-қатынас жасағандар да, әдетте керемет мансабының бір дағы ретінде қарастырды. 1986 жылы Конституцияның екі жүз жылдығына дейін Биман сол мерейтойда "Генриді тарихтағы жеңілгендердің бірі ретінде бейнелеуден аулақ болу қиын болады, өйткені ол өзінің туған штатының шекарасынан тыс жерде ұлттық ұлылықтың федеративтік Конституцияда қамтылған уәдесін көру үшін тым көзі нашар болды" деп болжады. Генри оң және сол жақтан ерлік ретінде танылған, бірақ соңғыларының сүйіктісіне айналған. Ол әсіресе христиан консерваторларына тартымды, олар оның терең діни сенімдерін, сондай-ақ христиандық ізгілік пен діни еркіндікті қорғау үшін жазған жазбалары мен сөздерін келтіреді. Генриді әкесі үйде оқытқандықтан, ол үйде оқыту қозғалысының символына айналды. 2000 жылы Патрик Генри колледжі Вирджиния штатының Пурселвилл қаласында құрылды, негізінен үйде оқығандарға арналған. Генридің ең әйгілі мәлімдемесі оңшылдардың қолында бұрынғыдай бейімделе алатын болса да (2010 жылы шай партиясының митингісінде бір белгіде "Маған бостандық беріңіз немесе маған қарыз беріңіз" деп жазылған), Киддтің айтуынша, "бүгінгі күні американдықтардың көпшілігі, шай партиясының мүшелері немесе басқалар Генридің Конституцияға қатысты негізгі сын-ескертпелерін маңызды деп санайды". Тейт Генри туралы былай деп жазады: "Штат деңгейінде белсенді болған және жалпы алғанда Федералды Конституцияны ратификациялауға қарсы шыққан көптеген көшбасшылардың ішінде Генри Америка революциясының шын мәнінде маңызды тұлғаларының қатарына кірген аз ғана адамдардың бірі болды". Кукла да осы пікірмен келіседі, ол Генридің Континенттік конгресстегі екі жылды қоспағанда, ешқашан ұлттық лауазымға ие болмағандығын, "бірақ ол республиканың негізін қалаушы болған" деп атап өтті. Кидд американдықтардың Генриге қатысты бүгінгі көзқарасының тұманды екенін атап өтеді:
Кіріс библиографиясы
Чернов, Рон (2005). Александр Гамильтон. Penguin.
Негізгі дереккөздер
Ковилон, Марк, ред. Патрик Генри: Биографиялық қателерді түзеу (1996), Брукнеал, Вирджиния: Патрик Генри ескерткіш қоры. ISBN 1 931196 10 9
Элсон, Джеймс М., ред. Патрик Генри: Сөздері мен жазбалары, сондай-ақ замандастарының айтқандары (2007), Линчбург, Вирджиния: Warwick House Publishers.
Генри, Уильям Уерт, ред. Патрик Генри: Өмір, хат алмасу және сөздері (1891, 3 томдық), көптеген қолда бар бастапқы деректерді қайта басылайды.
Elson, James M., ed. Patrick Henry in his Speeches and Writings and in the Words of his Contemporaries (2007), Lynchburg, Virginia: Warwick House Publishers. Henry, William Wirt, ed. Patrick Henry, Life, Correspondence, and Speeches (1891, 3 vol. ), reprints much of the existing primary source material