Готфрид Вильгельм Битцер: Америкалық оператор және кинематографияның новаторы

Кіріспе

Готфрид Вильгельм Битцер (1872-1944) – американдық оператор, Д.У. Гриффитпен тығыз байланысымен және кинематографиядағы жаңашылдығымен танымал.

Өмірбаян

Камерамен жұмысына кіріспей тұрып, Бицер американдық Mutoscope компаниясы үшін кинотехнологияларды дамытты, кейіннен ол Biograph компаниясы болды. Ол кинематография өнерін кинетооскопты ойлап тапқан В.К.Л. Диксоннан үйренді, ол Бицердің тәжірибе жинаған алғашқы Biograph қысқаметражды фильмдерін түсірді. Бицер 1896 жылы партиясының президенттік үміткерлігін алғанын естіген Уильям МакКинли туралы түсірген фильмімен сәттілікке жетті, ол Biograph компаниясының алғашқы көрсетілімінде ойнатылды. 1903 жылға дейін Бицер Biograph компаниясында негізінен деректі фильмдерді түсірумен айналысты, ал 1903 жылдан бастап негізінен көркем фильмдердің операторы болып жұмыс істеді, олардың танымалдылығы артып келе жатқанда. 1908 жылы Бицер Гриффитпен алғашқы ынтымақтастығына кірісті. Екеуі Бицердің мансабының соңына дейін бірге жұмыс істеді, 1913 жылы Biograph компаниясынан Mutual Film Corporation компаниясына кетіп, онда Бицер жаңа технологияларды ойлап табуды жалғастырды, қолданыстағы технологияларды жетілдірді. Осы кезеңде ол маттты фотосурет саласын дамытып, инновациялық жарықтандыру техникаларын, жақын планды кадрларды және ирис эффекттерін қолданды. Бицер Гриффиттің 1908 жылы Артур Марвин түсірген «Доллидің оқиғалары» атты режиссерлік дебютіне көмектесті. Кейіннен ол Марвиннің орнын басып, Гриффиттің тұрақты операторы болып, оның ең маңызды фильмдерінде жұмыс істеді және Гриффитке байланысты кинематографиялық жаңалықтарға үлкен үлес қосты. 1910 жылы ол Гриффиттің үнсіз қысқаметражды фильмін «Ескі Калифорнияда» Лос-Анджелес ауылындағы «Голливудлендте» түсірді, бұл Бицерді, әрине, Голливудтың алғашқы операторы деп санауға мүмкіндік берді. Бицер мен Гриффиттің ынтымақтастығының шыңы – Бицердің өмірлік жинақтарының бір бөлігімен қаржыландырылған «Ұлттың тууы» (1915) және «Тәуелсіздік» (1916) эпопеясы болды. Оның 1899 жылғы «Джефрис Шарки» фильмі жасанды жарықты алғаш рет қолданудың мысалы болды. «Рип Ван Винкл» (1903) фильмінде алғашқы жақын планды кадр пайда болды. Бицер линзалар мен фильтрлерді жетілдіру арқылы жұмсақ фокус эффектін жасауға мүмкіндік берді. Ол екіге бөлінген экранды түсіру және артқы жарықтандыруды алғаш рет қолданды, бұл үш нүктелі жарықтандыруды дамытуға ықпал етті. Ол камерадағы көмескілендіру және аралық эффекттерді жетілдірді және кейіннен «көшу құралдары» деп аталған құралдарды ойлап тапты. Bell & Howell Model 2709 өндірістік камерасы индустрия стандарты болғаннан кейін де ол Pathe камерасын пайдалануын жалғастырды. Барлық инновацияларына қарамастан, Бицердің мансабы индустрияның дыбысқа көшу кезеңінде аяқталды. 1944 жылы ол жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның өмірбаяны «Билли Битцер: Оның тарихы» 1973 жылы, қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. 2003 жылы Халықаралық операторлар гильдиясы жүргізген сауалнамада ол тарихтағы ең ықпалды он оператордың бірі деп танылды. Бицер, делінгендей, «болашақтағы барлық фильмдерге стандартты үлгі болған камералық техникаларды жасады».

Prior to his career as a cameraman, working as a motion picture projectionist, Bitzer developed early cinematic technologies for the American Mutoscope Company, eventually to become the Biograph Company. He admired and learned the art of motion picture photography from Kinetoscope inventor W. K. L. Dickson, who directed the early Biograph shorts on which Bitzer cut his teeth. Bitzer achieved success in 1896 when his film of William McKinley being notified of the presidential nomination of his party was exhibited on the Biograph Company's first program. Until 1903, Bitzer was employed by Biograph primarily as a documentary photographer, and from 1903 onward primarily as the photographer of narrative films, as these gained popularity. In 1908 Bitzer entered into his first collaboration with Griffith. The two would work together for the rest of Bitzer's career, leaving Biograph in 1913 for the Mutual Film Corporation where Bitzer continued to innovate, perfecting existing technologies and inventing new ones. During this time he pioneered the field of matte photography and made use of innovative lighting techniques, closeups, and iris shots. Bitzer provided assistance during Griffith's directorial debut, 1908's The Adventures of Dollie, which was shot by Arthur Marvin. He eventually succeeded Marvin as Griffith's regular cinematographer, working with him on some of his most important films and contributing significantly to cinematic innovations attributed to Griffith. In 1910, he photographed Griffith's silent short In Old California in the Los Angeles village of "Hollywoodland", qualifying Bitzer as, arguably, Hollywood's first Director of Photography. The apex of Bitzer and Griffith's collaboration came with The Birth of a Nation (1915), a film funded in part by Bitzer's life savings, and the epic Intolerance (1916). His film The Jeffries Sharkey Fight of 1899 is the first known use of artificial light. Rip Van Winkle (1903) features the first known close up. Advances in lenses and filters developed by Bitzer made soft focus possible. He was the first to use split screen photography and backlighting, contributing to the development of three point lighting. He improved in camera fade and dissolve effects and invented what came to be known as transition tools. Even after the Bell & Howell Model 2709 production camera became the industry standard, he continued to use a Pathe. For all his innovation, Bitzer's career did not survive the industry's transition to sound. In 1944, he suffered a heart attack and died in Hollywood. His autobiography, Billy Bitzer: His Story, was published posthumously in 1973. In 2003, a survey conducted by the International Cinematographers Guild named him one of the ten most influential cinematographers in history. Bitzer, it is said, "developed camera techniques that set the standard for all future motion pictures".