Су таралмалы құстар Cinclus туысы: 5 түр, генетикалық зерттеулер, таралу аймақтары. Еуропалық, америкалық, қоңыр, ақ қапталды және қызыл тамақ дипперлер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстар туысы
Genus of birds
Кладграмма
|caption=Дипперлердің филогенезиясы. Cinclus атауы ежелгі грек тіліндегі kinklos сөзінен шыққан, ол су жанында мекендейтін, құйрықтарын қозғайтын шағын құстарды сипаттау үшін қолданылған. Cinclus – Cinclidae тұқымдасының жалғыз туысы. Ақ тамақ дипперы және американдық диппер Ұлыбритания мен Америкада сәйкесінше су оузелі (кейде "оузель" деп жазылады) деп те белгілі – оузель бастапқыда қатысы жоқ, бірақ сыртқы түрі ұқсас Еуразиялық қарақұйрық (ескі ағылшын тілінде osle) деген мағынаны білдірген. Оузель қарақұйрықтың туысы – сақиналы оузельдің аты ретінде де сақталған. Туыс бес түрді қамтиды:
Ақ тамақ дипперы немесе еуропалық диппер, Cinclus cinclus
Қоңыр диппер Cinclus pallasii
Американдық диппер Cinclus mexicanus
Ақ бас диппер Cinclus leucocephalus
Қызыл тамақ диппер Cinclus schulzii
Cladogram
|caption=Phylogeny of the dippers The name cinclus is from the Ancient Greek word kinklos that was used to describe small tail wagging birds that resided near water. Cinclus is the only genus in the family Cinclidae. The white throated dipper and American dipper are also known in Britain and America, respectively, as the water ouzel (sometimes spelt "ousel") – ouzel originally meant the only distantly related but superficially similar Eurasian blackbird (Old English osle). Ouzel also survives as the name of a relative of the blackbird, the ring ouzel. The genus contains five species:
White throated dipper or European dipper, Cinclus cinclus
Brown dipper Cinclus pallasii
American dipper Cinclus mexicanus
White capped dipper Cinclus leucocephalus
Rufous throated dipper Cinclus schulzii
2002 жылы дипперлердің молекулалық филогенетикалық зерттеуінде екі митохондриялық геннің ДНК тізбектері қарастырылды. Зерттеу нәтижесінде еуразиялық ақ тамақ диппері мен қоңыр дипперінің, сондай-ақ Оңтүстік Америкадағы ақ бас диппері мен қызыл тамақ дипперінің туыс түрлер екені анықталды. Сондай-ақ, зерттеу Cinclidae тұқымдасының Turdidae тұқымдасына ең жақын екенін көрсетті.
A 2002 molecular phylogenetic study of the dippers looked at the DNA sequences of two mitochondrial genes. It found that the Eurasian white throated dipper and brown dipper are sister species as are the South American white capped dipper and rufous throated dipper. The study also showed that the dipper family, Cinclidae, is most closely related to the thrush family, Turdidae.
Сипаттама
Суға батып жүзушілер кішкентай, мығым, денелі, қысқа құйрықты, қысқа қанатты, күшті аяқты құстар. Түрлері әдетте қара қоңыр (кейде қараға жуық) немесе қоңыр және ақ түсті болады, қызғылт қоңыр кеудектісінің кеудесі қызыл қоңыр реңді. Олардың ұзындығы мен салмағы әртүрлі, аталықтары аналықтарынан ірілеу келеді. Ұзындығы – см, салмағы – грамм. Қысқа қанаттарының арқасында ерекше қозғалмалы ұшуға ие. Су жанында отырғанда ерекше иілгіш қозғалыс жасайды, содан олар осылай ат алған. Су астында жүзгенде, қауырсындарының бетіндегі кішкентай көпіршіктердің тұтқындалуынан жұқа, күміс түсті ауа қабатымен қапталады. Қанаттары салыстырмалы түрде қысқа, бірақ күшті бұлшық еттері бар, сондықтан су астында жүзуге қолдануға болады. Қауырсыны тығыз, қауырсындарын судан қорғайтын үлкен май безіне ие. Ұзын аяқтары мен өткір тырнақтары қатты ағыста тастарға жабысуға мүмкіндік береді. Көздері жақсы дамыған фокус бұлшық еттеріне ие, линзаның қисықтығын өзгертіп, су астындағы көру қабілетін жақсарта алады. Мұрын тесіктеріне су кірмеуі үшін мұрын қақпақтары бар. Қаныңдағы гемоглобиннің жоғары концентрациясы оларға басқа құстарға қарағанда көбірек оттегі жинауға мүмкіндік береді, бұл оларға 30 секундтан астам уақыт су астында қалуға мүмкіндік береді, ал олардың негізгі метаболизм деңгейі ұқсас салмақты құрлықтағы құстардан шамамен үш есе баяу. Сибирьдің Сунтар-Хайата тауларындағы ыстық бұлақта қыстайтын бір шағын популяция, ауа температурасы төмендегенде су астында қоректенеді.
Dippers are small, chunky, stout, short tailed, short winged, strong legged birds. The different species are generally dark brown (sometimes nearly black), or brown and white in colour, apart from the rufous throated dipper, which is brown with a reddish brown throat patch. Sizes range from in length and in weight, with males larger than females. Their short wings give them a distinctive whirring flight. They have a characteristic bobbing motion when perched beside the water, giving them their name. While under water, they are covered by a thin, silvery film of air, due to small bubbles being trapped on the surface of the plumage. and their wings are relatively short but strongly muscled, enabling them to be used as flippers underwater. The plumage is dense with a large preen gland for waterproofing their feathers. Relatively long legs and sharp claws enable them to hold on to rocks in swift water. Their eyes have well developed focus muscles that can change the curvature of the lens to enhance underwater vision. They have nasal flaps to prevent water entering their nostrils. The high haemoglobin concentration in their blood gives them a capacity to store oxygen greater than that of other birds, allowing them to remain underwater for 30 seconds or more, whilst their basal metabolic rate is approximately one third slower than typical terrestrial passerines of similar mass. One small population wintering at a hot spring in Suntar Khayata Mountains of Siberia feeds underwater when air temperatures drop below .
Тағам
Құсбалықтар тез ағып жатқан тұщы сулы өзендер мен ағындардың жағасында және бойында ұсақ жануарлармен қоректенеді. Олар тастарға қонып, судың жиегінде жем алады, бірақ көбінесе тастарды міцке ұстап, су астына жартылай немесе толығымен батып, олардың бойымен төмен қарай жүреді. Содан кейін олар су астында тастар мен қоқыстардың арасында және астында жем іздейді; сонымен қатар қанаттарымен жүзе алады. Оңтүстік Америкаға тән екі түр солтүстік түрлеріне қарағанда сирек жүзіп, суға шомылады. Олардың қорегі негізінен майлы шыбықтардың, қара шыбықтардың, тас шыбықтардың және кадиф шыбықтарының дернәсілдері мен личинкаларынан, сондай-ақ шағын балықтар мен балық шабақтарынан тұрады. Молюскалар мен шаяндар да тұтынылады, әсіресе жәндік дернәсілдері аз болатын қыс мезгілінде. 16 немесе 17 күндік инкубациядан кейін, көмекші балапандар шығады, оларды аналығы 12-13 күн бойы жеке бағады. Балапандар екі ата-анасымен тамақтандырылады және ұшқындау кезеңі шамамен 20-24 күнге созылады. Жас құсбалықтар ұядан шыққаннан кейін бірнеше апта ішінде ата-аналарынан тәуелсіз болады. Құсбалықтар жағдайға қарай екінші ұя салуға да қабілетті. Америкалық құсбалықтың ең жоғары жасы – 8 жыл 1 ай, Оңтүстік Дакотада табылған сақиналанған құстың жасы осы шамада.
Dippers forage for small animal prey in and along the margins of fast flowing freshwater streams and rivers. They perch on rocks and feed at the edge of the water, but they often also grip the rocks firmly and walk down them beneath the water until partly or wholly submerged. They then search underwater for prey between and beneath stones and debris; they can also swim with their wings. The two South American species swim and dive less often than the three northern ones. Their prey consists primarily of invertebrates such as the nymphs or larvae of mayflies, blackflies, stoneflies and caddisflies, as well as small fish and fish eggs. Molluscs and crustaceans are also consumed, especially in winter when insect larvae are less available. The incubation period of 16 or 17 days is followed by the hatching of altricial young which are brooded by the female alone for the next 12 to 13 days. The nestlings are fed by both parents and the whole fledging period is about 20–24 days. Young dippers usually become independent of their parents within a couple of weeks of leaving the nest. Dippers may raise second broods if conditions allow. The maximum age for an American dipper is 8 years and 1 month for a bird ringed and recovered in South Dakota.
Байланыс
Дипперлердің дауыстары қатты әрі жоғары тонды, жылдам өзендердегі басқа құстардың дауыстарына ұқсас; дауыс жиілігі 4.0–6.5 кГц тар диапазонында орналасады, бұл ағынның максималды 2 кГц шу жиілігінен әлдеқайда жоғары. Дипперлер ерекше егіліп немесе секіріп тұру қозғалыстары арқылы, сондай-ақ жұптасу және қорқыту кезінде жоғарғы қабақтарындағы ақ қауырсындарын жылдам жыпылықтату арқылы көру арқылы да байланысады.
Dippers' calls are loud and high pitched, being similar to calls made by other birds on fast rivers; the call frequencies lying within a narrow range of 4.0–6.5 kHz, well above the torrent noise frequency of maximum 2 kHz. Dippers also communicate visually by their characteristic dipping or bobbing movements, as well as by blinking rapidly to expose the white feathers on their upper eyelids as a series of white flashes in courtship and threat displays.