Солтүстік Ирландиядағы Теміржол және Автокөлік Тарихы (1948-1966)

Кіріспе

Солтүстік Ирландиядағы мемлекеттік темір жол және автобус операторы.

Ulster Transport Authority (UTA) 1948 жылдан 1966 жылға дейін Солтүстік Ирландияда темір жол және автобус тасымалын жүзеге асырды.

Құрылыс және шоғырландыру

UTA 1948 жылғы Көлік заңымен құрылды, ол Солтүстік Ирландия жол көлігі басқармасын (NIRTB) және Белфаст және Каунти Даун теміржолын (BCDR) біріктірді. 1949 жылы оған Солтүстік округтер комитеті (NCC) қосылды, ол бұрынғы иесі Лондон, Мидленд және Шотландия теміржолы (LMS) 1948 жылы ұлттықтандырылғаннан кейін Британдық көлік комиссиясының теміржол басқармасына тиесілі болды.

Темір жолдың жабылуы

1950 жылдың қаңтар айында UTA Queen's Quay, Белфаст – Бангор жолаушылар желісінен басқа, BCDR желісінің көбін жапты. Сол жылы ол бұрынғы NCC-нің Дерри орталық темір жолының Макфин – Килреа бөлігі мен Лимавадиден Дунгивенге дейінгі, тек жүк тасымалы үшін пайдаланылатын бұрынғы NCC желісін жапты. Сондай-ақ, Кукстаунға, Дрейперстаунға және Лимавадиге баратын бұрынғы NCC тармақтарындағы жолаушылар қызметін, сондай-ақ Дерри орталық темір жолының Магерафелт – Килреа бөлігіндегі жолаушылар қызметін тоқтатты. Сол жазда Солтүстік Ирландияның соңғы 3 футтық тар жол желілері – Бэлликасл темір жолы мен Баллимена және Ларн темір жолы жабылды. 1954 жылы Белфаст – Бангор желісіне жеті 6 вагонды дизельді пойыздар қойылды, бұл Ирландиядағы алғашқы толық дизельді жолаушылар қызметі болды. 1955 жылы UTA Кукстаунға және Лимавадиге (ол кезде тек жүк тасымалы үшін ғана пайдаланылатын) және графтық Ньюкасл мен Каслвелландағы (GNR) желіні жапты. 1957 жылы Солтүстік Ирландия үкіметі Ұлы Солтүстік темір жол басқармасын провинциядағы желісінің көп бөлігін жабуға мәжбүр етті. Бұл көптеген ауылдық аймақтарда, соның ішінде графтық Ферманагтың барлық бөлігінде темір жолдың жоқтығын қамтамасыз етті. 1958 жылы GNR магистралі Ирландия Республикасы мен Солтүстік Ирландия арасындағы шекарадан өтетін жалғыз темір жол болып қалды. Сол жылы GNRB-ның қалған бөлігі таратылып, Córas Iompair Éireann (Ирландия Республикасының мемлекеттік көлік компаниясы) мен UTA арасында бөлістірілді. 1959 жылы UTA Дерри орталық темір жолының (ол кезде тек жүк тасымалы үшін ғана пайдаланылатын) қалған Магерафелт – Килреа бөлігі мен бұрынғы GNR (ол кезде тек жүк тасымалы үшін ғана пайдаланылатын) Дунангоннан Кукстаунға дейінгі тармағын жапты. UTA сондай-ақ Дерридің төрт темір жол терминалын байланыстыратын Лондондерри порты және порты комиссарларының екі жолмен жүретін темір жолын иеленді, ал 1962 жылы UTA осы темір жолды да жапты.

Бенсонның есебі

1962 жылы доктор Ричард Бичингтің ұсынысы бойынша Солтүстік Ирландия үкіметі Coopers & Lybrand компаниясының аға бухгалтері сэр Генри Бенсонға UTA темір жолдарының болашағы туралы есеп дайындауды тапсырды. 1963 жылы Бенсон есебін ұсынды, онда Бэнгор мен Ларнға дейінгі Белфаст қалалық темір жол желілерінен және Белфаст пен Дублин арасындағы басты желіден басқа, барлық UTA темір жолдарын жабу және басты желіні бір рельстікке дейін қысқарту ұсынылды. Бенсон Портадаун мен Дандалк арасындағы басты желіні сақтап қалудың жалғыз себебі көлік немесе экономика емес, тек саяси екенін айтты. Ирландия Республикасы үкіметі Бенсонның Портадаун мен Дандалк арасындағы жолды бір рельстік ету туралы ұсынысына қарсылық білдірді, сондықтан Солтүстік Ирландия үкіметі одан бас тартты. Дерридің Белфастпен екі темір жол байланысы болды: бұрынғы NCC басты желісі Колерейн арқылы және бұрынғы GNR Портадаун арқылы. Бенсонның екі желіні де жабу туралы ұсынысы Солтүстік Ирландияның екінші қаласынан және екі бағыт бойындағы қалалардан күшті наразылық тудырды. Солтүстік Ирландия үкіметі жауап ретінде бұрынғы NCC басты желісін сақтап қалды, ол екеуінен сәл қысқа болды, сонымен қатар Антрим графтығының одақтас аймақтарына және Колерейн мен жағажай курорты арасындағы қысқа тармаққа қызмет етті. 1965 жылы Солтүстік Ирландия үкіметі Бенсонның Портадаун мен Дерри арасындағы бұрынғы GNR бағытын жабу туралы ұсынысын іске асырды, ол бейресми түрде «Дерри жолы» деп аталды, нәтижесінде 400 жұмыс орны жойылды. Бұл Стребане және басқа да станцияларға барлық темір жол қызметтерін тоқтатты, соның салдарынан Тирон округінің барлық аймағын қоса, провинцияның оңтүстік-батысы темір жолмен байланыссыз қалды. Үкімет сондай-ақ Бенсон сақтап қалуды ұсынған Белфаст орталық темір жолын жапты. Бұл аралықтағы тармақ та жабылды, Ньюри қаласынан алыс төбеде орналасқан Newry Main Line станциясы ғана қалды. Осы жабылулар нәтижесінде Белфаст Йорк Роуд – Лондондери Уотерсайд, – және – бағыттары ғана жұмыс істеді.

In 1962, on the recommendation of Dr Richard Beeching, the Government of Northern Ireland commissioned a senior Coopers & Lybrand accountant, Sir Henry Benson, to report on the future of the UTA's railways. In 1963 Benson submitted his report, which recommended closing all UTA railways except the Belfast commuter lines to Bangor and Larne and the main line between Belfast and Dublin, and the reduction of the main line between and to single track. Benson recommended the only reason for retaining the main line between Portadown and Dundalk was not for transport or economics but solely political. The Republic of Ireland's government objected to Benson's proposal to single the track between Portadown and Dundalk so the Northern Ireland Government withdrew it. Derry had two rail links with Belfast: the former NCC main line via Coleraine and the former GNR one via Portadown. Benson's recommendation to close both lines provoked strong protest from Northern Ireland's second city and towns along both routes. The Northern Ireland Government responded by retaining the former NCC main line, which was slightly the shorter of the two but also served strongly Unionist parts of County Antrim, plus the short branch between Coleraine and the seaside resort of
In 1965 the Northern Ireland government implemented Benson's recommendation to close the former GNR route between Portadown and Derry, informally known as the "Derry Road", at the cost of 400 jobs. This ended all railway services to stations including , , Strabane, and left the entire southwest of the province, including the whole of County Tyrone, with no rail services. The government also closed the Belfast Central Railway, (that Benson had recommended retaining). The branch between and was also closed, leaving Newry with only the inconveniently sited Newry Main Line station some distance up a hill outside the town. These closures left only the Belfast York Road – Londonderry Waterside, – and – lines in service.

Темір жол және жол компанияларына бөлінген

1967 жылғы Көлік заңдары UTA-ны жол және теміржол операцияларына бөлді, сол жылы автобус тасымалдау операцияларын Ulsterbus деп аталған жаңа компания қабылдады. Теміржол операциялары уақытша Ulster Transport Railways (UTR) атанды, ал 1968 жылы Солтүстік Ирландия теміржолы (NIR) басқаруына өтті.