Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Америкалық YF 93 – F 86 Sabre истребителінің американдық әзірлемесі, бұл өзінің жеке таңбаламасын алған түбірлі жаңа нұсқасы болып саналады. Жобадан екі дана салынды және сынақтан өтті, бірақ соңында жоба тоқтатылды.
Prototype fighter aircraft
The North American YF 93 was an American fighter development of the F 86 Sabre that emerged as a radically different variant that received its own designation. Two were built and flown before the project was eventually canceled.
Жобалау және әзірлеу
1947 жылы Солтүстік Америка авиациясы F 86A Sabre ұшағының ұзақ қашықтықтағы нұсқасының талаптарын қанағаттандыру үшін, шынайы "тегіс өтуге арналған" ұшақты жасау мақсатында NA 157 жобалау зерттеуін бастады. Көбірек отын сыйымдылығын қамтамасыз ету үшін, F 86A-ны едәуір үлкен етуді жоспарлады, соның нәтижесінде ішкі және екі қанат астындағы жанармай бактерілерімен жабдықталып, жүк көтеру қабілетіне ие болуға тиіс болды. Жаңа нұсқаның теориялық жанармайсыз ұшу қашықтығы стандартты F 86A-дан екі есе көп болатын. Нәтижесінде пайда болған, бастапқыда F 86C деп аталған ұшақ, АҚШ Әуе күштерінің бомбалаушы ұшақтарды сүйемелдеу қажеттілігін қанағаттандыру үшін XF 88 Voodoo және Lockheed XF 90 ұшақтарымен бәсекелесуге арналған. F 86C бұрынғы нұсқасына қарағанда әлдеқайда үлкен және ауыр болды. Салмағының және габариттерінің артуы қос дөңгелекті бас тіреу құрылымын, қанат ауданын ұлғайтуды және Pratt & Whitney J48 қозғалтқышын қажет етті, ол статикалық итермелеуге және форсаждық режимде қол жетімді итермелеуге ие болды. F 86A-дағы ауа түсіріліс тесігі орналасқан мұрын бөлігіне SCR 720 іздеу радарын және алты 20 мм (.79 дюйм) калибрлі зениттік пушканы орнатып, инженерлер NACA түсіріліс тесіктерінің жаңа жиынтығын жасады. 1947 жылдың желтоқсанында Әуе күштері екі NA 157 прототипіне тапсырыс берді және F 86-ға көптеген өзгерістер енгізілгендіктен, оны YF 93A деп қайта атады. Екі прототип те NACA түсіріліс құбырларымен жабдықталды; біріншісі (48 317) кейіннен дәстүрлі түсіріліс құбырларымен жаңартылды. Алты айдан кейін бастапқы келісімшарт 118 F 93A NA ұшағына қосымша тапсырыспен толықтырылды. 1949 жылы өндіріс тапсырысы күрт тоқтатылды, себебі Boeing B 47 сынақтарынан кейін басымдықтар өзгерді, онда жоғары жылдамдығының арқасында эскортқа мұқтаждығы жоқ екені анықталды. YF 93A прототиптері өндіріс желісінен жаңа ғана шыққанда, АҚШ Әуе күштері жобаны өз бақылауына алды.
In 1947, North American Aviation began a design study, NA 157, to create a true "penetration fighter" to meet the requirements of a long range version of its F 86A Sabre. In order to accommodate more fuel, a much larger F 86A was envisioned, eventually able to carry , both internally and with two underwing drop tanks. The new variant possessed a theoretical unrefuelled range of over , twice that of the standard production F 86A. The resultant fighter originally designated the F 86C was intended to compete with the XF 88 Voodoo and Lockheed XF 90 to fulfill the USAF's Penetration Fighter requirement for a bomber escort. The F 86C was much larger and heavier, weighing in at more than its antecedent. The increased weight and girth necessitated a dual wheel main landing gear, increased wing area and a more powerful engine, the Pratt & Whitney J48 rated at static thrust and thrust available in afterburner. With the SCR 720 search radar and six 20 mm (.79 in) cannon mounted in the nose where the air intake was on the F 86A, the engineers designed a novel set of flush mounted NACA inlets. In December 1947, the Air Force ordered two prototype NA 157s and, considering the many changes to the F 86, redesignated it YF 93A. Both prototypes were built with NACA inlet ducts; the first, (48 317), was later retro fitted with more conventional intakes. Six months later, the initial contract was followed up with an order for 118 F 93A NAs. In 1949, the production order was abruptly canceled as priorities had shifted dramatically following the testing of the ground breaking Boeing B 47 which reputedly would not need an escort due to its high speed capabilities. With the prototype YF 93As just coming off the production line, the USAF took over the project.
Пайдалану тарихы
48 317 және 318 сериялық нөмірлері бар прототиптер 1950 жылы ұшу сынақтарын бастады және XF 88 және XF 90 басқа да тегіс ұшуға арналған жобалармен салыстырылды. XF 88 Voodoo жеңімпаз деп жарияланды. Ешбір жобаға тапсырыс берілмеді. YF 93A ұшақтары 1956 жылға дейін тіркеу ұшақтары ретінде пайдаланылмас бұрын, қосымша сынау үшін Ұлттық аэронавтикалық кеңес комитетінің (NACA) AMES орталығына тапсырылды. NACA каналдарымен ұшу жоғары шағылысу бұрыштарында қиындықтар тудырып, қозғалтқыштарға ауа ағынын шектеді. NACA зерттеулік ескертпесі A7I06 "Соғыс ұшағының 1/5 масштабты моделіндегі NACA су астындағы ауа кіреберістерін тәжірибелік зерттеу", Дональд Э. Голт, 1947 жылғы желтоқсан (Кранфилд қоймасынан). Алайда, осы уақытқа қарай, жоғары өнімді ұшақтар қолжетімді болды және екі ұшақ та пайдасыз деп танылып, жаратылды.
The prototypes, serial numbers 48 317 and 318, began flight tests in 1950 and were entered in a flyoff against the other penetration fighter projects, the XF 88 and XF 90; the XF 88 Voodoo was declared the winner. None of the projects would be ordered. The YF 93As were turned over to the National Advisory Committee for Aeronautics (NACA) AMES facility for further testing before being utilized as chase aircraft until 1956. Flight with the NACA ducts proved troublesome at high angles of attack, restricting air flow to the engines. NACA Research Memorandum A7I06 'An experimental investigation of NACA submerged air inlets in a 1/5 scale model of a fighter airplane', Donald E Gault, Dec 1947 (from Cranfield repository) By this time, however, higher performance aircraft were available and both aircraft were eventually declared surplus and scrapped.