Кіріспе

Ағылшын ақыны Гордон Боттомли (20 ақпан 1874 – 25 тамыз 1948) – ағылшын ақыны, ең әйгілісі – өлеңмен жазылған драмалары. Туберкулез ауруы салдарынан денсаулығы нашарлаған. Оның поэзиясына ең көп әсер еткендер – кейінгі Виктория дәуірінің романтикалық ақындары, Прерафаэлиттер және Уильям Моррис.

Өмірбаян

Ботмли 1874 жылғы 20 ақпанда Йоркширдің Батыс Ридингіндегі Кигли қаласында Мария мен Альфред Ботмлидің жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Ол бастапқыда анасынан үйінде, кейін жергілікті гимназияда білім алды. Жеті жасында Ботмли туберкулез ауруына шалдықты, ол өмірінің соңына дейін оны мазалады. Осының салдарынан ол ұзақ уақыт бойы денсаулығына байланысты жұмыс істей алмады, көп саяхаттамады және қалалық өмірге бейімделе алмады. Ботмли 16 жасында Крейвен банкінде кіші кеңсе кызметкері болып жұмысқа орналасты. Бірақ 1891 жылы ауырғаннан кейін Брэдфорд бөлімшесіне ауыстырылды. Дәл сол жерде ол алғаш рет театрға барып, Оскар Уайльдтың «Леди Уиндермирдің жасы» пьесасын тамашалады. Бұл оның пьесаларға деген қызығушылығын оятып, дамытты. 1892 жылы тағы бір аурудан кейін Ботмли банк қызметін тастап, Ланкаширдегі Картмелге көшіп, құштарлықпен терең ойға шұғылданып, поэзия жауды. 1895 жылы осы жерде ол Эмили Бертонмен танысты. Олар 1905 жылы үйленді. Жұбайлар 1914 жылдан бастап Карнфорт маңындағы Сильвердейлде өмір сүрді, және сонда қайтыс болды. 1920 жылдары ол Ауылдық драмалық қоғамның президенті болды. 1944 жылы Лидс университетінің құрметті әдебиет докторы дәрежесімен марапатталды. Ботмли 1948 жылы қайтыс болды, ол әйелінен бір жылға жетпей өмір сүрді. Олардың күлі Пертширдегі Дандерн тауының іргесінде орналасқан Сент-Филлан шіркеуіне жерленді.

Өнер жинау

Оның ең танымал достық қарым-қатынасы суретші Пол Нэшпен болды. Екі адам 1910 жылы Нэштің поэзияға құштарлығы және Ботмлидің кескіндеме туралы терең білімі арқасында жақындасты. Ботмли жас суретшіні қолдады, ал оның орнына Нэш Ботмлидің пьесалары үшін бірнеше эскиз жасады, оларды көрмелерде көрсетті немесе иллюстрация ретінде пайдаланды. Өнердегі талғамдарының арасы кеңейсе де, олардың достығы сақталды және екеуінің өмір бойына жазған хаттары 1955 жылы жарияланды. Ботмли суретшілердің туындыларын зерттеді және оларды әуесқойша жинады. Ол қаржысы жеткенде өнер туындыларын сатып алатын, ал достары да оған қолдауы мен достығы үшін өздерінің туындыларын сыйлады. 1940 жылдары Ботмли мен оның әйелі Эмили алты жүз сурет, гравюра және сызбадан тұратын жеке өнер коллекциясын Камберлендтегі Карлайл қаласындағы Тулли үйі мұражайы мен өнер галереясына тапсырды. Бұл мұраға Прерафаэлиттердің ерекше маңызға ие туындыларының жинағы кірді, соның ішінде Данте Габриэль Россетти, Эдвард Берн-Джонс, Уильям Моррис, Артур Хьюз, Форд Мадокс Браун, Элизабет Сиддал және Симеон Соломонның картиналары бар. Жинаққа басқа жанрлардағы суретшілердің туындылары да кірді, олар Стэнли Спенсер, Сэмюэл Палмер, Альберт Мур, Фредерик, Лорд Лейтон, Анри Фантен-Латур, Люсьен Писсарро, Уильям Николсон, Уолтер Крейн, Чарльз Кондер, Джесси Марион Кинг, Уильям Морристің қызы Мей Моррис, Уильям Ротенштейн, Чарльз Рикеттс және, әрине, Пол Нэш еді. Бұл туындылардың 150-ге жуығы 2001 жылдың 7 шілдесінен 16 қыркүйегіне дейін Талли Хауста "Прерафаэлиттер және одан әрі: Эмили мен Гордон Ботмлидің мұрасы" атты уақытша көрмеде қойылды.

Басылымдар

Гордон Боттомлидің өлеңдері мен пьесалары, С. Коллер Эбботтың кіріспесі және түсіндірмелерімен шығарылған (1953)