Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын епискобы (1676–1761); Бангория дау-жанжалын бастаушы.
English bishop (1676–1761); instigator of the Bangorian controversy
his son, the English physician and dramatist
Оның ұлы, ағылшын дәрігері және драматургі – Бенджамин Ходли (14 қараша 1676 – 17 сәуір 1761) – ағылшын дін қызметкері, Бангор, Херефорд, Солсбери және соңында Винчестер епискобы болған. Ол Бангория дау-жанжалының бастамашысы ретінде белгілі.
Benjamin Hoadly (14 November 167617 April 1761) was an English clergyman, who was successively Bishop of Bangor, of Hereford, of Salisbury, and finally of Winchester. He is best known as the initiator of the Bangorian Controversy.
Өмір
Ол Кембридж университетіндегі Сент-Катарина колледжінде білім алып, 1700 жылы дін қызметкері болып тағайындалды. 1704 жылдан 1724 жылға дейін Лондондағы Сент-Питер-ле-Поэр және 1710 жылдан 1723 жылға дейін Стретхемдегі Сент-Леонард шіркеулерінің пасторы болды. Оның дау-дамайға қатысуы карьерасының басында, Шотландия және Англия шіркеулерінің діни рәсімдерін біріктіруді жақтаған кезде басталды. Ол төменгі шіркеудің жетекшісі болды және вигтер партиясының қолдауына ие болды. Ол жоғары шіркеу тобының өкілі және торилердің көшбасшысы Фрэнсис Аттерберимен пассивті мойынсұну және қарсылық көрсетпеу мәселесінде күресті (яғни, дін қызметкерлерінің ант беруді немесе евхаристиялық рәсімдерін өзгертуді талап етпейтін, бірақ сонымен қатар орнатылған шіркеудің тәжірибесін айыптамайтын мойынсұнуы). Вигтер басымдығы бар Парламент оны Анна патшайымға ұсынды, ол 1710 жылы Стретхемнің пасторы болды. Георг I таққа отырғанда, ол корольдің капелланы болды және 1716 жылы Бангор епискобы болды. Ол 1716 жылғы 17 наурызда Сент-Мэри-ле-Боуда сайлауын растағаннан кейін лауазымына кірді. 1717 жылы оның "Мәсіхтің Патшалығының мәні" атты уағызы Бангория дауын тудырды. Содан кейін ол тағы үш рет ауыстырылып, әртүрлі епископтық лауазымдарға ие болды. Ол евхаристияның Құдайдың араласуынсыз, тек есте сақтау рәсімі екенін мәлімдеді. Епископтықта болған кезінде ол өз епархиясына сирек баратын, оның орнына Лондонда тұрып, саяси істерге белсенді қатысты. 1722 жылдың соңынан 1725 жылдың қаңтарына дейін Ходли заманауи тақырыптар бойынша хаттар жариялады, вигтердің принциптерін жариялап, 1688 жылғы Даңқты революцияны қорғады. Революция "біздің жалғыз қауіпсіздігіміз болып табылатын шектеулі үкімет нысанын" құрды және мұндай үкімет сөз бостандығын қамтамасыз етті, онсыз британдықтар "ақыл-ой әлеміндегі қараңғылықтың, моральдық әлемдегі жамандықтардың және саяси әлемдегі құлдықтың барлық зияндарына" ұшырар еді. Ходли сонымен қатар қарсыластарын жою туралы жариялаған Pretender-ді сынады. Ходли егер билікке келсе, бәріне біртектілік енгізетінін жазды: "Ол сіздің азаматтық және діни құқықтарыңызды жою ғана емес, сонымен қатар ол сізге ашық түрде, сіздің бетіңізге қарап, мұны жасайтынын айтты". Уильям Хогарт (1697–1764) шамамен 1743 жылы оның Винчестер епискобы және "Жартер орденінің ең асыл прелаты" ретіндегі портретін салды, оны Бернард Барон (1696–1762) бейнеледі. Ходлидің ұлы Бенджамин Хогартқа "Сұлулықты талдау" еңбегінде көмектесті.
He was educated at St Catharine's College, Cambridge and ordained a priest in 1700. He was rector of St Peter le Poer, London, from 1704 to 1724, and of St Leonard's, Streatham, from 1710 to 1723. His participation in controversy began at the beginning of his career, when he advocated conformity of the religious rites from the Scottish and English churches for the sake of union. He became a leader of the low church and found favour with the Whig party. He battled with Francis Atterbury, who was the spokesman for the high church group and Tory leader on the subject of passive obedience and non resistance (i. e. obedience of divines that would not involve swearing allegiance or changing their eucharistic rites but would also not involve denunciation of the Established Church practices). The House of Commons, dominated by Whigs, recommended him to Queen Anne, and he became rector of Streatham in 1710. When George I succeeded to the throne, he became chaplain to the King and made bishop of Bangor in 1716. He took up the See on the confirmation of his election, at St Mary le Bow on 17 March 1716. In 1717, his sermon on "The Nature of the Kingdom of Christ" provoked the Bangorian controversy. He was then translated three more times, taking up different bishoprics. He maintained that the eucharist was purely a commemorative act without any divine intervention. During his time as bishop, he rarely visited his dioceses and lived, instead, in London, where he was very active in politics. From later summer 1722 to January 1725 Hoadly published letters on contemporary topics, articulating his Whig principles and defending the Glorious Revolution of 1688. The Revolution had created "that Limited Form of Government which is our only Security" and such a government secured freedom of expression, without which Britons would suffer "all the Mischiefs, of Darkness in the Intellectual World, of Baseness in the Moral World, and of Slavery in the Political World". Hoadly also criticised the Pretender, who issued a declaration that he would extinguish opposition. Hoadly wrote that he would impose uniformity on all if he ruled: "Not only that he must destroy your Civil and Religious Rights, but that he plainly before hand has here told You, to your Face, He will do so". William Hogarth (1697–1764) painted his portrait as Bishop of Winchester and "Prelate of the Most Noble Order of the Garter" about 1743, etched by Bernard Baron (1696–1762). Hoadly's son Benjamin aided Hogarth with his The Analysis of Beauty.