Дэвид Джеймс Рэмси: Канада саяхатшысының өмірі мен қызметі
David Ramsay (Ontario politician)
Дэвид Джеймс Рэмзи (1948-2020) – канадтық саяхатшы, Онтарио құрамындағы заң шығарушы жиналысының депутаты. Либералдық партияға өтіп, министр болды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Джеймс Рамзи (23 сәуір 1948 – 29 шілде 2020) – канадалық саясаткер, Онтарио штатында қызмет еткен. 1985 жылы Онтарио Заңнамалық Ассамблеясына Жаңа демократиялық партиядан депутат болып сайланды, бірақ бір жылдан кейін Либералдық партияға өтті. 1985 жылдан 1999 жылға дейін Солтүстік Онтариодағы Тимискаминг сайлау округін, ал 1999 жылдан 2011 жылға дейін Тимискаминг—Кокран сайлау округін өкілдік етті. Дэвид Петерсон және Далтон МакГинти үкіметтерінде министрлік қызмет атқарды.
Canadian politician (1948–2020)
David James Ramsay (April 23, 1948 – July 29, 2020) was a Canadian politician in Ontario. He was elected as a New Democratic member of the Legislative Assembly of Ontario in 1985 who crossed the floor a year later to join the Liberal party. He represented the northern Ontario riding of Timiskaming from 1985 to 1999 and the redistributed riding of Timiskaming—Cochrane from 1999 to 2011. He served as a cabinet minister in the governments of David Peterson and Dalton McGuinty.
Өмірбаян
Австралияда туған Рамзи, Сиднейде асырап алынғаннан кейін ата-анасымен бірге бір жасында Канадаға көшіп келді және Онтарионың Оуквилл қаласында өсті. Ол Монреальдегі Конкордия университетін бітіріп, содан кейін Нью-Лискардта фермер, ал Онтарионың солтүстігіндегі Кейси қалашығында клерк-қазынашы болып жұмыс істеді. Кейіннен 1984-85 жылдары Тимискаминг ауыл шаруашылығы федерациясының президенті, Тимискаминг астық өсірушілер кеңесінің негіздеуші мүшесі болды және біраз уақыт Тимискаминг ауруханасы кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. Рамзи 2020 жылдың 29 шілдесінде 72 жасында Нова-Скотияның Галифакс қаласында қайтыс болды.
Born in Australia, Ramsay moved to Canada with his parents at age one after having been adopted in Sydney, and was raised in Oakville, Ontario. He attended Concordia University in Montreal, and after graduation worked as a farmer in New Liskeard and a clerk treasurer in Casey Township, in northern Ontario. He later served as president of the Timiskaming Federation of Agriculture in 1984 85, was a founding member of the Timiskaming Grain Growers Board, and served as chair of the Timiskaming Hospital Board for a time. Ramsay died in Halifax, Nova Scotia, on July 29, 2020, at the age of 72.
Жаңа демократ ретінде сайланды
1985 жылғы провинциялық сайлауда ол Солтүстік Онтарионың Тимискаминг округінде Жаңа демократтық партиядан кандидат ретінде бақ сынады. Ол бұрынғы консервативтік депутат Эд Хавротты шамамен 3000 дауыспен жеңіп, Солтүстік Онтариодағы бұрынғы қуатты консерваторлық партияның қолдаушылары азая бастаған кезде бұл оқиға болды. Ол шағын бизнес, қаржы институттары және ауыл шаруашылығы мен азық-түлік салаларын сынады.
In the 1985 provincial election he ran as the New Democrat candidate in the northern Ontario riding of Timiskaming. He defeated Progressive Conservative incumbent Ed Havrot by almost 3000 votes, as the once powerful Tory machine in northern Ontario began to lose its support base. He served as a critic of Small Business, Financial Institutions, and Agriculture and Food.
Либералдыққа айналу
1986 жылғы 6 қазанда Рамзи солтүстік Онтарио аймағының үкіметте тиісінше өкілдігі болуы керектігін айтып, биліктегі либералдық партияға қосылды. (Рамзидің Торонтодағы ЖДС басшылығы ұнамаған болуы мүмкін, оны өзінің ауылдық және халықтық базасымен байланысы жоқ деп сипаттады.) 1987 жылғы сайлауда ЖДС Рамзиді жеңуге күш салғанына қарамастан, ол 4000-нан астам дауыспен қайта сайланды. 1987 жылғы 29 қыркүйекте Рамзи Дэвид Петерсонның кабинетіне түзетуші-еңбек министрі болып тағайындалды. 1989 жылғы 2 тамыздағы кабинеттағы өзгерістерден кейін ол Ауыл шаруашылығы және азық-түлік министрі болды. Рамзи 1990 жылғы сайлауда либералдық үкіметті жеңіп, Рамзидің бұрынғы партиясы ЖДС-ны Боб Рей басшылығымен билікке әкелді. Ол 1992 жылғы либералдық партияның басшылық конференциясында партия басшылығына үміткер болды, бірақ алты үміткердің арасында соңғы орынды иеленді. Әріптесі Грег Сорбара сияқты, оның үгіт-насихат науқанында оң және сол қанаттық элементтер болды. Ол салықты төмендетуді қолдады (соның ішінде жанармайға салықты төмендету, провинциялық сату салығын азайту және федералды тауарлар мен қызметтер салығына бір жылдық мораторий), сондай-ақ жексенбі күні сауда жасауды және бұрыштардағы дүкендерге сыра мен шарап сатуға рұқсат беруді жақтады. Ол жалақы теңдігін де қолдады және өзін аборт мәселесінде таңдау құқығын жақтаушы ретінде сипаттады. 1995 және 1999 жылғы провинциялық сайлауларда Рамзидің басты қарсыласы Жаңа демократтар емес, прогрессивті консерваторлар болды, олардың басшысы Майк Харрис көршілес сайлау округін өкілдік етті. Ол екі жағдайда да айқын артықшылықпен жеңіске жетті. 1996 жылы ол Дуайт Данканның Онтарио либералдық партиясын басқаруға деген ниетін қолдады. Рамзи 1993 жылдан 1994 жылға дейін және 1999 жылдан 2003 жылға дейін фракция төрағасы болды. 2003 жылғы сайлауда Дальтон МакГинти басқаратын либералдық партияның жеңісімен Рамзи 2003 жылғы 23 қазанда табиғи ресурстар министрі болып қайтадан кабинетке оралды. 2005 жылғы 29 маусымда оған аборигендер ісі жөніндегі жауапкершілік берілді. 2007 жылдың маусым айында Рамзи Онтарионың алғашқы аборигендер ісі жөніндегі министрі болып тағайындалды. 2007 жылғы провинциялық сайлауда Рамзи ЖДС үміткері Джон Вантхофтан 634 дауыспен жеңіске жетті. Рамзи министрлігін жалғастыруды күткен, бірақ ол кабинеттен шығарылды. Оның орнына ол МакГинтидің парламенттік көмекшісі болып тағайындалды. 2011 жылғы қаңтарда ол саясаттан кетіп, 2011 жылғы сайлауға қатыспайтынын мәлімдеді.
On 6 October 1986, Ramsay crossed the floor to join the governing Liberals, claiming that Northern Ontario needed greater representation in government. (Ramsay also seems to have disliked the Toronto leadership of the NDP, describing it as out of touch with his rural/populist base.) Despite an intense effort by the NDP to defeat Ramsay in the 1987 election, he won re election by over 4,000 votes. On 29 September 1987, Ramsay was appointed to David Peterson's cabinet as Minister of Correctional Services. Following a cabinet shuffle on 2 August 1989, he was named Minister of Agriculture and Food. Ramsay kept his seat in the 1990 election that defeated the Liberal government and brought Ramsay's former party, the NDP, to power under Bob Rae. He ran for the leadership of the Liberal Party in the 1992 Liberal leadership convention, but placed last in a field of six candidates. Like fellow candidate Greg Sorbara, his campaign included both right wing and left wing elements. He supported tax reduction (including lower gasoline taxes, a reduction in the Provincial Sales Tax and a one year moratorium on the federal Goods and Services Tax), and favoured open Sunday shopping and allowing corner stores to sell beer and wine. He also supported pay equity measures, and described himself as pro choice on abortion. In the provincial elections of 1995 and 1999, Ramsay's primary opposition came not from the New Democrats but the Progressive Conservatives, whose leader Mike Harris represented a neighbouring riding. He won by a clear margin on both occasions. In 1996, he endorsed Dwight Duncan's bid to lead the Ontario Liberal Party. Ramsay served as caucus chair from 1993 to 1994 and again from 1999 to 2003. With the victory of the Liberals under the leadership of Dalton McGuinty in the 2003 election, Ramsay returned to cabinet as Minister of Natural Resources on 23 October 2003. He was also given responsibility for Aboriginal Affairs on 29 June 2005. In June 2007, Ramsay was appointed Ontario's first Minister of Aboriginal Affairs. In the 2007 provincial election, Ramsay won by 634 votes over NDP candidate John Vanthof. Ramsay expected to continue as a minister but was dropped from cabinet. Instead he was appointed as McGuinty's Parliamentary Assistant. In January 2011 he said that he was retiring from politics and would not run in the 2011 election.