Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Налласопара немесе Нала Сопара (айтылуы: [naːla sopaɾa]), бұрын Сопара немесе Супара деп аталған, Мумбай қалалық аймағындағы қала. Қала Махараштра штатының Палгар ауданында орналасқан және Васаи-Вирар қалалық әкімшілігі (VVMC) басқарады. Налласопара теміржол станциясы Батыс теміржолының бөлігі болып табылады және Мира-Бхаяндер полициясының, Васаи-Вирар полиция комиссариатының қарауында. Ғалымдар Налласопараны ежелгі Үндістанның Шурпарака (әдеби мағынасы – батырлар қаласы; Śūrpāraka) немесе Суппарак қаласы деп санайды, ол көне замандағы қарбалас сауда орталығы және буддизмнің маңызды орталығы болған. Бұл Сатаваханалар тұсындағы әкімшілік бірліктердің бірі болды және Карле, Нашик, Нанегхат және Канхери тас жазуларында еске алынған. Налласопарада орта ғасырлардағы ислам суфи шеберлерінің көптеген даргалары (қасиетті мазарлары) бар.
Nallasopara or Nala Sopara (pronunciation: [naːla sopaɾa]) formerly known as Sopara or Supara, is a town within the Mumbai Metropolitan Region. The town lies in the Palghar district of Maharashtra, India and is governed by Vasai Virar Municipal Corporation (VVMC). Nallasopara railway station is part of the Western Railway Zone and comes under Police Jurisdiction of Mira Bhayander, Vasai Virar Police Commissionerate. Nallasopara is accepted by scholars as the Shurparaka (lit. city of braves; Śūrpāraka) or Supparak of ancient India and was a busy trade centre and an important seat of Buddhism. It was one of the administrative units under the Satavahanas and is mentioned in the inscriptions of Karle, Nashik, Naneghat and Kanheri. Nallasopara has many dargahs (shrines) of Islamic Sufi masters of the medieval period.
Климат
Тропикалық климат, атап айтқанда, тропикалық ылғалды және құрғақ климат (Aw) Кёппен климаттық жіктелімі бойынша, жеті ай бойы құрғақшылыққа және шілде айында жаңбырдың ең жоғары деңгейіне ие. Бұл қоңыржай климатта жауын-шашын көп күндер және ең жоғары температураның өте сирек кездесетін күндері болады. Желтоқсаннан ақпанға дейінгі салқын маусымнан кейін наурыздан маусымға дейінгі жазғы маусым келеді. Маусымнан қыркүйек айының соңына дейінгі кезең оңтүстік-батыс муссондық маусымды құрайды, ал қазан және қараша муссоннан кейінгі маусымды құрайды. Ең құрғақ күндер қыс айларында, ал ең жаңбырлы күндер шілдеде болады. Маусым мен қыркүйек аралығында оңтүстік-батыс муссон жаңбырлары аймаққа құйылады. Мамыр айында муссонға дейінгі жаңбырлар жауады. Кейде қазан және қараша айларында муссондық жаңбырлар болады. Жылдық жауын-шашынның орташа мөлшері 2000 мен 2500 мм (79–98 дюйм) аралығында. Жыл сайынғы жауын-шашынның 80%-дан астамы маусым мен қазан аралығында жауады. Орташа ылғалдылық 61-86%, бұл ылғалды климат аймағын көрсетеді. Температура 22-36 °C (72–97 °F) аралығында өзгереді. Орташа температура 26,6 °C (80 °F), ал орташа жауын-шашын мөлшері 2434 мм (95,83 дюйм) құрайды. Орташа ең төменгі температура 22,5 °C (72,5 °F). Күнделікті орташа ең жоғары температура 28,4 °C (83,1 °F) пен 33,4 °C (92,1 °F) аралығында, ал күндізгі орташа ең төменгі температура 17,5 °C (63,5 °F) пен 26,4 °C (79,5 °F) аралығында. Қыс айларында температура 12-25 °C (54-77 °F) аралығында, ал жаз айларында 36-41 °C (97-106 °F) аралығында болады.
It has tropical climate, specifically a tropical wet and dry climate (Aw) under the Köppen climate classification, with seven months of dryness and peak of rains in July. This moderate climate consists of high rainfall days and very few days of extreme temperatures. The cooler season from December to February is followed by the summer season from March to June. The period from June to about the end of September constitutes the south west monsoon season, and October and November form the post monsoon season. The driest days are in winter while the wettest days occur in July. Between June and September, the south west monsoon rains lash the region. Pre monsoon showers are received in May. Occasionally, monsoon showers occur in October and November. The average total annual rainfall averages between 2,000 and 2,500 mm (79–98 in). Annually, over 80% of the total rainfall is experienced during June to October. Average humidity is 61 86%, making it a humid climate zone. The temperature varies from 22 to 36 °C (72–97 °F). The average temperature is 26.6 °C (80 °F), and the average precipitation is 2,434 mm (95.83 in). The average minimum temperature is 22.5 °C (72.5 °F). The daily mean maximum temperature range from 28.4 °C (83.1 °F) to 33.4 °C (92.1 °F), while the daily mean minimum temperature ranges from 17.5 °C (63.5 °F) to 26.4 °C (79.5 °F). In winter, temperature ranges between 12 and 25 °C (54–77 °F) while summer temperature ranges from 36 to 41 °C (97–106 °F)
Сопара
Сопара (кейбір деректерде еврей мәтіндеріндегі Офирмен теңестіріледі) ежелгі порты қаласы және ежелгі Апарантаның астанасы болған. Сопараның ежелгі порты Батыс Үндістандағы Камбайдың мәшһүр портынан кейін ең маңызды порт саналған. Бұл ежелгі қаланың орны қазіргі Нала-Сопараның жанында орналасқан. Ежелгі дәуірде бұл қала Үндістанның батыс жағалауындағы ең ірі қала болып, Месопотамия, Египет, Кочин, Арабия және Шығыс Африкамен сауда жасаған. Махабхарата мен Пураналарда Шурпараканың Парашураманың тұруы үшін теңізден қайтарылғаны және осы себепті қасиетті орынға айналғаны айтылады. 1882 жылы Ашоканың ступадағы реликвиялары мен жарғыларының (8-ші және 9-шы негізгі жарлықтардың фрагменттері) табылуы бұл порт қаласының б.з.б. 3 ғасырынан б.з. 9 ғасырына дейінгі маңыздылығын дәлелдейді. Пали тіліндегі Махавамса (VI, 46,47) мәтінінде Сингаль Корольдігінің (қазіргі Шри-Ланка) алғашқы патшасы Виджаяның Суппаракадан (Сопара) Шри-Ланкаға кемемен келгені жазылған. Птолемей бұл қаланы Супара деп атаған, және ол өз заманында маңызды сауда орталығы болған. Джайни жазушыларының мәліметінше, Шрипала деген мифтік патша Сопарака патшасы Махасенаның қызы Тилакасундариға үйленген. Джинапрабхасури (14 ғасыр) өзінің "Вивидхаттиртакалпа" еңбегінде Сопараканы 84 джайни тиртасының (қасиетті орындардың) бірі деп көрсеткен. Ол сондай-ақ осы қалада Рысбахадеваның мүсіні оның заманына дейін сақталғанын айтқан. Ең алғашқы сілтеме Махабхаратада Шупарак ретінде кездеседі. Буддистік Суппара Джатака, б.з.б. 6 ғасырда жазылған деп саналады, Сопараның Оңтүстік-Батыс Азия, Гуджарат, Малабар және Шри-Ланка порттарымен сауда жасаған дамыған порты, оның сарапшылары (навигациялық пилоттар – бодхисаттвалар) және олардың жүзіп өткен теңіздері туралы айтады. Б.з.б. шамамен 3-4 ғасырдан бастап нақты тарихи мәліметтерді жинауға болады.
Sopara (by some identified with the Ophir mentioned in the Hebrew texts) was an ancient port town and the capital of the ancient Aparanta. The ancient port of Sopara was the most important port in western India after the celebrated port of Cambay. The site of this ancient town is located near the present day Nala Sopara. In ancient times, it was the largest township on India's west coast, trading with Mesopotamia, Egypt, Cochin, Arabia and Eastern Africa. The Mahabharata and the Puranas state that the Śūrpāraka was reclaimed from the sea for the dwelling place of Parashurama and it became a tirtha for this reason. The finding of the relics in a stupa and the rock edicts (the fragments of the 8th and 9th major rock edicts) of Ashoka in 1882 prove the importance of this port town from the 3rd century BCE to the 9th century CE. The Pali text Mahavamsa (VI, 46,47) states that the first king of the Sinhalese Kingdom (now Sri Lanka), Vijaya sailed from Supparaka (Sopara) to Sri Lanka. Ptolemy mentioned this town as Soupara, and it was a major commercial centre during his time According to the Jaina writers, Shripala, a mythical king married Tilakasundari, daughter of king Mahasena of Soparaka. Jinaprabhasuri (14th century) in his Vividhatirthakalpa mentioned Soparaka as one of 84 Jaina tirthas (sacred places). He also mentioned about an image of Rishabhadeva located in this city till his time. The earliest reference occurs in Mahabharata as Shuparak. The Buddhist Suppara Jataka, believed to be of 6th century BC, talks of Sopara as a prosperous port trading with ports of S. W. Asia, Gujarat, Malabar and Sri Lanka, its experts (navigation pilots bodhisattvas), and the seas that they voyaged across. From about third or fourth century BC precise historic data can be pieced together.
Сопарадағы қазба жұмыстары
1982 жылдың сәуір айында белгілі археолог, нумизмат және эпиграфист Бхагванлал Индраджи Сопараның жанындағы Мердес ауылындағы Буруд Раджаче Кот үйіндісін қазды. Будда ступасының қираған қалдықтары табылды. Ступаның ортасынан (кірпіштен салынған бөлме ішінде) біздің заманымыздың 8-9 ғасырларына жататын Майтрея Будданың сегіз қола мүсіні бар үлкен тас сандық табылды. Осы сандықта мыстан, күмістен, тастан, кристалдан және алтыннан жасалған жәдігерлер, көптеген алтын гүлдер мен тілекке арналған ыдыстың сынықтары болды. Сонымен қатар, Гаутамипутра Сатакарнидің (Сатавахана) күміс монетасы да табылды. Бомбей провинциялық үкіметі Сопара жәдігерлерін Бомбейдің Азиялық қоғамына тапсырды. Бұл ежелгі қаланың қазбаларынан табылған монеталар мен заттарды Мумбаидегі Азиялық қоғам мұражайында көруге болады. Рамкундқа жақын, ежелгі мұсылман зиратынан Ашоканың 8 және 9-шы ірі жарлықтарының сынықтары табылды. Бұл жарлықтарды Мумбаидегі Шатрапати Шиваджи Махарадж Васту Санграхалаяда көруге болады. 1939-1940 жылдары Үндістанның археологиялық зерттеулер басқармасының М. М. Куреши бұл жерді қайта қазды, нәтижесінде негізгі ступаның оңтүстік жағынан бірнеше тас есіктер мен екі кішкентай ступа, сондай-ақ мұсылман дәуірінің қарапайым глазурленген керамикасының сынықтары табылды. Анвар Мунши (1972) Сопарада Сатавахананың бірнеше қорғасын монеталарын тапты. 1956 жылы жағалаудағы Бхуигаон ауылынан 11-ші ірі жарлықтың фрагменті табылды. 1993 жылғы қазба кезінде сақиналы құдық, рим амфораларының сынықтары, қызыл жылтыратылған керамика және шыны (барлығы біздің заманымыздың алғашқы ғасырларына жатады) табылды. Ежелгі қоныс ступадан 2 км қашықтықта орналасқан, оңтүстікте құрғақ арнаға қарап тұрады, ал шығысында Тане арнасына ашылады. Бұл жерде көптеген исламдық глазурленген керамика, қара және қызыл керамика табылған. Ерте тарихи кезеңде Сопара солтүстікте Ағаши аралына, оңтүстікте Бассейнге қараған құрлықта орналасқан. Арал арасындағы сулар кемелердің қозғалуы мен тоқтауына қолайлы болған. Газ және Нирмал ауылдары бұрын арнаның бір бөлігі болған. Бұл ауылдардың жанындағы аумақтарда бірнеше резервуарлар мен сәулеттік қалдықтар байқалады. Барлық ежелгі жәдігерлер ступа мен арна арасындағы аумақта табылды. 19 ғасырға дейін бұл арна кеме жүруге жарамды болған, 20 тонналық кемелер мұнда жүріп тұрған. Архитектуралық бұйымдардың маңыздылығы жер бетіндегі табылған заттарды ескергенде арта түседі. Бхатела көлінің маңындағы аудан – португалдық кемежай мен кеден үйінің қалдықтары көрінетін жер. 1994 жылғы жақын маңдағы аумақты зерттеу кезінде қызыл жылтыратылған және глазурленген керамика табылған. Бұл дәлелді 1993 жылы Үндістанның археологиялық зерттеулер басқармасы мен Хайдарабадтағы Британ академиясы бірлесіп жүргізген қазба жұмыстары растады. Бұл қазба кезінде ерте тарихи кезеңнің (Сатавахана және Кашатрапа дәуірі) көне заттары – қорғасын және мыс монеталар, жартылай бағалы тастардан жасалған моншақтар, Солтүстік Қара жылтыратылған керамиканың кішкентай сынықтары, амфора сынықтары және исламдық көк глазурленген керамика табылды. Бұл қазба кезінде түрлі өлшемдегі тас блоктардан тұратын топырақ қабырғасы мен он төрт тас қабырға да табылды. Бұл жарлықтарда Ашока өзін "Деванампия" (Құдайлардың сүйіктісі) және "Пиядасси" (Жақсы адам) деп атайды.
In April 1882, Bhagvanlal Indraji, a noted archaeologist, numismatist and epigraphist excavated at the Burud Rajache Kot mound in Merdes village, near Sopara. The ruins of a Buddhist Stupa was found. From the center of the stupa (inside a brick built chamber) a large stone coffer was excavated which contained eight bronze images of Maitreya Buddha which belong to the c. 8th 9th century CE. This coffer also enclosed relic caskets of copper, silver, stone, crystal and gold, along with numerous gold flowers and fragments of a begging bowl. A silver coin of Gautamiputra Satakarni (Satavahana) was also found from the mound. The Bombay Provincial Government presented the Sopara relics to the Asiatic Society of Bombay. The coins and the artifacts found during the excavations at the site of this ancient town can still be viewed in the Asiatic Society, Mumbai museum. In an old Muslim graveyard near Ramkund, the fragments of 8th and 9th major rock edicts of Asoka were found. These rock edicts can be viewed in the Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya, Mumbai. The site was re excavated by M. M. Qureshi of the Archaeological Survey of India in 1939 1940, when several stone lintels and two small stupas were found on the south side of the main stupa in addition to a few sherds of plain glazed ware of the Muslim period. Anwar Munshi (1972) found a number of Satavahana lead coins at Sopara. In 1956, a fragment of 11th major rock edict was found from a coastal village, Bhuigaon. During an excavation in 1993, a ring well, fragments of Roman amphorae red polished ware and glass (all belong to the early centuries of the Common Era) were found. The ancient habitation site lies 2 km away from the stupa which overlooks the dry creek on the south and on the east opens to Thane creek. A large quantity of Islamic Glazed Ware, Black and Red Ware were found at the site. It seems that during the Early Historical period Sopara was located on the mainland facing Agashi island on the north and Bassein to the south. The backwaters between the mainland and the island were suitable for the movement and anchorage of ships. Gas and Nirmal villages were once part of the creek. A number of tanks and architectural remains arc noticed in the areas adjoining these villages. All the ancient relics were found in the area between the stupa and the creek. Up to the 19th century this creek was navigable and ships of 20 tonnes used to ply here. The significance of the architectural pieces becomes more important when the surface findings arc taken into account. The area around Bhatela pond is a landing place or bunder, where even remains of a Portuguese jetty and customs house are seen. Exploration (1994) in the adjoining area has yielded Red Polished Ware and Glazed Ware. The evidence is further corroborated by a joint excavation in 1993 carried out by the Archaeological Survey of India and the British Academy, Hyderabad where antiquities of the Early Historical period (Satavahana and Kashatrapa period) – lead and copper coins, semi precious stone beads, small fragments of Northern Black Polished Ware, amphorae pieces and Islamic Blue Glazed ware were discovered. An earthen wall and a fourteen coarse stone wall with varying sizes of stone blocks were also encountered during this excavation. In these edicts, Ashoka refers to himself as "Devanampiya"(Beloved of The Gods) and "Piyadassi" (The handsome one).
8-ші Майор Рок жарлығы
Ежелгі заманда патшалар аң аулау және осыған ұқсас ойын-сауықтардан тұратын, демалыс сапарларына шығатын. Құдайлардың сүйіктісі, Пьядасси патша, 10 жыл таққа отырғаннан кейін, Ағарту ағашына барды. Осыдан бастап Дхармамен байланысты сапарлар қалыптасты, олардың барысында аскеттер мен брахмандармен кездесулер өткізіледі, сыйлықтар таратылады, қарттармен әңгімелесулер ұйымдастырылады, алтын беріледі, елді мекендердің халқымен кездесулер болады, Дхарма үйретіледі және Дхарма туралы сұрақтарға жауап беріледі. Құдайлардың сүйіктісі, Пьядасси патша, осыдан басқа ешқандай ләззаттан артық қуаныш алады.
"In the past, kings went on pleasure tours, which consisted of hunts and other similar amusements. The Beloved of the Gods, the king Piyadassi, when he had been consecrated for 10 years, went to the tree of Enlightenment. From that time arose the practice of tours connected with Dhamma, during which meetings are held with ascetics and brahmans, gifts are bestowed, meetings are arranged with aged folk, gold is distributed, meetings with people of the countryside are held, instruction in Dhamma is given, and questions on Dhamma are answered. The Beloved of the Gods, the king Piyadassi, derives more pleasure from this, than from any other enjoyments."
9-шы Майор Рок жарлығы
Пиядасси патша былай дейді: Адамдар ауру шақта, ұлдары мен қыздарының үйлену тойында, бала дүниеге келгенде, саяхатқа шыққанда және осы сияқты басқа да жағдайларда түрлі рәсімдер атқарады. Әсіресе әйелдер көптеген маңызсыз және пайдасыз рәсімдерді орындайды. Егер осындай рәсімдер орындалса, олардан көп пайда болмайды. Алайда, ең құнды рәсім – Дхамма. Бұл рәсімге құлдар мен қызметшілерге құрмет көрсету, ұстаздарды сыйлау, тірі жандарға қатысты сыныпты ұстау, сондай-ақ шрамандар мен брахмандарға садақа беру және осыған ұқсас амалдар кіреді. Сондықтан әке, ұл, бауыр, қожайын, дос, таныс және көрші: «Бұл – ізгілік, менің мақсатым орындалғанша орындауым керек рәсім» деп ойлауы керек.
"Thus speaks the Beloved of the Gods, the king Piyadassi: People practice various ceremonies in illness, at the marriage of sons and daughters, at the birth of children, when going on a journey on these and on other similar occasions people perform many ceremonies. Women especially perform a variety of ceremonies, which are trivial and useless. If such ceremonies must be performed they have but small results. But the one ceremony which has great value is that of Dhamma. This ceremony includes regard for slaves and servants, respect for teachers, restrained behaviour towards living beings, and donations to sramanas and brahmans – these and similar practices are called the ceremony of Dhamma. So father, son, brother, master, friend, acquaintance and neighbour should think,'This is virtuous, this is the ceremony I should practice, until my object is achieved.'"
Демография
2011 жылғы Индия халық санағы бойынша Нала Сопараның халқы 460 мың адамды құрады. Бұл Наласопара халқының 2001 жылғы халық санағындағы 230 мың адамнан 2011 жылы 460 мың адамға дейін өскенін көрсетеді. Бұл Мумбаи қаласының белгілі серік қалаларының бірі. Халықтың 54% ер адамдарды, ал 46% әйелдерді құрайды. Нала Сопарадағы сауаттылық деңгейі 79%, бұл ұлттық орташа көрсеткіш 74,04%-дан жоғары: ер адамдардың сауаттылығы 77%, әйелдердің сауаттылығы 82%. Нала Сопара халқының 13% 6 жасқа дейінгі балалар құрайды. Аз ұлттық тілдердің арасында гужарати тілінде халықтың 17,82%, урду тілінде 12% және хинди тілінде 22,92% сөйлейді.
as of 2011 India census, Nala Sopara had a population of 4.6 lakh. It shows Nalasopara's population grew to 4.6 lakh in 2011 from 2.3 lakh in 2001 census. It is one of the well known satellite city of Mumbai. Males constitute 54% of the population and females 46%. Nala Sopara has an average literacy rate of 79%, higher than the national average of 74.04%: male literacy is 77%, and female literacy is 82%. In Nala Sopara, 13% of the population is under 6 years of age. Among minority languages, Gujarati is spoken by 17.82% of the population, Urdu by 12% and Hindi by 22.92%.
Құтты шаһ баба
Хазрат Кутти Шах Баба даргасы, сондай-ақ Наласопара Пахад вали даргасы, Наласопара теміржол стансасының батысында орналасқан. Бұл өте тыныш жер, және намаз оқушылар үшін таудың үстінде мешіт салынған.
Hazrat Kutti Shah Baba dargah also known as Nalasopara Pahad wali Dargah, near Nalasopara railway station west. It's a very peaceful place , and also a masjid is built on mountain for namazi's.
Чакрешвар Махадев ғибадатханасы
Чакрешвар Махадев Мәндірі – Шива құдайының өте ежелгі қасиетті орны. Бұл салыстырмалы түрде кішкентай ғибадатхана, және ол Свами Самарттың дхьянам жасаған, жақын жердегі Рам Мандирдің құдайына орнатылған (pratiṣhṭha) және осы жерде тірідей жерленген (sajīva samādhi) шәкіртіне бата берген қасиетті орын ретінде танымал. Ғибадатхана Налласопара батысындағы Чакрешвар көлінің бір бұрышында жайғасқан.
The Chakreshwar Mahadev Mandir is a very ancient shrine of Lord Śiva. This is a relatively small temple and is noted as the holy place where Svāmi Samarth performed dhyānam, pratiṣhṭha of a Rām Mandir near by and blessed a śiṣhya who undertook a sajīva samādhi at this very place. The temple lies at one corner of the Chakreshwar lake in Nallasopara West.
Әдебиеттегі сілтеме
Заверчанд Механи жазған «Гужарат но Джей» атты гужарати романында Дилвара ғибадатханаларын салған белгілі джайни діндарлары Ваступал мен Тежпалдың ата-аналары үйден қашып кеткен соң Сопара қаласында біраз уақыт тұрғандығы айтылады.
A Gujarati novel based on historical events written by Zaverchand Meghani named Gujaratno Jay mentions that parents of famous Jain laymen Vastupal and Tejpal who constructed Dilwara Temples had stayed in Sopara for some period of time after running away from home.