Кеңес Одағының Яковлев Як-27 әуе шабуылына қарсы ұшағы
Yakovlev Yak-27
Як-27 советтік әскери ұшағы: дамыл жылдамдығы, барлау, ұрысқа қабілеттіліктері. Як-121 прототипінен жасалған, Су-9-дан кем түсті. Қазақстандағы әскери авиация тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Yakovlev Yak 27 (НАТО-ның "Flashlight C" деп аталатын) – 1958 жылы Yak 121 прототипінен бастау алған советтік реактивтік ұшақтар отбасы. Ең көп санда жасалған түрі – тактикалық барлауға арналған Yak 27R (НАТО-ның "Mangrove" атауы).
Soviet Air Force jet aircraft
The Yakovlev Yak 27 (NATO reporting name "Flashlight C") was a family of Soviet supersonic aircraft developed in 1958 from the Yak 121 prototype. The most built variant was the tactical reconnaissance Yak 27R (NATO reporting name "Mangrove").
Жобалау және әзірлеу
ЯК-121 прототипі ЯК-25 отбасы ұшақтарының ізбасары ретінде әзірленді және ЯК-27 ұшақтарының негізін қалады. Оқ-дәрілермен және К8 зымыранымен жабдықталған ЯК-27 және ЯК-27К тосқауылдары өз талаптарына сай келіп, тіпті одан да асып түсті, бірақ олардың көрсеткіштері Сухой Су-9 ұшағынан басып өтті, сондықтан өндіріске рұқсат берілмеді. ЯК-27В жоғары биіктіктегі тосқауыл нұсқасы ЯК-121 прототипіне 1300 кг (2866 фунт) салмақты Dushkin S 155 зымырандық күшейткішті артқы фюзеляжға және Туманский RD 9AKYe форсажды турбореактивті қозғалтқыштарға орнату арқылы өзгертілді. Сынақтар кезінде 23 000 м (75 400 фут) биіктікке жеткенімен, көрсеткіштері өте жақсы болғанына қарамастан, Dushkin S 155 зымырандық қозғалтқышының техникалық қызмет көрсетудегі қиындықтарына байланысты әзірлеу тоқтатылды. ЯК-27 тосқауыл ұшағының арнайы жоғары биіктіктегі фотобарлау нұсқасы ЯК-27Р (НАТО белгісі "Мангроув") деп аталды. Радомы мен радары бақылаушы/навигаторға арналған шыны мұрынмен алмастырылды, екі камера қосылды және Нюделман-Рихтер NR 23 зеңбірегі сол қанатынан алынып тасталды. Оның қанаттарының ені 11,82 м (38 фут 9 дюйм) болды, екі Туманский RD 9AF турбореактивті қозғалтқышы және жоғары биіктікте шамамен 1285 км/сағ (798 миль/сағ) жылдамдыққа ие болды. Оның пайдалану биіктігі 16 500 м (54 000 фут) және екі қанатты жанармай бактерімен 2380 км (1480 миль) қашықтыққа ұшуға мүмкіндік берді. Саратов қаласындағы №292 зауытта шамамен 180 ұшақ өндірілді.
The Yak 121 prototype was developed as a successor to the Yak 25 family and it became the base for the Yak 27 family of supersonic interceptor and tactical reconnaissance aircraft. The Yak 27 and Yak 27K interceptors, armed with guns and K 8 missiles respectively, reached or exceeded their requirements, but were overtaken in performance by the Sukhoi Su 9, and so production was not authorized. A high altitude interceptor version, the Yak 27V, was converted from the Yak 121 prototype by fitting a 1,300 kg•f (2,866 lb•f) Dushkin S 155 rocket booster in the rear fuselage, and Tumansky RD 9AKYe afterburning turbojets. Although performance was very good, reaching the height of 23,000 m (75,400 ft) during trials, development was halted due to maintenance problems of the Dushkin S 155 rocket engine. The dedicated high altitude photo reconnaissance variant of the Yak 27 interceptor was named Yak 27R (NATO designation "Mangrove"). The radome and radar were replaced with a glazed nose for an observer/navigator, two cameras were added, and the Nudelman Rikhter NR 23 cannon was deleted from the port board. It had a longer wing with a span of 11.82 m (38 ft 9 in), with two Tumansky RD 9AF turbojet engines and a top speed of about 1,285 km/h (798 mph) at high altitude. It had a service ceiling of 16,500 m (54,000 ft) and a range of 2,380 km (1,480 mi) with two wing tanks. About 180 aircraft were produced in Plant No.292 in Saratov.
Пайдалану тарихы
ЯК-27Р 1960 жылы Кеңес Әуе күштерінің қарулануына түсті және Ілюшин Ил-28 барлау ұшағын алмастыру мақсатында жасалған болатын. Бірақ, оның жылдамдығы мен биіктігі жоғары болғанына қарамастан, ұшу қашықтығы аз болды. ЯК-27Р-дің де бірқатар операциялық шектеулері болды және оны тек ең тәжірибелі ұшқыштар ғана дыбыс жылдамдығынан асып ұша алатын. Қозғалтқыштардың төмен орналасуы салдарынан, олар жабдықталмаған алдыңғы базалық ұшу-қону жолақтарынан сыртқы заттарды жұтып алуға бейім болды. Еуропадағы зениттік ракеталардың арттыруымен, жоғары биіктіктегі ЯК-27Р көбінесе Ил-28-ге қарағанда тиімсіз болды. ЯК-27Р 1970-ші жылдардың басында қызметтен алынып, оның орнына ЯК-28Р және МиГ-25Р ұшақтары келді.
The Yak 27R entered service with the Soviet Air Force in 1960 and was intended to replace the subsonic Ilyushin Il 28 reconnaissance aircraft. However, despite the greater speed and ceiling, it had less range. The Yak 27R also had some operational limitations and was flown at supersonic speed only by the most experienced pilots. The low position of the engines made them prone to foreign object ingestion from unimproved forward base runways. With the increasing coverage of anti aircraft missiles over Europe, the high altitude Yak 27R was often more limited than the Il 28. The Yak 27R was withdrawn from operational service in the early 1970s, and was replaced by the Yak 28R and the MiG 25R.
Тірі қалғандар
ЯК-27Р Ресейдің Мәскеу қаласының сыртындағы Монинодағы Орталық Әуе күштері мұражайында сақталған. Германияда тағы екі ұшақ корпусы сақталған, біреуі Дессаудағы Хьюго Юнкерс мұражайында, екіншісі Спейер техникалық мұражайында, алайда соңғысының жағдайы нашар.
A Yak 27R is preserved at the Central Air Force Museum at Monino, outside of Moscow, Russia. There are also another two airframes preserved in Germany, one at Hugo Junkers Museum Dessau and the other at Speyer Technic Museum, however the latter is in poor condition.