Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Николай Ели 13 ғасырда Англияның Лорд-канцлері, Ворчестер епископы, Винчестер епископы және Жоғары қазынашы болды.
Nicholas of Ely was Lord Chancellor of England, Bishop of Worcester, Bishop of Winchester, and Lord High Treasurer in the 13th century.
Өмір
1260 жылы Генрих III-нің бірінші рет канцлер етіп тағайындаған кезде Николай Элидің архидиаконы болды, бірақ ол 1261 жылы Вальтер де Мертонның пайдасына қызметтен босатылды. Оның саясаты Оксфорд ережелерімен құрылған парламенттегі Монфорттың тарапын қолдады. Ол жаңа белсенділікті қолдады, оның арқасында корольден еркіндіктер туралы уағдаласуға болып, оның орнына дауыс беру үшін ақша төленуі мүмкін еді. Бірақ Франциядан оралғаннан кейін Генрих III Пападан ережелерді орындамауға босатылды. Реформалардан бас тарту туралы бұйрық жарияланды. Әділет министрі Хью Деспенсер және канцлер Марш лордтарының тобының пайдасына қызметтен босатылды. Дегенмен мемлекеттік лауазымдар жойылған жоқ, сондай-ақ ережелерді бұзу бұрынғы лауазымды тұлғаларға жаза беруді білдірмейді. Николай Лондон діоцезінде паптың шаплоны болып та қызмет етті. Николай қайтадан лауазымға келгенде танымал реформатор болды, Де Монфорт Кеңестің тағайындау құқығы бар екенін талап еткенімен, ол 1263 жылғы сәуірдегі Оксфорд парламентінде қазынашы болып тағайындалды. Монфорттың Виндзор мен Бристольдегі жеңісі Николайға оның одақтасынан қайта да жақсылық күтуге мүмкіндік берді, ол тамызда канцлер лауазымын алды, бірақ сол жылдың соңында екі лауазымнан да айрылды. Ол 8 маусым 1266 жылы Вустер епископы болып сайланды және 19 қыркүйекте киеленді. 26 қыркүйекте 1266 жылы Вустер соборында таққа отырды. Николай 1268 жылғы 2 наурызда Папа Климент IV-нің бұйрығымен Винчестер епископына ауыстырылды. 27 мамыр 1268 жылы Винчестер соборында таққа отырды. Николай 1280 жылғы 12 ақпанда қайтыс болды.
Nicholas was Archdeacon of Ely when he was first appointed chancellor by Henry III in 1260, but he was sacked in favour of Walter de Merton in 1261. His politics were in favour of the Montfortian dispensation in parliament created by the Provisions of Oxford. He supported the new activism for which compromises could be extracted on liberties from the King in exchange for voting money. But on his return from France, Henry III was absolved by the Pope from upholding the provisions. A bull was published in which the reforms were renounced. Both the Justiciar, Hugh Despenser, and the Chancellor were dismissed in favour of the faction around the Marcher Lords. However the offices of state were not abolished, and nor would the overthrow of the provisions mean punishment for the former officials. Nicholas also held prebends in the diocese of London and was a papal chaplain. Nicholas was a popular reformist figure when he returned to office, although De Montfort insisted that the Council now had the power to appoint, he was appointed Treasurer at the Oxford parliament in April 1263. Montfort's victory at Windsor and Bristol over the royalists could mean that Nicholas would once more be favoured by his ally, he was granted the office of Chancellor in August, but lost both offices later in the year. He was elected to the see of Worcester about 8 June 1266 and consecrated on 19 September 1266. He was enthroned at Worcester Cathedral on 26 September 1266. Nicholas was translated to the see of Winchester on 2 March 1268 by Pope Clement IV. He was enthroned at Winchester Cathedral on 27 May 1268. Nicholas died on 12 February 1280.