Аляскадағы Форэкер тауының тарихы мен тұңғыш бағынып алынулары

Кіріспе

АҚШ, Аляскадағы тау

Атауы

Форкер тауы 1899 жылы лейтенант Дж. С. Херронның атымен, сол кезде Огайо штатынан АҚШ сенаторы болған Джозеф Б. Форкердің құрметіне аталды. Минцимина көлі маңындағы коюкон тайпасы тауларды жақсы көріп, Форкер мен Деналиге ерекше есімдер берген. Хадсон Стуктың сөзіне сәйкес, коюкондықтар Форкер тауына екі есім берген: «әйел» деген мағына беретін Султана және «Деналидің әйелі» деген мағына беретін Менлале. 1963 жылғы Оңтүстік-Шығыс қырқасы. Екінші шағылысу. 7 шілде. Джим Ричардсон мен Джефф Дюенвальд жасаған экспедиция. Адамс Картер басшылығымен. 1968 жылғы Talkeetna Ridge, South Ridge FA Алекс Бертулис, Уоррен Блезер, Ханс Бэр және Питер Уильямсон (АҚШ) жасады. Саммит 1968 жылғы 26 шілдеде басылды. Биікке төртінші рет көтерілу. 1974 жылғы Оңтүстік-Шығыс қырқасының оңтүстік-батыс бөлігі, Оңтүстік қырқасының нұсқасы, Питер Рейган, Джо Дэвидсон, Боб Фрис, Джим Гивен, Марк Гринфилд, Пиппо Лионни, Эрик Морган және Фрэнк Ухер қатысқан экспедиция. 1975 жылғы Архангел жотасы, солтүстік жотасы, ФА Джерард және Барбара Роуч, Брэд Джонсон, Дэвид Райт, Стюарт Кребс және Чарльз Кэмпбелл жасады. Саммит 1975 жылғы 14 шілдеде басылды. Кейін шаңғымен түсті. 1976 жылғы Француздық қырқасы, Оңтүстік/Оңтүстік-Шығыс қырқасы, ФА Анри Агрести, Жан-Мари Галмиш, Жерар Кретон, Херв Тивьерж, Изабель Агрести (барлығы Франция) және Вернер Ландри (АҚШ) жасады. Саммит 1976 жылғы 3 және 4 маусымда басылды. 1977 жылғы Infinite Spur, оңтүстік бетінде Майкл Кеннеди мен Джордж Лоу жасады. Көтерілуге 6 күн кетті. 1977 жылғы Оңтүстік-Батыс қырқасы, Нэнси Гофорт, Эрик Лерой, Крис Лиддл және Мюррей Марвин қатысқан экспедиция. 1977 жылғы 25 маусымда Форкер тауына 47 күн бойы көтеріліп, саммит басылды. 1984 жылғы «Ал қызыл пантера» жолы, Дэниел Вахон, Жан-Франсуа Гагнон, Джулиен Дери (Канада) және Грэм Сандерс (Австралия) жасады. Шығыс бетінің ортасындағы S пішіндес қуыстан өтіп, тікелей баттерстен жоғары және тікелей Оңтүстік-Шығыс қырқасына жетті. Саммит 1984 жылғы 25 мамырда басылды. 21 мамырдан 27 мамырға дейін. 1989 жылғы Infinite Spur, екінші шағылысу немесе Марк Беби мен Джим Нельсон (АҚШ) жасаған экспедиция. Саммит 1989 жылғы 24 маусымда басылды, тау үстінде 13 күн өткізгеннен кейін. 1990 жылғы «Жалған таң» жолы, оңтүстік-шығыс бетінде Джон Фелан (АҚШ) және Дэвид Шарман (Ұлыбритания) жасады. Саммит 1990 жылғы 27 мамырда 5 күн тау үстінде өткізгеннен кейін басылды.

Mount Foraker was named in 1899 by Lt. J. S. Herron after Joseph B. Foraker, then a sitting U. S. Senator from Ohio. The Koyukon native peoples in the Lake Minchumina area had a broadside view of the mountains and thus gave distinctive names to both Foraker and Denali. According to Hudson Stuck, the Koyukon had two names for Mount Foraker: Sultana meaning "the woman" and Menlale meaning "Denali's wife". 1963 Southeast Ridge. 2nd ascent. July 7. By Jim Richardson and Jeff Duenwald. Expedition led by Adams Carter. 1968 Talkeetna Ridge, South Ridge FA by Alex Bertulis, Warren Bleser, Hans Baer and Peter Williamson (US). The summit was reached on July 26, 1968. 4th ascent of peak. 1974 Southwest Toe of Southeast Ridge, variation to the South Ridge, ascent by Peter Reagan, Joe Davidson, Bob Fries, Jim Given, Mark Greenfield, Pippo Lionni, Eric Morgan and Frank Uher. 1975 Archangel Ridge, the north ridge, FA by Gerard and Barbara Roach, Brad Johnson, David Wright, Stewart Krebs and Charles Campbell. Summit reached on July 14, 1975. Subsequently skied. 1976 French Ridge, the South/Southeast Ridge, FA by Henri Agresti, Jean Marie Galmiche, Gerard Creton, Herve Thivierge, Isabelle Agresti (all France) and Werner Landry (US). Summit reached on June 3 and 4, 1976. 1977 Infinite Spur, on the south face by Michael Kennedy and George Lowe. Ascent time 6 days. 1977 Southwest Ridge, Nancey Goforth, Erik LeRoy, Chris Liddle, and Murray Marvin. The summit was reached on June 25, 1977, after 47 days spent on Mount Foraker. 1984 Pink Panther Route Daniel Vachon, Jean Francois Gagnon, Julien Dery (Canada)and Graham Sanders (Australia). Climbing the obvious S shaped couloir in the middle of the East face to reach directly above the buttress and straight up to the S. E. ridge. Summit reached on May 25, 1984. From May 21 to May 27. 1989 Infinite Spur, second ascent or route by Mark Bebie and Jim Nelson (US). Summit reached on June 24, 1989, after 13 days on the mountain. 1990 False Dawn, on the southeast face, first ascent by John Phelan (US) and David Sharman (UK). Summit reached on May 27, 1990, after 5 days on the mountain.