Кіріспе
Нидерландыдағы канал Zuid Willemsvaart (; аударған: Оңтүстік Уильям каналы) – Нидерландының оңтүстігінде және Бельгияның шығысында орналасқан канал.
The Zuid Willemsvaart (; translated: South William's Canal) is a canal in the south of the Netherlands and the east of Belgium.
Бағыт
Зюйд Виллемсварт - Лимбург (Нидерланды), Лимбург (Бельгия) және Солтүстік Брабант провинцияларындағы канал. Оған бірнеше маңызды каналдар қосылған, мысалы, Кампин каналдары және Вильгельмина каналы. 122 шақырымдық маршруты бойында ол Маастрихт, Маасмехелен, Бри, Верт, Гельмонд және 'с-Гертогенбош қалаларынан өтеді. Бүгінгі таңда каналдағы коммерциялық тасымалдаудың көп бөлігі жергілікті сипатта.
Жоспарлар
Zuid Willemsvaart құрылысына дейін 's Hertogenbosch-тен Бельгия шекарасына қарай канал салу жоспарлары көп болған. Олардың көпшілігі Aa өзенін каналға айналдыруға бағытталған, ал Zuid Willemsvaart-тың көп бөлігі осы өзеннің арнасын жақыннан ілеседі. Aa-ға географиялық жақындық осы бұрынғы жоспарлар мен Zuid Willemsvaart құрылысы арасындағы байланысты көрсетеді, бірақ бұл байланыс негізінен Aa су алабының Zuid Willemsvaart-тың көп бөлігін қазуға қолайлы болуында. 1815 жылы Нидерландтар Біріккен Корольдігі құрылғанда, оның сауда орталығы батыстағы порттарда қалыптасты, ал өнеркәсіптік орталығы Льеж қаласына жақын орналасқан. Мейза өзені арқылы байланыс канал салуға қаражат пайда болғанға дейін қиын болды. Zuid Willemsvaart Маастрихт пен 's Hertogenbosch қалалары арасындағы Мейза өзенінің қысқа жолы ретінде жоспарланған. Ол кеме қатынасының қашықтығын 233 км-ден 122 км-ге дейін қысқартты, бірақ бұл канал салудың басты мақсаты емес еді. Канал жергілікті қауымдарды байланыстыру туралы көп ойланбастан қазылған. Мейза өзеніндегі мәселе – Венлодан жоғары қарай салыстырмалы түрде үлкен биіктік айырмашылығы болды. Бұл 34 см/км-ге тең, яғни Эммерих маңындағы Рейн өзенінен үш есе жоғары. Осының салдарынан жазда Мейзада кеме қатынасына жеткілікті су болмайтын, ал қыста су артылып, кеме жүру қауіпті болатын. Кез келген маусымда кемелерді немесе баржаларды өзенге қарсы тарту қиын болды. Бұрыштарды кесіп, тегіс жерлермен өтетін канал әлдеқайда сенімді су жолы болар еді. Онда су әрдайым жеткілікті болып, оңай тасымалдауға мүмкіндік берер еді.
Дизайн
1818 жылғы 23 ақпанда генерал-инспектор А. Ф. Гудриаан Маастрихт пен 'с-Хертогенбош арасындағы каналды жобалауға бұйрық алды. 1819 жылғы 15 мамырда ол жобасын ұсынды. Жоба бойынша каналдың тереңдігі 2,1 метр, түбіндегі ені 10 метр, су деңгейіндегі ені 18 метр болуы тиіс. Кемелер үшін ең қолайлы су тартылымы 188 см шамасында болар еді. Маастрихт пен Хохт шлюзі арасындағы алғашқы учаскеде су тартылымы жағдайына байланысты кейін 157 см-ге дейін төмендеуі мүмкін еді. Каналда 19 шлюз болады. Әрқайсысының өту ені 7 метр, ал ұзындығы кемінде 50 метрден болуы керек.
Атау беру
Осы тұрғыдан алғанда, 1822 жылы 11 қарашада каналды Нидерланд королі Вильгельм I-нің есімімен атау орынды. "Оңтүстік" атауы корольдің тапсырысымен салынған және оның атымен аталған басқа екі каналмен – Зволле маңындағы Виллемсканал және Гронинген провинциясындағы Ноорд Виллемсканалмен шатасуды болдырмау үшін қосылды. Атау рәсімі 1822 жылы 11 қарашада 's-Hertogenbosch қаласындағы Слюйс 1 шлюзінде канал құрылысының (бұғалар, көпірлер және т.б.) алғашқы тасы қаланған кезде өтті. Бұл шараны Лимбург губернаторы жүзеге асырды.
Бастапқы құрылыс
Құрылыс барысында ең алдымен 's Hertogenbosch-тан Veghel-ге дейін, одан Helmond-қа дейін канал салынды. Бұл бөлік 1822 жылғы 10 сәуірде тендерлік саудаға шығарылды. Қазба жұмыстары алты лот бойынша ұйымдастырылды. 's Hertogenbosch пен Veghel арасында үш-төрт шлюз, бірнеше көпір және су өткізгіш құбырлар салу жоспарланған. 1822 жылғы қарашада 's Hertogenbosch қаласында 1-ші шлюздің құрылысы басталды (қ. жоғарыда). 1823 жылғы 25 наурызда үшінші бөлік тендерге қойылды. Ол екі лоттан тұрды және Smeermaas астындағы бар су жолынан, Caberg арқылы Maastricht бекінісіне дейінгі бөлікті қамтыды. 1824 жылғы 2 наурызда бесінші бөлік тендерге шығарылды. Бұл бөлікке мыналар кірді: провинция шекарасынан бұрынғы Noorderkanaal немесе Grand Canal du Nord каналымен қосылғанға дейін каналды қазу, Grand Canal du Nord-ті Zuid Willemsvaart бөлігімен жаңарту және оның инфрақұрылымының бір бөлігін салу немесе аяқтау. 6 шлюз, 10 көпір және бірнеше су өткізгіш құбырлар салу. 1825 жылғы 14 қыркүйекте 's Hertogenbosch арқылы каналдың құрылысы тендерге қойылды. Бұл қала ішінде үш көпір салуды да қамтыды. Қаланың шығыс қабырғасында су тасқынынан сақтануға арналған шлюз жоспарланған. Оның ерекшелігі – су тасқынын болдырмаудың орнына, оны тудыру немесе сақтау үшін жоспарланғанында еді. Дегенмен, техникалық жағынан бұл су тасқынынан сақтану шлюзінің принципімен бірдей болды. Бұл қос шлюз болғандықтан, кемелерді көтеруге де қолдануға болады, бұл су тасқынын тудырған немесе сақтаған жағдайда тиімді еді. Алайда, қалыпты жағдайда су тасқыны шлюзі ашық болып, нөмірленген шлюздер тізіміне енбеді. Кейіннен ол тұрақты түрде шлюз ретінде жұмыс істей бастағанда, Sluis 0 немесе 0-ші шлюз деп аталды, себебі ол 1-ші шлюзден төмен орналасқан.
Ашылу
Канал Маастрихт қаласында 1826 жылғы 24 тамызда ашылды. Ашылу рәсімін Лимбург губернаторы жүргізді. Сөз сөйлегеннен кейін, құрметті қонақтар канал арқылы Смермаасқа дейін саяхаттап, Хохт жанында түсті. Содан кейін олар каретамен Питерсхайм сарайына (Kasteel Pietersheim) барып, тамшалы кешкі ас өткізді. Компания кешкі сағат 8-ге таяу Маастрихт бассейніне оралды. Осы уақытта халық үшін көптеген тойлар ұйымдастырылды. Кешкі сағат 10-да әлеуметтік жағдайы жоғары адамдар үшін бал басталды. Ол толы дастарқанмен және таңға дейін жалғасты.
XIX ғасыр
Канал Солтүстік Брабанттың құмды жеріндегі кедей қалалардың дамуына жаңа мүмкіндіктер ашты. Гельмонд қаласында тоқыма өндірісі дамыды. Вегельдегі порт бірнеше кәсіпорынды өз тартуына іліктірді. Веертте Маастрихт және Лиеж қалаларына тасымалдау қолайлы болғаннан кейін көптеген шырша ағаштары отырғызылды. Солтүстік Брабанттың көптеген ауылдарында провинциядан тыс тұтынушылар үшін ірі қара мал өсіру де пайдалы болды. Каналдағы алғашқы іс-әрекеттердің бірі – 's Hertogenbosch пен Маастрихт арасында жолаушылар мен жүк тасымалын жүзеге асыратын тұрақты қызмет болды. Сапарға екі күн кетіп, түнеуге Веерт қаласында тоқтады.
Бельгияның тәуелсіздігі
1830 жылы елдің оңтүстік бөлігінің бөлінуі күтпеген жағдай тудырды: канал халықаралық тасымал үшін жабылды. Бұл ұзаққа созылған жабылуға әкелді, бірақ 1839 жылғы 22 маусымда бельгиялық тумен алғашқы баржа Лиеж қаласынан Хельмондқа келді. Ол темір бұйымдармен және шатыр жапқыштарымен жүктелген болатын. 1841 жылы канал арқылы 4000-нан астам кеме мен баржа өтті. 1846 жылы Эйндховен каналы ашылды. Ол Эйндховенді Хельмондтан төмен орналасқан каналмен байланыстырды. 1850 жылдары Бельгияның Кампине аймағында және айналасындағы суару жұмыстары Zuid Willemsvaart каналының су ағынын күрт арттырды. Бұл судың каналдың шлюздерінен асып өтуіне себеп болды.
Вессем-Недерверт каналы
1920 жылдары Вессем-Недерверт каналы салынды. Ол Вессемге жақын Мез өзенінен басталады және Нидерверттен оңтүстікке қарай Zuid Willemsvaart каналына қосылады, онда Zuid Willemsvaart оңтүстік-батысқа қарай 90 градусқа бұрылады. Құрылыс кезінде қиылыстың солтүстігіндегі 14 және 15-шы шлюздер бұзылды. Жаңа 15-шы шлюз қиылыстан батысқа қарай салынды, ал Noordervaart-тың батыс жағында да шлюз салынды. Жаңа 15-шы шлюз 4,85 метрлік биіктік айырмасын жеңді. Верттен оңтүстік-батысқа қарай орналасқан 16-шы шлюз жаңартылды. Екі шлюздің де өту ені 7 метрден 7,50 метрге дейін кеңейтілді. Шлюздердің табаны канал деңгейінен 2,50 метр тереңдікке төселді. 1964 жылы Вессем-Недерверт каналында Zuid Willemsvaart каналының кез келген бөлігіне қарағанда көлік қозғалысы көп болды.
Каналдың жаңғыртылуы жоспарлануда
1960 жылдардың басында каналды жаңарту жоспарлары жасалған болатын. Бұл жоспарларды дереу орындау ниеті болмаған, бірақ кейінірек іске асыруды жеңілдету үшін кейбір мәселелер шешілді.
1974 жылғы каналдың жағдайы
1974 жылы каналдағы трафик туралы мәліметтер жинау арқылы 's Hertogenbosch қаласындағы Слюйс 0 және Лимбургқа жақын, Сомереннен оңтүстікке қарай орналасқан Слюйс 13 кемелерінің қозғалысы зерттелді. Жалпы алғанда, 1960 жылдан 1974 жылға дейін кемелердің саны азайғанмен, тасылған жүктің жалпы көлемі өзгеріссіз қалды. Слюйс 0-де жоғары ағысқа бағытталған кемелердің көбісі жүкпен келді. 1974 жылға қарай олардың көп бөлігі Вегельде түсірілді, ал кейбіреулері Хельмондқа дейін жетті, тек шамалы бөлігі ғана жүкпен ары қарай ағысқа қарай жол тартты. Слюйс 0-де төменгі ағысқа бағытталған жүк 1960 жылы шамамен 5000 кемеден 1974 жылы бірнеше жүз жүк тиелген кемеге дейін азайды. Слюйс 13-те жағдай керісінше болды. Мұнда солтүстікке қарай бағытталған кемелердің көбісі жүк тиеді. Олардың көпшілігі Вильгельмина каналына, ал азы Вегельге бағытталды. Слюйс 13-те жоғары ағысқа бағытталған кемелердің көпшілігі бос болды. Зерттеу көрсеткендей, каналдың барлық бөлігін кесіп өтетін кемелердің саны көп емес. Олардың көпшілігі 's Hertogenbosch маңындағы Мезден Вегельге немесе Хельмондқа барып қайтты. Ал кішкентай бөлігі Лимбургтегі Мезден келіп, Вильгельмина каналына дейін жүзіп, содан кейін қайтып келді. Сонымен қатар, Zuid Willemsvaart арқылы көп жүк тасылмады. Каналдағы көліктің болашағына қатысты, су көлігі жол көлігінің күшейген бәсекесіне қарсы өзінің позициясын сәтті сақтап қалды деген қорытынды жасалды. Бұл кемелердің көлемін және қозғалтқыш қуатын арттыру арқылы іске асырылды. Бұдан әрі дамудың нақты шектері – бастапқы шлюздердің саны мен мөлшері, сондай-ақ каналдың тар ені (профилі) болды. 1975 жылы жаңғыртудан кейін кемелердің орташа мөлшері 20 жылда екі есеге артады деп күтілді. Көліктің жылдамдығын арттыру үшін көптеген ескі шлюздердің орнына шектеулі сандағы үлкен, заманауи шлюздер салынуы жоспарланды. Мұның бәрі тасымалдау құнын төмендетіп, Zuid Willemsvaart-ты Мездің қысқа жолы ретінде қайтадан тиімді етеді.
Гельмонд жолы (1981-1993)
Гельмонд қаласының орталығының батысында канал қазылған еді. 1957 жылы 20 000 кеме Слюйс 7 (Lock 7) және Гельмонд орталығынан өтті. 1960 жылы он жыл ішінде автомобильдер саны төрт есеге артты. Бұл канал үстіндегі көпірлер маңында хаос тудырды. Оларды жиі ашу қажет болды, және олар көбейген қозғалысқа жарамсыз еді. Содан кейін Rijkswaterstaat Гельмондтан шығысқа қарай жаңа арна жасау жоспарын жасады. Айнала жолдың ұзындығы бұрынғы арнамен шамалас болды, және ол 9-шы шлюзден солтүстікке қарай басталады деп жоспарланғанмен, соңында оның оңтүстігінен басталды. Бірінші кезекте Гельмонд жолы салынады. Бұл Гельмонд айналымының көп жылдар бойы каналдың ең кең бөлігі болуына, бірақ ірі кемелерге қол жеткізе алмайтын жағдайға әкелді. Логика бойынша, Гельмонд арқылы өтетін қолданыстағы бөлімді жаңарту мүмкін емес, ал Гельмондтағы жол қозғалысы мәселесін шешуді каналдың жалпы жаңартуымен бірге кейінге шегеріп болмайды. Сондықтан, Гельмонд айналымы туралы шешім каналдың басқа бөліктері үшін мүмкіндіктер ашық қалғанда қабылданды. 1971 жылдың мамырында айнала маршруты анықталды. Айналаның тағы бір мақсаты – 7, 8 және 9-шы шлюздерді айналып өту. Технологиялық жетістіктер оларды бір ғана Sluis Helmond (Хельмонд шлюзі) шлюзімен алмастыруға мүмкіндік берді. Сондай-ақ, жаңа бөлімдегі көптеген өткелдер кемелерді өткізу үшін ашу қажет болмайтындай биік салынуы мүмкін еді. Бұның бәрі кемелер үшін көп уақытты үнемдеп, су көлігін бәсекеге қабілетті етеді. Гельмонд айналымын салу жұмыстары 1981 жылдың 11 желтоқсанында басталды. 1986 жылға қарай Zuid Willemsvaart-ты жаңартудың жалпы жобасы қаржылық қиындықтар мен бюджеттен шығып кетулерге байланысты, мысалы, Oosterscheldekering жобасынан кейін кешіктірілді. Дегенмен, айнала 1993 жылы аяқталады деп жоспарланған. 1988 жылы 160 миллион гульдерлік шығынның шамамен 100 миллионы жұмсалған болатын, бірақ үкімет ашуды 1995 жылға дейін ықпалдастыруды қалады. 1990 жылы Гельмонд шлюзінің құрылысы басталды. Ақырында, айнала 1993 жылдың 11 желтоқсанында ашылды.
's-Hertogenbosch - Veghel учаскесі (1990-1995)
1988 жылы каналдың жалпы техникалық күйі қиыншылық тудырды. 2-ден 13-ке дейінгі шлюздер әлі де канал салынып жатқан кездегідей еді және өте нашар күйде болды. Көптеген шлюз камералары құлау қаупін азайту үшін металл қаптамалармен бекітілген. Тәуекелді талдау шлюздердің тозуының күшеюін, соқтығысудың көбеюін көрсетті, себебі кемелер едәуір үлкеніп, одан да қуатты қозғалтқыштарды пайдалана бастады. Ең қиын жағдай 3-ші шлюзде болды, ол қазіргі Шийндель мен Хесвик арасындағы жолдың каналдан шығыс жағында орналасқан. Бір кеме шлюзді пайдалануға бір сағат жұмсады, өйткені кеме капитаны өте сақ болуға мәжбүр болды. 1982 жылдың қазан айында үкімет Zuid Willemsvaart-ты NederWeert-ке дейін, Wessem Nederweert каналын және Son мен Tilburg арасындағы Wilhelmina каналын CEMT IV класына дейін кеңейтуге шешім қабылдады. 1985 жылғы жоспарда осы мақсатқа 2-ші және 3-ші шлюздерді Шийндель маңындағы жаңа шлюзбен алмастыруға басымдық берілді. Бұл ескі шлюздердің нашар күйімен және 's Hertogenbosch пен Veghel арасындағы қарбалас учаскеде осы шлюздердің істен шығуынан туындайтын ауыр зақымдармен байланысты болды. 1986 жылы жоспар кейінге шегерілді. Олардың шаралары тиімді болды. 1990 жылдың екінші жартысында Шийндель шлюзының құрылысы басталды. Шийндель шлюзы 1995 жылы пайдалануға берілді.
Вегель - Нидерверт (2003-2007 жылдар)
Вегельге дейінгі маңызды бөлім IV сыныпқа жаңартылып жатқанда, Вегель мен Недерверт арасындағы орталық бөлімге қатысты жоспарлар қайта қарастырылды. 1997 жылы бұл бөлімді, Хельмонд айналым жолын қоса, IV сыныптан III сыныпқа көтеру жоспары жасалды. Нәтижесінде Sluis 4, 5 және 6 шлюздері Schijndel Lock шлюзімен бірдей өлшемдегі шлюз камерасын алды, яғни 110 * 12,6 м. Нормативтік тереңдік 3,5 м құрады. Бұл үш шлюздің құрылысы 2008 жылы басталды. Хельмонд айналым жолынан жоғары орналасқан 10-13 шлюздер бұрын ауыстырылған болатын. 11 және 13-шы шлюздерді ұзын шлюздерге алмастыру 2003 жылы аяқталды. 10 және 12-шы шлюздер 2007 жылы ауыстырылды.
's-Hertogenbosch айналдыру / Максима каналы (2007-2014)
Гертогенбош қаласының орталығы арқылы өтетін каналдың бөлігі, каналды жаңарту жоспарларына елеулі қиындық тудырды. Ол, көлік қозғалысы өте жоғары болатын аймақта орналасқан және екі жағынан ғимараттармен қоршалған еді. Үш мүмкіндік қарастырылды: қолданыстағы бөлікті кеңейту; қаланы айналып өтуге арналған жаңа канал қазу; және Вильгельмина каналын жаңарту. Соңғысы, Мез өзенінен басталып, Оостерхаут және Тильбург арқылы Гельмондтың солтүстігіне дейін созылады, онда ол Гельмонд айналым жолының солтүстік бөлігімен қосылады. Нәтижесінде, Гертогенбош қаласын айналып өтуге арналған жаңа канал қазу туралы шешім қабылданды. Максима каналының құрылысы 2007 жылы басталды және 2014 жылы аяқталды.
Меза кемесі
XIX ғасырдың ортасында Муа өзеніндегі кеме тасымалына қатысты есептерді SA John Cockerill кеніштерінің басқарушысы жасаған. Ол Льеж бен Венло арасындағы Муа арқылы жүзу мысалын келтірді. Maasschip атты Муа кемесінің бос жүрісі 23 см-ге жетеді және шамамен 150-160 тонна (тоннаж) жүк тасымалдауға арналған болған. Бұл шамамен 100 вагон көмір тиеуге мүмкіндік берген. Кемеде 100 вагон көмір болғанда, Муа кемесінің суға бату тереңдігі 110–120 см-ге жетеді. Егер судың тереңдігі үш фут болса, кеме тек 75 вагон жүк тасымалдай алады. Судың тереңдігі 57,5 см болғанда, кемеге бар болғаны 45 вагон тиеуге болады. Сондықтан, су деңгейінің төмендеуі жүк бағасын вагонға 7,30-дан 16,30 бельгиялық франкқа дейін өсіруі мүмкін. Көмірдің бір вагоны шамамен 800 кг салмақта деп есептелуі мүмкін. Бір вагонға 10-12 «муд» көмір сыяды. Көмірдің бір «муды» 100 литр көлемде болып, шамамен 72 кг салмаққа ие, сондықтан 11*72~800. Бұл сондай-ақ, мысал келтірілген Муа кемесінің жүк көлемін шамамен 80 000 кг немесе 80 тонна (100*800) деп есептеуге мүмкіндік береді. Мысал келтірілген кеме, Муадағы кемелердің 40-200 тонна көлемде болып, суға бату тереңдігі 94-188 см-ге жететіні, ал ең ірілерінің Венлодан жоғары қарай сирек жүзетіні туралы мәлімдемемен сәйкес келеді. Көмірді тасымалдау құнының маңыздылығын көрсететін мысал 1862 жылға дейін барады. Гент қаласында 1000 кг бельгиялық көмірдің құны көлік шығындарымен қоса 24 франкқа тең болған. Рур көмірі 20 франкқа арзан болған. Ол Рурда 6 франкқа сатып алынып, Рейн, Дордрехт және Гент-Тернеузен каналы арқылы Гентке 13-14 франкқа жеткізілген.
Zuid-Willemsvaart кемесі
Оңтүстік Виллемсварт каналында жүзе алатын кемелердің ең ірісі Мёз кемесінен үлкен болған деседі. Біраз уақыт бойы бұл жалпылама мәлімдеме болды, яғни қалыпты жағдайда 188 см су айдауы бар кемелер каналды пайдалана алатын, бірақ Венлодан Мёз өзенімен жоғары қарай жүзе алмайтын еді. Дегенмен, кеме жүйесі компаниялары уақыт өте келе каналдың мүмкіндігін толық пайдалана алатын кемелерді жобалаған болар деп есептеуге болады. 1858 жылы каналдағы кемелер туралы мәлімдемеде, каналдағы кемелердің үштен екісі 130-150 тоннадан кіші болып, бір жылқымен тартылғандығы айтылды. Ал үштен бірі 150 тоннадан асатын және көбінесе екі жылқымен тартылған. Соңында 300-400 тонналық 5-6 кеме болды, оларды үш жылқы тартқан. Шынында, 150 тоннаға дейінгі кемелер ескі үлгіде салынған, ал 150 тоннадан асатын және 300 тоннадан асатын кемелер осы каналда пайдалану үшін салынған болуы мүмкін.
CEMT II класы (2014 жылға дейін)
Құрылысынан кейін каналды жаңғыртуға көп мән берілмеді. Шлюздерге бірқатар өзгерістер енгізілді, бірақ олардың максималды өту ені өзгеріссіз қалды. 1975 жылы канал CEMT II класындағы кемелерге сай болды, бірақ максималды суDraftы тек 1,90 м құрады. Бұл 600 тонна жүк көтере алатын кемелерге сәйкес келеді, алайда каналдың тереңдігінің шектеулеріне байланысты олардың жүгі 450 тоннадан аспауы керек еді. Каналдың мөлшерлік шектері Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана мәселе тудырды. 1960 жылы каналдағы кемелердің орташа жүк көлемі 190 тоннаны құрады. 1974 жылы бұл көрсеткіш 325 тоннаға жетті. Слюйс 0-дегі мәліметтер көрсеткендей, осы кезде 200 тоннаға дейінгі кемелер қолданудан шыға бастады. 1968-1975 жылдар аралығында олардың саны Слюйс 0-де үш есеге азайды.
CEMT II/IV класы (2014)
1982 жылы үкімет Zuid Willemsvaart каналын NederWeert-ке дейін кеңейтуге және Wessem Nederweert каналын CEMT IV класына дейін жеткізуге шешім қабылдады. Гельмонд шлюзі 1993 жылы ашылды, ал Шийндель шлюзі 1995 жылы пайдалануға берілді. Шийндель шлюзінің пайдалы өлшемдері 110 * 12,50 м құрайды. Төменгі қақпадағы қалыпты тереңдік 3,80 м. Бұл алғашқы қадамдар көп әсер етпеді. Меза Энгелен шлюзінің жанында кемелердің ұзындығы 90 м-ге дейін шектелді. 's-Hertogenbosch-тағы Sluis 0 шлюзінде бастапқы өту ені 6,8 м, ал тереңдігі 2,1 м болды. Сөйтіп, аталған жұмыстардың артықшылығы әзірге каналды пайдаланатын кемелердің рұқсат етілген ұзындығын едәуір арттырумен және жүктемесінің көтерілуімен ғана шектелді. 2014 жылдың желтоқсанында Максима каналын ашу CEMT IV класындағы кемелерге Вегельге дейін каналды пайдалануға мүмкіндік берді. 2014 жылы Вегельдің оңтүстігіндегі жағдай бойынша 4, 5 және 6-шы шлюздер CEMT IV класына сай болды, бірақ каналдың өзі осы талапқа сай емес еді. Содан кейін басқа шешім туындады, ол 110 м дейінгі ұзындықтағы тіркемелерден тұрды. Бірі – алдында екі баржасы бар түртуші кеме. Екіншісі – 900 тонна жүк тасымалдай алатын екі ІІ класты кемелердің біріктірілген тобы (коппельвербанд), бұл бұрынғы 450 тоннадан едәуір көп. Шамалы өзгерістер енгізу арқылы Вильгельмина каналымен қиылысқанға дейінгі канал осы типтегі кемелерге жарамды болды. Осы өзгерістер батысқа қарай Вильгельмина каналына Беатрикс каналына дейін және Беатрикс каналының өзіне де қолданылды.