Канада саяхатшысы: Мюррей Джон Элстонның саяси өмірі
Murray Elston
Мюррей Элстон – канадалық саяхатшы, Онтарио провинциясының бұрынғы либералдық депутаты (1981-1994). Дэвид Петерсон үкіметіндегі министр, либералдық партияның уақытша жетекшісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Мюррей Джон Элстон (8 қазан 1949 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саясаткері. 1981 жылдан 1994 жылға дейін Онтарио заң шығарушы жиналысының либералдық депутаты болды, Онтарионың орталық аймақтарындағы Хьюрон—Брюс және Брюс сайлау округтерін өкілдік етті. Дэвид Петерсон үкіметінде ірі кабинет министрі болды. 1991 жылдың шілдесінен қарашасына дейін Либералдық партияның уақытша жетекшісі қызметін атқарды.
Canadian politician
Murray John Elston (born October 8, 1949) is a former politician in Ontario Canada. He was a Liberal member of the Legislative Assembly of Ontario from 1981 to 1994 who represented the central Ontario ridings of Huron—Bruce and Bruce. He was a senior cabinet minister in the government of David Peterson. He briefly served as interim leader of the Liberal Party from July to November 1991.
Өмірбаян
Элстон Батыс Онтарио университетінде оқып, бакалавр өнер магистрі және заңгер дипломын алды. Ол Crawford, Mill Davies & Elston фирмасында заң қызметін атқарды.
Elston was educated at the University of Western Ontario, receiving a Bachelor of Arts degree and a law degree. He practised law, working for the firm of Crawford, Mill Davies & Elston.
Саясат
Элстон 1981 жылғы провинциялық сайлауда прогрессивті консерватор Гэри Харронды 224 дауыспен жеңіп, Хьюрон-Брюстің оңтүстік-батыс сайлау округінен Онтарио заң шығарушы органына сайланды. Бұл сайлауда прогрессивті консерваторлар Билл Дэвис басшылығымен көпшілік үкімет құрды, ал Элстон келесі төрт жыл бойы оппозицияда отырды. Ол 1985 жылғы сайлауда қайта сайланды. Миллер үкіметіне сенімсіздік білдірілгеннен кейін, либералдар Жаңа демократиялық партияның қолдауымен азшылық үкімет құрды, және Элстон денсаулық сақтау министрі лауазымына тағайындалды. Осы қызметте ол дәрігерлердің қосымша төлемдеріне қарсы үкімет күресінің ортасында болды, және үкімет провинцияның алғашқы дәрігерлер ереуіліне төтеп бергеннен кейін бұл мәселеде жеңіске жетті. Сондай-ақ, Элстон Солтүстік Онтарио тұрғындарының медициналық көмек алу үшін оңтүстікке сапарлау қажеттігі туралы субсидиялар жариялады. Либералдар 1987 жылғы провинциялық сайлауда үлкен көпшілікпен қайта сайланды, ал Элстон қайта бөлінген Брюс округінде айтарлықтай көпшілік дауыспен қайта сайланды. 1987 жылдың 29 қыркүйегіндегі кабинеттегі өзгерістерде Элстон Кабинет басқармасының төрағасы болып тағайындалды. 1988 жылдың 16 тамызында ол Қаржы институттары министрі болып тағайындалды. 1990 жылғы Онтарио сайлауында либералдар Боб Рей басшылығындағы Жаңа демократиялық партиядан жеңіліске ұшырады. Көптеген танымал либералдар өз орындарынан айырылды, бірақ Элстон Брюсте ыңғайлы, бірақ азайған үлесте қайта сайланды. Сайлау түні өзінің орнын жоғалтқан Петерсон партия басшысы лауазымынан дереу кетті.
Elston was elected to the Ontario legislature in the 1981 provincial election defeating Progressive Conservative Gary Harron by 224 votes in the rural, southwestern constituency of Huron—Bruce. The Progressive Conservatives won a majority government under Bill Davis in this election, and Elston sat on the opposition benches for the next four years. He was re elected in the 1985 election. After the Miller government failed on a vote of no confidence, The Liberals formed a minority government with the support of the New Democratic Party and Elston was appointed to the high profile position of Minister of Health. In this role, he was at the centre of the government's fight against extra billing by doctors, an issue the government won after withstanding the province's first doctors' strike. Elston also announced subsidies for residents of Northern Ontario who needed to travel south for medical care. The Liberals were re elected with a landslide majority in the 1987 provincial election, and Elston was returned by a significant majority in the redistributed riding of Bruce. In the cabinet shuffle that followed on September 29, 1987, Elston was appointed Chair of the Management Board of Cabinet. He was also appointed Minister of Financial Institutions on August 16, 1988. In the 1990 Ontario election, the Liberals were defeated by the New Democratic Party under Bob Rae. Many high profile Liberals lost their seats, though Elston was returned in Bruce by a comfortable if reduced margin. Peterson, who had lost his own seat on election night, resigned immediately as party leader.
Уақытша басшы және конвенция
Либералдық партия бастапқыда Роберт Никсонды уақытша жетекші етіп таңдады, бірақ ол 1991 жылдың 31 шілдесінде федералдық қызметке тағайындалуды қабылдағандықтан отставкаға кетті. Содан кейін Элстон Никсонның орнына уақытша жетекші болып сайланды, алайда оның осы лауазымдағы мерзімі қысқа болды. Ол партияның тұрақты жетекшісі болу үшін сайысқа түсетінін жариялады және осыған байланысты 1991 жылдың 19 қарашасында уақытша жетекші лауазымынан бас тартты. Оның орнын жетекшілік конференциясына дейін Джим Брэдли басқарды. Элстон 1992 жылғы сайыста жеңіске жетуге үміткер ретінде тез арада көзге түсті, Питерсон, Ян Скотт және Шила Коппс сияқты белгілі тұлғалардың қолдауын алды. Ол алғашқы төрт дауыс беру кезеңінде көш бастады, бірақ бесінші және соңғы дауыс беруде Лин МакЛеодқа бар болғаны тоғыз дауыспен есе жіберді. Үшінші орынды алған Грег Сорбараның қолдаушыларынан түскен жарамсыз бюллетеньдер саны МакЛеодтың жеңіс көрсеткішінен асып түсті. Кейбір саяси сарапшылар Элстонның Питерсон дәуірінен қалған адам сияқты көрінгенін болжады, себебі Либералдық партия сайлаушыларға жаңа бейне ұсынуды қалаған кез еді.
The Liberals initially chose Robert Nixon as their interim leader, but he resigned on July 31, 1991, to accept a federal appointment. Elston was then chosen as interim leader in Nixon's place, though his time in this position was brief. He declared himself a candidate in the race to become the party's permanent leader, and accordingly resigned as interim leader on November 19, 1991. Jim Bradley took his place until the leadership convention. Elston quickly became the favourite to win the 1992 race, gaining endorsements from such high profile figures as Peterson, Ian Scott, and Sheila Copps. He led voting for the first four ballots, but lost to Lyn McLeod on the fifth and final ballot by only nine votes. The number of spoiled ballots from supporters of third place candidate Greg Sorbara was greater than McLeod's margin of victory. Some political observers speculated that Elston appeared too much like a holdover from the Peterson era, as a time when the Liberal Party wanted to present a new image to voters.
Қарсылық
Элстон тағы екі жыл заң шығарушы органда қызмет етті және 1994 жылғы 31 қазанда МПП мандатын тастап, жеке секторға өтуге дейін Оппозициялық фракцияның басшысы болды. 1995 жылғы провинциялық сайлаудағы нәтижесі нашар болғаннан кейін МакЛеод либералдық партия төрағасы лауазымынан кеткенде, оның орнын басатын күткен кандидат ретінде танылды, бірақ ол саясаттан шет қалуды жөн көргендіктен сайлауға қатысудан бас тартты. 1996 жылы ол Далтон МакГинтидің партия басшылығына ие болу үшін жасаған сәтті әрекетінде ең белсенді қолдаушысы болды.
Elston remained in the legislature for two more years, and served as Opposition House Leader before resigning as an MPP on October 31, 1994, to enter the private sector. He was touted as McLeod's likely replacement when she resigned as Liberal leader following a poor performance in the 1995 provincial election but he declined to enter the race preferring to remain out of politics. In 1996, he was the most prominent supporter of Dalton McGuinty's ultimately successful bid to win the party's leadership.
Саясатта
1994 жылдың қарашасынан 1997 жылға дейін Элстон Онтарио Интерлинк индустриялық паркінің президенті болды, ядролық өнеркәсіптің мүддесін қорғау үшін Премьер-министр кеңсесімен байланыс жұмыстарын жүргізу мақсатында. Бұрынғы Либералдық партиясының депутаты ретінде ол Брюс ядролық электр станциясы орналасқан Хьюрон-Брюс сайлау округін өкілдік еткен. Элстонның лоббилеуі жоғары нәтиже берді: 2006 жылдың 13 маусымында МакГинти үкіметі Онтарионың барлық ескірген ядролық станцияларын қайта жаңартуға және жаңа реакторлар салуға міндеттенді. Ол 2009 жылдан 2011 жылға дейін Брюс Пауэр компаниясының корпоративтік істер жөніндегі вице-президенті қызметін атқарды.
From November 1994 until 1997, Elston was president of the Ontario Interlink Industrial Park. in order to lobby the Premier's office on behalf of the nuclear industry. As a former Liberal MPP, he had represented the riding of Huron Bruce, which is home to the Bruce Nuclear Generating Station. Elston's lobbying was highly successful: on June 13, 2006, the McGuinty government announcement its commitment to rebuild all of Ontario's ageing nuclear stations as well as the construction of new reactors. He served as vice president of corporate affairs for Bruce Power from 2009 until 2011.