Кришна Раджа Вадияр төңкерісі мен Кавери су қоймасының тарихы
Krishna Raja Sagara
КСР-дың Кришна Раджа Вадияр IV патшасы салған бұл бөгет ашаршылық кезінде салынды. Мандья аймағындағы құрғақшылықтан қорғап, көші-қонды тоқтатты. Тарихи маңызы зор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майсур әкімшілігінің Кришна-Ража Вадьяр IV Махараджы мемлекеттік қаржының қиын жағдайына қарамастан, ашаршылық жылдары бөгет салдырды. Бөгет оның құрметіне аталды. Бөгетке жапсырылған Бриндаван бағы – әсем гүлзар.
Krishna Raja Wadiyar IV Maharaj of Mysore constructed the dam during the famine despite the critical financial condition in State. It was after him that the dam was named. There is an ornamental garden, Brindavan Gardens, attached to the dam.
Өмірбаян
Майсур аймағы, әсіресе Мандия тарихи түрде құрғақ болған және ыстық жазда көршілес аймақтарға жаппай көшіп-қонуға куә болды. 1875–76 жылдардағы Үндістандағы британ үкіметінің саясаты салдарынан туған қатыгез құрғақшылық Майсур патшалығының халқының бес бөлігін құртты. Суармалы судың жетіспеуінен егін жинау жиі сәтсіз аяқталды. Кавери өзені бұрынғы Майсур патшалығында Майсур және оның төңірегіндегі шаруалар үшін суаруға қолданылатын әлеуетті көз ретінде қарастырылды.
The region of Mysore and especially Mandya had historically been dry and had witnessed mass migration to adjoining areas in the hot summers. A severe drought in 1875–76 partly due to the British Government in India had wiped out one fifth of the population of the Kingdom of Mysore. Crop failures were common due to lack of water for irrigation. The Kaveri river was seen as a potential source of irrigation water for the farmers in and around Mysore in the erstwhile Kingdom of Mysore.
Зерттеу және жоспар
Майсурдың бас инженері Майсур үкіметінің қаржы министрлігінің қарсылығына тап болды, олар жобаның "ешқандай мақсатқа қызмет етпейтінін" және одан өндірілген электр қуаты сұраныс жетіспеуіне байланысты толыққанды пайдаланбауға болатынын айтты. Одан кейін ол Майсурдың диуаны Т. Ананда Рао және Махараджа Кришна Раджа Вадьяр IV-ге қайта қарау туралы өтініш жасады. Ол жобаны қарастырғаннан кейін, 1911 жылдың 11 қазанында жобаны бастау туралы бұйрық берді және оған 81 лакх сома бөлінді. Содан кейін Мадрас президенті жобаға қарсылық білдіріп, империялық үкіметті оны мақұлдамауға шақырды. Вишвешвараяның ықпалымен үкімет келісім берді. Дегенмен, шамамен 400 миллион куб метр су сақтауға арналған 194 фут биіктіктегі бөгет салудың алғашқы жоспарынан бас тартуға тура келді.
The Chief Engineer of Mysore, faced opposition from the finance ministry of the government of Mysore, who said the project would "serve no purpose" and that the electricity produced from it would not be of complete use due to lack in demand. He then approached T. Ananda Rao, the Diwan of Mysore and the Maharaja Krishna Raja Wadiyar IV for a reconsideration. Upon examining, the latter gave his consent issuing an order on 11 October 1911 to begin the project and a sum of 81 lakh was set aside for it. Madras Presidency then opposed the project and urged the imperial government to not approve it. Upon Visvesvaraya's persuasion, the government consented. However, the initial plan to build a dam 194 feet high to hold an estimated of water had to be dropped.
Құрылыс
Құрылыс 1911 жылғы қарашада басталды, және 10 000 жұмысшы жұмысқа алынды. Цемент орнына сурқи деп аталатын қоспа қолданылды, себебі сол кезде Үндістанда цемент өндірілмеген, ал импорттау мемлекетке қымбатқа түсер еді. Сегіз қақпалар тізбектер мен шынжыр арқылы өлі салмаққа жалғастырылған, ал ол өз кезегінде су деңгейіне байланысты қозғалатын жүзушіге қосылған, осылайша "тепе-тең салмақ" құрылады. Бұл механизм бөгеттің арт жағындағы тас қабырғалы құдықтың ішінде орналасқан. Өлі салмақ пен жүзуші бірінен соң бірі орналасқан, олардың әр жағында төрттен қақпалар бар. Барлық сегіз қақпа жабылып, су тоқтатылғанда, тепе-тең салмақ тербелісінің ең жоғарғы нүктесіне көтеріледі, ал жүзуші құдықтың түбіне түседі. Құдықта су қоймасынан келетін диаметрі белгілі құбыр бар, ол су қоймасы рұқсат етілген максималды деңгейге жеткенде суды құдықтың ішіне жібереді, соның салдарынан жүзуші көтеріліп, тепе-тең салмақ түсіп, қақпаларды жоғары көтеріп, судың шығарылуын қамтамасыз етеді. Су қоймасындағы су деңгейі төмендегенде, құдықтың ішінен су шығару құбыры арқылы босатылады. Бұл бөгеттен шыққан су Тамил Наду штатына ағып, Салем ауданындағы Меттур бөгетіне жиналады.
Construction began in November 1911, and 10,000 workers were employed. A mortar known as surki was used in place of cement, as the latter was not manufactured in India at the time and importing would prove costly for the state. The eight sets of gates are connected by means of chains and pulleys to a dead weight, which in turn is connected to a float, making up the 'balance weight' together, working inside a masonry well, both on the rear of the dam. The deadweight and float are placed one behind the other so as to have four gates on each side of it. When all the eight gates close the sluice, the balance weight moves to the top of its swing and float to the bottom of the well. The well has an inlet pipe in diameter from the reservoir that allows water in when the reservoir reaches maximum permissible level causing the float to rise, the balance weight to fall pulling the gates up allowing discharge of water. In the same mechanism, the well gets emptied through an exit pipe when the water level in the reservoir falls. The water released from this dam flows into the state of Tamil Nadu and is stored in Mettur dam in the Salem district.
Бриндвандағы бақтар
Бриндванда бақтары – ботаникалық саябағы, фонтандары және бөгеттің астында қайықпен саяхаттау мүмкіндігі бар көрнекі бақ. Бриндванда бақтарын Махаража Джаячамараджендра Вадьяр салған. Оның жобасын неміс ботанигі Густав Герман Крумбигель жасаған. Майсурдың диуаны Сэр Мирза Исмаил бөгет құрылысымен бірге бақтарды жоспарлап, салдырған. КРС бөгеті 1920 жылы алғаш рет автоматтандырылған төбелік қақпаларды орнатқан, бұл бастаманы британдық бас инженер Эрвин жүзеге асырған. Көрмеге қойылған нысандардың ішінде музыкалық фонтан да бар. Мұнда түрлі биологиялық зерттеулер жүргізетін бөлімдер орналасқан.
The Brindavan Gardens is a show garden that has a botanical park, with fountains, as well as boat rides beneath the dam. Brindavan gardens were built by Maharaja Jayachamarajendra Wadiyar. It was designed by German botanist Gustav Hermann Krumbiegel. Diwan Sir Mirza Ismail of Mysore planned and built the gardens in connection with the construction of the dam. (citation needed) KRS Dam was the first to install automated Crest gates during 1920, which was initiated by Sir. Erwin who was British chief engineer. Display items include a musical fountain. Various biological research departments are housed here.
Флора мен фауна
Аймақтың ландшафты ауыл шаруашылығы жерлерінің, ауылдық елді мекендердің, сирек кездесетін ағаштардың және жақын орналасқан Ранганатхитту қорығындағы түпнұсқа өсімдіктердің шағын алқаптарының күрделі үйлесімін көрсетеді. Бұл қорық жергілікті және көшпенді құстардың көптеген түрлерін тартады. Мұнда 220-ге жуық құс түрі көптеп тіркелген.
The landscape of the area represents a complexity of agricultural land, rural habitation, sparingly spread trees and patches of original vegetation at the close by Ranganathittu Wildlife Sanctuary, which attracts wide varieties of local and migrant birds. Nearly 220 species of birds have been recorded here in large numbers.