Кіріспе

Мумбаидегі көл

Вихар көлі ([ʋiɦaːɾ] деп айтылады) Солтүстік Мумбаидегі Боривали ұлттық паркі, сондай-ақ Санджай Ганди ұлттық паркі аумағындағы Мити өзенінің жанындағы Вихар ауылына жақын орналасқан. 1860 жылы салынған кезде (құрылысы 1856 жылы басталды), ол Сальсет аралдары тобындағы Мумбаидегі ең үлкен көл деп есептелді. Ол Түлсі және Повай көлдерінің арасында жатыр (картада көрсетілген). Вихар көлі Мумбаи аймағының ауыз су қажеттілігінің бір бөлігін қамтамасыз етеді. Ірі су сүзгі станциясы орналасқан Бхандупта сүзгіленгеннен кейін, ол Мумбаи қаласының су қажеттілігінің тек 3% -ын ғана жабады.

Тарих

Жаз айларында Мумбай халқын сумен қамтамасыз ететін бірнеше мың қазба судың құрғап кетуіне байланысты су тапшылығы 1845 жылдың маусым айында жергілікті тұрғындардың наразылығына әкелді. Сол кездегі британдық билеушілер наразылық білдірушілердің шағымдарын тексеру үшін тағайындаған екі адамнан тұратын комиссия су тапшылығы мәселесімен келісіп, Мумбай қаласын сумен қамтамасыз ету мәселесін жедел түрде шешу қажеттігін атап өтті. 1850 жылы капитан Кроуфорд Мумбай қаласының сумен қамтамасыз ету қажеттіліктері үшін Вихар жобасын қолдайтын есеп ұсынды. "Вихар су жүйесі" 1856 жылдың қаңтарында басталып, 1860 жылы Джон Лорд Элфинстонның басшылығымен аяқталды. 1993 жылдың 12 наурызында Бомбей қаласында болған жарылыстарға байланысты, көл Санжай Ганди ұлттық паркінде орналасқандықтан, 1993 жылдың 13 наурызынан бастап көлге қауымның кіруі шектелді (Дереккөз: қақпаға орнатылған ресми BMC тақтасы). Көлді Мумбай киноқаласынан алысқа түсірілген кадрларда көптеген Болливуд фильмдерінде көруге болады, мысалы, ақпараттық блокта көрсетілгендей.

Гидрология және бөгеттің ерекшеліктері

Мүмбай қаласының солтүстігінде Мити өзенінің суы жиналып, 18,96 км² аумақты қамтитын Вихар көлі құрылды. Повай-Канхери таулары су жиналатын аймақ болып табылады, олар жаңбыр суын көлге ағызады. Осы мақсатта, 80,42 метрлік толық сыйымдылық деңгейінде 9200 миллион галлондық су қоймасын құру үшін үш топырақ бөгет және тас бөгет бөлімінен тұратын үйінді бөгеттер салынды. Көлдің максималды тереңдігі 34 метр, ал ең аз тереңдігі 12 метрді құрайды. Көлдің су бетінің ауданы 7 км². 1872 жылы бөгеттің биіктігі көтеріліп, сумен жабдықтау 32 миллион галлоннан (0,7 миллион адамды қамтамасыз етуге жететін) 36 миллион галлонға дейін артты. Көл Санжай Ганди ұлттық саябағының ішінде орналасқандықтан, саябақта тіркелген флора мен фауна көлге де қатысты болады. Дегенмен, тұщы су крокодилдері – батпақ крокодилі (Crocodilus palustris) көлде тұрақты түрде мекендейді. Оларды көлде көру қиын болғандықтан, саябақта әртүрлі өлшемдегі бауырымен жорғалаушыларды тамашалау үшін «Крокодилдер паркі» құрылды.

Лимнология

1964 жылы Үндістанның Нагпур қаласындағы Орталық қоғамдық денсаулық сақтау инженерлік зерттеу институты жүргізген лимнологиялық зерттеулер көл суларындағы жылулық қабатталудың тұрақсыз екенін көрсетті. Еріген оттегі (DO) мөлшері кейбір айларда артатыны, ал көмірқышқыл газының беткі қабатындағы концентрациясы төменгі қабаттан төмен екені анықталды. Салқын маусымда беткі судың сілтілігі азайғаны байқалды, бұл балдырлардың фотосинтез қызметіне байланысты болуы мүмкін. pH қабатталуы тұрақсыз болды. Хлорофилл, pH және DO мәндерінің өзгеруімен байланысты өзара әрекеттестік байқалды, беткі судан нитраттар табылмады және сульфаттар анықталмады.

Бір қызық оқиға

2006 жылы Махим өзенінде (жартылай жабық аймақ), тұщы және теңіз суларының қосылатын жерінде тұщы судың табылуы жұртшылықта үлкен қызығушылық тудырды. BMC денсаулық сақтау бөлімінен алынған су үлгісін талдаған кезде, теңіз суының тұздылығы 600 бөлшек бір миллионға (ppm) дейін төмендегені анықталды, ал қалыпты деңгейі 10 000 000 бөлшек бір миллион (ppm) құрайды. Сонымен қатар, Гоадағы Ұлттық мұхитты зерттеу институты бұл құбылыстың сирек емес екенін, және оның себебі ауыр жаңбыр мен төмен су тарту болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Бұл жағдай Махараштра үкіметінің мәселеге араласып, қызығушылық танытқан жұртшылықты рационалды түрде түсіндіруге себеп болды. BMC комиссары баспасөз мәлімдемесінде былай деді: