Кіріспе

1942 жылы Джордж Стивенс түсірген фильм. "The Talk of the Town" – Джордж Стивенс режиссерлік еткен, Кэри Грант, Жан Артур және Рональд Колманның басты рөлдерде ойнаған 1942 жылғы американдық комедиялық драма. Сценарийі Ирвин Шоу мен Сидни Бьюкман жазған, ал Сидни Хармонның әңгімесі негізінде Дейл Ван Эверьи бейімдеу жасаған. Фильмді Columbia Pictures компаниясы көрсетті. Грант пен Артурдың бірге түскен екінші фильмі, алғашқысы – 1939 жылғы "Жалғыз періштелердің қанаттары" фильмі.

Сюжет

Зауыт жұмысшысы және саяси белсенді Леопольд Дилг өрт қою және кісі өлтіру, жүн зауытына өрт сөндіріп, зауыт бригадирі Клайд Брэккенді өлтіргені үшін айыпталады. Сот барысында Дилг түрмеден қашып, бұрынғы мектептесі Нора Шеллиге тиесілі шалғайдағы коттеджге паналау іздейді. Шелли қазір мұғалім, ол жазға дейін бос коттеджді көрнекті заң профессоры Майкл Лайткапқа жалға берген, ол осы усақ-түйек жерді кітап жазу үшін пайдалануды жоспарлап отыр. Лайткап пен Дилг шамамен бір уақытта келеді, сондықтан Шелли Дилгті шатырда жасыруға шешім қабылдайды. Лайткап Дилгті көріп қалғанда, Шелли оны өзінің бақташысы Джозеф деп таныстырады. Кенеттен сенатор Бойд келіп, Лайткапқа президент оны Жоғарғы Сотқа тағайындамақ екенін хабарлайды. Осы арада Лайткап пен Дилг заң туралы әуелі қызу пікір алмасады, Лайткап академиялық тұрғыдан, ал Дилг практикалық көзқараспен сөйлейді. Олардың қызу дебаттарының нәтижесінде жақын дос болып қалады, сонымен қатар Нораға ғашық болғандықтан романтикалық бәсекелестерге айналады. Шелли мен Дилгтің адвокатының ықпалымен Лайткап зауыт иесі Эндрю Холмс, бригадир Клайд Брэккен және Регина Бушқа күдікпен қарай бастайды. Бастапқы қарсылығына қарамастан, Лайткап Дилгке тағылған айыптауларды тергейді. Ол Бушпен, шамамен өлтірілген адамның қарындасымен романтикалық қарым-қатынасқа түсіп, бригадир Брэкеннің әлі тірі екенін және Бостонда жасырынып жүргенін біледі. Шелли, Лайткап және Дилг Бостонға барып, оны табады. Олар оны Лочестерге қайтарып, өртке қатысқанын мойындатады. Үшеуі полиция шақыру керек пе, жоқ па деп дауласып жатқанда, Брэкен оларды күтпеген жерден шабады, есінен айырып, қашып кетеді. Дилг сотқа тартылады, ал қала тұрғындарының ашуы толқуға ұласады. Лайткап коттеджден қару алып, бригадирді іздейді және Дилгті линчтеуге дайындалып тұрған халыққа қарсы қойып, сот ғимаратына баруға мәжбүрлейді. Револьверден оқ атып, назар аудару үшін Лайткап өлген деп саналатын бригадирдің қазір осы жерде екенін жариялайды. Содан кейін ол халыққа заңның маңыздылығы туралы, теорияда да, практикада да, құмарлықпен сөз сөйлейді. Біраз уақыттан кейін бригадир мен зауыт иесі айыпталып, Дилг босатылады. Көп ұзамай Лайткап Жоғарғы Сотқа тағайындалады. Шелли оны кеңсесінде көріседі, ол оған 20 жылдық арманының орындалғанын айтады. Ең бақытты адам болғанымен, ол достарының да бақытты болуын қалайтынын айтып, Шеллиге Дилгке үйленуді ұсынады. Дилг пен Шелли Лайткаптың Жоғарғы Соттағы алғашқы отырысына қатысып жатқанда, Дилг Лайткап пен Шеллинің бір-біріне ласкамен қарағанын көріп, Шелли Лайткапты таңдағанын түсінеді және сот залын ашулы түрде тастап кетеді. Шелли оны қуып жетеді, ал Дилг ақырында оның өзін таңдағанын түсінеді.

Өндіріс

"Қаладағы әңгіме" бастапқыда "Мистер Сумерек" деп аталатын, бірақ Кэри Грант фильмде бір ғана ер адам туралы болса, жақсы рөлді ойнаған Колман бәрін ұрлап кетеді деп ойлап, атауын өзгертуді талап етті. "Қаладағы әңгіме" үшін Грантқа 106 250 доллар, ал Колманға 100 000 доллар төленді, Артур болса студия басшысы Гарри Кохнмен туындаған жанжалдың салдарынан тек 50 000 доллар ғана алды. "Қаладағы әңгіме" атауы Universal Studios-қа тіркелген, сондықтан Columbia оларға "Sin Town" пайдалану құқығын беруге мәжбүр болды. Фильм үшін тағы қарастырылған атаулар: "Үшеу тым көп", "Джентльмендердің әрекеті", "Әділет көзін жұмып", "Сені жақсы көремін", "Сен тамашасың", "Жергілікті оқиға", "Әйелдің сезімі", "Пейіштен таң", "Лочестердегі дау", "Лочестер ісі" және тіпті "Ештеңе болмайды". Басты түсірілімдер 1942 жылдың 17 қаңтарында басталуы жоспарланған, бірақ Орта Батыста соғыс облигацияларын сату кезінде ұшақ апатында Кароль Ломбардтың қаза болғаны туралы хабардан кейін кешіктірілді. Стивенс пен Артур, екеуі де мінсіздікке ұмтылуымен және егжей-тегжейлілікке назар аударуымен белгілі болды, "Қаладағы әңгіме" фильмінде жақын қарым-қатынаста жұмыс істеді. Артур Стивенсті өзінің "сүйікті режиссері" деп атады, ал Стивенс Артурды "оныңмен жұмыс істеген ең талантты актриса" деп сипаттады. Олар "The More the Merrier" (1943) және "Shane" (1953) фильмдерінде қайта табысты – соңғы фильмге Артур жартылай зейнеткерліктен қайтып келді.

Саналы бағалау

Босли Кроутердің пікірінше, "осы хикаяның басты мақсаты – бірқатар қиын жағдайлармен көңіл көтеру, және ол оны жақсы орындайды"; ол сценарийді "епті және көтеріңкі" деп сипаттады. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі Радио Сити музыкалық залында болды. Variety журналының мәліметінше, фильмнің "серьезді немесе мелодрамалық көріністерден күлкілі әрі шаттыққа толы сахналарға өтуі кейде аздап ұтымсыз, бірақ көбінесе ол керемет ойын-сауық комедиясы".