Кіріспе

Аруначал Прадеш штатының, Солтүстік-Шығыс Үндістанның этникалық тобы

Шердукпендер – Үндістанның Аруначал Прадеш штатындағы этникалық топ. Олардың саны 9 663 адамды құрайды және Батыс Каменг ауданында, Бомдиладан оңтүстікке қарай орналасқан Рупа, Джигаон, Тонгри, Шергаон ауылдарында шоғырланған. Бұл елді мекендердің барлығы теңіз деңгейінен 5000-ден 6000 футқа дейін биіктікте жатыр. Соңғы кезде олардың бір бөлігі Бхалукпонг округіне қарасты Каменг бари аймағына қоныс аударды.

Қоғам

Шердукпен қоғамы екі топқа бөлінеді: Тонг және Чао. Тонг (жоғары каста) Тонгчи және Тунгоннан тұрады. Олардың ішіндегі алғашқысы – жоғары каста – сегіз руға бөлінеді. Тайпалық қоғамда әртүрлі касталар арасында неке құруға тыйым салынады және мұндай одақтарға қатаң қарсылық көрсетіледі. Жергілікті аңыз бойынша, жоғары каста Тибет патшасының (Сонгцен Гампоның немересі) және Ахом ханшайымының ұрпақтары болып табылады, олардың екі ұлы болған. Чао – патшаның жүк көтерушілері мен қызметшілерінің ұрпақтары. Шердукпендер жыл сайын қыс айларында, желтоқсаннан наурызға дейін Доймараға (Ассам шекарасына жақын жатқан төмендік елді мекен) көшіп, онда тұрады, бұл дәстүр тайпаның Ассамдық тегін сақтауға көмектеседі. Доймарада шердукпендер жақын жердегі ассамдықтармен араласып, күріш саудалайды. Шердукпендер көбінесе моногамияны ұстанады және әкелік желі бойынша шежіре жасайды. Олардың үйлері берік тас негізге салынған, қабырғалары мен едендері қалың ағаш тақтайлармен жабдықталған.

Тіл

Шердукпендер өз тілінде сөйлейді, Шердукпен тілі, ол көршілес Бугун және Монпа тілдерімен тікелей туыс емес. Ол, мүмкін, тибет-бирма тілдері тобынан шыққан.

Киім

Шердукпен еркектері жібек матадан тігілген жеңсіз киім киеді, оның екі шеті иыққа бекітіліп, тізеге дейін түседі. Гурдам бас киімі, негізінен ерлер киеді, ол яқтың жүнінен жасалған және бетке қарай төмен иілген шашақтары бар. Оның шеті ақ кокадамен және түрлі-түсті жолақпен безендірілген. Жауынгерлер көбінесе тибеттік қылыштармен, белдікке сүйеніп жүреді. Табиғи талшықтан тоқылған богре матасы иыққа оралып, артында жиырылады. Әйелдер иығынан тізеге дейін жабатын жеңсіз, жағасыз киім киеді. Осы киімнің үстінен толық жеңді, кестеленген жакет және белдік матасы – мошайк киіледі. Әйелдер шаштарын артқа түйеді, бірақ көптеген ересек қыздар шаштарын тоқуды қаламайды. Тоқу – әйелдерге тән өнер саналады, және көптеген әйелдер әртүрлі киімдерді өте әдемі түрде тоқуға қабілетті.

Дін

Шердукпендер солтүстік көршілері Монпа сияқты Тибет буддизмінің Гелугпа сектасын қабылдады, олар да Мера Ламаның насихаттық ықпалына түсті. Бірақ Монпалардан өзгеше, Шердукпендер буддизмге дейінгі анимистік дәстүрлеріне көбірек бейім, бұл олардың тайпасында буддалық ламалардың сирек кездесуінен көрінеді. Монпа және Тибеттен келген босқындар қауымдарының ламалары қажет болған жағдайда буддалық ұжымдық рәсімдерді өткізу үшін шақырылатын.