19 ғасырдағы ұңғылы зеңбіректер және қарулану жарысы
Rifled muzzle loader
Оқпақ ұңғылы зеңбіректер – 19 ғ. ортасында пайда болған, дәлдігі жоғары, қарулану жарысын тудырған артиллерия. Тонажы, диаметрі, тарихы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
РМЛ – 19-ғасырдың ортасында ойлап табылған ірі артиллериялық құрал. Бұрынғы тегіс ұңғылы зеңбіректерден айырмашылығы, зеңбірек трубкасының иінтіректелуі, снарядқа айналу қозғалысын бергендіктен, оның бағытталған тұрақтылығын арттырып, дәлдігі мен тегілу қабілетін едәуір жоғарылатты. Әдеттегі зеңбіректердің салмағы 18 тоннаға жетеді, ұңғысының диаметрі 10 дюймді құрайды және олар бекіністер мен кемелерге орнатылды. Бұл жаңа құрал және бұрандалы артқы жағынан зарядталатын зеңбірек (RBL) 19-ғасырдың соңында қарулану жарысын тудырды, соның нәтижесінде бекіністер мен броненосстық кемелерде қарқынды дамулар орын алды.
A rifled muzzle loader (RML) is a type of large artillery piece invented in the mid 19th century. In contrast to smooth bore cannon which preceded it, the rifling of the gun barrel allowed much greater accuracy and penetration as the spin induced to the shell gave it directional stability. Typical guns weighed 18 tonnes with 10 inch diameter bores, and were installed in forts and ships. This new gun and the rifled breech loader (RBL) generated a huge arms race in the late 19th century, with rapid advances in fortifications and ironclad warships.
Корольдік теңіз флотының тәжірибесі
Соғыс кемесінде қолданылған ең ірі оқжазбалы тұмсықтан зарядталатын қару – 1870-ші жылдардағы 17,7 дюймдық, 100 тонналық «Эльсвик» болды, оның төртеуі итальяндық «Дюлио» және «Энрико Дандоло» (1872 жылы суға түсірілген) соғыс кемелеріне орнатылды. Сол кездегі Корольдік теңіз флоты Вулвич Арсеналында жасалған қарулармен шектелгендіктен, ең ауыр қарулар HMS «Inflexible» кемесінің 80 тонналық 16 дюймдық зеңбіректерi болды. 1860 жылы Корольдік теңіз флотына Армстронгтың бұрандалы қабырғалы зеңбіректерiн (RBL) енгізу аса сәтті болмады. 1863 жылғы 14 тамызда Кагосима шайқасында 365 оқ атылғанда 28 апат тіркелді. Осы тәжірибеден кейін Корольдік теңіз флоты 1880 жылдардың басына дейін тұмсықтан зарядталатын қаруларға қайта оралды. Басқа теңіз флоты, әсіресе Франция, RBL-ді жетілдіру және пайдалануды жалғастырды, бірақ олардың атыс жылдамдығы мен тұмсықтан шығарылатын энергиясы британдық әріптестерінен артық болған жоқ. Осы кезеңде жылдам жанатын қара ұнтақ отын ретінде қолданылды, сондықтан зеңбіректердің пішіні жуан, «сода бөтелкесі» тәрізді болып келді, бұл олардың екі жағынан да оңай зарядталуын қамтамасыз етті. Сол кездегі RBL-дер, әсіресе, артқы бөлігінде нашар болды және бұзылуға бейімді болды. 1879 жылғы қаңтарда HMS «Thunderer» кемесінде болған қайғылы оқиғада 35 тонналық 12 дюймдық тұмсықтан зарядталатын зеңбірек кешігіп атылып, содан кейін екі рет зарядталды, бұл Адмиралтействоны RBL-ді қайта қарауға итермеледі. 1860-1880 жылдар аралығында артқы бөліктің механизмдерін жетілдіру және ірі ұнтақтардың енгізілуі теңіз флотын RBL-ді қайта қабылдауға мәжбүр етті, себебі жаңа ұнтаққа жүктеу үшін мұнараға кері тартыла алмайтын ұзын стволдар қажет болды. 1879 жылы HMS «Эдинбург» үшін жаңа 12 дюймдық зеңбірек жасалды, бірақ сынақтар кезінде жарылып кетті. Түзетулерден кейін жаңа қару өте сенімді екенін көрсетті.
The largest rifled muzzle loader carried on a warship was the 17.7 inch, 100 ton Elswick of the 1870s, four of which were installed in each of the Italian battleships Duilio and Enrico Dandolo (launched in 1872). The Royal Navy at the time was restricted to the weapons produced by Woolwich Arsenal, so that the heaviest guns that could be shipped were the 80 ton 16 inch guns of HMS Inflexible. Introduction of the Armstrong rifled breechloaders (RBL) into the Royal Navy in 1860 was not very successful. The action of Kagosima on 14 August 1863 led to 28 accidents in 365 rounds fired. Following this experience, the Royal Navy reverted to the muzzle loader until the early 1880s. Other navies, notably France, continued to develop and deploy RBLs, but they were hardly superior in rate of fire or muzzle energy to their British counterparts. During this period rapid burning black powder was used as the propellant, so the guns had a stubby, 'soda bottle' shape giving easy access to either end for loading. The RBLs of the time were notably weaker in the breech region, and more prone to failure. A catastrophic accident on board HMS Thunderer in January 1879, in which a 35 ton 12 inch muzzle loader hung fire and was subsequently double loaded, motivated the Admiralty to re consider the RBL. Improvements in breech mechanisms in the period 1860 to 1880, together with the introduction of large grain powder, caused the Navy to re adopt the RBL as the new powder required longer barrels which could not be withdrawn into the turret for loading. A new 12 inch gun was developed for HMS Edinburgh in 1879, but burst during trials. Following modifications the new weapon proved reliable.