1245-1247 жылдардағы Моңғол империясына жасалған сапар туралы жазбалар авторы Бенедикт Поляк
Benedict of Poland
Бенедикт Поляк (1200-1280) – польский францисканец, саяхатшы, Тартарияға (Моңғол империясына) Рим Папасының елшісі ретінде сапар шеккен. Оның еңбектері тарихқа куә.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Польшалық Бенедикт (лат. Benedictus Polonus, поляк тілінде Benedykt Polak) (шамамен 1200 – шамамен 1280 жылдары) – поляк францискан монахы, саяхатшы, зерттеуші және аудармашы. Бенедикт 1245–1247 жылдары Папа Иннокентий IV-нің өкілі ретінде Моңғол империясының Ұлы ханы Гүюкке сапар жасаған Джованни да Пьян дель Карпинеге бірге аттанды. Ол «De itinere Fratrum Minorum ad Tartaros» (Францискан монахтарының татарларға сапары туралы) атты қысқаша жылнаманың авторы, ол 1839 жылы Францияда және бір жыл кейін Польшада жарияланбады, ал кейінірек жазылған «Hystoria Tartarorum» (Татар тарихы) еңбегінің бастауы болды, ол кейін табылып, 1965 жылы жарияланды. Бенедикттің баяндамасында Ұлы ханның Папаға жолдаған хатының көшірмесі бар. «De Itinere Fratrum Minorum ad Tartaros» – Моңғол империясының астанасына еуропалықтардың алғашқы экспедициясы туралы есеп, ол 16 сәуір 1245 жылдан 18 қараша 1247 жылға дейін жалғасты. Бенедикттің өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Ол 1241 жылы Польшаға жасалған моңғол шапқындығы кезінде тұтқынға түскен болуы мүмкін. Ол жақсы білім алған және латын, поляк және ежелгі русин тілдерінде сөйлеп, жазған. Шамамен 1236 жылы Вроцлавтағы францискан монастыріне монах болып қабылданған. Бұл, 1245 жылдың сәуір айында Лионнан миссиялық сапарға шыққаннан кейін Монах Джованнидің алғашқы маңызды тоқталысы болды. Бенедикт онымен аудармашы ретінде бірге жүру үшін таңдалды, себебі ол ежелгі шығыс славян тілін де білген, ал сапардың алғашқы бөлігі Киевке бағытталған еді. Тұтқын ретінде болғанда моңғол тілін де білген болуы мүмкін. Бенедикт 1247 жылы оралғаннан кейін саяхат туралы есептерін жазды. Сапардан оралғаннан кейін ол, әлдебір Краковтағы францискан монастыріна қоныстанды, онда өмірінің қалған бөлігін өткізді. Кейін 1252 жылы Шчепановтық әулие Станиславты қасиетті деп жариялау кезінде куә болды.
Benedict of Poland (Latin: Benedictus Polonus, Polish Benedykt Polak) (c. 1200 – c. 1280) was a Polish Franciscan friar, traveler, explorer, and interpreter. Benedict accompanied Giovanni da Pian del Carpine in his journey as delegate of Pope Innocent IV to the Great Khan Güyük of the Mongol Empire in 1245–1247. He was the author of the brief chronicle De itinere Fratrum Minorum ad Tartaros (On the Journey of the Franciscan Friars to the Tatars), not published until 1839 in France, and a year later in Poland, and the source for a longer work, Hystoria Tartarorum (History of the Tatars), discovered later and eventually published in 1965. The report of Benedict includes a copy of the letter of the Great Khan to the Pope. De Itinere Fratrum Minorum ad Tartaros, which is an account of the first expedition of Europeans to the capital of the Mongol Empire, which lasted from April 16, 1245 to November 18, 1247. Little is known about the life of Benedict beyond the story of the journey. He may have been taken prisoner during the Mongol invasion of Poland in 1241. He was well educated and spoke and wrote Latin, Polish, and Old Rusin. He had become a friar in the Franciscan friary in Wrocław about 1236. This was the first major stop of Friar Giovanni after leaving on the mission from Lyon in April 1245. Benedict was chosen to accompany him as an interpreter because he had also acquired a knowledge of the Old East Slavic language and the first part of their journey was to Kyiv. He may have even acquired some Mongolian as a prisoner. Benedict made his accounts of the journey during and after their return in 1247. After returning from the voyage he probably settled in the Franciscan monastery in Kraków where he spent the rest of his life. Later he was also a witness at the canonization of Saint Stanislaus of Szczepanów in 1252.