Америкалық индустриялық локомотивтер өндірушісі: H. K. Porter тарихы

Кіріспе

Америкалық өнеркәсіптік жабдықтар өндірушісі H. K. Porter, Inc. (Porter) 1866 жылдан бастап АҚШ-та жеңіл теміржол локомотивтерін өндірді. Компания өнеркәсіптік локомотивтердің ең ірі өндірушісіне айналып, шамамен сегіз мың локомотив жасады. Соңғы локомотив 1950 жылы салынды, бірақ компания бүгінгі күнге дейін өнеркәсіптік жабдықтарды өндіріп келеді. Портер үлкен I класс теміржолдарда қолданылатын локомотивтерге қарағанда әлдеқайда кішкентай локомотивтер жасаумен белгілі болды. Компанияның локомотивтері соншалықты кішкентай болғандықтан, көбінесе бір адам басқаратын. Портер негізінен бу локомотивтерін жасады, бірақ бензин және дизель қозғалтқыштарымен, сондай-ақ қысылған ауамен жұмыс істейтін локомотивтер де жасады. Портердің фотосуреттері мен ақпараттарының ең толық жинағы қазіргі уақытта Чаттанугадағы А. К. Калмбах еске алу кітапханасындағы (Ұлттық үлгілік теміржол қауымдастығының қызметі) Кентлейн Портер жинағында сақталады. Кітапхана жариялаған Porter Steam Locomotives басылымында 780 құрылысшының көптеген фотосуреттері, жобалары және басқа да локомотив туралы деректер қайта жарияланды.

Уақыт шкаласы

1866: Генри Кирк Портер Джон Й. Смитпен серіктестік құрып, компанияны Smith & Porter деп атады. Олар Питтсбургтегі 28-ші көшеде шағын машина жасау шехін ашып, өнеркәсіптік жабдықтарды жөндеуге және жасауға кірісті. 1867 жылдың 4 наурызында олар алғашқы локомотивке тапсырыс алды және Нью-Касл темір жолы мен тау-кен компаниясы үшін Джошуа Родсты салды. Олар бірге 43 локомотив, соның ішінде Миннетонканы (Лейк-Супериор көлік мұражайында сақталған) жасады. Олар шағын өнеркәсіптік теміржолдар үшін төрт дөңгелекті, атқыштармен жабдықталған танк локомотивтерін жасауға мамазданды. 1871: 7 ақпанда шехте өрт шығып, құрылыс кезінде болған 12 локомотив, шех және 23 іргелес ғимараттар қирады. Жалпы шығын 200 000 АҚШ долларына бағаланды және серіктестік таратылды. Смит Smith & Dawson Locomotives компаниясын құрды, ол кейін National Locomotive Works компаниясына айналды. Портер Артур В. Беллмен серіктестік құрып, оны Porter, Bell & Co. деп атады және Мичиган штатының Джексон пеш компаниясы үшін алғашқы локомотивін жасады. Олар ассортиментін кеңейтіп, негізінен тар теміржолдарға арналған жеңіл жолаушылар және шағын жүк локомотивтерін қамтыды. Артур Белл 1878 жылдың мамырында қайтыс болғанға дейін олар 223 локомотив жасады. 1878: Генри К. Портер бизнесті өз бетімен жалғастырды, H. K. Porter & Co. ретінде. Ол қатаң және арнайы локомотивтер жасаушы ретінде танымал болды. Ол клиенттің талаптарына сәйкес поршеньдер, доңғалақтар және қазандықтардың түрлі өлшемдерін біріктіре отырып, локомотивті жылдам және тиімді түрде, алмастырылатын бөлшектер жүйесімен жасауға болатын. Негізгі үлгілердің кейбіреулері қоймада сақталды және тапсырыс бойынша берілуге болатын. 1890: Портер Пенсильваниядағы көмір шахтасы үшін алғашқы қысылған ауа локомотивін жасады. Ауа екі резервуарда сақталып, будың орнына поршеньдерді қозғалту үшін пайдаланылды. Бұл шахталар ішінде көмірді жағудан туындаған түтінсіз және жоғары қысымды будың қауіпсіздігінсіз локомотивтерді пайдалануға мүмкіндік берді. Портер Нью-Орлеан шахталарында, зауыттарында және теміржолдарында пайдалану үшін 400-ден астам қысылған ауа локомотивтерін жасады. Басқалары да қысылған ауа локомотивтерін жасады, бірақ 1900 жылға қарай Портер нарықтың 90% -ын басып алды. 1899: Генри Портер компанияны H. K. Porter Co., Inc. деп тіркеді. Ол Питтсбургтегі 49-шы және Харрисон көшесінің қиылысында жаңа зауыт салды. 1906 жылы өндіріс ең жоғары деңгейге жетті, сол жылы 400-ге жуық локомотив жасалды. 1911: Портер алғашқы бензинмен жұмыс істейтін локомотивін жасады, ал 1915 жылы қазандықтың орнына үлкен қысымды ыдысқа бу мен ыстық суды сақтайтын отынсыз локомотивін жасады. Бұл локомотивтер қысылған ауа локомотивтерінен тиімдірек болды және Портер осы нарықта жетекшілік позицияны иеленді. 1919: Портер Филиппиндегі Манила темір жолы компаниясы үшін ескірген британдық танк локомотивтерін ауыстыру үшін жиырма 45 класты магистральдық локомотивтерді жасауға таңдалды. Бұл класс компания жасаған ең үлкен локомотивтердің бірі болды. Оның тиімділігі мен техникалық қызмет көрсетудің төмен құны Манила темір жолын Alco және Baldwin компаниялары жасаған үлкен локомотивтер үшін де Портер дизайнын пайдалануға итерді. 1921: H. K. Porter Co. өркендеп, Еуропадағы Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қайта құру және АҚШ-тағы жол құрылысы бумын бастан кешірді. Сол кездегі жер жырту техникасы – ағаштан жасалған дөңгелекті вагондарды тасымалдауға арналған жеңіл, тасымалды жолдарды қолданған жүкті таситын мердігерлер арасында Портер локомотивтері жиі таңдау жасады. 81 жастағы Генри Портер әлі де компанияны басқарып тұрды. 1939: Ұзақ уақыт бойы төмендегеннен кейін, H. K. Porter Co. банкроттық жариялады. Томас Мелон Эванс компанияны сатып алып, оны жаңаруға бел буды. Ол басқа өндіріс компанияларын сатып алып, оларды өзінің коллекциясына қосты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде локомотивтер өндірісі қайта өсті және компания 1942 жылы елге көрсеткен қызметі үшін марапатталды, бірақ соғыстан кейін бу локомотивтеріне сұраныс азайды және H. K. Porter Эванстың сатып алған көптеген еншілес компанияларының холдингіне айналды. 1950: Компания өзінің соңғы локомотивін жасады, ол Бразилияға экспортталды. Бөлшектер бизнесі мен барлық қажетті үлгілер Айовадағы Давенпорт локомотивтер жұмысына сатылды. 1950-1960 жылдар: Электрлік бөлім Ұлттық электр қорғаныс өнімдері зауыттары Nike бағытталатын зымырандар үшін зымыран моторлары корпустарын өндірді. 1969: Компания 1973 жылға дейін жұмысын жалғастырған Shurly & Dietrich пилорама өндірушісін сатып алды.

1866: Henry Kirke Porter formed a partnership with John Y. Smith and they called the company Smith & Porter. The two opened a small machine shop on 28th Street in Pittsburgh, Pennsylvania, and begin repairing and building industrial equipment. They received an order for their first locomotive on March 4, 1867, and built the Joshua Rhodes for the New Castle Railroad and Mining Company. They went on to build 43 locomotives together, including the Minnetonka (preserved at the Lake Superior Museum of Transportation). They specialized in four wheeled, saddle tank locomotives for small industrial railroads. 1871: Fire broke out in the shop on February 7, destroying twelve locomotives under construction, the shop, and 23 adjacent structures. Total losses were estimated at $200,000, and the partnership was dissolved. Smith formed Smith & Dawson Locomotives, which became National Locomotive Works. Porter formed a partnership with Arthur W. Bell, called Porter, Bell & Co., and they built their first locomotive for the Jackson Furnace Co. of Michigan. They expanded their range to include light passenger engines and small freight engines, primarily for narrow gauge railroads. They built 223 locomotives, until Arthur Bell died in May 1878. 1878: Henry K. Porter continued the business on his own, as H. K. Porter & Co. He had established a reputation as a builder of rugged, specialized locomotives. He could custom build a locomotive quickly and efficiently, with a system of interchangeable parts; pistons, wheels and boilers in various sizes that can be combined to suit a customer's requirements. Some of the basic designs were kept in stock, and could be ordered off the shelf. 1890: Porter built their first compressed air locomotive, for a coal mine in Pennsylvania. Air was stored in two tanks, and used to drive the pistons instead of steam. This allowed locomotive use inside mines without the fumes of burning coal, or the dangers of high pressure steam. Porter went on to build over 400 compressed air locomotives for use in mines, plants, and the street railways of New Orleans. Others built compressed air locomotives, but by 1900 Porter had captured 90% of the market. 1899: Henry Porter incorporated the company as the H. K. Porter Co., Inc. He built a new plant at 49th and Harrison Street in Pittsburgh. Production peaked in 1906, with almost 400 locomotives built that year. 1911: Porter built their first gasoline powered locomotive, and in 1915 they built their first fireless locomotive, using a large pressure vessel to hold steam and hot water in place of a boiler. These proved to be more useful than compressed air locomotives, and soon Porter dominated this niche market. 1919: Porter was selected to build twenty 45 class mainline locomotives for the Manila Railroad Company in the Philippines to replace its aging British tank locomotives. The class weighed and were one of the largest locomotives built by the company. Its efficiency and low cost of maintenance led the Manila Railroad to use the Porter design for larger locomotives built by Alco and Baldwin. 1921: The H. K. Porter Co. was prosperous, enjoying a post World War I reconstruction boom in Europe, and a road construction boom in the US. Porters were a favorite choice among grading contractors, who used light, portable tracks to carry the wooden tipper cars that were the earthmoving equipment of the day. Henry Porter, still running the company at age 81, died on April 10. 1939: After a long decline, the H. K. Porter Co. declared bankruptcy. Thomas Mellon Evans purchased the company, determined to turn it around. He bought other manufacturing companies, adding them to his collection. Locomotive production increased again during World War II, and the company was recognized for its service to the country in 1942, but demand for steam locomotives dwindled post war, and H. K. Porter became primarily a holding company for the many subsidiaries Evans had acquired. 1950: The company built its last locomotive, which was exported to Brazil. The parts business and all the required patterns were sold to the Davenport Locomotive Works in Iowa. 1950s–1960s: Electrical Division National Electric Defense Products Facilities manufactured rocket motor bodies for Nike family of guided missiles. 1969: The company acquired saw manufacturer Shurly & Dietrich, which continued operations until 1973.