Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиялық белсенді, ғалым және бұрынғы саясаткер Сью Брэдфорд (1 шілде 1952 жылы Оклендте туған) – Жаңа Зеландиялық белсенді, ғалым және 1999 жылдан 2009 жылға дейін Жасыл партия тізімі бойынша Парламент депутаты болған бұрынғы саясаткер. Брэдфорд – экологиялық социалист. 2019 жылы ол болашақта Жасыл партияға дауыс беруге құлшынбайтынын жазған. Ол партияның Джеймс Шоу мен Марама Дэвидсон басшылығымен оңшыл бағытқа қарай бұрылғанын солшыл көзқараспен сынға алды. Брэдфорд бұрын 2009 жылы Метирия Турейге қарсы солшыл платформада Жасылдар партиясының төрағалығына кандидат болған.
New Zealand activist, academic, and former politician
Sue Bradford (born 1 July 1952 in Auckland) is a New Zealand activist, academic, and former New Zealand politician who served as a list Member of Parliament representing the Green Party from 1999 to 2009. Bradford is an eco socialist. In 2019, she penned an op ed stating her reluctance to vote for the Green Party in the future. She criticised the party from the left in regards to her opinion that the party underwent a centrist direction under the leadership of James Shaw and Marama Davidson. Bradford had previously ran for the leadership of the Greens on a left wing platform, losing to Metiria Turei in 2009.
Ерте өмір
Сью Брэдфорд Окленд университетінің тарих және саяси тағылымдар мамандығын бітіріп, кейіннен қытай тілінде магистр дәрежесін алды. Академиялық білімін одан әрі жетілдіру үшін, ол Кантербери университетінде аспирантурада оқыды, онда журналистика бойынша диплом алды, ал Окленд технологиялық университетінде қоғамдық саясат бойынша докторлық дәрежесін қорғады. Оның докторлық диссертациясының тақырыбы: «Аотеароадағы ірі солшыл зерттеу орталығы: орындалмаған арман ба, әлде әрекетке шақыру ма?» деп аталып, жұмысты Мэрилин Уоринг және Джуди Макгрегор басқарды. Ол сондай-ақ жұмыссыздық жәрдемақысы мен үй шаруашылығына жәрдемақы алумен де айналысқан. 1980-ші және 1990-шы жылдары Брэдфорд сол кездегі үкіметтер жүргізген түрлі әлеуметтік және экономикалық реформаларға қарсы күрескен белсенді ретінде кеңінен танылды. Осыған байланысты ол Жаңа Зеландиядағы консерваторлардың арасында жақтырмас адамға айналды. Брэдфорд 2000 жылы көптеген сотталғандығын мойындады. 1998 жылы Брэдфорд Парламентке кіруіне тыйым салынды.
Sue Bradford graduated from the University of Auckland in History and Political Studies, and later obtained an MA in Chinese. Furthering her academic education she undertook postgraduate study at the University of Canterbury where she received a diploma in journalism, and a PhD in Public Policy at Auckland University of Technology. The title of her doctoral thesis was: A major left wing think tank in Aotearoa: An impossible dream or a call to action?, and the work was supervised by Marilyn Waring and Judy McGregor. She has also spent time on the unemployment benefit and the domestic purposes benefit. Throughout the 1980s and 1990s Bradford had a high profile as an activist against various social and economic reforms pursued by the governments of the day. Accordingly, she became something of a bête noire amongst supporters of the right in New Zealand. Bradford admitted in 2000 she has countless convictions. Bradford was trespassed from Parliament in 1998.
Парламент мүшесі
Жасыл партияның мүшесі ретінде Брэдфорд 1999 жылғы сайлауда парламентке тізім бойынша алғаш рет сайланды. Ол 1990 жылы Жасыл партияға қосылды және 1998 жылы Окленд қаласының әкімі сайлауына Жасыл партияның кандидат ретінде қатысты. Жасыл партияға қосылғанға дейін ол «Жаңа Еңбек» партиясында белсенді жұмыс істеді және 1989 жылдан 1990 жылға дейін оның вице-президенті болды.
As a member of the Green Party, Bradford first won election to the Parliament as a list MP in the 1999 election. She had joined the Green Party in 1990, and had contested the 1998 Auckland mayoral election as the Green candidate. Before joining the Greens, she worked actively in the NewLabour Party, and served as its vice president from 1989 to 1990.
2005 жылғы мәліметтер бойынша Брэдфорд Жасыл партиясының АӨК, Ауыл шаруашылығы, «Киви жасалған» тауарын қолдау, Қоғамдық және ерікті сектор, Қоғамдық экономикалық даму, Құмар ойындар, Тұрғын үй, Еңбек қатынастары, Ішкі істер, Психикалық денсаулық, Ұлттық кітапхана және мұрағаттар, Ат жарысы, Өңірлік даму, Ауылдық мәселелер, Шағын бизнес және Әлеуметтік даму салалары бойынша өкілі болды. «Жаңа Зеландия Herald» газеті Брэдфордты 2000 жылдың үздік парламент депутаты деп таңдады. Брэдфорд үш депутаттық заң жобасын сәтті қабылдады: балаларды дене жазалау кезінде немесе соққы беру кезінде «жеткілікті күш» деген қорғанысты жою; түрмедегі аналарға балаларын ұзақ уақытқа қалдыруға рұқсат беру; және ересектерге арналған ең төменгі жалақы мөлшерін 16 және 17 жастағы жасөсперілерге де қолдану. Бір депутаттың бір заң жобасын, тіпті үш заң жобасын қабылдауы үлкен жетістік саналады. 2009 жылы Сью Брэдфорд Жасыл партияның басшылығына Жаннет Фицсимонстың орнына Метирия Турейге қарсы сәтті жарыса алмады. 2009 жылдың 25 қыркүйегінде Брэдфорд қазан айының соңында Парламент депутаты қызметінен кету ниетін жариялады, бұл оның жеңіліске көңілінің толуымен және жаңа бағыттар іздеуімен байланысты екенін айтты. Брэдфорд министрлік тағайындалмағанына, әсіресе Тұрғын үй және Әлеуметтік даму министрі болмағанына өкінді.
as of 2005 Bradford was the Green Party spokesperson on ACC, Agriculture, Buy Kiwi Made, Community and Voluntary Sector, Community Economic Development, Gambling, Housing, Industrial Relations, Internal Affairs, Mental Health, National Library and Archives, Racing, Regional Development, Rural Affairs, Small Business and Social Development. The New Zealand Herald selected Bradford as Backbencher of the Year for 2000. Bradford has successfully pushed through three member's bills: removing the defence of "reasonable force" when corporally punishing or smacking children; letting mothers in jail keep their babies for longer; and making the adult minimum wage apply to 16 and 17 year olds. It is considered an achievement for a backbench MP to pass a single member's bill, let alone three. In 2009 Sue Bradford ran unsuccessfully against Metiria Turei to replace Jeanette Fitzsimons for the co leadership of the Green Party. On 25 September 2009, Bradford announced her intention to resign as a Member of Parliament in late October, citing her disappointment at the loss and wish to take new directions. Bradford regretted not becoming a Cabinet Minister, especially a Minister of Housing and Social Development.
Бала тәрбиесі туралы заң жобасы
2005 жылы парламенттік дауыс беру Брэдфордтың мүшелік заң жобасын, 2005 жылғы Қылмыстар (Балаларды тәртіпке келтіруде күш қолдануды ақтаудың жойылуы) туралы түзету заң жобасын талқылауға мүмкіндік берді. Заң жобасы, ата-аналар балаларына қатысты зорлық-зомбылық жасағаны үшін сотталған жағдайда, "ақылға қолайлы күш қолдану" құқығын жою мақсатында 1961 жылғы Қылмыстық кодекстің 59-бабына өзгеріс енгізуді көздеді. Заң жобасы комиссия кезеңінде және парламентте екінші оқылымда үлкен көпшілік дауысымен қабылданды, содан кейін 2007 жылдың 16 мамырында үшінші оқылымда 113 дауысқа 8 дауыспен қабылданды және заң күшіне енді. Заң жобасы, көбінесе "сапақ салуға қарсы" заң жобасы ретінде бейнеленгендіктен, кең пікірталас тудырды. Жаңа Зеландияның "Отбасы бірінші" қозғалысы бастама көтеріп, азаматтардың бастамасымен мәселе бойынша референдум ұйымдастырды. Заң жобасына жауап ретінде "CYFS Watch" веб-сайтында Брэдфордқа қауіп-қатерлер жасалды. Әлеуметтік даму министрлігі қауіп-қатерлер туралы шағымданғаннан кейін Google веб-сайтты жапты. 2009 жылдың тамызында оған тағы бір өлім қаупі келтірілді.
In 2005, a parliamentary ballot allowed the discussion of Bradford's member's bill, the Crimes (Abolition of Force as a Justification for Child Discipline) Amendment Bill 2005. The Bill proposed amending Section 59 of the Crimes Act 1961 to remove the legal defence of "reasonable force" for parents prosecuted for assault on their children. The Bill passed the select committee stage and its second parliamentary reading with a huge majority, and became law after it passed its third reading 113 to 8 on 16 May 2007. The Bill occasioned widespread debate largely due its depiction as an "anti smacking" bill, and a movement led by Family First New Zealand called a citizens initiated referendum on the issue. In one reaction to the Bill, threats were made against Bradford on the "CYFS Watch" website. After the Ministry of Social Development complained about the threats, Google shut down the website. Further death threats were made against her in August 2009.
Парламентке дейін
Брэдфордтың отставкасы туралы жариялағаннан кейін көп ұзамай Манукау қаласының әкімі Лен Браун оған Окленд кеңесіне кеңесші болып сайлануға ұсыныс жасады. Брэдфорд бұл идеяны қарастыратынын айтты, бірақ сайлауға түспеді. 2011 жылы ол Мана партиясына қосылды және 2011 жылғы Жаңа Зеландияның жалпы сайлауында Вайтакер округінен кандидат болып басылмады. 2014 жылдың мамыр айында Брэдфорд Интернет партиясымен одақ құрылғандығына жауап ретінде Мана партиясынан кетіп қалды. 2014 жылдың қазан айынан бері ол "Ауклендте кедейлікке қарсы күрес" ұйымының үйлестірушісі болып жұмыс істеп келеді. 2015 жылы докторлық диссертациясын аяқтағаннан кейін, ол солшыл бағытты зерттеу орталығы – Экономикалық және әлеуметтік зерттеулер Aotearoa (ESRA) құрылуын ұйымдастырды. 2017 жылы журналист Дженни Чемберлен Брэдфордтың өмірбаянын жариялады: "Тұрақты радикал" – Сью Брэдфордтың өмірі мен заманы.
Soon after Bradford's announcement of her resignation, Manukau mayor, Len Brown, suggested that she run to be a councillor on the Auckland Council. Bradford said that she would consider the idea but did not run. She joined the Mana Party in 2011, and was a losing candidate for the Waitakere seat at the 2011 New Zealand general election. In May 2014, Bradford resigned from the Mana Party in response to the formation of an alliance with the Internet Party. Since October 2014 she has been coordinator at Auckland Action Against Poverty. In 2015, on completion of her PhD thesis, she spearheaded the formation of the left wing think tank Economic and Social Research Aotearoa (ESRA). In 2017, journalist Jenny Chamberlain published a biography of Bradford: Constant Radical – The Life and Times of Sue Bradford.