Кіріспе
Питер де Риво немесе Питер де Риваллис (1262 жылы қайтыс болды) Англияның Генрих III сарайындағы ықпалды Пуатулық сарай адамы болды. Ол Пьер де Рошпен туыс, немере інісі (немесе мүмкін ұлы) болған. Өмірінің басынан бастап шіркеу иерархиясымен байланысты болды. 1204 жылы, әлі жас кезінде, ол Линкольн епархиясындағы Гилберт де Безеби бұрын қамқорлық еткен көптеген шіркеулерге ұсынылды. Оның епископқа (мүмкін, әкесіне) өтініш жасауы қажет болды, себебі ол канондық жасқа толмаған еді. Бұл оның 1218 жылы корольдің киім-кешек сақтаушысы болып тағайындалуына кедергі болмады. Ол бес жыл бойы корольдің ішкі кеңістігіне қызмет етіп, корольдің жомарттығының иесі болды. 1232 жылдан бастап және Екінші барон соғысының басталуына дейін ол ара-тұра 5 порттың Лорд-қадағалаушысының алдын аласы болған, жағалауды қорғаушы лауазымын атқарды. Питер 1232 жылдан бастап қысқа мерзімге Генрихтің бас министрі болды, король үйінде лауазымдарды иеленді және шамамен 21 графтықта шериф ретінде тағайындалды (немесе оның орнына шерифтерді тағайындау құқығы берілді). Оның басқару құрамында Стивен Сегрев (бірнеше округтердің жоғары шерифі), Генри Бат (Глостерширдің жоғары шерифі), Роберт Папелев және Брайан де Лизл болды, және ол корольдік кірістердің көп бөлігін орталықтандыруға қол жеткізді. Сонымен қатар, ол 1233 жылдың 14 қаңтарынан 1234 жылға дейін Лорд-Жоғарғы Қазынашы лауазымын атқарды. Сенімсіз дереккөз: нақты=y. 1234 жылдың сәуір айында Ричард Маршал, Пемброктың 3-ші графының қайтысынан кейін Питер биліктен құлдырады, бұл Питер де Роштің істеген ісінің нәтижесі деп есептелді. Пуатулықтар ағыл-нормандық ақсүйектер арасында танымалдылығын жоғалтқан. Бір кезде Питер де Риво және оның серіктестері сатқын деп жарияланды, ал Бристоль қамалы мен Элеонораның қамқорлығы Уильям де Талботқа берілді. Кейін жарым-жартылай қалпына келтіру ісі жүргізілді. Олар Питерден монахтық шашын қырқып, дүние-мүлкін тастап, монахтық тазалыққа оралуын талап етті. Лондон мұнарасына қамалды, босатылғаннан кейін сарайдан қуылды, Винчестердің қасиетті жеріне жер аударылды. Алайда, оның жағдайы ұзаққа созылмады. Ол көп ұзамай Вестминстерге киім-кешек сақтаушысы қызметін қайта бастау үшін шақырылды. 1251 жылы оның барлық қарыздары өтелді, өйткені Генрих Винчестерлік ескі досын кешірді. 1255 жылдың 16 шілдесінде ол көп жыл бойы заң соттарында тәлім алғаннан кейін, Қазына бароны болып тағайындалды. Ұзақ емес уақытқа ол бүкіл Англияның қазынашысы болды, бірақ 1258 жылы Винчестер маңындағы иеліктерін қайта алғаннан кейін қайтыс болды.
He fell dramatically from power in April 1234, consequent on the death of Richard Marshal, 3rd Earl of Pembroke, which was attributed to the machinations of Peter des Roches. The Poitevins had fallen from grace due to unpopularity among the Anglo Norman nobility. For a time Peter de Rivaux and associates were proclaimed traitors, and Bristol Castle and custody of Eleanor, Fair Maid of Brittany was taken by William de Talbot. Some partial rehabilitation followed. They demanded that Peter take the tonsure, surrender his worldly goods and return to monastic chastity. Sent to the Tower of London, he was expelled from the Court on his release, banished to the sanctuary of Winchester. However, his discomfiture did not last long. He was soon asked back to Westminster to resume duties in the wardrobe. By 1251, his debts were all repaid, for Henry of Winchester had forgiven his old friend. On 16 July 1255, he was elevated to be a Baron of the Exchequer after years of training in the law courts. For a brief time he was raised to become Treasurer of all England, but probably died in 1258, having recovered estates near Winchester.