Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парагвайда 1947 жылғы азамат соғысы, басқа парагвайлық азамат соғыстары
1947 civil war in Paraguay
other Paraguayan Civil Wars
Парагвай азамат соғысы (кейде "Жаяқ аяқ революциясы" және "Үшінші парагвайлық азамат соғысы" деп те аталады) – Парагвайда 1947 жылдың 7 наурызынан 20 тамызына дейін жалғанған азамат соғысы.
The Paraguayan Civil War (also known as the Barefoot Revolution and the Third Paraguayan Civil War) was a civil war in Paraguay that lasted from 7 March to 20 August 1947.
Өмірбаян
1940 жылы президент Хигинио Мориниго конституцияны күштен тоқтатты және саяси партияларға тыйым салды. Оның үкімшілігіне қарсылық жалпы ереуілдер мен студенттік наразылықтар түрінде көрінді. 1946 жылы Мориниго саяси белсенділікті заңдастырды және Февреристтік революциялық шоғырлану мен Колорадо партиясынан кабинет құрды. Февреристалар 1947 жылдың 11 қаңтарында коалициядан шығып кетті, себебі Мориниго Колорадо партиясын жақтағандай болды.
In 1940 President Higinio Morínigo suspended the constitution and banned political parties. Resistance to his rule took the form of general strikes and student riots. In 1946 Morínigo legalized political activity and formed a cabinet with the Febrerista Revolutionary Concentration and the Colorado Party. The Febreristas resigned from the coalition on January 11, 1947, angry that Morínigo seemed to be favoring the Colorados.
Қақтығыстар
Февреристтер Либералдық партиямен және Парагвай Коммунистік партиясымен бірікті. Парагвайдың бұрынғы президенті және Феврерист партиясының негізін қалаушы Рафаэль Франко, парагвайлық қарулы күштердің бұрынғыдай адал болғаннан кейін жарылып, азамат соғысына айналған көтеріліске жетекшілік етті. Коммунистік партия ауылдық шаруалар мен жұмысшыларды ұйымдастырып, аграрлық реформаны талап етті. Осы арада АҚШ Америка құлықтарындағы коммунизмге қарсы күресті бастады, оның ішінде оңшыл үкіметтер мен саяси қозғалыстарды қолдады. Соның салдарынан АҚШ 1947 жылы президент Моринигоға қарсы төңкеріске бастаушы бай жер иесі және саяси одақтасы Хуан Наталисио Гонсалесті қолдады. Көтерілісшілер тарапында Колорадо партиясынан басқа барлық саяси партиялар, көптеген банкирлер мен әкімшілер және әскери офицерлердің 80 пайызы болды. 11 армия дивизиясының төртеуі көтерілісшілерге қосылды: 8 наурызда Консепсьондағы екі жаяу әскер дивизиясы көтерілді, ал бірнеше күннен кейін екі Чако жаяу әскер дивизиясы қосылды. Үкімет тарапында Колорадо партиясы, Кампо-Грандедегі үш атты дивизия, үш Асунсьон дивизиясы (жаяу әскер, байланысшылар және инженерлер) және Парагвайдан келген артиллерия дивизиясы болды, олар Екінші дүниежүзілік соғыстағы американдық қару-жарақтармен, атап айтқанда M1 Garand мылтықтарымен және американдықтардың қолға түскен қару-жарақтарымен, мысалы, неміс MP 40 автоматтарымен жабдықталған, бұл Колорадоға басымдық берді. Ең маңыздысы, Хуан Перон басқаратын Аргентина үкіметтің құлауына жол бермеу үшін маңызды қолдау көрсетті. 27 сәуірде флот көтерілісшілерге қосылып, Асунсьонды атқылады; олар генерал Альфредо Стросснер басқарған Парагвайдан келген артиллерия дивизиясымен жеңіліске ұшырады. Флоттың ең ірі канонерлік кемелері – «Парагвай» және «Умаита» жөндеу жұмыстары кезінде Буэнос-Айресте көтерілісшілер тарапынан басып алынды. Мориниго қарсы шабуыл жасап, ақырында басымдыққа ие болды және 1947 жылдың тамызына қарай бақылауды қайта алды. Халықтың үштен бірі қашқан.
The Febreristas made common cause with the Liberal Party and the Paraguayan Communist Party. Former Paraguayan president and founder of the Febrerista Party Rafael Franco led a rebellion that mushroomed into a civil war as the Paraguayan armed forces, which had previously remained loyal, split. The Communist Party became increasingly active, organizing rural peasants and workers and pushing for agrarian reform. Meanwhile, the United States began a campaign to combat communism throughout the Americas, which included supporting right wing governments and political movements. As a result, the U. S. backed Juan Natalicio Gonzalez, a wealthy landowner and political ally, in leading the 1947 coup against President Morinigo. On the rebels' side were all the political parties except the Colorados, most of the bankers and administrators and 80% of military officers. Out of 11 army divisions, four joined the rebels: on March 8 the two infantry divisions at Concepcion rebelled, joined by the two Chaco infantry divisions a few days later. On the government's side were the Colorados, three cavalry divisions at Campo Grande; three Asunción divisions (infantry, signallers and engineers) and the artillery division from Paraguari equipped with World War II American weapons, specifically M1 Garand rifles and American supplied captured weapons such as the German MP 40 submachine gun, giving the Colorados superior firepower. Most importantly, Argentina under Juan Perón gave vital support to the government without which they might well have fallen. On April 27 the navy joined the rebellion and shelled Asunción; they were fought off by the artillery division that had come from Paraguarí, commanded by Gen. Alfredo Stroessner. The largest gunboats of the fleet, Paraguay and Humaita, were seized by the rebels in Buenos Aires while they were undergoing repairs. Morínigo fought back and eventually gained the upper hand, and had won back control by August 1947. A third of the population had fled.