Ағынстино Касароли: Ватикан дипломаты және кардиналы
Agostino Casaroli
Агостино Касароли – Ватиканның көрнекті дипломаты, Кеңес блогындағы діни қуғын-қудаға қарсы күрескен, Кард. Мемлекеттік хатшысы болған италиялық кардинал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик кардиналы және дипломат
Catholic cardinal and diplomat
Агостино Касароли (24 қараша 1914 – 9 маусым 1998) – итальяндық католик священник және Ватиканның дипломаты, ол Мемлекеттік хатшы кардиналы болды. Екінші Ватикан соборынан кейін Совет блогы елдеріндегі шіркеуге жасалған діни қудалауды тоқтатуға бағытталған Ватиканның күш-жігерінде маңызды рөл атқарды.
Agostino Casaroli (24 November 1914 – 9 June 1998) was an Italian Catholic priest and diplomat for the Holy See, who became Cardinal Secretary of State. He was an important figure behind the Vatican's efforts to deal with the religious persecution of the Church in the nations of the Soviet bloc after the Second Vatican Council.
Өмірбаян
Касароли Италияның Пьяченца провинциясындағы Кастель-Сан-Джованни қаласында қарапайым отбасыда дүниеге келді. Оның әкесі Пьяченцада тігінші болған. Ол Пьяченцадағы Альберони колледжінде, Пьяченцадағы Бедония епископтық семинариясында, Римдегі Паптық Латеран университетінде (онда канондық құқықтан докторлық дәрежесін алды) және Паптық шіркеу академиясында білім алды.
Casaroli was born in Castel San Giovanni in the province of Piacenza, Italy, to a family of humble roots. His father was a tailor in Piacenza. He was educated at the Collegio Alberoni in Piacenza; the Episcopal Seminary of Bedonia, Piacenza; the Pontifical Lateran University in Rome where he earned a doctorate in canon law; and at the Pontifical Ecclesiastical Academy.
Ерте мансап
1937 жылы 27 мамырда Пьяченцада дін қызметкеріне бекітілді. 1937-1939 жылдары Римде білім алды. 1940 жылдан бастап Ватикан Мемлекеттік хатшылығында қызмет етті, сонымен қатар 1943 жылдан Рим епархиясында пасторлық міндеттерді атқарды. 1945 жылы 4 қаңтарда Әзіздігінің жеке кеңесшісі болып тағайындалды. 1950 жылдан 1998 жылға дейін Вилла Агнезе шіркеуінің капелланы болды. 1954 жылы 22 желтоқсанда Әзіздігінің ішкі прелаты дәрежесіне көтерілді. 1955 жылы Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласында өткен Латын Америкасы епископтарының бірінші жалпы конференциясында кардинал Адеодато Джованни Пьяццаның көмекшісі болды. 1958-1961 жылдары Папалық шіркеу академиясында оқытушы болып жұмыс істеді. 1961 жылы 24 ақпанда Ерекше діни істер жөніндегі қасиетті конгрегацияның хатшысы болып тағайындалды, ол тиімді түрде сыртқы істер министрінің орынбасары болды. 1964 жылы Туниспен жасалған modus vivendi ратификациясы құжаттарын алмастыруда, Католик шіркеуінің мәселесі бойынша, Киелі Тақтың өкілі болды. 1964 жылы 15 қыркүйекте Будапештте Киелі Тақ пен Венгрия арасындағы жартылай келісімге қол қойды. 1965 жылы ақпанда Франтишек Томашекті Прага архиепископиясының апостолдық әкімшігіне тағайындау мәселесі бойынша Коммунистік Чехословакия үкіметімен келіссөздер жүргізді. 1967 жылы 29 маусымда Ерекше діни істер жөніндегі қасиетті конгрегацияның хатшысы болып тағайындалды. 1967 жылы 16 шілдеде Папа Павел оны епископқа бекітті. Ватикан II-ден кейінгі кезеңде Касароли шіркеуге қарсы режимдермен келіссөздер жүргізе алатын өте тәжірибелі дипломат ретінде танылды. 1975 жылдың 30 шілдесінен 1 тамызына дейін Хельсинкиде өткен ЕҚЫҰ конференциясын басқарды. 1979 жылы 28 сәуірде Мемлекеттік хатшы болып тағайындалды.
He was ordained to the priesthood on 27 May 1937 in Piacenza. He studied in Rome from 1937 to 1939. Beginning in 1940 he served in the Vatican Secretariat of State while also participating in pastoral ministry in the diocese of Rome from 1943. He was named Privy Chamberlain of His Holiness on 4 January 1945. He served as chaplain of Villa Agnese from 1950 to 1998. He was raised to the rank of Domestic prelate of His Holiness on 22 December 1954. He served as an assistant to Cardinal Adeodato Giovanni Piazza at the First General Conference of the Latin American Bishops in Rio de Janeiro, Brazil, in 1955. He served as a faculty member of the Pontifical Ecclesiastical Academy from 1958 to 1961. On 24 February 1961, he was appointed Undersecretary of the Sacred Congregation for Extraordinary Ecclesiastical Affairs, effectively deputy foreign minister. In 1964, he represented the Holy See at the exchange of instruments in ratification of the modus vivendi with Tunisia, concerning the situation of the Catholic Church. He was a signatory of the partial agreement between the Holy See and Hungary in Budapest on 15 September 1964. He negotiated with the Communist Czechoslovak government over the appointment of František Tomášek as apostolic administrator of the Archdiocese of Prague in February 1965. He was appointed secretary of the Sacred Congregation for Extraordinary Ecclesiastical Affairs on 29 June 1967. Pope Paul consecrated him a bishop on 16 July 1967. During the period following Vatican II, Casaroli gained a reputation as a highly skilled diplomat who was able to negotiate with regimes hostile to the Church. He headed the CSCE conference in Helsinki from 30 July to 1 August 1975. On 28 April 1979, he was appointed Pro Secretary of State.
Кардинал
Касароли 1979 жылы Иоанн Павел II-нің алғашқы консисториясында XII Апостолдар шіркеуінің кардинал-священнигі болып тағайындалды, сонымен бірге ол Мемлекеттік хатшы қызметін атқарды. Иоанн Павелдің басқа жақын серіктеріне қарағанда кем қатал болғанымен, Касаролидің шебер дипломатиясын Войтила Кеңес Одағына қарсы күресте баға жетпес қару ретінде қарастырды. 1985 жылы ол Порто-Санта-Руфина епархиясының кардинал-епископы болды, ал 1990 жылы Мемлекеттік хатшы лауазымынан зейнетке шықты, оның орнын Анджело Содано (сол кезде Про-Мемлекеттік хатшы) басты. 1993 жылдан 1998 жылы жүрек-қан тамырлары ауруынан қайтыс болғанға дейін Кардиналдар коллегиясының вице-деканы болды.
Casaroli was made a Cardinal Priest of Ss. XII Apostoli in John Paul II's first consistory in 1979, and at the same time he became Secretary of State. Although he was seen as less hardline than any other close associate of John Paul, Casaroli's skillful diplomacy was seen by Wojtyła as an irreplaceable asset in the struggle against the Soviet Union. In 1985 he became Cardinal Bishop of the suburbicarian diocese of Porto Santa Rufina, and in 1990 he retired as Secretary of State, being succeeded by Angelo Sodano (who became Pro Secretary of State at that time). He was Vice Dean of the College of Cardinals from 1993 until his 1998 death of cardiorespiratory disease.
Тейльяр де Шарден
1981 жылғы 10 маусымда Пьер Тейхард де Шарденнің туғанына 100 жыл толуына орай, Ватиканның ресми газеті L'Osservatore Romano Касаролидің "оның зерттеулерінің таңғажайып әсерін, сондай-ақ оның жарқын тұлғасын және ой-өрісінің байлығын" мақтаған хатын жариялады. Касароли Тейярдтың Иоанн Павел II-нің "қорықпауға" шақыруын, "мәдениетті, өркениетті және прогресті" қабылдауын болжағандығын жазды. Хат 1981 жылғы 12 мамырға дейін, яғни Папа Иоанн Павел II-ге жасалған қастандыққа дейін жазылған, бірақ ол сауығып жатқан кезде жарияланды. 1981 жылғы 20 шілдеде Киелі Тақтың баспасөз қызметінің хабарламасында бұл хат 1962 жылғы 30 маусымда Киелі Офис берген ескертудің позициясын өзгертпейтіні, онда Шарденнің еңбектерінде түсініксіздіктер мен ауыр діни қателер бар екені көрсетілгені айтылды.
On 10 June 1981, on the 100th anniversary of Pierre Teilhard de Chardin's birth, L'Osservatore Romano, the official Vatican newspaper, published a letter by Casaroli that praised the "astonishing resonance of his research, as well as the brilliance of his personality and richness of his thinking." Casaroli wrote that Teilhard had anticipated John Paul II's call to "be not afraid", embracing "culture, civilization and progress". The letter was antedated 12 May 1981, the day prior to the attempted assassination of Pope John Paul II, but was published during his convalescence. On 20 July 1981, a communiqué of the Press Office of the Holy See stated that the letter did not change the position of the warning issued by the Holy Office on 30 June 1962, which pointed out that Chardin's work contained ambiguities and grave doctrinal errors.
Танымал мәдениетте
Кардинал Касаролиді 2005 жылғы «Pope John Paul II» мини-сериалында тәжірибелі актер Бен Газзара сомдады.
Cardinal Casaroli was portrayed by veteran character actor Ben Gazzara in the 2005 miniseries, Pope John Paul II.