Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1907–1983)
Canadian politician (1907–1983)
Фрэнсис Эндрю Брейвин (1907–1983) – заңгер, канадалық саясаткер және парламент депутаты. Ол Либералдық партия министрі Эндрю Джордж Блэрдің немересі болған. Оның ұлы Джон Брюин де Канаданың Төменгі палатасында қызмет еткен.
Francis Andrew Brewin (1907–1983) was a lawyer and Canadian politician and Member of Parliament. He was the grandson of Liberal cabinet minister Andrew George Blair. His son John Brewin also served in the House of Commons of Canada.
Өмірбаян
1907 жылғы 3 қыркүйекте Англияның Брайтон қаласында туған Брюин Кооперативтік Комонвелл Федерациясының (CCF) адал мүшесі болды және 1940 және 1950 жылдары федералды және провинциялық деңгейде көптеген рет сайлауға түсті. 1940 жылдары заңгер ретінде ол Япон канадалықтарының Кооперативтік комитеті тарапынан мыңдаған япон канадалықтарына қатысты федералды үкіметтің депортация бұйрықтарына қарсы шағымдану үшін жалданып алынды. Брюин басшылық еткен «Япон канадалықтарының ісі» Канаданың Жоғарғы сотында, ал кейіннен апелляциялық сақада Тайлық Кеңесінің сот комитетінде қарастырылды. Брюин сонымен қатар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «жау шетелдігі» деп ұсталған япон канадалықтарының комитеті тарапынан өз мүліктерін қайтаруға көмектесу үшін қызмет етті. Ол үкіметті бұл мәселені зерттеу үшін патшалық комиссия құруға көндірді. 1945 жылы Онтарио CCF жетекшісі Тед Жолифф оны сол кездегі Онтарио премьерінің құпия саяси полиция күштерін пайдаланғанын немесе пайдаланбағанын анықтау үшін құрылған танымал Лебель патшалық комиссиясында бірлескен кеңесші болуға шақырды. Бір кезде Брюин Онтарио CCF президенті болды және 1953 жылғы партияның басшылық конференциясында Онтарио CCF басшылығына үміткер болды, бірақ Дональд К. Макдональдтан жеңілді. Брюин бірнеше рет CCF үміткері ретінде сайлауға қатысты, алғаш рет 1945 жылғы Канада федералды сайлауында Сент-Полс округінде, бірақ сәтті болмады. Ол алғаш рет CCF-тің ізбасары – Жаңа демократиялық партия атынан Канаданың Төменгі палатасына сайланды. Брюин 1962 жылғы сайлаудан бастап 1979 жылы зейнетке шыққанға дейін Гринвуд округінен (Торонто) Парламент депутаты болды. Ричард Хукер, Ф.Д. Морис және Уильям Темпл сияқты теологтардың дәстүрінен келген Эндрю Брюин өзін христиан социалисті деп есептеді және осы тақырыпта бірнеше кітаптар мен брошюралар жазды. Ол Христиандық әлеуметтік тәртіп қоғамы мен Әлеуметтік қайта құру лигасының мүшесі болды. Эндрю Брюин 1965 жылы McClelland & Stewart баспасынан шыққан «Қорғаныста тұру: Канаданың қорғаныс саясатын іздеу» атты кітапты жазды, онда ХХ ғасырдың ортасында Канада әскерінің рөлінің өзгеруі, соның ішінде Біріккен Ұлттар Ұйымының бейбітшілік сақтау жөніндегі жаңа тұжырымдамасына қатысуы талданды. Оның ұлы Джон Брюин кейіннен Парламентте қызмет етті. Оның төрт қызы болды: Маргарет Уилбур; Марта Хинна, Канаданың Адам құқықтары жөніндегі комиссиясының бас хатшысы болды; Мэри Льюис, Жүрек және инсульт қорының миссия және зерттеу бөлімінің бас директоры болды; және Джейн Морли, КВ, Британдық Колумбияның балалар және жастар ісі жөніндегі уәкілі болды. Брюин 1983 жылғы 21 қыркүйекте қайтыс болды.
Born on 3 September 1907 in Brighton, England, Brewin was a stalwart in the Co operative Commonwealth Federation (CCF) and ran numerous times at the federal and provincial levels in the 1940 and 1950s. As a lawyer in the 1940s, he was retained by the Co operative Committee on Japanese Canadians to contest the federal government's deportation orders affecting thousands of Japanese Canadians. Led by Brewin, the "Japanese Canadian Reference Case" was heard by the Supreme Court of Canada and later, on appeal, by the Judicial Committee of the Privy Council. Brewin was also retained by a committee of Japanese Canadians who had been detained during the Second World War as "enemy aliens" in order to try to have their property restored. He succeeded in persuading the government to call a royal commission to investigate the question. In 1945, he was asked by Ontario CCF leader Ted Jolliffe to be co counsel during the infamous LeBel Royal Commission that was looking into whether or not Ontario's premier at the time was employing a secret political police force. He was, for a time, the President of the Ontario CCF and was a candidate for the leadership of the Ontario CCF at the party's 1953 leadership convention, but lost to Donald C. MacDonald. Brewin stood as a CCF candidate several times, starting with the 1945 Canadian federal election in the riding of St. Paul's, but was unsuccessful. He was first elected to the House of Commons of Canada on behalf of the CCF's successor, the New Democratic Party. Brewin sat as Member of Parliament for the Toronto riding of Greenwood from the 1962 election until his retirement in 1979. Coming from the theological tradition of figures such as Richard Hooker, F. D. Maurice, and William Temple, Andrew Brewin considered himself a Christian socialist and wrote a number of books and pamphlets on the topic. He was a member of the Fellowship for a Christian Social Order and the League for Social Reconstruction. Andrew Brewin wrote the book Stand on Guard: The Search for a Canadian Defence Policy, published by McClelland & Stewart in 1965, that explored Canada's military's changing role in the mid twentieth century, including its participation in the then new concept of United Nations peacekeeping. His son John Brewin later served in Parliament. He also had four daughters: Margaret Wilbur; Martha Hynna, who served as secretary general of the Canadian Human Rights Commission; Mary Lewis, who served as chief mission and research officer of the Heart and Stroke Foundation; and Jane Morley, QC, who served as child and youth officer for British Columbia. Brewin died on 21 September 1983.