Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Джеймс Александр Ренвик (29 қараша 1917 жыл - 28 қараша 1984 жыл) – Канаданың Онтарио провинциясындағы саясаткер. Ол 1964 жылдан 1984 жылға дейін Онтарио заңнамалық жиналысының Жаңа демократиялық партиясының депутаты болды және Торонто қаласының Ривердейл сайлау округін өкілдік етті. 1967 жылдан 1969 жылға дейін Федералды Жаңа демократиялық партияның төрағасы қызметін атқарды. Ол қызметін атқарып жүрген кезінде қайтыс болды.
James Alexander Renwick (November 29, 1917 – November 28, 1984) was a politician in Ontario, Canada. He was a New Democratic member of the Legislative Assembly of Ontario from 1964 to 1984 who represented the downtown Toronto riding of Riverdale. He served as president of the Federal New Democratic Party from 1967 to 1969. He died while still in office.
Өмірбаян
Ренвик салыстырмалы түрде жақсы жағдайда өскен. Ол Торонто университетінің Тринити колледжінде және Осгуд Холл заң мектебінде оқыды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада армиясына қатарына қосылды. Ол капитан шеніне жетіп, 28-ші бронетанкті полкіндегі Канада бронетанктік корпусының адъютанты болды. D-Day-ден кейін Фалезеде нацистер оны тұтқынға алып, біраз уақыт соғыс тұтқыны ретінде өмір сүрді. Канадаға оралғаннан кейін Ренвик 1947 жылы заңгерлік білімін аяқтап, корпоративтік заңгер болып жұмыс істеді. Бас прокурор Рой Макмертри Ренвикті «өз буынының ең дарынды корпоративтік заңгерлерінің бірі» деп сипаттады. Келесі жылы Ренвик Торонтоның Ривердейл сайлау округінде, Онтарио либералдық партиясының лидерлігіне үміткер Чарльз Темплтонға қарсы NDP үміткері болды. Ренвиктің болашақ Онтарио NDP лидері Стивен Льюис басқарған сайлау штабы, науқан барысында үш рет есіктен-есікке баратын, партияның ең сенімді дауыс берушілерін анықтайтын және сайлау күні «дауыс жинаудың» жаңа әдісін енгізді. Бұл жүйе NDP-ның сайлау күні дауысын арттырып, жалпы қатысу деңгейін 60%-дан асырды, бұл әдеттегі сайлауға қатысудан шамамен үштен бір бөлігіне артық. Нәтижесінде Ренвик күтпеген жеңіске жетті, ал Темплтон үшінші орынға түсті. Бұл науқандық жүйе Онтариодағы NDP-мен қабылданып, кейін басқа партиялар да оны қолданды. 1967 жылғы провинциялық сайлауда NDP үлкен табысқа жетіп, заң шығарушы органға өкілдерінің санын арттырды және әсіресе Торонтода күшті өркендеді. Жеңіске жеткендердің арасында Ренвиктің әйелі Маргарет болды, ол Скарборо-Центрден сайланды. Джим мен Маргарет Ренвиктер – Канаданың провинциялық немесе федералдық заң шығарушы органында бір уақытта қызмет еткен алғашқы отбасы болды. Дегенмен, көптеген партия мүшелері мен фракция мүшелері партия жаңа басшылықпен жақсы нәтижелерге жете алатынына сенді. Дональд К. Макдональд 1953 жылдан бері Онтарио NDP және оның алдыңғысы – Кооперативтік достастық федерациясын басқарып келді және 1960 жылдардың жас, радикалды көңіл-күйімен үйлеспеді. Ренвик 1968 жылы Макдональдқа партия басшылығына қарсы тұруға көндірілді, бірақ басшылық сайлауында жеңіліске ұшырады. Ренвик 1971, 1975, 1977 және 1981 жылдары қайта сайланды және өмірінің соңына дейін провинциялық парламент мүшесі болып қызмет етті. Ренвик 1967 жылы федералды NDP президенті болып сайланды. 1982 жылы ол Ричард Джонстонның провинциялық NDP басшылығына үміткерлігін қолдады. Заң шығарушы органмен жұмыс істеген кезінде ол «тәуелсіз ойлы, заң және әділет мәселелері бойынша қатал және білімді сыншы» деп сипатталды. 1984 жылдың 28 қарашасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Renwick came from a relatively privileged background. He attended Trinity College at the University of Toronto and Osgoode Hall Law School, and enlisted with the Canadian Army during World War II. He reached the rank of captain, and became an adjutant with the Canadian Armored Corps in the 28th Armored Regiment. He was captured by the Nazis at Falaise following D Day, and was a prisoner of war for a time. After returning to Canada, Renwick finished his legal studies in 1947 and became a corporate lawyer. Attorney General Roy McMurtry, characterized Renwick as "one of the most brilliant corporate lawyers of his generation." The next year, Renwick became the NDP's candidate for a by election in the downtown Toronto riding of Riverdale, against Ontario Liberal leadership candidate Charles Templeton. Renwick's campaign team, led by future Ontario NDP leader Stephen Lewis, developed an innovative technique of going door to door three times during the campaign to identify the party's likeliest voters, and then "pulling the vote" on election day. This system maximized the NDP's vote on election day and increased the overall turnout to over 60%, about one third higher than the usual turnout for a by election. The result was an upset victory for Renwick, while Templeton fell to third place. This campaign system was adopted by the NDP throughout Ontario, and was later copied by other parties. The NDP experienced a major breakthrough in the 1967 provincial election, greatly increasing its representation in the legislature and emerging particularly strong in Toronto. Among the victors was Renwick's wife Margaret, who was elected in Scarborough Centre. Jim and Margaret Renwick were the first husband and wife ever to serve simultaneously in a Canadian provincial or federal legislature. Despite this, many party members, and members of caucus, believed the party could have done better under new leadership. Donald C. MacDonald had led the Ontario NDP and its predecessor, the Cooperative Commonwealth Federation, since 1953, and was seen as out of touch with the younger, more radical mood of the 1960s. Renwick was persuaded to challenge MacDonald for the party leadership in 1968, but was defeated in a leadership vote. Renwick was re elected in 1971, 1975, 1977 and 1981, and remained a Member of Provincial Parliament until his death. Renwick was elected president of the federal NDP in 1967. In 1982, he was a prominent supporter of Richard Johnston's bid to lead the provincial NDP. During his time in the legislature he was described as an "independent thinker and a tough and knowledgeable critic" of matters concerning law and justice. He died on November 28, 1984, after suffering a heart attack.