Нассау-Дилленбургтың Генрих III графы: Өмірбаяны мен қызметі
Henry III of Nassau-Breda
Генрих III Нассау-Дилленбург (1483-1538) – граф, барон Бреды. Род Нассау, наследник Бургундских Нидерландов. Брат Вильгельма I Оранского. Тарих, генеалогия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс-голландиялық лорд (1483–1538) Нассау графы Генрих III Диленбург-Диц (12 қаңтар 1483 – 14 қыркүйек 1538), Бреданың лорды (1530 жылдан бастап барон), Лек лорды, Диц лорды және тағы басқалары – Нассау әулетінің графы. Ол Зиген қаласында Нассау-Диленбург графы Иоанн V және Гессен-Марбургтың Елизаветасының ұлы ретінде дүниеге келді. Оның кіші інісі Вильгельм I, Нассау-Зиген графы (Вильгельм Тыныштықсызының әкесі) болды.
German/Dutch lord (1483–1538)
Count Henry III of Nassau Dillenburg Dietz (12 January 1483 – 14 September 1538), Lord (from 1530 Baron) of Breda, Lord of the Lek, of Dietz, etc. was a count of the House of Nassau. He was born in Siegen, the son of Count John V of Nassau Dillenburg and Elisabeth of Hesse Marburg. His younger brother was William I, Count of Nassau Siegen (the father of William the Silent).
Мансап
1499 жылы Генрихтің еңшесі, граф Энгельберт II, Генриді өзінің мұрагері ретінде Бургундиялық Нидерландтарға шақырды. 1501-1503 жылдары Филипп Кереметпен бірге Кастилияға сапар шекті. 1504 жылы еңшесі қайтыс болғаннан кейін Генрих Нидерландыдағы Нассау иеліктерін, соның ішінде Брабант герцогтігіндегі Бреданың байлығын мұра етті. Келесі жылы ол Алтын Жүннің рыцарі атанды. 1505-1506 жылдары Испанияға тағы да сапар жасады. Ол жас Карл V-нің жақын серігі және оның камергеры (1510) болды, ал 1521 жылы Уильям Крой Чиевренің қайтыс болуынан кейін Жоғарғы камергері атанды. Карл мен Генрихтің жақсы қарым-қатынасы Карлдың Генрихтің өлімінен кейін жаңа Жоғарғы камергер тағайындамауынан көрінеді. Генрих Брабанттың бас аңшысы болып тағайындалды, ол өмірінің соңына дейін осы лауазымды атқарды. 1519 жылы ол Карлді Рим императоры етіп сайлауға қатысқан делегация құрамында болды. 1530 жылы Болоньяда Карлдың императорлыққа билікке көтерілу салтанатына да қатысты. Ол 1515 жылдан бері Карлдың жеке кеңесінің, ал 1525-1526 жылдар аралығында Австрия архигерцогинясы Маргареттің жеке кеңесінің мүшесі болды. Ол басып алынған Гвельдерс аймақтарының уақытша штадхолдері болды және 1515-1521 жылдар аралығында Голландия мен Зеландия штадхолдері қызметін атқарды. Генрих 1522-1530 жылдары (Карлмен бірге) және 1533-1534 жылдары (әйелі мен ұлымен) Испанияда болды.
In 1499 Henry's uncle, count Engelbert II, invited Henry to the Burgundian Netherlands as his heir. He travelled with Philip the Handsome to Castile in 1501 1503. Upon the death of his uncle in 1504 Henry inherited the Nassau possessions in the Netherlands, including the wealthy lordship of Breda in the duchy of Brabant. The next year he was chosen a knight of the Golden Fleece. He again travelled to Spain in 1505 1506. He became a close confidant of the young Charles V as well as his Chamberlain (1510), becoming his Upper Chamberlain upon the death of William of Croÿ Chièvres in 1521. The good relations between Charles and Henry is evident in the fact that Charles did not name a new Upper Chamberlain after Henry's death. Henry was named Grand Huntsman of Brabant, a position at court he held until the end of his life. In 1519 he was part of the delegation that had Charles chosen king of the Romans. He was also prominently present at Charles' coronation to Emperor in Bologna in 1530. He was a member of the Privy Council of Charles since 1515 and of the Privy Council of Archduchess Margaret of Austria between 1525 1526. He temporarily served as Stadtholder of the conquered parts of Guelders and was Stadtholder of Holland and Zeeland between 1515 and 1521. Henry was again in Spain between 1522 and 1530 (accompanying Charles) and in 1533 1534 (with his wife and son).
Әскери қолбасшы
Генрих 1508 жылы Нидерландыдағы маңызды әскери қолбасшы болып, Гелдерден Брабантты қорғады. Ол 1511 және 1513 жылдар аралығында Гелдерспен соғыста генерал-капитан болды және 1514 жылға дейін Францияға қарсы Австрияның Максимилианмен бірге шайқасты, Гвинегейт шайқасына (1513) қатысты. Ол 1516 және 1521 жылдар аралығында Гелдерс пен Францияға қарсы әскерлерге қайтадан қолбасшылық етті, 1518 жылы Карл Гелдерстің қызметінде болған «Қара тобын» жеңіп, 1521 жылы Седан лорды Роберт ван дер Маркты жеңді. Сондай-ақ, ол сол жылы Эно облысына шабуыл жасаған Францияның Франциск I-ін де кері қайтарды. Содан кейін Генрих Турне қаласын жаулап алды.
Henry served as an important military commander in the Netherlands, defending Brabant from Guelders in 1508. He was Captain General in the war with Guelders between 1511 and 1513, and fought with Maximilian of Austria against France until 1514, participating in the battle of Guinegate (1513). He again commanded the armies against Guelders and France between 1516 and 1521, defeating the Black Band, which was in the employ of Charles of Guelders, in 1518 and defeating Robert van der Marck, Lord of Sedan in 1521. He also repelled Francis I of France, who invaded Hainaut that same year. Subsequently, Henry conquered Tournai.
Нанымдар
1530 жылы Аугсбург соборына қатысқан Генрих бастапқыда Мартин Лютер мен оның ілімдеріне қарсы болмағанмен, кейін Карлдың үлгісімен, берік католик болып қалды. Ол ағасы Уильямның лютеран болуын мақұлдамаса да, өмірі бойы оны қолдады. Генрих Ренессанс дәуіріне, әсіресе Испания мен Италияға саяхаттарында көрген өнеріне қатты әсерленді. Мысалы, 1536 жылы ол итальяндық сәулетші Томассо Винцидор да Болоньяға Бреда қалысын Ренессанс стилінде толығымен қайта құруды тапсырды, бұл Альп тауларынан солтүстікке қарай салынған осындай ғимараттардың біріншісі болды. Дегенмен, оның қызығушылықтары сыртқы болған сияқты. Дезидерий Эразм оны "ғылымның платоникалық досы" деп санады.
Although Henry, who attended the Diet of Augsburg in 1530, was at first not averse to Martin Luther and his teachings, he later followed Charles' example and remained a staunch Catholic. He didn't approve of the choice of his brother William, who did become a Lutheran, but remained supportive of him throughout his life. He was very impressed with the Renaissance and especially its arts, examples of which he encountered on his journeys to Spain and Italy. For example, he commissioned Italian architect Tomasso Vincidor da Bologna to completely rebuild his castle at Breda in a renaissance style in 1536, one of the first of such buildings north of the Alps. However, his interests seem to have been superficial. Desiderius Erasmus only considered him a "platonic friend of science".