Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Атлит тұтқын лагері — 1930 жылдардың соңында Палестина Мандатының билігі Хайфаның оңтүстігінде, қазіргі Израильдің жағалау жазығында құрған концентрациялық лагерь. Британдық үкімет кезінде ол негізінен әкімшілік қамауда ұсталған еврейлер мен арабтарды ұстау үшін пайдаланылды; көбінесе ресми кіру рұқсаты жоқ еврей иммигранттарын ұстады. Он мыңдаған еврей босқындары тікенекті сыммен және күзет мұнараларымен қоршалған лагерьде ұсталды. Бүгінде Атлит лагері орнында рұқсатсыз еврейлердің алия тарихын қамтитын мұражай бар. 1987 жылы Израиль бұл жерді Ұлттық мұра орны деп жариялады.
Concentration camp in Mandatory Palestine
The Atlit detainee camp was a concentration camp established by the authorities of Mandatory Palestine in the late 1930s on what is now the Israeli coastal plain, south of Haifa. Under British rule, it was primarily used to hold Jews and Arabs who were in administrative detention; it largely held Jewish immigrants who did not possess official entry permits. Tens of thousands of Jewish refugees were interned at the camp, which was surrounded by barbed wire and watchtowers. The camp at Atlit now has a museum that covers the history of aliyah by non permitted Jews. It was declared a National Heritage Site by Israel in 1987.
Тарих
1930 жылдары британ үкіметі құрған Атлит лагері тікенді сыммен және күзет мұнараларымен қоршалған. 1930 және 1940 жылдары тұтқындалғандардың көпшілігі – Германия басып алған Еуропадан келген еврей босқындары еді. Атлит лагерінде ер адамдар бір жаққа, әйелдер екінші жаққа жіберілді. Оларды ДДТ шашыратып, содан кейін киімдерін шешіп, душқа кіруге мәжбүр етті. 1939–1948 жылдары ондаған мың еврей иммигранттары осында қамалды, ерлер мен әйелдер тікенді сыммен бөлінді. Кейбір қамаудағылар 23 айға дейін ұсталды.
The camp at Atlit, established by the British government in the 1930s, was surrounded by barbed wire and watchtowers. Many of the detainees during the 1930s and 1940s were Jewish refugees from German occupied Europe. At Atlit camp, the men were sent to one side, women to the other. They were sprayed with DDT, then told to undress and enter the showers. In 1939–1948, tens of thousands of Jewish immigrants were interned here, men and women separated by barbed wire. Some internees stayed as long as 23 months.
Екінші дүниежүзілік соғыс (1939-1942 жылдары лагерь)
Палестиналық немістердің кейбірі, соның ішінде өз колонияларында тұратын, нацистерді ашық қолдаған Темплерлер британдық билік тарапынан жау азаматтары деп жарияланды және депортацияға жіберуден бұрын Атлитте ұсталды. 1940 жылдың қарашасында британдық билік 5 мың иммигрантты Маврикийдегі тұтқын лагерлеріне жіберуді шешті. Осы депортацияға арналған кемелердің бірі – "Патрия" кемесі. Депортацияны тоқтату үшін 25 қарашада Палестинадағы еврейлердің жер асты әскері Хагана кеменің қоймасында бомба жарылды. Жарылыс зарядының мөлшері қате есептелгендіктен, кеме жылдам батып кетті. Кемеде 1800 босқын болды; апат салдарынан 216 адам суға батып қайтыс болды. "Патрия" кемесінен аман қалғандар Атлитте ұсталды және Маврикийге депортацияланбады. Олар бірнеше айдан кейін босатылды. 1941 жылдың наурыз айында "Дариен II" кемесі 800 босқынмен келді. Олар 1942 жылдың қыркүйегіне дейін Атлит лагерінде ұсталды, содан кейін лагерь жабылды.
Some of the Palestine Germans, including Templers living in their own colonies, who openly supported the Nazis, were declared enemy nationals by the British authorities and were detained at Atlit prior to deportation. In November 1940, the British authorities decided to send 5000 immigrants to detention camps on Mauritius. One of these deporting ships was the Patria. To stop the deportation, the Haganah, the Jewish underground militia in Palestine, exploded a bomb in the ship's hold on November 25. The size of the explosive charge had been seriously miscalculated, and the ship sank quickly. On board were 1800 refugees; 216 drowned in the disaster. The survivors from the Patria were detained in Atlit and not deported to Mauritius. They were released after a few months. The Darien II arrived with 800 refugees in March 1941. They were detained at the Atlit camp until September 1942, when the camp was shut down.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі британдық лагерь (1945-1948)
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1945 жылы Атлит лагері қайта ашылды, себебі Палестинаға көшіп келушілер саны арта түсті. Олардың көпшілігі Еуропадағы қашқын лагерьлерінен Холокосттан аман қалғандар еді, және олар Бериха мен Хаапала ("Алия Бет") құпия көші-қон желісі арқылы сапар жасады. 1945 жылдың 10 қазанында Пальмах (Хагананың арнайы күштер бөлімшесі) лагерьге шабуыл жасап, 208 тұтқынды босатып, олар қашып кетті. Ицхак Рабин, сол кезде жас офицер болған, бұл шабуылды жоспарласа, Нахум Сариг оған басшылық етті. Осы оқиғадан кейін британдықтар көшіп келушілерді Кипрдегі интернациялық лагерьлерге жер аударып жіберді. Бұл лагерьлер 1946 жылдан Израиль мемлекеті құрылғанға дейін жұмыс істеді.
The Atlit camp was reopened in 1945 following World War II, as more and more immigrants arrived in Palestine. Most of them were Holocaust survivors from DP camps in Europe who made the journey through the Berihah and Ha'apala ("Aliya Beth") clandestine immigration network. On October 10, 1945, the Palmach (special forces unit of the Haganah) broke into the camp and released 208 detainees, who escaped. Yitzhak Rabin, then a young officer, planned the raid and Nachum Sarig commanded it. Following this event, the British deported immigrants to Cyprus internment camps. These camps operated from 1946 through the establishment of the State of Israel.
Израиль соғыстары (1948-49, 1967-70)
1948 жылғы Араб-Израиль соғысы кезінде Атлит тұтқын лагері соғыс тұтқындары мен жергілікті арабтарды ұстау лагері ретінде пайдаланылды. 1967 жылғы соғыстағы Мысыр, Сирия және Иордания әскерлерінен алынған тұтқындар, сондай-ақ Ливан азаматтары да Атлит лагерінде ұсталды.
During the 1948 Arab–Israeli War, Atlit detainee camp served as a prisoner of war (POW) camp and civil internment camp for local Arabs. POWs from the 1967 war including soldiers from Egypt, Syria, and Jordan, as well as Lebanese citizens were also held at Atlith camp.
Мұражай
Барактардың бірі қайта жаңартылды, бұрынғы тұтқындар сыйлаған киім-кешек, кітаптар, қуыршақтар және күнделікті қолданылатын заттармен бірге. Сонымен қатар, Холокост кезінде жақындарынан айырылған адамдар достарын және отбасы мүшелерін табу ниетімен өздерінің есімдерін және туған елдерін қабырғаларға сызған тақтайшалар да көрсетілген.
One of the barracks has been restored, with clothes, books, dolls and everyday items donated by former inmates. Also displayed are boards on which prisoners scratched their names and countries of origin in the hopes of finding friends and family members from whom they had become separated during the Holocaust.