Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Ауыстыру
1970 жылдың тамызында 1300 және 1300TC модельдері Triumph 1500 модельдерімен ауыстырылды. Қозғалтқыштың көлемі ұлғайтылды, бұл пайдалы айналым моментін арттырды, бірақ жалпы қуатын төмендетіп, жанармай шығынын жоғарылатты. Алдыңғы бөлігі айтарлықтай жаңартылды, ал артқы бөлігі ұзартылған құйрықпен жаңа дизайнмен жасалды, соның арқасында багаждың көлемі артты. Алдыңғы жетектегі Triumph машиналарының өндірісі 1973 жылы тоқтатылды.
In August 1970, the 1300 and 1300TC were replaced by the Triumph 1500. The engine was enlarged to , providing a useful increase in torque, but a decrease in overall power and increased fuel consumption. The front end was cleaned up considerably, and the rear redesigned with longer tail, providing a useful increase in boot space. Production of the FWD Triumphs came to an end in 1973.
Салдары
Көптеген жағдайларда, Triumph 1300 Triumph пен Leyland үшін сәтсіз кәсіпорны болды, себебі басқару ресурстары табысты, бірақ қартайып қалған Austin Morris модельдерін алмастыруға бағытталған еді. Олардың Triumph маркалы, «ішкі» бәсекелесі BMC-дің шағын алдыңғы жетектегі автомобильдерінің сатылым көрсеткіштеріне жете алмады, бірақ BMC 1100 ұсынымында бірнеше түрлендірілген нұсқалар болды. Сонымен қатар, алдыңғы жетек конфигурациясы Triumph үміттене білген басқару мен жол ұстауының артықшылықтарын іске асыра алмады, ал жоғары профиль алдыңғы жетек жүйесін Spitfire сияқты көліктерде қолдану мүмкіндігін шектеді. 1300 сапалы жасалған және шағын сәнді сегментте жақсы сатылды, бірақ оның тікелей ізбасары 1973 жылы артқы жетекке ауысқаннан кейін Triumph енді алдыңғы жетектегі автомобиль жасаған жоқ. Маңыздысы, 1970 жылдан бастап 1300 артқы жетекке қайта жабдықталды және Triumph-тың 1300 куб.см Triumph Toledo (1971 жылы шығарылған) және 1972 жылы шығарылған үлкен қозғалтқышты Triumph Dolomite модельдерінің негізін құрады. Барлық Standard Triumph ұсыныстарындағыдай, өздігінен қызмет көрсету оңай болды: май сүзгісін машинаны тіктемей ауыстыруға болады, ал білікшені машинаның ішінде ауыстыруға болады. Осы қарапайымдық осы көлікті басқа британдық алдыңғы жетектегі автомобильдерден ерекшелендірді. Жетек қозғалтқыштың орналасуы қозғалтқыш маңында жұмыс істеуге ыңғайлы кеңістік қамтамасыз етті. Стартер қозғалтқыштың алдына орналастырылды және оны ауыстыруға екі минут кетсе де, машинаны іске қосу кезінде қатты шу шығарды. Ол тарихқа алдыңғы жетекпен өмірге келген және артқы жетекпен аяқтаған Ұлыбританияда жасалған жалғыз өндірістік автомобиль ретінде енді. Leyland-тың мұрагері MG Rover бұл тәжірибені Rover 75-ті MG ZT 260-қа айналдыру арқылы қайталады. 1300-дің әлсіз тұсы – нашар жасалған серпімділік және алдыңғы тұрақтандырғыштар. Өкінішке орай, кейбір жұмыстар күрделі: тежегіш дискілерін, CV буындарын немесе алдыңғы дөңгелек подшипниктерін ауыстыру үшін көп еңбек қажет, және қажет болған жағдайда оларды бірге жаңарту керек. Қозғалтқыш бұл конструкция үшін тым ауыр болды және иелері резеңке буындарды бірнеше ай сайын ауыстыруға мәжбүр болғандықтан, бұл оларды қатты ашуландырды. Triumph-тың E/W Mini конфигурациясына жасаған балама инженерлік шешімі – катастрофалық сәтсіздікке ұшырады. FWD 1300 көңіл көтерілмесе де, негізгі конструкция Dolomite өндірісі 1980 жылы аяқталғанға дейін Triumph-қа танымал шағын автомобильмен қамтамасыз етті және жалпы алғанда бастапқы инвестицияларға еңсерілген үлкен пайда әкелді. Triumph 1300 бүгінде Ұлыбританиядағы классикалық автомобильдар қозғалысында танымал, бірақ кейбір бөлшектер қазір сирек кездеседі және сақталған автомобильдердің саны көп емес. 1300 Израильде Standard Triumph International компаниясының жергілікті серіктесі Autocars Co. of Tirat Carmel компаниясымен құрастырылды. Алайда, Израиль үкіметінің автомобиль құрастыру саясатына байланысты Triumph бұл көлікті 1968 жылдың басында 1493 куб.см нұсқасында енгізуге мәжбүр болды, бұл қозғалтқыштың Ұлыбританияда енгізілуінен екі жыл бұрын болды. Трайумф Израильде 1300 машинасын құрастыруға басқа бір ізраилдік құрастырушы Illin Industries жұмысын тоқтатқанға дейін мүмкіндік алды. 1300-дің бір қызықты дизайны – «Пони» джипі, кейін «Драгун» деп аталған шаруашылық көлігі. Пони эксклюзивті түрде Autocars үшін бірлескен кәсіпорын шарты бойынша ұсынылды, бірақ 1968 жылдан бастап Израильде өте аз данасы өндірілді. Дәл осындай 4WD дизайны Triumph 1300 ралли нұсқасында қолданылды. Ралли жобасы 1969 жылы көлік апатқа ұшырап, аударылғанға дейін сәтті өтті. 4WD Triumph 1300 кейіннен тоқтатылды.
In many ways, the Triumph 1300 was a failed venture for Triumph and Leyland, as management resources were focused on finding replacements for the successful but ageing Austin Morris models. Their Triumph badged 'in house' competitor failed to achieve anything like the sales figures of the BMC small FWD cars, though the BMC 1100 range featured several badge engineered variants. Moreover, the front wheel drive configuration failed to realise the handling and road holding advantages that Triumph had hoped for, and the tall profile limited other uses for the FWD drive train, such as in the Spitfire. The 1300 was well made and sold reasonably well in the small luxury sector, but after its direct successor was quietly switched to rear wheel drive in 1973, Triumph never designed another FWD car. More significantly, from 1970 the 1300 was re engineered as a rear wheel drive car and went on to form the core of Triumph's compact range as the 1300 cc Triumph Toledo (launched in 1971) and the larger engined Triumph Dolomite released in 1972. Like all Standard Triumph offerings, DIY servicing was simple: the oil filter could be replaced without jacking the car, the clutch plate could be replaced from inside the car. This simplicity is what made this vehicle stand out from other British made front wheel drive cars. The N/S engine configuration allowed a lot of working space around the engine. The starter was repositioned to the front of the engine and although was a two minute job to replace, it made the car extremely noisy during startup. It takes its place in history as being the only production car made in Britain to begin life as a front wheel drive, and end it as a rear wheel drive until Leyland's successor, MG Rover, repeated the trick in turning the Rover 75 into the MG ZT 260. The Achilles heel of the 1300 was, primarily the poorly designed suspension wishbone layout and the front stabilizers. Unfortunately, some jobs are very involved: Changing the brake discs, CV joints or front wheel bearings all involve substantial work and should be renewed together if required. engine was too heavy for this particular design and owners found it very frustrating as the rubber bushes had to be changed every few months. Triumph's alternative engineering design answer to the E/W Mini configuration, was a catastrophic failure. Although the FWD 1300 was something of a disappointment, the basic design went on to provide Triumph with a popular small car until the end of Dolomite production in 1980 and overall, delivered an outstanding return on their original investment. The Triumph 1300 has a following today in the UK classic car movement, though some parts are now scarce and the number of surviving cars not especially high. The 1300 was also assembled in Israel by the local partner of Standard Triumph International, Autocars Co. of Tirat Carmel. However, due to the Israeli government's policy regarding car assembly, Triumph was forced to introduce this vehicle in a 1493 cc version in early 1968, two years ahead of this engine's introduction in the UK. In fact, it was not until another Israeli assembler, Illin Industries, had shut down operations before Triumph could assemble the 1300 in Israel. One curious design offshoot of the 1300 was the "Pony" jeep like farm vehicle, later renamed "Dragoon". The Pony was exclusively offered for Autocars within the joint venture contract, but very few units were actually produced in Israel, as of 1968. The same 4WD design was used in a rally version of the Triumph 1300. The rally project enjoyed some success before the vehicle crashed and rolled in 1969. The 4WD Triumph 1300 was subsequently abandoned.