Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Джон Баркер (1951 жылдың 27 қазанында туған) – Жаңа Зеландия саясаткері. Ол Еңбек партиясының мүшесі және Жаңа Зеландияның Бесінші Еңбек үкіметіндегі орташа деңгейдегі кабинет министрі болды.
New Zealand politician
Richard John Barker (born 27 October 1951) is a New Zealand politician. He is a member of the Labour Party, and was a middle ranking Cabinet minister in the Fifth Labour Government of New Zealand.
Ерте өмір және мансап
Баркер Жаңа Зеландияның Батыс жағалауындағы Грейммут қаласында дүниеге келген. Ол Грейммут орта мектебінде, содан кейін Отаго университетінде білім алды. Дүкен сатушысы, бармен, дүкен жұмыскері, шаруа қожалығының жұмыскері, жүргізуші, зауыт жұмыскері және тас қазып алушы болып жұмыс істегеннен кейін, ол кәсіби одақтарға қатысты, негізінен қызмет көрсету саласына байланысты одақтарға. Соңында ол Қызметкерлердің ұлттық хатшысы болды.
Barker was born in the town of Greymouth, on New Zealand's West Coast. He attended Greymouth High School and then the University of Otago. After working as a shop assistant, bartender, storeworker, farmhand, driver, factory worker, and quarrier, he became involved in the trade unions, primarily those relating to the service sector. He eventually became National Secretary of the Service Workers' Union.
Парламент мүшесі
Баркер 1973 жылы Еңбек партиясына мүше болды, бір кезде партияның Ұлттық кеңесінде өнеркәсіптік өкіл ретінде қызмет етті, сондай-ақ партияның кіші вице-президенті болды. 1993 жылғы сайлауға дейін Баркер әдетте Еңбек партиясының қауіпсіз деп саналатын Херетаунга округінен үміткер болуға тырысты, бірақ саяси кеңесші Хизер Симпсоннан жеңіліп қалды. Кейін 1993 жылы ол Хейстингс сайлау округінен Еңбек партиясының кандидатурасын жеңіп, Окленд Тамоана мұздатқыш жұмысшылар кәсіби одағының президенті Пэт Уэйрді жеңді. Оның таңдалуы күтпеген болды, өйткені Уэйр жергілікті мүшелердің көпшілік дауысын жеңіп алған, бірақ іріктеу комиссиясы Баркерді таңдады. Мұздатқыш жұмысшылар кәсіби одағы Еңбек партиясының бас кеңсесіне комиссияның құрамы бұрмаланған деген шағым түсірді, бірақ партия хатшысы Тони Тиммс бұл мәлімдемені жоққа шығарды. 1993 жылғы сайлауда ол Хейстингс сайлау округін жеңіп, бұрын Ұлттық партияның иелігінде болған орынды иеленді. Парламентке енгеннен кейін көп ұзамай ол Майк Мурға қарсы сәтті басшылыққа ие болған Хелен Кларкты қолдады. Ол 1996, 1999 және 2002 жылдары қайта сайланды, ал 2005 жылы провинциялық аймақтардағы биліктегі Еңбек партиясына қарсы үлкен дауыспен орыннан айырылып, парламентке тізім бойынша депутат ретінде оралды. 2008 жылы Баркер Тукитуки округіне қайта сайлануға тырысты, бірақ екінші рет Еңбек партиясының тізімі бойынша депутат болып сайланды. 2011 жылы ол Ұлттық партияның ең қауіпсіз округтерінің бірі – Таранаки Корольдік округінен сайлауға түсті, бірақ Еңбек партиясының тізімінде депутат болып қалу үшін жеткілікті биік емес еді.
Barker became a member of the Labour Party in 1973, served for a time as the Industrial Representative on the party's National Council and was also junior vice president of the party. In the lead up to the 1993 election Barker sought the Labour nomination for the normally safe Labour seat of Heretaunga, but lost out to political advisor Heather Simpson. Later in 1993 he won the Labour nomination for the Hastings electorate, defeating Auckland Tamoana Freezing Workers' Union president Pat Weir. His selection was a surprise as Weir won the floor vote of local members, but the selection panel chose Barker. The Freezing Workers' Union laid a complaint with the Labour Party's head office alleging the panel had been stacked, an assertion rejected by party secretary Tony Timms. At the 1993 election, he succeeded in winning the Hastings electorate, winning a seat that was previously held by the National Party. Soon after entering parliament he supported Helen Clark in her successful leadership challenge to Mike Moore. He was re elected in 1996, 1999, and 2002 for the reconfigured seat of Tukituki. In 2005 he lost the seat in what was a large swing against the sitting Labour government in the provincial areas and returned to Parliament as a list MP. In 2008 Barker tried unsuccessfully to regain the seat of Tukituki and for the second time was returned to parliament as a Labour list MP. He stood in one of the safest National seats, Taranaki King Country, in 2011 and was not high enough on the Labour list to remain an MP.
Министрлер кабинеті
2002 жылы Лейбористік партия екінші мерзімге қайта сайланды және Баркер министрлікке – Кеден министрі, Соттар министрі, Әділет министрінің орынбасары, Әлеуметтік қызметтер және жұмыспен қамту министрінің орынбасары болып тағайындалды. 2002–2005 жылдар аралығында оған Қоғамдық және ерікті сектор министрі, сондай-ақ Шағын бизнес министрі міндеттері қосымша жүктелді. 2005 жылы Баркер Ішкі істер министрі, Соттар министрі, Азаматтық қорғаныс министрі және Ардагерлер істері министрі лауазымдарына қайта тағайындалды. 2008 жылғы сайлауда Лейбористік партияның жеңілісінен кейін Баркер министрлік өкілеттіктерін жоғалтты; алайда, ол Жаңа Зеландияның 49-шы Парламентінің 2008–2011 жылдардағы сессиясындағы Спикердің көмекшісі қызметіне Өкілдер палатасы тарапынан тағайындалды. Министрлер кабинетінің мүшесі ретінде Баркер «Құрметті» атағына ие болды және одан әрі «Құрметті Рик (Ричард) Баркер» болып белгіленді – бұл атақ оның қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін өмір бойы сақталды.
In 2002 Labour was re elected for a second term and Barker was appointed to Cabinet as Minister of Customs, Minister for Courts, Associate Minister of Justice, and Associate Minister of Social Services and Employment. During the 2002–2005 term, he was given additional responsibility as Minister for the Community and Voluntary Sector and Minister for Small Business. In 2005, Barker was re appointed to Cabinet as the Minister of Internal Affairs, Minister for Courts, Minister of Civil Defence and Minister of Veterans' Affairs. Barker lost his ministerial warrants following Labour's defeat in the 2008 election; however, Barker was appointed by the House of Representatives to the role of Assistant Speaker for the 49th New Zealand Parliament for the session 2008–11. As a cabinet minister, Barker was entitled to the title of The Honourable and became The Hon. Rick (Richard) Barker which is a title he was granted for the rest of his life after his term of office.
Парламенттікке дейінгі рөлдер
Баркер 2013 жылы Хаукс-Бэй аймақтық кеңесіне Хейстингс сайлау округінен сайланды. 2016 жылы кеңес төрағасының орынбасары болып тағайындалды. 2021 жылдың 30 маусымында төраға болып сайланды және 2022 жылдың қазанына дейін осы қызметті атқарды. 2018 жылдың маусым айында Баркер денсаулық сақтау министрі Дэвид Кларк тарапынан Батыс жағалауы аудандық денсаулық сақтау кеңесінің төрағасы болып тағайындалды. 2019 жылдың желтоқсан айында осы лауазымға қайта тағайындалды.
Barker was elected to the Hawke's Bay Regional Council in 2013, representing the Hastings constituency. In 2016 he was appointed deputy chair of the council. On 30 June 2021 he was elected chair, holding the role until October 2022. In June 2018, Barker was appointed chairperson of the West Coast District Health Board by the Minister of Health, David Clark. He was reappointed in December 2019.